Artykuł 4

1. Przy wprowadzaniu w życie art. 3 ust. 1 lit. a), instytucje korzystają tylko z tych typów urządzeń do weryfikacji monet, które pomyślnie przeszły test wykrywalności przeprowadzony przez wyznaczony organ krajowy lub przez ECTN i które w momencie ich zakupu były wyszczególnione na stronie internetowej, o której mowa w art. 5 ust. 2. Instytucje zapewniają regularne dostosowywanie tych urządzeń w celu utrzymania zdolności wykrywania, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych do wykazu, o którym mowa w art. 5 ust. 2. Test wykrywalności jest opracowywany tak, aby zagwarantować, że urządzenie do weryfikacji monet jest w stanie odrzucić znane typy podrobionych monet euro i, w ramach tego procesu, monety euro nienadające się do obiegu oraz wszelkie inne przedmioty podobne do monet, które nie są zgodne ze specyfikacją autentycznych monet euro.

2. W okresie przejściowym trwającym do dnia 31 grudnia 2014 r. państwa członkowskie mogą przewidzieć szczegółowe odstępstwa od ust. 1 zdanie pierwsze, w odniesieniu do urządzeń do weryfikacji monet, które są wykorzystywane w dniu 11 stycznia 2011 r. i które okazały się zdolne do wykrywania podrobionych monet euro, monet euro nienadających się do obiegu i innych przedmiotów podobnych do monet euro, które nie są zgodne ze specyfikacją autentycznych monet euro, nawet jeśli urządzenia te nie zostały ujęte w wykazie, o którym mowa w art. 5 ust. 2. Odstępstwa takie przyjmowane są po zasięgnięciu opinii CCEG.