Artykuł 35a

1. Urząd udostępnia innym organom na ich wniosek – regularnie lub w indywidualnych przypadkach – informacje, które uzyskał od instytucji finansowych lub innych organów podczas wykonywania swoich obowiązków i które wynikają ze stosowania i wdrażania prawa Unii, pod warunkiem że organ składający wniosek jest uprawniony do uzyskania tych informacji od instytucji finansowych lub innych organów zgodnie z prawem Unii.

2. Urząd zwraca się o informacje do któregokolwiek z innych organów, które uzyskały te informacje, zamiast zwracać się o nie bezpośrednio do instytucji finansowych, pod warunkiem że jest on uprawniony do uzyskania tych informacji zgodnie z prawem Unii.

Akapit pierwszy pozostaje bez uszczerbku dla uprawnień Urzędu do uzyskiwania żądanych informacji od instytucji finansowych, w przypadku gdy inny organ nie jest w stanie udostępnić informacji, gdy konieczne są pilne działania lub gdy uzyskanie informacji bezpośrednio od instytucji finansowych jest niezbędne do wykonywania zadań Urzędu zgodnie z prawem Unii.

3. We wniosku o wymianę informacji zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu wskazuje się podstawę prawną wynikającą z prawa Unii, która uprawnia organ składający wniosek do uzyskania informacji od instytucji finansowych lub innych organów.

Organ składający wniosek i Urząd podlegają obowiązkom w zakresie tajemnicy służbowej i ochrony danych ustanowionym w art. 70 i 71 oraz w prawodawstwie sektorowym, mającym zastosowanie do udostępniania informacji między instytucją finansową a organem składającym wniosek oraz między instytucją finansową a Urzędem.

4. W przypadku gdy Urząd dokonuje wymiany informacji zgodnie z ust. 1, bez zbędnej zwłoki informuje o tej wymianie każdy organ, od którego uzyskał te informacje, lub każdą instytucję finansową, jeżeli informacje zostały uzyskane bezpośrednio od instytucji finansowych. W przypadku powtarzającej się lub okresowej wymiany informacji Urząd jest zobowiązany do poinformowania instytucji finansowej lub organu, od których uzyskał informacje, tylko raz.

5. Na zasadzie odstępstwa od ust. 4 Urząd nie jest zobowiązany do poinformowania organu lub instytucji finansowej, stosownie do przypadku, o wymianie informacji, jeżeli spełniony jest którykolwiek z następujących warunków:

a) informacje zostały zanonimizowane w taki sposób, że nie odnoszą się już do żadnej zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej oraz że instytucji finansowej lub innych podmiotów prawnych już nie można zidentyfikować; lub

b) informacje zostały zmodyfikowane, zagregowane lub przekształcone za pomocą innej metody zapobiegającej ujawnieniu w celu ochrony informacji poufnych, w tym tajemnic przedsiębiorstwa, oraz w celu ochrony danych osobowych za pomocą odpowiednich środków technicznych i organizacyjnych zgodnie z rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (

7

) oraz (UE) 2018/1725 (

8

).

6. Na zasadzie odstępstwa od ust. 4 Urząd nie informuje instytucji finansowej o wymianie informacji, jeżeli stwierdzi lub zostanie poinformowany przez organ składający wniosek, że mogłoby to zagrozić postępowaniom, działaniom lub dochodzeniom w zakresie nadzoru lub restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

7. Ust. 1–6 mają również zastosowanie do informacji, które Urząd otrzymał od instytucji finansowej lub innych organów i w przypadku których przeprowadził następnie kontrole jakości lub które w inny sposób przetworzył.

8. Aby ułatwić wymianę informacji, o której mowa w ust. 1–7, Urząd i inne organy mogą zawierać protokoły ustaleń dotyczące zasad takiej wymiany. Protokoły ustaleń mogą też zawierać szczegółowe uzgodnienia dotyczące wspólnego korzystania z zasobów na potrzeby gromadzenia i przetwarzania udostępnianych informacji. Komisja może, po konsultacji z Urzędem i innymi organami, opracować wskazówki dotyczące głównych elementów takich protokołów ustaleń.

