Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Rady (WE) nr 44/2009 z dnia 18 grudnia 2008 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1338/2001 ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed fałszowaniem

Artykuł 1

W mocy

Zmiany

W rozporządzeniu (WE) nr 1338/2001 wprowadza się następujące zmiany:

1) w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a) litera c) otrzymuje brzmienie:

„c) »instytucje kredytowe« oznaczają instytucje kredytowe określone w art. 4 ust. 1 lit. a) dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. odnoszącej się do podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (

6

);

b) dodaje się literę w brzmieniu:

„g) »dostawcy usług płatniczych« oznaczają dostawców usług płatniczych określonych w art. 1 ust. 1 dyrektywy 2007/64/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego (

7

).

2) w art. 4 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

„Obowiązek przekazywania podrobionych banknotów”;

b) na końcu ust. 2 dodaje się zdania w brzmieniu:

„W celu ułatwienia kontroli autentyczności banknotów euro będących w obiegu zezwala się na transport podrobionych banknotów między właściwymi organami krajowymi, jak również instytucjami i organami Unii Europejskiej. Podczas transportu podrobionym banknotom nieprzerwanie towarzyszą zlecenia przewozu otrzymane w tym celu od wyżej wymienionych organów i instytucji.”;

c) na końcu ust. 3 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Właściwe organy krajowe mogą jednak przesłać KCA i, w stosownych przypadkach, EBC część partii takich banknotów w celu przeprowadzenia analizy lub testów.”;

3) w art. 5 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

„Obowiązek przekazywania podrobionych monet”;

b) na końcu ust. 2 dodaje się zdania w brzmieniu:

„W celu ułatwienia kontroli autentyczności monet euro będących w obiegu zezwala się na transport podrobionych monet między właściwymi organami krajowymi, jak również instytucjami i organami Unii Europejskiej. Podczas transportu podrobionym monetom nieprzerwanie towarzyszą zlecenia przewozu otrzymane w tym celu od wyżej wymienionych organów i instytucji.”;

c) na końcu ust. 3 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Właściwe organy krajowe mogą jednak przesłać KCAM i, w stosownych przypadkach, ECTN część partii takich monet w celu przeprowadzenia analizy lub testów.”;

d) ustęp 4 otrzymuje brzmienie:

„4. ECTN analizuje i klasyfikuje każdy nowy typ podrobionej monety euro. W tym celu ECTN posiada dostęp do danych technicznych i statystycznych odnoszących się do podrobionych monet euro, przechowywanych przez EBC. ECTN przekazuje odpowiednie wyniki końcowe swoich analiz właściwym organom krajowym oraz EBC w ramach ich odpowiednich kompetencji. EBC przekazuje te wyniki Europolowi zgodnie z porozumieniem, o którym mowa w art. 3 ust. 3.”;

4) w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a) tytuł otrzymuje brzmienie:

„Obowiązki instytucji uczestniczących w obsłudze i publicznym rozprowadzaniu banknotów i monet”;

b) ustęp 1 otrzymuje brzmienie:

„1. Instytucje kredytowe i, w granicach świadczonych przez nich usług płatniczych, inni dostawcy usług płatniczych, a także inne podmioty gospodarcze uczestniczące w obsłudze i publicznym rozprowadzaniu banknotów i monet, w tym:

— instytucje, których działalność polega na wymianie banknotów lub monet w różnych walutach, takie jak kantory wymiany walut,

— podmioty zajmujące się transportem środków płatniczych,

— inne podmioty gospodarcze, takie jak sprzedawcy i kasyna, których uboczna działalność polega na obsłudze i publicznym rozprowadzaniu banknotów za pomocą bankomatów (automatów wydających pieniądze), w zakresie tej działalności ubocznej,

mają obowiązek upewnienia się co do autentyczności banknotów i monet euro, które otrzymują i które zamierzają ponownie wprowadzić do obiegu, oraz zapewniają wykrywanie podrobionych pieniędzy.

W odniesieniu do banknotów euro weryfikacja odbywa się zgodnie z procedurami określonymi przez EBC (

8

).

Instytucje i podmioty gospodarcze, o których mowa w akapicie pierwszym, są zobowiązane do wycofania z obiegu wszystkich otrzymanych banknotów i monet euro, o których wiedzą lub mają wystarczające powody podejrzewać, że są podrobione. Niezwłocznie przekazują je właściwym organom krajowym.

c) dodaje się ustęp w brzmieniu:

„1a. W drodze odstępstwa od przepisów ust. 1 akapit drugi, w państwach członkowskich, które nie stosują euro jako jedynej waluty, kontrolę autentyczności banknotów i monet euro przeprowadza:

— odpowiednio przeszkolony personel,

— albo urządzenie do sortowania banknotów i monet wyszczególnione w wykazie opublikowanym przez EBC w odniesieniu do banknotów (

9

) lub przez Komisję w odniesieniu do monet (

10

).

d) ustęp 3 otrzymuje brzmienie:

„3. Bez uszczerbku dla ustalonych przez EBC dat rozpoczęcia stosowania określonych przezeń procedur państwa członkowskie przyjmują, w terminie do dnia 31 grudnia 2011 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne dla stosowania ust. 1 akapit pierwszy. Państwa członkowskie niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję i EBC.”.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.