Załącznik II

Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia

„GENTSE AZALEA”

NR WE: BE-PGI-005-0536-24.03.2006

ChNP ( ) ChOG (X)

Niniejsze streszczenie zawiera główne elementy specyfikacji produktu i jest przeznaczone do celów informacyjnych.

1. Właściwy organ państwa członkowskiego:

Nazwa:

Vlaamse Overheid, Departement Landbouw en Visserij, Afdeling Duurzame Landbouwontwikkeling

Adres:

Ellipsgebouw, Koning Albert II-laan 35, Bus 40, 1030 Bruksela, Belgia

Tel.

+32 025527884

Faks

+32 025527871

E-mail:

lieve.desmit@lv.vlaanderen.be

2. Grupa składająca wniosek:

Nazwa:

Vereniging van Vlaamse Azaleatelers

Adres:

P/a Axelsvaardeken 29a, 9185 Wachtebeke, Belgia

Tel.

+32 093429126

Faks

+32 093429214

E-mail:

info@vaneetvelde.com

Skład:

Producenci/przetwórcy (X) Inni (X)

3. Rodzaj produktu:

Klasa 3.5.

Kwiaty i rośliny ozdobne

4. Specyfikacja produktu:

(podsumowanie wymogów określonych w art. 4 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

4.1. Nazwa:

„Gentse azalea”

4.2. Opis:

„Gentse azalea” to gotowy do sprzedaży jako roślina doniczkowa różanecznik (Azalea indica lub Rhododendron simsii) od momentu pojawienia się pierwszego koloru lub stadium wiechy. Występuje w różnych kształtach (różaneczniki o kulistym krzewie lub na łodydze, na wysokiej łodydze, w kształcie piramidy i w wielu innych niezwykłych kształtach) i kolorach (w tym biały, łososiowy, czerwony, karminowy, różowy, fioletowy i liliowy), może być jednobarwny lub z odcieniami innego koloru (w postaci żyłek lub na obrzeżach). Wyjątkowość odmiany „Gentse azalea” polega na tym, że jest ona efektem opartego na tradycji i różnorodności procesu produkcyjnego nastawionego na jakość.

Jakość gwarantuje się dzięki zgodności z uprzednio ustalonymi kryteriami jakości opartymi na wydajności produktu (np. rozmieszczenie pączków, minimum 80 % pojawienia się koloru), łatwości pielęgnacji (np. zostawienie odstępu pod krawędzią dla umożliwienia podlewania), niezawodności (np. gwarancja koloru) i estetycznym charakterze (np. świeży wygląd zieleni). Jest to produkt znany ze swojej jakości, stworzony w oparciu o wieloletnią tradycję, wiedzę i szeroko zakrojone badania oraz fachowe informacje.

4.3. Obszar geograficzny:

Obszar produkcji obejmuje całą prowincję Flandrii Wschodniej (ze stolicą w Gandawie).

4.4. Dowód pochodzenia:

„Gentse azalea” musi pochodzić z firmy wpisanej do rejestru prowadzonego przez grupę wnioskodawców. Rejestr ten jest przekazywany właściwemu organowi nadzorczemu. Zarejestrowanymi firmami są producenci różaneczników (uprawiający różaneczniki z sadzonek do momentu osiągnięcia przez nie dojrzałego stadium „zieloności” lub do momentu pojawienia się pierwszego koloru) lub firmy handlowe/cieplarniane (kupujące różaneczniki w dojrzałym stadium „zieloności” i umieszczające je w cieplarniach przynajmniej do momentu pojawienia się pierwszego koloru).

Każdy producent odmiany „Gentse azalea” musi stosować normy określone przez Projekt Jakości Różaneczników (nl. Project Azalea Kwaliteit, PAK). PAK ma na celu zachowanie wysokiej jakości „Gentse azalea” i jest jej gwarantem. Poprzez podpisanie karty jakości i otrzymanie numeru uczestnika i numeru PAK każda zarejestrowana firma zobowiązuje się do stosowania norm jakości określonych przez PAK. Zarejestrowani producenci różaneczników przechowują kartę informacyjną uprawy każdej partii do momentu, gdy rośliny doniczkowe są gotowe do sprzedaży. Karta informacyjna uprawy gwarantuje, że stosowano się do metod uprawy i norm jakości. „Zielonym” różanecznikom przewożonym do firmy cieplarnianej towarzyszy karta informacyjna uprawy danej partii oraz naklejka PAK, na której znajduje się numer PAK. Przed opuszczeniem firmy gotowe do sprzedaży rośliny doniczkowe oznaczane są przez producenta lub firmę handlową/cieplarnianą etykietą opisaną w pkt 4.8.

4.5. Metoda produkcji:

W przypadku „Gentse azalea” cały proces uprawy (od rozmnożenia sadzonek do stadium kwitnącej rośliny doniczkowej) odbywa się w granicach obszaru geograficznego opisanego w pkt 4.3.

„Gentse azalea” rozmnażany jest za pomocą sadzonek lub przeszczepów na innych podkładkach. Sadzonki są natychmiast przykrywane folią. Podgrzewanie podłoża prowadzi następnie do wzrostu temperatury podłoża sadzonki do temperatury 23–25 °C.