9. Ust. 1–8 pozostają bez uszczerbku dla ochrony praw własności intelektualnej i nie uniemożliwiają ani nie ograniczają wymiany informacji między Urzędem a innymi organami zgodnie z innymi przepisami niniejszego rozporządzenia lub z innymi przepisami Unii.

W przypadku sprzeczności między niniejszym artykułem a innymi przepisami niniejszego rozporządzenia lub innymi przepisami Unii regulującymi wymianę informacji między Urzędem a innymi organami pierwszeństwo mają te inne przepisy.

10. Urząd i właściwe organy mogą, według swojego uznania, udzielić dostępu do informacji uzyskanych podczas wykonywania swoich obowiązków w celu ich ponownego wykorzystywania przez instytucje finansowe, naukowców i inne podmioty mające uzasadniony interes w zakresie uzyskania tych informacji na potrzeby badań naukowych i innowacji, pod warunkiem że Urząd lub właściwy organ udzielający dostępu zapewniły, by spełnione zostały wszystkie poniższe warunki:

a) podjęto niezbędne środki w celu anonimizacji informacji w sposób uniemożliwiający identyfikację poszczególnych instytucji finansowych, podmiotów, osób, których dane dotyczą, oraz – w przypadku gdy dostępu do informacji udziela Urząd – państw członkowskich;

b) informacje zostały zmodyfikowane, zagregowane lub przekształcone za pomocą innej metody zapobiegającej ujawnieniu w celu ochrony informacji poufnych, w tym tajemnic przedsiębiorstwa lub treści chronionych prawami własności intelektualnej.

Informacje otrzymane od dowolnego organu udostępnia się zgodnie z akapitem pierwszym wyłącznie za zgodą organu, który pierwotnie uzyskał te informacje.

11. Do dnia 11 listopada 2027 r. Urząd, w ścisłej współpracy z właściwymi organami, przedstawi Komisji sprawozdanie na temat wszelkich przeszkód prawnych w prawodawstwie sektorowym, które w jakikolwiek sposób uniemożliwiają im wymianę informacji z innymi organami lub z innymi podmiotami. W sprawozdaniu tym można również wskazać nieistotne, nieaktualne, powielające się lub pod innym względem nieprzydatne wymogi sprawozdawcze. Można w nim także zawrzeć sugestie dotyczące poprawy spójności między wymogami sprawozdawczymi dla podmiotów finansowych i niefinansowych. W razie potrzeby sprawozdanie to jest regularnie aktualizowane.

Uwzględniając sprawozdanie, o którym mowa w akapicie pierwszym, ochronę praw własności intelektualnej oraz obowiązki w zakresie tajemnicy służbowej i ochrony danych, Komisja, w stosownych przypadkach, przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek ustawodawczy mający na celu usunięcie takich przeszkód prawnych w prawodawstwie sektorowym, aby wspierać wymianę informacji między organami i z innymi podmiotami.

12. Do celów niniejszego artykułu, art. 35 ust. 4 i art. 70 ust. 3 „inne organy” oznaczają dowolne z następujących organów:

a) ERRS;

b) Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Bankowego);

c) Europejski Urząd Nadzoru (Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych);

d) właściwe organy zdefiniowane w art. 4 pkt 2 niniejszego rozporządzenia;

e) właściwe organy zdefiniowane w art. 4 pkt 2 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010;

f) właściwe organy zdefiniowane w art. 4 pkt 3 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010;

g) organy wchodzące w skład jednolitego mechanizmu nadzorczego zdefiniowanego w art. 2 pkt 9 rozporządzenia Rady (UE) nr 1024/2013 (

9

);

h) Jednolitą Radę ds. Restrukturyzacji i Uporządkowanej Likwidacji (SRB) ustanowioną rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 (

10

);

i) organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, takie jak organy, o których mowa w art. 3 ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE (

11

);

j) Urząd ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy i Finansowaniu Terroryzmu (AMLA) ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1620 (

12

);

k) podmioty sprawujące nadzór finansowy zdefiniowane w art. 2 akapit drugi pkt 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/1640 (

13

).

Do celów niniejszego artykułu „instytucja finansowa” oznacza instytucję finansową zdefiniowaną w art. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1092/2010.