Artykuł 50

1. W przypadku towarów wywiezionych między dniem 1 października a dniem 15 października każdego roku refundacja nie jest wypłacana przed 16 października.

W przypadku towarów wywiezionych na podstawie świadectwa refundacji wydanego na dany okres budżetowy, oraz jeżeli Komisja uzna, że występuje niebezpieczeństwo niewypełnienia przez Unię jej zobowiązań międzynarodowych, wypłaty refundacji zaplanowane po zakończeniu tego okresu nie są realizowane przed dniem 16 października. W takim przypadku termin określony w art. 46 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 612/2009 może zostać czasowo wydłużony do trzech miesięcy i 15 dni w drodze rozporządzenia publikowanego przed dniem 20 września w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

2. Dla towarów wymienionych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia i w drodze odstępstwa od art. 24 rozporządzenia (WE) nr 612/2009 kwotę określoną w art. 24 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 612/2009 stosuje się niezależnie od kraju lub terytorium przeznaczenia, do którego towary są wywożone:

a) w przypadku towarów, które są pakowane z przeznaczeniem do sprzedaży detalicznej konsumentom w bezpośrednich opakowaniach, których zawartość netto nie przekracza 2,5 kg lub w pojemnikach zawierających nie więcej niż 2 litry, zaopatrzonych w etykietowanie w rozumieniu art. 1 ust. 3 lit. a) dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (

16

), określające importera w kraju przeznaczenia lub sporządzone w języku urzędowym kraju przeznaczenia lub w języku łatwo zrozumiałym w tym kraju;

b) w przypadkach, w których konkretny eksporter w okresie dwóch lat poprzedzających datę złożenia wniosku o zezwolenie, o którym mowa w ust. 3, przynajmniej 12 razy wywozi towary o zawartości nie więcej niż 90 % masy dowolnego poszczególnego produktu podstawowego, względem którego refundacja podlega wypłacie, posiadające ten sam ośmiocyfrowy kod CN i tego samego odbiorcę lub odbiorców.

3. W przypadkach przewidzianych w ust. 2 państwo członkowskie może, na wniosek, udzielić formalnego zezwolenia zwalniającego danego eksportera z obowiązku przedstawienia dokumentów wymaganych na mocy art. 17 rozporządzenia (WE) nr 612/2009, innych niż dokument przewozowy.

Zezwolenie, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest ważne, o ile nie zostanie cofnięte, przez okres nie dłuższy niż dwa lata i jest odnawialne. Państwa członkowskie mogą cofnąć zezwolenie, według własnego uznania, i w szczególności wycofują je bezzwłocznie, kiedy mają zasadne podstawy, aby podejrzewać, że eksporter nie przestrzegał warunków konkretnego zezwolenia.

Zwolnienia udzielone zgodnie z akapitem pierwszym uznaje się za czynniki ryzyka, które muszą być uwzględnione dla celów art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 485/2008 (

17

).

Eksporterzy korzystający ze zwolnienia podają numer zezwolenia na jednolitym dokumencie administracyjnym i na specjalnym wniosku o wypłatę, o którym mowa w art. 28 niniejszego rozporządzenia.

4. W drodze odstępstwa od ust. 3, w przypadkach przewidzianych w ust. 2 lit. b), państwa członkowskie mogą zwolnić danego eksportera z obowiązku przedstawienia dokumentów przewozowych dla wszystkich wywozów objętych zezwoleniem, jeżeli od danego eksportera wymaga się, aby przedstawił dokumenty przewozowe w odniesieniu do co najmniej 10 % liczby takich zgłoszeń wywozowych lub jednego rocznie, w zależności od tego, która z tych liczb jest większa, które to dokumenty są wybierane przez państwa członkowskie przy zastosowaniu kryteriów ustanowionych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1276/2008 (

18

).

5. W przypadku towarów wymienionych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia, jeżeli zgłoszenie wywozowe zostało przyjęte nie później niż dnia 30 września 2007 r. i względem których eksporter nie jest w stanie dostarczyć dowodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 612/2009, towary uznaje się za przywiezione do kraju trzeciego na podstawie przedstawienia kopii dokumentu przewozowego oraz jednego z dokumentów wymienionych w art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 612/2009 lub dokumentu bankowego wydanego przez zatwierdzonych pośredników mających siedzibę w Unii, który zaświadcza, że zapłata za wywóz została dokonana na konto eksportera otwarte u tego pośrednika, lub dowodu zapłaty.

6. Do celów stosowania art. 27 rozporządzenia (WE) nr 612/2009 państwa członkowskie biorą pod uwagę przepisy ust. 5.