Artykuł 21

1. Państwa członkowskie wydają każdemu wnioskodawcy, bez względu na jego miejsce prowadzenia działalności w Unii, świadectwa refundacji, które są ważne na terenie całej Unii.

Świadectwa refundacji gwarantują wypłatę refundacji, z zastrzeżeniem że spełnione zostaną warunki określone w rozdziale V. Warunki te mogą obejmować wcześniejsze ustalenie stawek refundacji. Świadectwa są ważne tylko na jeden okres budżetowy.

2. Przyznanie refundacji wywozowych dla wywozu produktów podstawowych w postaci towarów wymienionych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia lub dla zbóż umieszczonych pod kontrolą celną do celów produkcji napojów spirytusowych, o których mowa w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 1670/2006, uwarunkowane jest okazaniem świadectwa refundacji wydanego zgodnie z art. 24 niniejszego rozporządzenia.

Zboża, o których mowa w akapicie pierwszym, zostają uznane za wywiezione.

Przepisów pierwszego akapitu nie stosuje się w odniesieniu do dostaw o których mowa w art. 4 ust. 1 akapit drugi tiret trzecie, art. 33 ust. 1, art. 37 ust. 1, art. 41 ust. 1 oraz w art. 43 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 612/2009 lub w odniesieniu do wywozów o których mowa w rozdziale IV niniejszego rozporządzenia.

3. Przyznanie refundacji według systemu wcześniejszego ustalania przewidzianego w art. 20 ust. 2 uwarunkowane jest okazaniem świadectwa refundacji zawierającego informację o wcześniejszym ustaleniu stawek refundacji.