Artykuł 2

1. Należy przekazywać dwa rodzaje danych:

a) roczne połowy nominalne, wyrażone w tonach ekwiwalentu żywej wagi wyładunku każdego z gatunków wymienionych w załączniku I, w każdym ze statystycznych regionów połowowych północno-zachodniego Atlantyku wymienionych w załączniku II i zdefiniowanych w załączniku III;

b) połowy określone w lit. a) i odpowiadająca im działalność rybacka dzielone na miesiące kalendarzowe połowu, narzędzi połowowych, rozmiaru statku i głównego z poławianych gatunków.

2. Dane, o których mowa w ust. 1 lit. a), przekazywane są do dnia 31 maja roku następującego po roku referencyjnym i mogą być to dane wstępne. Dane, o których mowa w ust. 1 lit. b), przekazywane są do dnia 31 sierpnia roku następującego po roku referencyjnym i są to dane ostateczne.

Dane, o których mowa w ust. 1 lit. a), i przekazywane jako dane wstępne powinny być jasno zdefiniowane jako takie.

Nie jest wymagane przekazywanie kombinacji danych dotyczących gatunków/regionów połowowych, w stosunku do których nie odnotowano żadnych połowów w roku referencyjnym, którego dotyczy przekazywanie danych.

Jeżeli dane państwo członkowskie nie prowadziło w poprzednim roku kalendarzowym połowów na obszarze północno-zachodniego Atlantyku, powiadomi o tym Komisję do dnia 31 maja roku następnego.

3. Definicje i kody używane przy przekazywaniu informacji w sprawie działalności rybackiej, narzędzi połowowych, metody prowadzenia połowów i rozmiaru statku podane są w załączniku IV.

4. Komisja jest uprawniona do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 6 w celu zmiany załączników I, II, III i IV w odniesieniu do wykazów gatunków i statystycznych obszarów połowowych oraz opisu tych obszarów, jak również wykazów środków, kodów i definicji stosowanych w odniesieniu do działalności rybackiej, narzędzi połowowych, rozmiarów statku i metod prowadzenia połowów.

Te akty delegowane przyjmuje się wyłącznie, gdy jest to konieczne, w celu uwzględnienia zmian gospodarczych i postępu technicznego; nie zmieniają one opcjonalnego charakteru wymaganych informacji i nie nakładają znaczących dodatkowych obciążeń na państwa członkowskie ani na respondentów.

Komisja należycie uzasadnia działania statystyczne przewidziane w tych aktach delegowanych, opierając się w stosownych przypadkach na opinii odpowiednich ekspertów na temat analizy opłacalności, w tym oceny obciążenia respondentów i kosztów związanych z tworzeniem statystyk, o której mowa w art. 14 ust. 3 lit. c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 (

7

).