Załącznik II

Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych

„MORBIER”

NR WE: FR-PDO-0105-0179/29.3.2006

ChNP (X) ChOG ( )

Niniejsze streszczenie zawiera główne elementy specyfikacji produktu i jest przeznaczone do celów informacyjnych.

1. Właściwy organ państwa członkowskiego

Nazwa:

Institut national de l’origine et de la qualité

Adres:

51 rue d’Anjou, 75008 Paris, FRANCE

Tel.

+33 153898000

Faks

+33 153898060

E-mail:

info@inao.gouv.fr

2. Grupa składająca wniosek

Nazwa:

Syndicat interprofessionnel de défense du Morbier

Adres:

Valparc, Espace Valentin, 25048 Besançon Cedex, FRANCE

Tel.

+33 381532230

Faks

+33 381535931

E-mail:

syndicatdumorbier@wanadoo.fr

Skład:

producenci/przetwórcy (X) inni ( )

3. Rodzaj produktu

Klasa 1.3:

Sery

4. Specyfikacja produktu

(podsumowanie wymogów określonych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

4.1. Nazwa produktu

„Morbier”

4.2. Opis produktu

Morbier jest to ser z surowego mleka krowiego, prasowany, niegotowany, o formie płaskiego walca o płaskich ścianach bocznych i lekko wypukłym spodzie. Ma naturalną, gładką, jednolitą skórkę w kolorze od jasno szarego po pomarańczowo-beżowy. Masa serowa ma barwę od kości słoniowej po blado żółtą, niekiedy zawiera nieznaczne otwory. Jest sprężysta, kremowa, rozpływająca się w ustach, o delikatnej konsystencji i lekko śmietankowym smaku. Główną cechą charakterystyczną masy jest czarny, przebiegający środkiem, poziomy pasek. Masa sera wynosi 5–8 kg, średnica 30–40 cm, a wysokość 5–8 cm. Zawartość tłuszczu w suchej masie wynosi co najmniej 45 %, a zawartość w wody w masie beztłuszczowej – maksymalnie 67 %.

4.3. Obszar geograficzny

Produkcja mleka, wytwarzanie i dojrzewanie sera odbywają się na obszarze geograficznym obejmującym wszystkie gminy departamentów Doubs i Jura (z wyjątkiem gmin kantonu Chemin) oraz 16 gmin departamentu Ain (gminy Apremont, Bellegarde-sur-Valserine w części odpowiadającej dawnej gminie Coupy, Belleydoux, Champfromier, Charix, Chézery-Forens, Confort, Echallon, Giron, Lancrans, Leaz, Lelex, Mijoux, Plagne, Montanges i Saint-Germain-de-Joux) oraz 13 gmin departamentu Saône et Loire (gminy Beaurepaire-en-Bresse, Beauvernois, Bellevesvre, Champagnat, Cuiseaux, Flacey-en-Bresse, Fretterans, Joudes, Mouthier-en-Bresse, Sagy, Saillenard, Savigny-en-Revermont i Torpes).

4.4. Dowód pochodzenia

Podstawowa pasza stada mlecznego musi pochodzić z naturalnych użytków zielonych położonych na wyznaczonym obszarze. Zakłady przetwórcze mogą przyjmować jedynie mleko zgodne z wymogami. Każdy producent mleka, każdy zakład przetwórczy i każda dojrzewalnia serów wypełnia „oświadczenie o spełnieniu warunków” rejestrowane przez służby INAO. Każdy podmiot musi prowadzić i udostępniać INAO wykaz podmiotów uczestniczących w łańcuchu produkcji, z którymi współpracuje, oraz wszystkie dokumenty niezbędne w celu przeprowadzenia kontroli pochodzenia, jakości, warunków produkcji mleka i serów. Identyfikację sera zapewnia się przy pomocy płytki kazeinowej w kolorze żółtym. Umieszcza się ją w trakcie produkcji na spodzie każdego sera ze wskazaniem dnia i miesiąca produkcji. Na kręgach sera umieszcza się jasne oznakowanie identyfikujące dojrzewalnię (nazwisko lub nazwa przedsiębiorstwa i adres). Każde przedsiębiorstwo jest zobowiązane, w stosownych przypadkach w odniesieniu do każdego zakładu, przekazać co miesiąc prawidłowo wypełnioną kartę informacji statystycznych dotyczących produkcji i wprowadzania do obrotu sera objętego ChNP „Morbier”, wymaganą przez Syndicat Interprofessionnel de Défense du Morbier.

W ramach kontroli przeprowadzanej w odniesieniu do cech charakterystycznych produktów o chronionej nazwie pochodzenia przeprowadza się badanie analityczne i organoleptyczne mające na celu weryfikację jakości i typowości produktów poddanych badaniu.

