Artykuł 38

1. Państwa członkowskie wymagają, by spółki zarządzające ustanowiły, wdrożyły i utrzymywały odpowiednią i udokumentowaną politykę zarządzania ryzykiem, określającą rodzaje ryzyka, na którą są lub mogą być narażone UCITS, którymi zarządzają.

Polityka zarządzania ryzykiem obejmuje procedury niezbędne do umożliwienia spółce zarządzającej dokonania dla każdego UCITS, którym zarządza, oceny narażenia tego UCITS na ryzyko rynkowe, ryzyko płynności, ryzyka dla zrównoważonego rozwoju oraz ryzyko kontrahenta, a także narażenia UCITS na wszelkie inne rodzaje ryzyka, w tym ryzyko operacyjne, które mogą być istotne dla każdego UCITS, którym zarządza.

Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających uwzględnienia w polityce zarządzania ryzykiem przynajmniej następujących kwestii:

a) metody, narzędzia oraz ustalenia umożliwiające im wywiązanie się z obowiązków określonych w art. 40 i 41;

b) podział obowiązków związanych z zarządzaniem ryzykiem w ramach spółki zarządzającej.

2. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dopilnowania, by polityka zarządzania ryzykiem, o której mowa w ust. 1, określała warunki, treść i częstotliwość sprawozdań przedkładanych przez komórkę ds. zarządzania ryzykiem, o której mowa w art. 12, zarządowi, osobom zarządzającym wyższego szczebla, oraz w stosownych przypadkach, komórce ds. nadzoru.

3. Do celów ust. 1 i 2 państwa członkowskie dopilnowują, by spółki zarządzające uwzględniały charakter, skalę i stopień złożoności prowadzonej przez siebie działalności oraz charakter, skalę i stopień złożoności działalności UCITS, którymi zarządzają.