Rozporządzenie Rady (WE) nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych (Wersja ujednolicona)
Rozdział XXI — Towary przywożone do celów promocji handlu
Artykuł 90
W mocy1. Z zastrzeżeniem art. 91–94 zwolnione z należności celnych przywozowych są:
a) małe reprezentatywne wzory i próbki towarów wytwarzanych poza obszarem celnym Wspólnoty, przeznaczone na targi lub podobne imprezy;
b) towary przywożone wyłącznie w celu ich pokazania lub demonstracji maszyn i aparatury, wytworzone poza obszarem celnym Wspólnoty i wystawiane na targach lub podobnych imprezach;
c) różne materiały o niewielkiej wartości, jak farby, lakiery, tapety itp., wykorzystywane do budowy, wykończenia czy dekoracji tymczasowych stoisk zajmowanych przez przedstawicieli państw trzecich na targach lub podobnych imprezach, które ulegają zniszczeniu podczas użytkowania;
d) druki, katalogi, prospekty, cenniki, plakaty reklamowe, ilustrowane lub nieilustrowane kalendarze, nieoprawione w ramki zdjęcia, i inne towary dostarczane nieodpłatnie w celu reklamowania towarów wytwarzanych poza obszarem celnym Wspólnoty i wystawianych na targach lub podobnych imprezach.
2. Do celów stosowania przepisów ust. 1 „targi lub podobne imprezy” oznaczają:
a) wystawy, targi, salony i podobne imprezy o charakterze handlowym, przemysłowym, rolnym lub rzemieślniczym;
b) wystawy i imprezy organizowane głównie w celach charytatywnych;
c) wystawy i imprezy organizowane głównie w celach naukowych, technicznych, rzemieślniczych, artystycznych, edukacyjnych lub kulturalnych, sportowych, religijnych czy kultu, związanych z działalnością związków zawodowych, turystycznych lub w celu promowania współpracy międzynarodowej;
d) spotkania przedstawicieli organizacji międzynarodowych lub zgromadzeń;
e) uroczystości i spotkania o charakterze oficjalnym lub upamiętniającym określone zdarzenie,
z wyjątkiem wystaw organizowanych w celach prywatnych w sklepach lub lokalach w celu sprzedaży towarów z państw trzecich.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.