Artykuł 50

1. Właściwe organy państw członkowskich współpracują ze sobą oraz z Urzędem i ERRS zawsze, gdy jest to konieczne, w celu wykonywania obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie lub w celu wykonywania ich uprawnień wynikających z niniejszej dyrektywy lub prawa krajowego.

2. Państwa członkowskie ułatwiają współpracę, o której mowa w niniejszej sekcji.

3. Właściwe organy wykonują swoje uprawnienia do celów współpracy nawet w przypadkach, gdy działanie będące przedmiotem postępowania nie stanowi naruszenia jakichkolwiek przepisów obowiązujących w ich państwie członkowskim.

4. Właściwe organy państw członkowskich bezzwłocznie wymieniają się informacjami niezbędnymi do wykonywania obowiązków przewidzianych w niniejszej dyrektywie oraz dostarczają je Urzędowi.

Właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego przekazują kopię odnośnych uzgodnień o współpracy, do których przystąpiły zgodnie z art. 35, 37 lub 40, państwom członkowskim przyjmującym zainteresowanego ZAFI. Właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego, zgodnie z procedurami określonymi w mających zastosowanie regulacyjnych standardach technicznych określonych w art. 35 ust. 14, 37 ust. 17 lub 40 ust. 14, przekazują informacje otrzymane od tych organów nadzoru zgodnie z ustaleniami dotyczącymi współpracy z organami nadzoru państw trzecich w odniesieniu do ZAFI lub, w razie potrzeby, zgodnie z art. 45 ust. 6 lub 7, właściwym organom państwa członkowskiego przyjmującego zainteresowanego ZAFI.

Jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego przyjmującego uważa, że treść ustaleń dotyczących współpracy, do których przystąpiło rodzime państwo członkowskie zainteresowanego ZAFI zgodnie z art. 35, 37 lub 40, jest niezgodna z wymogami mających zastosowanie regulacyjnych standardów technicznych, zainteresowane właściwe organy mogą zwrócić się o rozstrzygnięcie do Urzędu, który to organ może działać zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

5. W przypadku gdy właściwe organy jednego z państw członkowskich mają uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że działania sprzeczne z niniejszą dyrektywą są lub były realizowane przez ZAFI niepodlegającego nadzorowi tych właściwych organów, powiadamiają o tym Urząd i właściwe organy rodzimego i przyjmującego państwa członkowskiego danego ZAFI w jak najwłaściwszej dla nich formie. Właściwe organy, które otrzymały takie powiadomienie, podejmują stosowne działania oraz informują Urząd i właściwy organ, który dokonał powiadomienia, o wynikach tych działań i, w miarę możliwości, o istotnych zmianach sytuacji na poszczególnych etapach. Niniejszy ustęp pozostaje bez uszczerbku dla uprawnień właściwego organu, który dokonał powiadomienia.

5a. W przypadku gdy właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego ZAFI wykonują uprawnienia na podstawie art. 46 ust. 2 lit. j), powiadamiają o tym właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego ZAFI, Urząd oraz – jeżeli istnieje potencjalne ryzyko dla stabilności i integralności systemu finansowego – ERRS.

5b. Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego ZAFI mogą zwrócić się do właściwych organów rodzimego państwa członkowskiego ZAFI z wnioskiem o wykonywanie uprawnień na podstawie art. 46 ust. 2, lit. j), podając uzasadnienie swojego wniosku i informując o tym fakcie Urząd oraz – jeżeli istnieje potencjalne ryzyko dla stabilności i integralności systemu finansowego – ERRS.

5c. W przypadku gdy właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego ZAFI nie przychylą się do wniosku, o którym mowa w ust. 5b, informują o tym właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego ZAFI, Urząd oraz – jeżeli powiadomiono o tym wniosku ERRS na podstawie ust. 5b – ERRS, podając uzasadnienie takiej decyzji.

5d. W oparciu o informacje otrzymane na podstawie ust. 5b i 5c Urząd bez zbędnej zwłoki wydaje opinię skierowaną do właściwych organów rodzimego państwa członkowskiego ZAFI w sprawie wykonywania uprawnień na podstawie art. 46 ust. 2 lit. j). Urząd przekazuje tę opinię właściwym organom przyjmującego państwa członkowskiego ZAFI.

