Załącznik X

ROZDZIAŁ I

OGÓLNE WYMOGI DOTYCZĄCE PRZETWARZANIA I WPROWADZANIA DO OBROTU

Normy mikrobiologiczne dla produktów pochodnych

Do produktów pochodnych zastosowanie mają następujące normy mikrobiologiczne:

Próbki produktów gotowych pobrane podczas przechowywania lub przy wycofywaniu z przechowywania w zakładzie przetwórczym muszą spełniać następujące normy:

Salmonella: nieobecna w 25 g: n = 5, c = 0, m = 0, M = 0

Enterobakterie: n = 5, c = 2, m = 10, M = 300 w 1 g;

gdzie:

n

=

liczba badanych próbek;

m

=

wartość graniczna liczby bakterii; wynik jest uznawany za zadowalający, jeżeli liczba bakterii we wszystkich próbkach nie przekracza m;

M

=

maksymalna wartość dla liczby bakterii; wynik jest uznawany za niezadowalający, jeżeli liczba bakterii w jednej lub kilku próbkach równa się M lub więcej oraz

c

=

liczba próbek, w których liczba bakterii zawiera się między m i M; próbka jest w dalszym ciągu uznawana za zadowalającą, jeżeli liczba bakterii pozostałych próbek jest równa lub mniejsza od m.

Niemniej jednak normy mikrobiologiczne zawarte w niniejszym rozdziale nie mają zastosowania do tłuszczów wytopionych oraz oleju z ryb, pochodzących z przetwarzania produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, o ile z przetworzonego białka zwierzęcego uzyskanego w toku tego samego przetwarzania pobiera się próbki dla zapewnienia zgodności z tymi normami.

ROZDZIAŁ II

SZCZEGÓLNE WYMOGI DOTYCZĄCE PRZETWORZONEGO BIAŁKA ZWIERZĘCEGO I INNYCH PRODUKTÓW POCHODNYCH

Sekcja 1

Szczegółowe wymogi dotyczące przetworzonego białka zwierzęcego

A. Surowce

Do produkcji przetworzonego białka zwierzęcego mogą być stosowane wyłącznie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego stanowiące materiał kategorii 3 lub produkty pochodne z takich produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, inne niż materiały kategorii 3, o których mowa w art. 10 lit. n), o) i p) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

B. Normy przetwarzania

1. Przetworzone białko zwierzęce pochodzące od ssaków musi być poddane przetwarzaniu metodą nr 1 (sterylizacja ciśnieniowa) opisaną w załączniku IV rozdział III.

Jednakże:

a) krew pozyskana od świń lub frakcje krwi pozyskanej od świń do produkcji mączki z krwi mogą być zamiast tego poddane przetworzeniu dowolną z metod nr 1–5 lub nr 7, opisanych w załączniku IV rozdział III, pod warunkiem że – w przypadku metody przetwarzania nr 7 – zastosowana zostanie obróbka cieplna w temperaturze wynoszącej co najmniej 80 °C, obejmującej całość jej substancji;

b) przetworzone białko zwierzęce pochodzące od ssaków:

(i) może być poddane dowolnej z metod przetwarzania nr 1–5 lub nr 7, opisanych w załączniku IV rozdział III, pod warunkiem że zostanie ono następnie usunięte lub wykorzystane jako paliwo przy spalaniu;

(ii) o ile jest przeznaczone wyłącznie do zastosowania w karmie dla zwierząt domowych, może być poddane dowolnej z metod przetwarzania nr 1–5 lub nr 7, opisanych w załączniku IV rozdział III, pod warunkiem że:

— jest ono przewożone w przeznaczonych wyłącznie do tego celu kontenerach, niestosowanych do przewozu produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego ani pasz dla zwierząt gospodarskich oraz

— jest ono przesyłane bezpośrednio z zakładu przetwórczego przetwarzającego materiał kategorii 3 do wytwórni karmy dla zwierząt domowych lub do zatwierdzonego zakładu przechowującego, z którego jest ono bezpośrednio wysyłane do wytwórni karmy dla zwierząt domowych.

2. Przetworzone białko zwierzęce pochodzące od zwierząt innych niż ssaki, z wyjątkiem mączki rybnej, musi być poddane przetworzeniu dowolną z metod nr 1–5 lub nr 7, opisanych w załączniku IV rozdział III.

