Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 874/2009 z dnia 17 września 2009 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 2100/94 w odniesieniu do postępowania przed Wspólnotowym Urzędem Ochrony Odmian Roślin (przekształcenie)

Sekcja 1 — Przymusowe licencje określone w art. 29 rozporządzenia podstawowego

Artykuł 41

W mocy

Przyznawanie licencji przymusowej

1. Decyzja o przyznaniu licencji przymusowej zgodnie z art. 29 ust. 1, 2 i 5 rozporządzenia podstawowego zawiera stwierdzenie poświęcone kwestii interesu publicznego.

2. Następujące czynniki mogą w szczególności stanowić interes publiczny:

a) ochrona życia lub zdrowia ludzi, zwierząt lub roślin;

b) potrzeba zaopatrzenia rynku w materiał posiadający szczególne właściwości;

c) potrzeba utrzymania zachęty do prowadzenia hodowli ulepszonych odmian.

3. Decyzja o przyznaniu licencji przymusowej zgodnie z art. 29 ust. 5a rozporządzenia podstawowego zawiera stwierdzenie, w którym podaje się powody, dla których dany wynalazek stanowi znaczący postęp techniczny oraz ma duże znaczenie gospodarcze. Poniżej wymieniono argumenty, które mogą stanowić powody, dla których dany wynalazek stanowi znaczący postęp techniczny oraz ma duże znaczenie gospodarcze w porównaniu z chronioną odmianą rośliny:

a) poprawa technologii upraw;

b) poprawa stanu środowiska;

c) poprawa technik mających na celu rozwój bioróżnorodności genetycznej;

d) poprawa jakości;

e) poprawa wydajności;

f) poprawa odporności;

g) poprawa przystosowania do konkretnych warunków klimatycznych lub środowiskowych.

4. Licencja przymusowa ma niewyłączny charakter.

5. Licencję przymusową można przenieść tylko łącznie z tą częścią przedsiębiorstwa, która korzysta z licencji, lub w przypadku określonym w art. 29 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, łącznie z przydzieleniem praw do odmiany zasadniczo pochodnej.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.