Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Rady (WE) nr 43/2009 z dnia 16 stycznia 2009 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2009 rok i związane z nimi warunki dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe

Rozdział XI — PRZEPISY SZCZEGÓLNE DOTYCZĄCE STATKÓW WSPÓLNOTOWYCH DOKONUJĄCYCH POŁOWÓW W OBSZARZE IOTC

Artykuł 80

W mocy

Ograniczenia zdolności połowowej statków poławiających włóczniki i tuńczyki białe

1. Maksymalna liczba wspólnotowych statków poławiających włóczniki i tuńczyki białe w obszarze IOTC oraz odpowiadająca im zdolność połowowa wyrażona w pojemności brutto wynoszą:

Państwo członkowskie

Maksymalna liczba statków

Zdolność połowowa (w GT)

Hiszpania

27

11 600

Francja

25

1 940

Portugalia

26

10 100

Zjednoczone Królestwo

4

1 400

2. Niezależnie od przepisów ust. 1 państwa członkowskie mogą zmienić liczbę statków, zgodnie z rodzajem narzędzi połowowych, pod warunkiem że mogą udowodnić Komisji, że taka zmiana nie prowadzi do zwiększenia nakładu połowowego w odniesieniu do przedmiotowych stad ryb.

3. Państwa członkowskie dbają o to, by w przypadku propozycji transferu zdolności do ich floty, statki objęte transferem figurowały w rejestrze statków IOTC lub w rejestrze statków innej regionalnej organizacji ds. rybołówstwa zajmującej się połowami tuńczyka. Nie wolno obejmować transferem statków figurujących w wykazie statków NNN dowolnej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem.

4. Statki wspólnotowe, o których mowa w ust. 1, są również uprawnione do połowów tuńczyka tropikalnego w obszarze IOTC.

5. W celu uwzględnienia realizacji planów rozwoju przedstawionych IOTC ograniczenia zdolności połowowej wspomniane w niniejszym artykule mogą zostać zwiększone w ramach limitów przedstawionych w tych planach rozwoju.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.