Artykuł 128

1. Przepisy niniejszego rozporządzenia nie stanowią przeszkody do stosowania przez państwa członkowskie:

a) zwolnienia na podstawie Konwencji wiedeńskiej o stosunkach dyplomatycznych z dnia 18 kwietnia 1961 r., Konwencji wiedeńskiej o stosunkach konsularnych z dnia 24 kwietnia 1963 r. lub innych konwencji konsularnych, lub Nowojorskiej konwencji z dnia 16 grudnia 1969 r. o misjach specjalnych;

b) zwolnienia na podstawie zwyczajowych przywilejów wynikających z umów międzynarodowych lub umów dotyczących siedzib, których stroną jest państwo trzecie lub organizacja międzynarodowa, w tym zwolnienia z okazji spotkań międzynarodowych;

c) zwolnienia na podstawie zwyczajowych przywilejów i immunitetów wynikających z umów międzynarodowych zawartych przez wszystkie państwa członkowskie i ustanawiających instytuty bądź organizacje prawa międzynarodowego o charakterze kulturalnym lub naukowym;

d) zwolnienia, na podstawie zwyczajowych przywilejów i immunitetów, wynikających z umów o współpracy kulturalnej, naukowej lub technicznej, zawartych z państwami trzecimi;

e) specjalnego zwolnienia wprowadzonego zgodnie z umowami zawartymi z państwami trzecimi i ustanawiającymi wspólne działania mające na celu ochronę osób lub środowiska naturalnego;

f) specjalnego zwolnienia wprowadzonego zgodnie z umowami zawartymi z sąsiadującymi państwami trzecimi, uzasadnionego rodzajem handlu w strefie nadgranicznej danych krajów;

g) zwolnienia udzielonego w ramach umów zawartych na zasadzie wzajemności z państwami trzecimi będącymi Umawiającymi się Stronami Konwencji o międzynarodowym lotnictwie cywilnym (Chicago 1944 r.) do celów stosowania zaleceń praktycznych 4.42 i 4.44 załącznika 9 tejże konwencji (wydanie ósme, lipiec 1980 r.).

2. Jeśli konwencja międzynarodowa, której nie dotyczy żadna z kategorii określonych w ust. 1, do której państwo członkowskie ma zamiar przystąpić, przewiduje udzielenie zwolnienia, dane państwo członkowskie przedstawia Komisji wniosek o zastosowanie takiego zwolnienia, dostarczając Komisji wszystkich niezbędnych informacji.

Podjęcie decyzji w sprawie takiego wniosku następuje zgodnie z procedurą określoną w art. 247a rozporządzenia (EWG) nr 2913/92.

3. Dostarczenie informacji, o których mowa w ust. 2, nie jest wymagane, jeśli konwencja międzynarodowa dotyczy udzielenia zwolnienia nieprzekraczającego limitów określonych przez prawo wspólnotowe.