Rozporządzenie Komisji (WE) nr 403/2009 z dnia 14 maja 2009 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu L-waliny jako dodatku paszowego
Treść z wersji skonsolidowanej na dzień 30 lipca 2015 — tekst uwzględnia późniejsze zmiany aktu. Wersje skonsolidowane mają charakter dokumentacyjny.
Treść aktu
Tytuł i preambuła (motywy)
ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 403/2009
z dnia 14 maja 2009 r.
dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu L-waliny jako dodatku paszowego
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (
1
), w szczególności jego art. 9 ust. 2,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określa sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.
(2) Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.
(3) Wniosek dotyczy nowego zezwolenia na stosowanie aminokwasu L-waliny o czystości wynoszącej co najmniej 98 %, wytwarzanego przez Escherichia coli (K-12 AG314) FERM ABP-10640, jako dodatku paszowego u wszystkich gatunków, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki dietetyczne”.
(4) Z opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) z dnia 30 stycznia 2008 r. (
2
) oraz z dnia 18 listopada 2008 r. (
3
) wynika, że aminokwas L-walina o czystości co najmniej 98 % nie ma szkodliwego wpływu na zdrowie zwierząt, zdrowie ludzi ani na środowisko naturalne oraz że jest on uznawany za źródło dostępnej waliny dla wszystkich gatunków. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczególnych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne określone w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003.
(5) Ocena tego preparatu dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
(6) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zezwala się na stosowanie preparatu wyszczególnionego w załączniku, należącego do kategorii „dodatki dietetyczne” i grupy funkcjonalnej „aminokwasy, ich sole i produkty podobne”, jako dodatku w żywieniu zwierząt przy zachowaniu warunków określonych w załączniku.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Załącznik
Numer identyfikacyjny dodatku
Nazwa posiadacza zezwolenia
Dodatek
Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna
Gatunek lub kategoria zwierzęcia
Maksymalny wiek
Minimalna zawartość
Maksymalna zawartość
Inne przepisy
Data ważności zezwolenia
mg/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %
Kategoria dodatków dietetycznych. Grupa funkcjonalna: aminokwasy, ich sole i produkty podobne
3c370
– L-walina
Skład dodatku:
L-walina o czystości co najmniej 98 % (suchej masy), wytwarzana przez Escherichia coli (K-12 AG314) FERM ABP-10640
Charakterystyka substancji czynnej:
L-walina (C5H11NO2)
Metoda analityczna:
Wspólnotowa metoda oznaczania aminokwasów (rozporządzenie Komisji (WE) nr 152/2009 (1))
Wszystkie gatunki
– –
– Należy wskazać wilgotność.
W przypadku dobrowolnego podawania informacji na etykietach materiałów paszowych i mieszanek paszowych należy uwzględnić następujące informacje: — nazwę i numer identyfikacyjny dodatku, — ilość dodatku.
3 czerwca 2019 r.
(1) Dz.U. L 54 z 26.2.2009, s. 1.
(
1
) Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.
(
2
) Dziennik EFSA (2008) 695, s. 1–21.
(
3
) Dziennik EFSA (2008) 872, s. 1–6.
Źródło: Urząd Publikacji Unii Europejskiej, dokument 02009R0403-20150730. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. To nie jest porada prawna.