Artykuł 3

1. Językiem stosowanym przez stronę postępowania aż do wydania przez Urząd ostatecznej decyzji jest jeden z urzędowych języków Unii Europejskiej, wybrany przez stronę postępowania i użyty w pierwszym dokumencie złożonym do Urzędu i podpisanym w tym celu.

Następca prawny, o którym mowa w art. 23 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, może jednak zażądać, by w dalszym postępowaniu był stosowany inny język urzędowy Unii Europejskiej, pod warunkiem że wniosek taki został złożony po wpisaniu przeniesienia wspólnotowego prawa do ochrony odmian roślin do rejestru wspólnotowych praw do ochrony odmian roślin.

2. Jeżeli strona postępowania składa dokument podpisany w tym celu w jakimkolwiek innym urzędowym języku Unii Europejskiej niż użyty na podstawie ust. 1, dokument ten uznaje się za dostarczony, gdy Urząd otrzyma jego tłumaczenie dostarczone przez inne instytucje. Urząd może zezwolić na odstępstwa od tego wymagania.

3. Jeżeli strona używa języka innego niż urzędowy język Unii Europejskiej używany przez właściwych członków personelu Urzędu, lub przez pozostałe strony postępowania, i zamierza tego języka używać w postępowaniu ustnym, zapewnia tłumaczenie symultaniczne na ten język urzędowy. Jeżeli nie zapewniono takiego tłumaczenia, prowadzi się dalej postępowanie w językach używanych przez właściwych członków personelu Urzędu i przez pozostałe strony postępowania.