5e. Jeżeli właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego ZAFI nie stosują się lub nie zamierzają zastosować się do opinii Urzędu, o której mowa w ust. 5d, informują o tym Urząd i właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego ZAFI, podając uzasadnienie niestosowania się do opinii lub zamiaru niezastosowania się do niej. W przypadku poważnego zagrożenia dla ochrony inwestorów, dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub dla stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części Urząd może opublikować informacje o tym, że właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego ZAFI nie stosują się lub nie zamierzają zastosować się do jego opinii, wraz z podanym przez właściwe organy uzasadnieniem niestosowania się do opinii lub zamiaru niezastosowania się do niej, pod warunkiem że taka publikacja nie koliduje z uzasadnionymi interesami posiadaczy jednostek uczestnictwa lub udziałów w AFI lub z interesem publicznym. Urząd analizuje, czy korzyści płynące z publikacji byłyby większe niż spowodowane tą publikacją nasilenie zagrożeń dla ochrony inwestorów, dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub dla stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części, i z wyprzedzeniem zawiadamia o takiej publikacji właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego ZAFI.

5f. Właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego ZAFI, jeżeli mają do tego uzasadnione podstawy, mogą zwrócić się do właściwych organów rodzimego państwa członkowskiego ZAFI z wnioskiem o bezzwłoczne wykonanie uprawnień na podstawie art. 46 ust. 2, innych niż uprawnienia określone w lit. j) tego ustępu, podając jak najdokładniejsze uzasadnienie swojego wniosku i informując Urząd oraz – jeżeli istnieje potencjalne ryzyko dla stabilności i integralności systemu finansowego – ERRS.

Właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego ZAFI bez zbędnej zwłoki informują o wykonanych uprawnieniach i o swoich ustaleniach właściwe organy przyjmującego państwa członkowskiego ZAFI, Urząd oraz – jeżeli istnieje potencjalne ryzyko dla stabilności i integralności systemu finansowego – ERRS.

5g. Jeżeli państwo członkowskie skorzystało z określonego w art. 21 ust. 5a odstępstwa zezwalającego na wyznaczenie depozytariusza mającego siedzibę w innym państwie członkowskim i jeżeli właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego AFI lub – w przypadku gdy AFI nie podlega regulacji – właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego ZAFI, który zarządza AFI, mają uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że depozytariusz niepodlegający nadzorowi tych właściwych organów podejmuje lub podejmował działania sprzeczne z niniejszą dyrektywą, takie właściwe organy bezzwłocznie powiadamiają o tym Urząd i organy właściwe dla danego depozytariusza, podając jak najdokładniejsze informacje. Właściwe organy, które otrzymają takie powiadomienie, podejmują stosowne działania i informują Urząd i właściwe organy, które dokonały powiadomienia, o wynikach tych działań. Niniejszy ustęp pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji właściwych organów, które dokonały powiadomienia.

5h. Urząd może zwrócić się do właściwych organów z wnioskiem o przedstawienie mu bez zbędnej zwłoki wyjaśnień dotyczących konkretnych spraw, które stwarzają poważne zagrożenie dla ochrony inwestorów, dla prawidłowego funkcjonowania i integralności rynków finansowych lub dla stabilności całego systemu finansowego w Unii lub jego części.

6. W celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów niniejszej dyrektywy dotyczących wymiany informacji Urząd może opracować projekty wykonawczych standardów technicznych w celu określenia procedur wymiany informacji między odpowiednimi właściwymi organami, EUN, ERRS i członkami ESBC, z zastrzeżeniem stosownych przepisów niniejszej dyrektywy.

Komisja jest uprawniona do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z procedurą określoną w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

7. Do dnia 16 kwietnia 2026 r. Urząd opracowuje wytyczne zawierające wskazówki dla właściwych organów dotyczące wykonywania przez nie uprawnień określonych w art. 46 ust. 2 lit. j) oraz wskazówki dotyczące sytuacji, które mogą prowadzić do wystąpienia z wnioskami, o których mowa w ust. 5b i 5f. Opracowując te wytyczne, Urząd bierze pod uwagę potencjalne skutki takiej interwencji nadzorczej dla ochrony inwestorów i stabilności finansowej w innym państwie członkowskim lub w Unii. W wytycznych tych uznaje się, że główna odpowiedzialność za zarządzanie ryzykiem utraty płynności spoczywa na ZAFI.