3. Mączka rybna musi być poddana przetwarzaniu:

a) dowolną z metod przetwarzania opisanych w załączniku IV rozdział III lub

b) inną metodą gwarantującą, że produkt jest zgodny z normami mikrobiologicznym dla produktów pochodnych, określonymi w rozdziale I niniejszego załącznika.

C. Przechowywanie

1. Przetworzone białko zwierzęce musi być pakowane i przechowywane w nowych lub sterylizowanych workach lub też przechowywane we właściwie skonstruowanych zbiornikach lub magazynach.

Należy podjąć odpowiednie środki w celu zredukowania do minimum kondensacji pary wewnątrz zbiorników, przenośników lub wyciągów.

2. Produkty w przenośnikach, wyciągach i zbiornikach muszą być zabezpieczone przed przypadkowym zanieczyszczeniem.

3. Urządzenia mające z racji przeznaczenia kontakt z przetworzonym białkiem zwierzęcym muszą być utrzymywane w stanie czystym i suchym oraz winny posiadać odpowiednie punkty kontrolne umożliwiające badanie czystości.

Wszystkie pomieszczenia i urządzenia do przechowywania muszą być regularnie opróżniane i czyszczone w zakresie koniecznym do zapobieżenia zanieczyszczeniu.

4. Przetworzone białko zwierzęce musi być utrzymywane w stanie suchym.

Należy zapobiegać wyciekom i kondensacji pary w miejscu przechowywania.

Sekcja 2

Szczegółowe wymagania dotyczące produktów z krwi

A. Surowiec

Do wytwarzania produktów z krwi może być stosowana jedynie krew, o której mowa w art. 10 lit. a) oraz lit. b) ppkt (i) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

B. Normy przetwarzania

Produkty z krwi muszą być poddane przetwarzaniu:

a) dowolną z metod przetwarzania nr 1–5 lub nr 7 opisanych w załączniku IV rozdział III lub

b) inną metodą gwarantującą, że dany produkt z krwi jest zgodny z normami mikrobiologicznymi dla produktów pochodnych, określonymi w rozdziale I niniejszego załącznika.

Sekcja 3

Szczegółowe wymogi dotyczące tłuszczów wytopionych, oleju z ryb i pochodnych tłuszczów z materiału kategorii 3

A. Surowce

1. Tłuszcze wytopione

Do wytwarzania tłuszczu wytopionego można stosować wyłącznie materiał kategorii 3 inny niż materiały kategorii 3, o których mowa w art. 10 lit. i), j), n), o) i p) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

2. Olej z ryb

Do wytwarzania oleju z ryb można stosować wyłącznie materiał kategorii 3, o którym mowa w art. 10 lit. i) i j) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, oraz materiał kategorii 3 pochodzący od zwierząt wodnych, o którym mowa w art. 10 lit. e) i f) tego rozporządzenia.

B. Normy przetwarzania

O ile olej z ryb lub tłuszcze wytopione nie są wytworzone zgodnie z załącznikiem III sekcje odpowiednio VIII lub XII do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, tłuszcze wytopione należy wytwarzać z zastosowaniem dowolnej z metod przetwarzania nr 1–5 lub nr 7, opisanych w załączniku IV rozdział III, natomiast oleje z ryb można wytwarzać:

a) z zastosowaniem metody przetwarzania nr 1–7, określonych w załączniku IV rozdział III, lub

b) zgodnie z inną metodą gwarantującą zgodność produktu z normami mikrobiologicznymi dla produktów pochodnych, określonymi w rozdziale I niniejszego załącznika.

Tłuszcze wytopione pochodzące od przeżuwaczy muszą być oczyszczone w taki sposób, aby maksymalny poziom wszystkich pozostałych nierozpuszczalnych zanieczyszczeń nie przekraczał 0,15 % wagowo.

Pochodne tłuszczów z tłuszczów wytopionych lub oleju z ryb kategorii 3 należy wytwarzać zgodnie z jedną z metod przetwarzania opisanych w załączniku IV rozdział III.

C. Wymogi higieniczne

Do pakowania tłuszczu wytopionego lub oleju z ryb należy stosować nowe pojemniki lub pojemniki oczyszczone i zdezynfekowane, o ile jest to konieczne dla zapobieżenia zanieczyszczeniu, oraz należy podjąć wszelkie środki ostrożności w celu zapobieżenia powtórnemu zanieczyszczeniu.