Podczas uprawy należy regularnie uszczykiwać wierzchołki roślin. Wiąże się to z usuwaniem szczytowej części gałązki, aby roślina mogła wypuścić większą liczbę pędów. W zależności od pożądanego rozmiaru produktu końcowego czynność tę powtarza się odpowiednią liczbę razy. Rośliny pozostają pod przykryciem podczas pierwszej fazy uprawy (do drugiego uszczykiwania wierzchołków włącznie). Dalsza uprawa, aż do momentu osiągnięcia produktu końcowego, może przebiegać pod przykryciem lub na odkrytym terenie. Po osiągnięciu żądanej średnicy końcowej na „zielonym” różaneczniku w końcu uformują się pąki. Aby to nastąpiło, roślina musi być przez pewien okres czasu wystawiona na działanie niskich temperatur. W zależności od długości tego działania różaneczniki odmiany „Gentse azalea” klasyfikuje się jako bardzo wcześnie kwitnące (od 15 sierpnia), wcześnie kwitnące (od 1 grudnia), umiarkowanie wcześnie kwitnące (od 15 stycznia) i późno kwitnące (od 15 lutego). „Zielone” różaneczniki sprzedaje się w momencie osiągnięcia wystarczającej dojrzałości przez pąki. Określone w ramach PAK normy odnoszą się zarówno do „zielonych”, jak i kwitnących różaneczników. Kwitnące różaneczniki uzyskuje się poprzez przyspieszanie ich rozwoju. Osiąga się to poprzez wystawienie wystarczająco dojrzałych roślin doniczkowych na działanie temperatury wynoszącej przynajmniej 20 °C, regularne podlewanie, a także w wielu przypadkach sztuczne naświetlanie. Dostępne są w sprzedaży od momentu pojawienia się pierwszego koloru lub od stadium wiechy.

4.6. Związek:

Niniejszy wniosek o uznanie odmiany „Gentse azalea” oparty jest na renomie produktu. Charakterystyczna uprawa „Gentse azalea” zawdzięcza jednak swe powstanie połączeniu czynników historycznych, przyrodniczych i ludzkich.

W ciągu ostatnich dwustu lat region Gandawy stał się centrum uprawy różanecznika i handlu nim w Europie Zachodniej. Prowadzone w tym zakresie badania, centra informacji i sektor dostawczy również skupiają się w tym regionie.

Rozwój uprawy różanecznika w przedmiotowym obszarze geograficznym był nie tylko spowodowany okolicznościami historycznymi, ale również czynnikami przyrodniczymi. Region wokół Gandawy posiada klimat umiarkowany morski, który bardzo odpowiada hodowli różaneczników. Różaneczniki wymagają również gleby przepuszczalnej. Pierwotnie hodowano je w występującej w regionie glebie z igliwia sosnowego i ściółki liściastej.

Mistrz ogrodnictwa Gandawy, Judocus Huytens, przywiózł różaneczniki do tego regionu z Anglii w 1774 r., tak naprawdę jednak Azalea indica została sprowadzona z Anglii przez kapitana Welbancka w 1808 r. Kluczowym czynnikiem leżącym u podstaw sukcesu różanecznika było założenie Stowarzyszenia Rolniczo-Botanicznego (Maatschappij voor Landbouwkunde en Kruidkunde) w Gandawie w 1808 r.

Renoma odmiany „Gentse azalea” opiera się na następujących okolicznościach:

— Pierwszy różanecznik został zaprezentowany przez barona Du Bois de Vroeylande podczas wystawy zorganizowanej w dniu 6 lutego 1819 r. Od 1839 r. wielka wystawa kwiatów, oceniana przez międzynarodowe jury, organizowana jest co pięć lat. Odbywa się do dziś pod nazwą „Gentse Floraliën” i cieszy się międzynarodowym uznaniem.

— Pionierem hodowli odmiany „Gentse azalea” był Louis Van Houtte, który udoskonalił metodę uprawy, a jego praca w zakresie selekcji i hodowli doprowadziła do powstania różnych nowych kształtów i kolorów. Jego pierwszy katalog został wydany w 1839 r. i już wtedy zawierał 97 odmian Azalea indica.

— W dniu 17 maja 1869 r. odmiana „Gentse azalea” została pokazana podczas Wystawy Kwiatów w Sankt Petersburgu w Rosji.

— Uprawa różaneczników zyskała tak wielkie znaczenie dla regionu Gandawy, że w 1881 r. rozpoczęto wydawanie czasopisma poświęconego wyłącznie różanecznikom, zatytułowanego Iconographie des azalées de l’Inde (Ikonografia różaneczników indyjskich).

— W 1893 r. Georges Truffaut napisał w swoim dziele Étude sur la culture et la végétation de l’Azalea Indica (Studium o uprawie i wzroście Azalea indica): „Najważniejsze ośrodki uprawy różanecznika znaleźć można w Belgii, a w szczególności w regionie wokół miasta Gandawa”.

— W 1938 r., z okazji trzydniowej wystawy różaneczników, trwającej od 17 do 19 grudnia, wydano w Gandawie znaczek pocztowy z różanecznikiem.

— Różne publikacje świadczą o fakcie, że hodowcy usiłowali osiągnąć jak największą różnorodność kolorów i kształtów roślin doniczkowych. W wydanym w październiku 1954 r. Landbouwtijdschrift (Dzienniku Rolniczym) F. Peeters napisał: „Uprawą różanecznika, z której słynie Gandawa, zajmują się liczni ogrodnicy. Uprawiają bardzo wiele odmian, które różnią się pod względem koloru i kształtu […]”.

4.7. Organ kontrolny:

Nazwa:

Federale Overheidsdienst Economie, K.M.O., Middenstand en Energie Algemene Directie Controle en Bemiddeling Tweede Afdeling Gespecialiseerde Diensten, Sectie A Controles Uitgaven EOGFL en Marktordening

Adres:

WTC III, Simon Bolivarlaan 30, 1000 Bruksela, Belgia

Tel.

+32 022084040

Faks

+32 022083975

E-mail:

Dirk.Demaeseneer@economie.fgov.be

4.8. Etykietowanie:

Do roślin doniczkowych przyczepiona jest etykieta, na której znajduje się oznaczenie „Gentse azalea”, europejski symbol ChOG oraz numer PAK.