Artykuł 6

1. Każda Strona ustanawia całkowite dopuszczalne połowy oraz długoterminowe plany zarządzania zasobami osiadłymi w Morzu Bałtyckim, przy jednoczesnym uwzględnieniu gatunków towarzyszących i zależnych.

2. Jeżeli w ramach Wspólnego Komitetu ds. Rybołówstwa na Morzu Bałtyckim, o którym mowa w art. 14 niniejszej Umowy, nie było możliwe osiągnięcie porozumienia na temat odpowiednich środków zarządzania, które należy zalecić organom odpowiednich Stron, Strony ustanawiają autonomiczne środki, tak aby zapewnić osiągnięcie celów określonych w art. 4 niniejszej Umowy dotyczących wykorzystania i ochrony żywych zasobów morskich Morza Bałtyckiego, przy jednoczesnym uwzględnieniu gatunków towarzyszących i zależnych.

3. Środki podjęte zgodnie z ust. 2 niniejszego artykułu opierają się na obiektywnych kryteriach naukowych i nie mogą stanowić prawnej lub faktycznej dyskryminacji drugiej Strony.

4. Dodatkowo do przyjętych przez Wspólny Komitet ds. Rybołówstwa na Morzu Bałtyckim zaleceń na temat środków każda Strona może ustanowić środki ochrony i zarządzania, które uważa za konieczne do osiągnięcia celów określonych w art. 4 niniejszej Umowy.

5. Podjęte przez każdą Stronę w jej wyłącznej strefie ekonomicznej i na jej morzu terytorialnym środki regulujące połowy, mające na celu ochronę zasobów, opierają się na obiektywnych i naukowych kryteriach przy jednoczesnym uwzględnieniu gatunków towarzyszących i zależnych i nie mogą stanowić prawnej lub faktycznej dyskryminacji drugiej Strony.