W przypadku gdy planowany jest transport masowy tych produktów, rurociąg, pompy, cysterny na towary masowe oraz wszelkie inne kontenery masowe lub pojazdy drogowe zbiornikowe wykorzystywane do przewozu produktów z zakładu wytwórczego bezpośrednio na statek, do zbiorników nabrzeżnych lub bezpośrednio do zakładów muszą być czyste przed użyciem.

Sekcja 4

Szczegółowe wymagania dotyczące mleka i siary oraz niektórych innych produktów pochodnych z mleka lub siary

Część I

Wymogi ogólne

A. Surowiec

Do wytwarzania mleka, produktów na bazie mleka i produktów pochodnych mleka można stosować jedynie mleko, o którym mowa w art. 10 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, inne niż osad z centryfug lub separatorów, oraz mleko, o którym mowa w art. 10 lit. f) i h) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

Siarę można stosować jedynie pod warunkiem, że pochodzi ona od żywych zwierząt niewykazujących żadnych objawów chorób przenoszonych przez siarę na ludzi lub zwierzęta.

B. Normy przetwarzania

1. Mleko musi być poddane obróbce jedną z następujących metod:

1.1.

sterylizacja przy wartości F0 (*1) równej co najmniej 3;

1.2.

sterylizacja UHT (*2) w połączeniu z jednym z poniższych:

a) dalsza obróbka fizyczna w drodze:

(i) suszenia, połączonego – w przypadku mleka przeznaczonego do skarmiania – z dodatkowym podgrzewaniem do temperatury co najmniej 72 °C lub

(ii) obniżania pH do wartości poniżej 6 przez co najmniej godzinę;

b) spełnienie warunku, że dane mleko, produkt na bazie mleka lub produkt pochodny mleka został wyprodukowany co najmniej 21 dni przed wysyłką, a w ciągu tego okresu w państwie członkowskim pochodzenia nie wykryto przypadku pryszczycy;

1.3.

pasteryzacja HTST (*3) zastosowanej dwukrotnie;

1.4.

pasteryzacja HTST w połączeniu z jednym z poniższych:

a) dalsza obróbka fizyczna w drodze:

(i) suszenia, połączonego – w przypadku mleka przeznaczonego do skarmiania – z dodatkowym podgrzewaniem do temperatury co najmniej 72 °C lub

(ii) obniżania pH do wartości poniżej 6,0 przez co najmniej godzinę;

b) spełnienie warunku, że dane mleko, produkt na bazie mleka lub produkt pochodny mleka został wyprodukowany co najmniej 21 dni przed wysyłką, a w ciągu tego okresu w państwie członkowskim pochodzenia nie wykryto przypadku pryszczycy.

2. Produkty na bazie mleka i produkty pochodne mleka muszą zostać poddane obróbce co najmniej jedną z metod określonych w pkt 1 albo być wyprodukowane z mleka poddanego obróbce zgodnie z pkt 1.

3. Serwatka służąca do skarmiania zwierząt gatunków podatnych na pryszczycę i wyprodukowana z mleka poddanego obróbce zgodnie z pkt 1 musi:

a) być zebrana przynajmniej 16 godzin od momentu, kiedy mleko się zsiadło, zaś jej odczyn pH musi wynosić poniżej 6,0 przed jej przewiezieniem do gospodarstw utrzymujących zwierzęta lub

b) być wyprodukowana co najmniej 21 dni przed wysyłką, w którym to okresie w państwie członkowskim pochodzenia nie wykryto żadnego przypadku pryszczycy.

4. W uzupełnieniu do wymogów ustanowionych w pkt 1, 2 i 3 mleko, produkty na bazie mleka i produkty pochodne mleka muszą spełniać następujące wymogi:

4.1.

po zakończeniu przetwarzania muszą być podjęte wszelkie środki ostrożności w celu zapobieżenia zanieczyszczeniu produktów;

4.2.

produkt gotowy musi być oznakowany w sposób wskazujący, że zawiera on materiał kategorii 3 i nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi, oraz musi być:

a) zapakowany w nowe kontenery lub

b) przewożony masowo w kontenerach lub innych środkach transportu, które przed tym zastosowaniem zostały dokładnie wyczyszczone i zdezynfekowane.

