Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Rady (WE) nr 479/2009 z dnia 25 maja 2009 r. o stosowaniu Protokołu w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (wersja ujednolicona)

Rozdział II — ZASADY SKŁADANIA SPRAWOZDAŃ I ICH ZAKRES

Artykuł 3

W mocy

1. Państwa członkowskie składają Komisji (Eurostatowi) sprawozdania na temat planowanego i rzeczywistego deficytu publicznego oraz wysokości długu publicznego dwa razy w roku: po raz pierwszy – przed dniem 1 kwietnia roku bieżącego (roku „n”), a po raz drugi – przed dniem 1 października roku „n”.

Państwa członkowskie informują Komisję (Eurostat), które organy krajowe są odpowiedzialne za składanie sprawozdań w ramach procedury nadmiernego deficytu.

2. Przed dniem 1 kwietnia roku „n”państwa członkowskie:

a) przekazują Komisji (Eurostatowi) swój planowany deficyt publiczny na rok „n”, aktualne dane szacunkowe określające ich rzeczywisty deficyt publiczny na rok „n-1” oraz ich rzeczywiste deficyty publiczne dla lat „n-2”, „n-3” i „n-4”;

b) dostarczają równocześnie Komisji (Eurostatowi) swoje dane planowane na rok „n” oraz dane rzeczywiste za lata „n-1”, „n-2”, „n-3” i „n-4” dotyczące odpowiadających im deficytów budżetowych na rachunku funduszy publicznych zgodnie z najpowszechniej przyjętą w danym kraju definicją wraz z danymi, które wyjaśniają przejście pomiędzy danym deficytem budżetowym na rachunku funduszy publicznych i ich deficytem publicznym w podsektorze S.1311;

c) dostarczają równocześnie Komisji (Eurostatowi) swoje dane rzeczywiste za lata „n-1”, „n-2”, „n-3” i „n-4” dotyczące odpowiadających im bilansów roboczych oraz dane wyjaśniające przejście pomiędzy bilansem roboczym każdego podsektora publicznego a deficytem publicznym w podsektorach S.1312, S.1313 i S.1314;

d) przekazują Komisji (Eurostatowi) swoją planowaną wysokość długu publicznego na koniec roku „n” oraz swoją wysokość rzeczywistego długu publicznego na koniec lat „n-1”, „n-2”, „n-3” i „n-4”;

e) dostarczają równocześnie Komisji (Eurostatowi) dane za lata „n-1”, „n-2”, „n-3” i „n-4”, wyjaśniające udział deficytu publicznego i inne istotne czynniki, które przyczyniają się do zmian w wysokości ich długu publicznego w podziale na podsektory.

3. Przed dniem 1 października roku „n”państwa członkowskie przekazują Komisji (Eurostatowi) swój:

a) zaktualizowany planowany deficyt publiczny na rok „n” oraz rzeczywiste deficyty publiczne za lata „n-1”, „n-2”, „n-3” i „n-4”, oraz stosują się do wymogów określonych w ust. 2 lit. b) i c);

b) zaktualizowany planowany poziom długu publicznego na koniec roku „n” oraz wysokość rzeczywistego długu publicznego na koniec lat „n-1”, „n-2”, „n-3” i „n-4”, oraz stosują się do wymogów określonych w ust. 2 lit. e).

4. Dane dotyczące planowanego deficytu publicznego, które przekazywane są Komisji (Eurostatowi) zgodnie z ust. 2 i 3, podawane są w walutach krajowych i dla lat budżetowych.

Dane dotyczące rzeczywistego deficytu publicznego i rzeczywistej wysokości długu publicznego, które przekazywane są Komisji (Eurostatowi) zgodnie z ust. 2 i 3, podawane są w walutach krajowych i dla lat kalendarzowych, z wyjątkiem aktualnych szacunków dla roku „n-1”, które mogą być podawane dla lat budżetowych.

W przypadku gdy rok budżetowy nie jest tożsamy z rokiem kalendarzowym, państwa członkowskie podają również Komisji (Eurostatowi) dane dotyczące rzeczywistego deficytu publicznego i rzeczywistej wysokości długu publicznego w latach budżetowych dla dwóch lat budżetowych poprzedzających bieżący rok budżetowy.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.