Artykuł 17c

1. Zwracając się z wnioskiem o dane zgodnie z art. 17b, KUS lub Komisja (Eurostat):

a) określa, o jakie dane i metadane wnioskuje;

b) określa potrzebę statystyczną, ze względu na którą wnioskuje o dane zgodnie z art. 17b ust. 1;

c) określa częstotliwość i terminy udostępniania danych;

d) określa uzgodnienia operacyjne dotyczące udostępniania danych.

2. Wnioski o dane, o których mowa w ust. 1, muszą być zgodne z zasadą minimalizacji danych oraz proporcjonalne do potrzeb statystycznych pod względem poziomu szczegółowości i ilości danych oraz częstotliwości udostępniania danych. Wnioski takie dotyczą co do zasady danych nieosobowych i tylko w szczególnych okolicznościach – danych osobowych z kategorii danych osobowych, które zostaną określone w przepisach sektorowych.

3. Po otrzymaniu wniosku o dane, o którym mowa w ust. 1, KUS, inny organ krajowy lub Komisja (Eurostat) prowadzą dialog z zainteresowanym prywatnym posiadaczem danych w celu przedyskutowania i uzgodnienia środków niezbędnych do udostępnienia danych na potrzeby opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania statystyki europejskiej z myślą o zawarciu umowy.

4. Jeżeli umowa, o której mowa w ust. 3, nie zostanie zawarta w ciągu trzech miesięcy od powiadomienia o wniosku o dane, o którym mowa w ust. 1, lub jeżeli posiadacz danych nie wywiąże się ze zobowiązań umownych:

a) gdy o dane zawnioskował KUS, może on skierować do prywatnego posiadacza danych drugi wniosek o udostępnienie danych w określonym terminie, w następstwie czego prywatny posiadacz danych musi udostępnić odpowiednie dane w tym terminie;

b) gdy o dane zawnioskowała Komisja (Eurostat), może ona przyjąć decyzję zobowiązującą prywatnego posiadacza danych do udostępnienia danych w terminie nie krótszym niż 15 dni kalendarzowych, w następstwie czego prywatny posiadacz danych musi udostępnić Komisji (Eurostatowi) odpowiednie dane w terminie określonym w tej decyzji.

Ust. 1 stosuje się do decyzji, o której mowa w akapicie pierwszym lit. b) niniejszego ustępu. W takiej decyzji uwzględnia się kwestie, co do których poglądy były ewentualnie zbieżne w trakcie dialogu z prywatnym posiadaczem danych. Wskazuje się również termin udzielenia odpowiedzi przez prywatnego posiadacza danych, termin na udostępnienie danych przez prywatnego posiadacza danych, grzywny przewidziane w ust. 6, które mogą zostać nałożone, jeżeli dane nie zostaną udostępnione w terminie, oraz środki odwoławcze od decyzji.

5. Państwa członkowskie podejmują odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego wykonania wniosków, o których mowa w ust. 4 lit. a).

6. Komisja podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia skutecznego wykonania decyzji przyjętych zgodnie z ust. 4 lit. b). Środki te mogą obejmować nakładanie grzywien w przypadku, gdy prywatny posiadacz danych umyślnie lub w wyniku zaniedbania nie dostarczy danych wymaganych decyzją, o których mowa w ust. 4 lit. b), w terminie lub dostarczy dane nieprawidłowe, niekompletne lub wprowadzające w błąd. Ustalając wysokość grzywien, Komisja bierze pod uwagę charakter, wagę, czas trwania i powtarzalność naruszenia.

7. Komisja może przyjmować decyzje o nałożeniu grzywien w ciągu roku od upływu terminu przekazania danych określonego w decyzji, o której mowa w ust. 4 lit. b), w przypadku gdy prywatny posiadacz danych nie przekaże żadnych danych lub w ciągu roku od przekazania danych nieprawidłowych, niekompletnych lub wprowadzających w błąd. Grzywny mogą wynosić do 25 000 EUR, a w przypadku ponownego naruszenia w ciągu trzech lat – do 50 000 EUR. Uprawnienia Komisji do egzekwowania decyzji o nałożeniu grzywny ulegają przedawnieniu pięć lat od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Przed przyjęciem decyzji zgodnie z ust. 6 Komisja umożliwia prywatnemu posiadaczowi danych bycie wysłuchanym na temat wstępnych ustaleń Komisji i środków, które Komisja mogłaby podjąć na podstawie tych wstępnych ustaleń.