Artykuł 43

1. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających dopilnowania, by ryzyko kontrahenta wynikające z pozagiełdowych finansowych instrumentów pochodnych podlegało limitom określonym w art. 52 dyrektywy 2009/65/WE.

2. Podczas obliczania narażenia UCITS na ryzyko kontrahenta, zgodnie z limitami określonymi w art. 52 ust. 1 dyrektywy 2009/65/WE, spółki zarządzające stosują dodatnią wartość wyceny rynkowej kontraktu na pozagiełdowe instrumenty pochodne z tym kontrahentem.

Spółki zarządzające mogą kompensować zobowiązania z tytułu pozycji w instrumentach pochodnych UCITS z tym samym kontrahentem, pod warunkiem że są one w stanie prawnie egzekwować ustalenia dotyczące kompensowania zobowiązań z kontrahentem w imieniu UCITS. Kompensowanie jest dopuszczalne jedynie w odniesieniu do pozagiełdowych instrumentów pochodnych w relacjach z tym samym kontrahentem i nie może dotyczyć innych ekspozycji, które UCITS może posiadać wobec tego samego kontrahenta.

3. Państwo członkowskie może zezwolić spółkom zarządzającym na ograniczenie narażenia UCITS na ryzyko kontrahenta w transakcji, której przedmiotem są pozagiełdowe instrumenty pochodne, poprzez uzyskanie zabezpieczenia. Uzyskane zabezpieczenie jest dostatecznie płynne, tak aby możliwa była jego szybka sprzedaż w cenie zbliżonej do wyceny przed sprzedażą.

4. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających uwzględnienia zabezpieczenia podczas obliczania narażenia na ryzyko kontrahenta, o którym mowa w art. 52 ust. 1 dyrektywy 2009/65/WE, z chwilą gdy spółka zarządzająca przekazuje zabezpieczenie kontrahentowi w transakcji pozagiełdowej w imieniu UCITS. Przekazane zabezpieczenie może być uwzględnione według wartości netto tylko wówczas, gdy spółka zarządzająca jest w stanie prawnie egzekwować ustalenia dotyczące kompensowania zobowiązań z tym kontrahentem w imieniu UCITS.

5. Państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających obliczenia limitów koncentracji zaangażowań w stosunku do emitenta, o których mowa w art. 52 dyrektywy 2009/65/WE, w oparciu o ekspozycję bazową wynikającą ze stosowania finansowych instrumentów pochodnych na podstawie metody zaangażowania.

6. W odniesieniu do narażenia na ryzyko wynikającego z transakcji na pozagiełdowych instrumentach pochodnych, o których mowa w art. 52 ust. 2 dyrektywy 2009/65/WE, państwa członkowskie wymagają od spółek zarządzających uwzględnienia w obliczeniach każdego narażenia na ryzyko kontrahenta związanego z pozagiełdowymi instrumentami pochodnymi.