Artykuł 5

1. Ograniczenia połowowe dla statków UE na wodach UE oraz w niektórych strefach innych niż wody UE, a także podział tych ograniczeń połowowych między państwa członkowskie oraz warunki dodatkowe zgodne z art. 2 rozporządzenia (WE) nr 847/96 określono w załączniku I.

2. Niniejszym zezwala się statkom UE na dokonywanie połowów w granicach kwoty określonej w załączniku I w wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia, Islandia i Norwegia oraz w wodach obszaru połowowego wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 12, w załączniku III do niniejszego rozporządzenia oraz w rozporządzeniu (WE) nr 1006/2008 i jego przepisach wykonawczych.

3. Komisja ustala ograniczenia połowowe w odniesieniu do połowów dobijaków w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa i IV zgodnie z przepisami określonymi w załączniku IID pkt 6.

4. Z chwilą ustanowienia TAC w odniesieniu do gromadnika Komisja ustala dostępne dla Unii ograniczenia połowowe w odniesieniu do gromadnika w wodach Grenlandii obszarów ICES V oraz XIV, wynoszące 7,7 % TAC w odniesieniu do gromadnika.

5. Ograniczenia połowowe w odniesieniu do stada okowiela w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa i IV oraz w oraz w odniesieniu do stada szprota w wodach UE obszarów ICES IIa i IV mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, na podstawie informacji naukowych zebranych w pierwszej połowie 2010 roku.

6. Wskutek przeglądu stada okowiela zgodnie z ust. 5 ograniczenia połowowe w odniesieniu do stada witlinka w wodach UE obszarów ICES IIa, IIIa i IV i w odniesieniu do stada plamiaka w wodach UE obszarów ICES IIa, III i IV mogą zostać zmienione przez Komisję zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, celem uwzględnienia przyłowów przemysłowych przy połowach okowiela.

7. Komisja może ustalić limity połowowe dla stada sardeli w obszarze ICES VIII zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 30 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 2371/2002, w świetle informacji naukowych zebranych w pierwszej połowie 2010 roku.