4.5. Metoda produkcji

Produkcja mleka, wytwarzanie i dojrzewanie serów muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym.

Mleko stosowane do produkcji sera Morbier pochodzi wyłącznie od krów rasy Montbéliarde lub Simmental Française. Stado jest prowadzone zgodnie z miejscowymi zwyczajami. W gospodarstwie rolnym faktycznie użytkowana powierzchnia użytków zielonych musi wynosić co najmniej 1 hektar na 1 krowę mleczną. Podstawowa racja żywieniowa krów mlecznych składa się z pasz pochodzących z użytków zielonych położonych na wyznaczonym obszarze geograficznym. W żywieniu krów mlecznych przez cały rok nie stosuje się jakichkolwiek rodzajów kiszonki lub innych pasz sfermentowanych, w tym pasz przechowywanych w postaci owiniętych w folię bel. Ser Morbier jest produkowany wyłącznie z mleka krowiego stosowanego w produkcji w stanie surowym. Z wyjątkiem częściowego odtłuszczenia, dodawania podpuszczki, bakterii kwasu mlekowego lub soli (chlorek sodu) zabrania się usuwania z mleka lub dodawania do niego jakichkolwiek substancji. Mleko poddaje się koagulacji po podgrzaniu go do temperatury maksymalnej równej 40 °C. Skrzep kroi się na ziarno o grubości około 1 cm. Można dodać wody do płukania skrzepu. Po odciągnięciu serwatki skrzep jest delikatnie prasowany w celu uzyskania krążków. Każdy krążek rozcina się na pół. Czarny, przebiegający środkiem, poziomy pasek uzyskuje się wyłącznie poprzez naniesienie na jedną z powierzchni połówki krążka węgla roślinnego (carbo medicinalis vegetalis) przed prasowaniem. Dojrzewanie sera trwa co najmniej 45 dni od dnia zakończenia wytwarzania, w temperaturze 7–15 °C. Skórkę otrzymuje się wyłącznie poprzez nacieranie wodą z solą, do której można dodać bakterie kwasu mlekowego. Zabronione jest stosowanie jakichkolwiek barwników.

4.6. Związek z obszarem geograficznym

Ser zwany „Morbier” zawdzięcza swoją nazwę gminie Morbier położonej w departamencie Jura w regionie Franche-Comté, około piętnastu kilometrów od granicy francusko-szwajcarskiej. Świadectwa dotyczące jego produkcji pojawiały się już od XVIII wieku; w tamtym czasie ma ona charakter bardzo lokalny, głównie w departamencie Jura. Ser Morbier, produkowany pierwotnie głównie w gospodarstwach, następnie wytwarzany jest przez zakłady zwane „fruitières” (spółdzielnie serowarskie) w masywie Jury. Już w dekrecie wydanym w 1942 r. określono, że ser „Morbier” wytwarzany jest w departamentach Jura i Doubs.

Morbier jest serem produkowanym na górskich użytkach zielonych położonych w masywie Jura, w których naturalne zróżnicowanie flory pastwisk pozwala na produkcję mleka i sera o wysokiej jakości i specyficznych właściwościach. Warunki produkcji są określone w sposób umożliwiający ochronę specyfiki tego obszaru i jej odzwierciedlenie w produkcie.

4.7. Organ kontrolny

Nazwa:

Institut national de l’origine et de la qualité (INAO)

Adres:

51 rue d’Anjou, 75008 Paris, FRANCE

Tel.

+33 153898000

Faks

+33 153898060

E-mail:

info@inao.gouv.fr

Institut National des Appellations d’Origine jest instytucją publiczną o charakterze administracyjnym, posiadającą osobowość prawną i podlegającą ministerstwu rolnictwa.

INAO odpowiada za kontrolę warunków wytwarzania produktów objętych chronioną nazwą pochodzenia.

Nazwa:

Direction générale de la concurrence, de la consommation et de la répression des fraudes (DGCCRF)

Adres:

59 boulevard Vincent Auriol, 75703 Paris Cedex 13, FRANCE

Tel.

+33 144871717

Faks

+33 144973037

DGCCRF jest jednostką międzyresortową ministerstwa gospodarki i finansów oraz ministerstwa przemysłu.

4.8. Etykietowanie

Oznakowanie każdego sera objętego chronioną nazwą pochodzenia „Morbier” zawiera chronioną nazwę pochodzenia, wydrukowaną czcionką o wielkości co najmniej równej największej czcionce użytej oznakowaniu i napis „Appellation d’Origine Contrôlée”. Nazwa i adres producenta są obowiązkowe w oznakowaniu sera.