Artykuł 21

1. Każde państwo członkowskie udziela właściwemu organowi każdego innego państwa członkowskiego zautomatyzowanego dostępu do informacji przechowywanych zgodnie z art. 17.

1a. Każde państwo członkowskie udziela swoim urzędnikom, którzy sprawdzają wymogi przewidziane w art. 143 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE, dostępu do informacji, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. a)–c) niniejszego rozporządzenia i do których zautomatyzowany dostęp udzielany jest przez pozostałe państwa członkowskie.

2. W odniesieniu do informacji, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. a), udostępniane są przynajmniej następujące elementy:

a) numery identyfikacyjne VAT nadane przez państwo członkowskie otrzymujące informację;

b) całkowita wartość wszystkich wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i całkowita wartość wszystkich transakcji wewnątrzwspólnotowego świadczenia usług na rzecz osób posiadających numer identyfikacyjny VAT, o którym mowa w lit. a), dokonanych przez wszystkie podmioty gospodarcze zidentyfikowane do celów VAT w państwie członkowskim dostarczającym informacje;

c) numery identyfikacyjne VAT osób, które dokonywały dostaw towarów i świadczenia usług, o których mowa w lit. b), oraz numery identyfikacyjne VAT osób, które przedłożyły informacje zgodnie z art. 262 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE dotyczące osób posiadających numer identyfikacyjny VAT, o którym mowa w lit. a);

d) całkowita wartość dostaw towarów i świadczonych usług, o których mowa w lit. b), przez każdą z osób, o których mowa w lit. c), na rzecz każdej z osób posiadających numer identyfikacyjny VAT, o którym mowa w lit. a);

e) całkowita wartość dostaw towarów i świadczonych usług, o których mowa w lit. b), przez każdą z osób, o których mowa w lit. c), na rzecz każdej z osób posiadających numer identyfikacyjny VAT nadany przez inne państwo członkowskie oraz – w odniesieniu do każdej z osób, które przedłożyły informacje zgodnie z art. 262 ust. 2 dyrektywy 2006/112/WE – jej numer identyfikacyjny VAT i przedłożone przez nią informacje dotyczące każdej z osób posiadających numer identyfikacyjny VAT nadany przez inne państwo członkowskie, pod następującymi warunkami:

(i) dostęp ten wiąże się z dochodzeniem w sprawie podejrzenia popełnienia oszustwa lub mającym na celu wykrycie oszustwa;

(ii) dostęp ten uzyskuje się za pośrednictwem urzędnika łącznikowego Eurofisc, o którym mowa w art. 36 ust. 1, który posiada osobisty kod identyfikacyjny do systemów elektronicznych umożliwiający dostęp do tych informacji.

Wartości, o których mowa w lit. b), d) i e), wyraża się w walucie państwa członkowskiego dostarczającego informacje i odnoszą się one do okresów, za które poszczególni podatnicy składają informacje podsumowujące, ustanowione zgodnie z art. 263 dyrektywy 2006/112/WE.

2a. W odniesieniu do informacji, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. f), udostępniane są następujące elementy:

a) numery identyfikacyjne VAT nadane przez państwo członkowskie otrzymujące informacje;

b) numery identyfikacyjne VAT importera (lub jego przedstawiciela podatkowego), który dostarcza towary osobom posiadającym numer identyfikacyjny VAT, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu;

c) kraj pochodzenia, kraj przeznaczenia, kod towaru, łączna kwota oraz waga netto importowanych towarów, po imporcie których następuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów dokonywana przez każdą z osób, o których mowa w lit. b) niniejszego ustępu, na rzecz każdej z osób posiadających numer identyfikacyjny VAT, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu;

d) kraj pochodzenia, kraj przeznaczenia, kod towaru, waluta, łączna kwota, kurs walutowy, ceny poszczególnych pozycji oraz waga netto importowanych towarów, po imporcie których następuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów dokonywana przez każdą z osób, o których mowa w lit. b) niniejszego ustępu, na rzecz każdej z osób posiadających numer identyfikacyjny VAT nadany przez inne państwo członkowskie pod następującymi warunkami:

(i) dostęp ten wiąże się z dochodzeniem w sprawie podejrzenia popełnienia oszustwa lub mającym na celu wykrycie oszustwa;

(ii) dostęp ten uzyskuje się za pośrednictwem urzędnika łącznikowego Eurofisc, o którym mowa w art. 36 ust. 1, który posiada osobisty kod identyfikacyjny do systemów elektronicznych umożliwiający dostęp do tych informacji.

Wartości, o których mowa w lit. c) i d) niniejszego akapitu, są wyrażone w walucie państwa członkowskiego dostarczającego informacje i odnoszą się do każdej pozycji towarowej w przedłożonym zgłoszeniu celnym.

2b. W odniesieniu do informacji, o których mowa w art. 17 ust. 1 lit. g), udostępniane są przynajmniej następujące elementy:

a) indywidualne numery identyfikacyjne zwolnionych podatników wydane przez państwo członkowskie przekazujące informacje;

b) nazwę (imię i nazwisko), działalność, formę prawną i adres zwolnionych podatników zidentyfikowanych za pomocą indywidualnego numeru identyfikacyjnego, o którym mowa w lit. a);

c) państwo członkowskie lub państwa członkowskie, w których podatnik korzysta ze zwolnienia;

d) datę rozpoczęcia stosowania zwolnienia w odniesieniu do podatnika w państwie członkowskim lub państwach członkowskich;

e) informacje, o których mowa w art. 284a ust. 1 akapit pierwszy lit. c) i d) dyrektywy 2006/112/WE;

f) całkowitą wartość dostaw towarów i/lub świadczenia usług, w podziale na kwartały kalendarzowe, dokonywanych przez poszczególnych podatników posiadających indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w lit. a), w państwie członkowskim, w którym podatnicy ci mają siedzibę;

g) całkowitą wartość dostaw towarów i/lub świadczenia usług, w podziale na kwartały kalendarzowe, dokonywanych przez poszczególnych podatników posiadających indywidualny numer identyfikacyjny, o którym mowa w lit. a), w każdym z państw członkowskich innych niż państwo członkowskie, w którym dany podatnik ma siedzibę;

h) datę, w której roczny obrót w Unii danego podatnika przekroczył kwotę, o której mowa w art. 284 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2006/112/WE;

i) datę, w której decyzja podatnika o dobrowolnym zaprzestaniu stosowania zwolnienia staje się skuteczna, oraz państwo członkowskie lub państwa członkowskie, w których takie zaprzestanie staje się skuteczne;

j) datę zaprzestania działalności przez podatnika oraz państwo członkowskie lub państwa członkowskie, których to dotyczy.

Wartości, o których mowa w akapicie pierwszym lit. e)–g), podaje się osobno dla każdego progu, który może mieć zastosowanie, zgodnie z art. 284 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE.

3. Komisja określa w drodze aktów wykonawczych praktyczne rozwiązania dotyczące warunków przewidzianych w ust. 2 lit. e) i w ust. 2a lit. d) niniejszego artykułu, aby umożliwić państwu członkowskiemu przekazującemu informacje wskazanie urzędnika łącznikowego Eurofisc mającego dostęp do informacji. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 58 ust. 2.