Artykuł 2

1. Na użytek niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „centralne biuro łącznikowe” oznacza biuro wyznaczone na mocy art. 4 ust. 1, na którym spoczywa główna odpowiedzialność za kontakty z pozostałymi państwami członkowskimi w dziedzinie współpracy administracyjnej;

b) „łącznikowy organ administracyjny” oznacza każde biuro inne niż centralne biuro łącznikowe wyznaczone jako takie przez właściwy organ na mocy art. 4 ust. 2 do bezpośredniej wymiany informacji na podstawie niniejszego rozporządzenia;

c) „właściwy urzędnik” oznacza każdego urzędnika, który może dokonać bezpośredniej wymiany informacji na podstawie niniejszego rozporządzenia, do której to wymiany został upoważniony na mocy art. 4 ust. 3;

d) „organ występujący z wnioskiem” oznacza centralne biuro łącznikowe, łącznikowy organ administracyjny lub właściwego urzędnika państwa członkowskiego, który występuje z wnioskiem o udzielenie pomocy w imieniu właściwego organu;

e) „organ wezwany” oznacza centralne biuro łącznikowe, łącznikowy organ administracyjny lub właściwego urzędnika państwa członkowskiego, który otrzymuje wniosek o udzielenie pomocy w imieniu właściwego organu;

f) „transakcje wewnątrzwspólnotowe” oznaczają wewnątrzwspólnotową dostawę towarów lub wewnątrzwspólnotowe świadczenie usług;

g) „wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów” oznacza każdą dostawę towarów, która musi zostać zadeklarowana w informacji podsumowującej przewidzianej w art. 262 dyrektywy 2006/112/WE;

h) „wewnątrzwspólnotowe świadczenie usług” oznacza każde świadczenie usług, które musi zostać zadeklarowane w informacji podsumowującej przewidzianej w art. 262 dyrektywy 2006/112/WE;

i) „wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów” oznacza nabycie na mocy art. 20 dyrektywy 2006/112/WE prawa do rozporządzania jak właściciel rzeczowym majątkiem ruchomym;

j) „numer identyfikacyjny VAT” oznacza numer przewidziany w art. 214, 215 i 216 dyrektywy 2006/112/WE;

k) „postępowanie administracyjne” oznacza wszystkie kontrole, postępowania wyjaśniające oraz inne działania podejmowane przez państwa członkowskie w wykonywaniu swoich funkcji w związku z zapewnieniem właściwego stosowania przepisów dotyczących VAT;

l) „wymiana automatyczna” oznacza systematyczne przekazywanie określonych z góry informacji do innego państwa członkowskiego, bez uprzedniego wniosku;

m) „wymiana spontaniczna” oznacza nieregularne przekazywanie informacji innemu państwu członkowskiemu, w dowolnej chwili i bez uprzedniego wniosku;

n) „osoba” oznacza:

(i) osobę fizyczną;

(ii) osobę prawną;

(iii) w przypadku gdy przewidują to obowiązujące przepisy – stowarzyszenie osób uznane za mające zdolność do czynności prawnych, lecz nieposiadające statusu prawnego osoby prawnej; lub

(iv) każde inne konstrukcje prawne dowolnego rodzaju i postaci, posiadające osobowość prawną lub jej nieposiadające, oraz realizujące transakcje, które podlegają VAT;

o) „zautomatyzowany dostęp” oznacza możliwość uzyskania niezwłocznego dostępu do systemu elektronicznego w celu uzyskania pewnych informacji, które on zawiera;

p) „drogą elektroniczną” oznacza przy użyciu sprzętu elektronicznego do przetwarzania, wraz z kompresją cyfrową, oraz przechowywania danych, z wykorzystaniem transmisji kablowej, radiowej, technologii optycznych oraz innych środków elektromagnetycznych;

q) „sieć CCN/CSI” oznacza wspólną platformę opartą na wspólnej sieci łączności (zwanej dalej „CCN”) oraz wspólnym systemie połączeń (zwanym dalej „CSI”), opracowaną przez Unię w celu zapewnienia wszystkich transmisji drogą elektroniczną między właściwymi organami w dziedzinie ceł i podatków;

r) „kontrola jednoczesna” oznacza skoordynowaną kontrolę stanu sytuacji podatkowej podatnika lub powiązanych podatników, organizowaną przez przynajmniej dwa państwa członkowskie, posiadające wspólne lub uzupełniające się interesy;

s) »dostawca usług płatniczych« oznacza którąkolwiek z kategorii dostawców usług płatniczych wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. a)–d) dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 (

1

) lub osobę fizyczną lub prawną korzystające ze zwolnienia zgodnie z art. 32 tej dyrektywy;

t) »płatność« oznacza, z wyjątkiem wyłączeń przewidzianych w art. 3 dyrektywy (UE) 2015/2366, »transakcję płatniczą« zdefiniowaną w art. 4 pkt 5 tej dyrektywy lub »usługę przekazu pieniężnego« zdefiniowaną w art. 4 pkt 22 tej dyrektywy;

u) »płatnik« oznacza »płatnika« zdefiniowanego w art. 4 pkt 8 dyrektywy (UE) 2015/2366;

v) »odbiorca płatności« oznacza »odbiorcę« zdefiniowanego w art. 4 pkt 9 dyrektywy (UE) 2015/2366.

2. Definicje zawarte w art. 358, 358a, 369a i 369l dyrektywy 2006/112/WE do celów każdej procedury szczególnej mają zastosowanie również na użytek niniejszego rozporządzenia.