Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 810/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Wizowy (kodeks wizowy)
Rozdział III — Rozpatrywanie wniosku wizowego i podejmowanie decyzji w jego sprawie
Artykuł 19
W mocyDopuszczalność
1. Właściwy konsulat lub organy centralne właściwego państwa członkowskiego sprawdzają, czy:
— wniosek został złożony w okresie, o którym mowa w art. 9 ust. 1,
— wniosek zawiera elementy, o których mowa w art. 10 ust. 3 lit. a)–c),
— pobrano dane biometryczne osoby ubiegającej się o wizę, oraz
— pobrano opłatę wizową.
2. Jeżeli właściwy konsulat lub organy centralne właściwego państwa członkowskiego stwierdzą, że warunki, o których mowa w ust. 1, zostały spełnione, konsulat lub organy centralne uznają wniosek za dopuszczalny i:
— przeprowadzają procedury opisane w art. 8 rozporządzenia w sprawie VIS, oraz
— przystępują do dalszej analizy wniosku.
Dane wprowadzane są do systemu VIS jedynie przez należycie upoważnionych członków personelu konsularnego zgodnie z art. 6 ust. 1, art. 7 oraz art. 9 pkt 5 i 6 rozporządzenia w sprawie VIS.
3. Jeżeli właściwy konsulat lub organy centralne właściwego państwa członkowskiego stwierdzą, że warunki, o których mowa w ust. 1, nie zostały spełnione, konsulat lub organy centralne uznają wniosek za niedopuszczalny oraz niezwłocznie:
— zwracają formularz wniosku i wszelkie dokumenty przedłożone przez osobę ubiegającą się o wizę,
— niszczą pobrane dane biometryczne,
— zwracają opłatę wizową, oraz
— nie rozpatrują wniosku.
4. Na zasadzie odstępstwa od ust. 3 wniosek, który nie spełnia wymogów określonych w ust. 1, można uznać za dopuszczalny z przyczyn humanitarnych, z uwagi na interes państwowy lub zobowiązania międzynarodowe.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.