Artykuł 43

1. Bez uszczerbku dla innych instrumentów prawa Unii państwa członkowskie mogą pozwolić ZAFI na wprowadzanie do obrotu wśród inwestorów detalicznych na ich terytoriach jednostek uczestnictwa lub udziałów AFI, którymi zarządzają, zgodnie z niniejszą dyrektywą, niezależnie od tego, czy te AFI są wprowadzane do obrotu w danym państwie czy w różnych państwach, i od tego, czy są AFI z UE czy spoza UE.

W takich przypadkach państwa członkowskie mogą nałożyć na ZAFI lub AFI surowsze wymogi od tych mających zastosowanie do AFI wprowadzanego do obrotu wśród inwestorów branżowych na ich terytorium zgodnie z niniejszą dyrektywą. Jednak państwa członkowskie mogą nie nakładać surowszych ani dodatkowych wymogów na AFI z UE mające siedzibę w innym państwie członkowskim i wprowadzane do obrotu w różnych państwach w porównaniu z AFI wprowadzanymi do obrotu w danym państwie.

2. Państwa członkowskie, które zezwalają na wprowadzanie AFI do obrotu wśród inwestorów detalicznych na swoim terytorium, przekazują Komisji i Urzędowi, w terminie do dnia 22 lipca 2014 r., następujące informacje:

a) typy AFI, które ZAFI mogą wprowadzać do obrotu wśród inwestorów detalicznych na ich terytorium;

b) wszelkie dodatkowe wymogi nałożone przez państwo członkowskie w związku z wprowadzaniem AFI do obrotu wśród inwestorów detalicznych.

Państwa członkowskie informują również Komisję i Urząd o wszelkich późniejszych zmianach dotyczących akapitu pierwszego.

3. Państwa członkowskie zapewniają, by uprawnieni ZAFI z UE mogli wprowadzać do obrotu jednostki uczestnictwa lub udziały AFI z UE, które inwestują głównie w udziały danego przedsiębiorstwa, wśród pracowników tego przedsiębiorstwa lub jego podmiotów powiązanych w ramach pracowniczych programów oszczędnościowych lub programów partycypacji pracowniczych pracowników w danym państwie lub w różnych państwach.

W przypadku gdy taki AFI jest wprowadzany do obrotu wśród pracowników w różnych państwach, państwo członkowskie, w którym następuje wprowadzenie do obrotu, nie może nakładać żadnych dodatkowych wymogów w stosunku do wymogów mających zastosowanie w rodzimym państwie członkowskim tego AFI.