Artykuł 37

1. Wniosek o przymusową licencję zgodnie z art. 29 ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia podstawowego zawiera:

a) wyznaczenie jako stron postępowania wnioskodawcy i sprzeciwiającego się posiadacza odmiany, o którą chodzi;

b) nazwę odmiany (odmian) z podaniem gatunku;

c) propozycję rodzaju działań objętych licencją przymusową;

d) stwierdzenie przedstawiające brany pod uwagę interes publiczny, łącznie z faktami, dowodami i argumentami przedstawionymi na poparcie zgłaszanego interesu publicznego;

e) w przypadku wniosku, o którym mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia podstawowego – propozycję kategorii osób, którym przyznaje się licencję przymusową oraz, w stosownych przypadkach, szczególne wymagania związane z tą kategorią osób;

f) propozycję należytego wynagrodzenia oraz podstawę użytą do jego obliczenia.

2. Wniosek o licencję przymusową, o której mowa w art. 29 ust. 5a rozporządzenia podstawowego, zawiera:

a) wyznaczenie jako stron postępowania wnioskodawcy posiadającego prawa do patentu i sprzeciwiającego się posiadacza odmiany, o którą chodzi;

b) nazwę odmiany (odmian) z podaniem gatunku;

c) elektroniczną kopię zaświadczenia patentowego, zawierającą numer patentu i zastrzeżenie patentowe wynalazku biotechnologicznego, oraz organ lub organy wydające;

d) propozycję rodzaju działań objętych licencją przymusową;

e) propozycję należytego wynagrodzenia oraz podstawę użytą do jego obliczenia;

f) stwierdzenie wymieniające powody, dla których dany wynalazek biotechnologiczny stanowi znaczący postęp techniczny oraz ma duże znaczenie gospodarcze w porównaniu z chronioną odmianą, łącznie z faktami, dowodami i argumentami przedstawionymi na poparcie zgłaszanego wniosku;

g) propozycję zasięgu terytorialnego licencji, który nie może przekraczać zasięgu terytorialnego patentu, o którym mowa w lit. c).

3. Wniosek o wzajemną licencję, o której mowa w art. 29 ust. 5a akapit drugi rozporządzenia podstawowego, zawiera:

a) wyznaczenie jako stron postępowania wnioskodawcy posiadającego prawa do patentu i sprzeciwiającego się posiadacza odmiany, o którą chodzi;

b) nazwę odmiany (odmian) z podaniem gatunku;

c) elektroniczną kopię zaświadczenia patentowego, zawierającą numer patentu i zastrzeżenie patentowe wynalazku biotechnologicznego, oraz organ lub organy wydające;

d) oficjalny dokument zaświadczający, że przymusowa licencja na opatentowany wynalazek biotechnologiczny została przyznana posiadaczowi prawa do ochrony odmian roślin;

e) propozycję rodzaju działań objętych wzajemną licencją;

f) propozycję należytego wynagrodzenia oraz podstawę użytą do jego obliczenia;

g) propozycję zasięgu terytorialnego wzajemnej licencji, który nie może przekraczać zasięgu terytorialnego patentu, o którym mowa w lit. c).

4. Do wniosku o licencję przymusową dołączone są dokumenty świadczące o nieskutecznym wniosku skierowanym przez wnioskodawcę do posiadacza prawa do ochrony odmian roślin o licencję umowną. Jeżeli wnioskodawcą o licencję przymusową jest Komisja lub państwo członkowskie na mocy art. 29 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Urząd może zrezygnować z tego wymogu w przypadku siły wyższej.

5. Wniosek o licencję umowną uważa się za nieskuteczny w rozumieniu ust. 4, jeżeli:

a) sprzeciwiający się posiadacz nie udzielił w rozsądnym okresie ostatecznej odpowiedzi osobie ubiegającej się o to prawo; lub

b) sprzeciwiający się posiadacz odmówił przyznania licencji umownej osobie ubiegającej się o nią; lub

c) sprzeciwiający się posiadacz zaproponował licencję osobie ubiegającej się o nią na ewidentnie nierozsądnych zasadniczych warunkach, łącznie z tymi, które wiążą się z uiszczeniem opłat licencyjnych, bądź na warunkach, które rozważane jako całość są ewidentnie nierozsądne.