5. Surowe mleko musi być wytwarzane w warunkach dających odpowiednie gwarancje dotyczące do zdrowia zwierząt.

6. Siara i produkty z siary muszą:

6.1.

być pozyskane od bydła trzymanego w gospodarstwie, w którym wszystkie stada bydła są uznane za urzędowo wolne od gruźlicy, urzędowo wolne od brucelozy oraz urzędowo wolne od enzootycznej białaczki bydła, zgodnie z definicjami w art. 2 ust. 2 lit. d), f) oraz j) dyrektywy 64/432/EWG;

6.2.

być wyprodukowane co najmniej 21 dni przed wysyłką, w którym to okresie w państwie członkowskim pochodzenia nie wykryto żadnego przypadku pryszczycy.

6.3.

być jednokrotnie poddane obróbce metodą HTST (*3);

6.4.

spełniać wymogi określone w pkt 4 niniejszej części.

Część II

Odstępstwo dotyczące wprowadzania do obrotu mleka przetworzonego zgodnie z normami krajowymi

1. Wymogi określone w pkt 2 i 3 niniejszej części mają zastosowanie do przetwarzania, stosowania i przechowywania mleka, produktów na bazie mleka i produktów pochodnych mleka będących materiałem kategorii 3, o których mowa w art. 10 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, innych niż osad z centryfug lub separatorów, oraz mleka, o którym mowa w art. 10 lit. f) i h) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, które nie zostały poddane przetwarzaniu zgodnie z częścią I niniejszej sekcji.

2. Właściwy organ zezwala zakładom przetwarzającym mleko, zatwierdzonym lub zarejestrowanym zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 853/2004, na dostarczanie mleka, produktów na bazie mleka i produktów pochodnych mleka do celów, o których mowa w pkt 3 niniejszej części, pod warunkiem zapewnienia przez dane przedsiębiorstwo identyfikowalności tych produktów.

3. Mleko, produkty na bazie mleka i produkty pochodne mleka mogą być dostarczane i stosowane jako materiał paszowy:

a) w danym państwie członkowskim i w obszarach przygranicznych, o ile między danymi państwami członkowskimi istnieje wzajemna umowa w tej kwestii, w przypadku produktów pochodnych, w tym białej wody, które miały styczność z surowym mlekiem lub mlekiem pasteryzowanym zgodnie z wymogami dotyczącymi obróbki cieplnej, określonymi w załączniku III sekcja IX rozdział II pkt II.1 lit. a) lub b) do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, jeśli wspomniane produkty pochodne zostały poddane obróbce jedną z następujących metod:

(i) sterylizacja UHT;

(ii) sterylizacja, dzięki której osiągana jest wartość Fc wynosząca co najmniej 3, bądź która została przeprowadzona w temperaturze co najmniej 115 °C przez co najmniej 15 minut lub w równoważnym połączeniu czasu i temperatury;

(iii) pasteryzacja lub sterylizacja inna niż określona w ppkt (ii), po której nastąpił:

— w przypadku mleka w proszku lub produktów na bazie mleka w proszku bądź produktów pochodnych mleka w proszku – proces suszenia;

— w przypadku przetworów z zakwaszonego mleka – proces obniżenia odczynu pH, który utrzymywany był poniżej 6 przez co najmniej jedną godzinę;

(b) w danym państwie członkowskim

(i) w przypadku produktów pochodnych, w tym białej wody, które miały styczność z mlekiem poddanym tylko pasteryzacji zgodnie z wymogami dotyczącymi obróbki cieplnej, określonymi w załączniku III sekcja IX rozdział II pkt II.1 lit. a) do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, oraz serwatki wytwarzanej z produktów na bazie mleka niepoddanych obróbce cieplnej, zebranej co najmniej 16 godzin od momentu, kiedy mleko się zsiadło, i której odczyn pH musi być zapisany jako wynoszący mniej niż 6,0 przed dostarczeniem serwatki do skarmiania – pod warunkiem że są one wysyłane do ograniczonej liczby zatwierdzonych gospodarstw utrzymujących zwierzęta, ustalonej na podstawie oceny ryzyka związanej z najlepszymi i najgorszymi możliwymi scenariuszami, przeprowadzonej przez dane państwo członkowskie w ramach opracowania planów na wypadek zagrożenia chorobami zwierząt, w szczególności pryszczycą;

(ii) w przypadku produktów surowych, w tym białej wody, która miała styczność z surowym mlekiem i innymi produktami, w odniesieniu do których nie można zapewnić obróbki, o której mowa w lit. a) oraz w lit. b) ppkt (i) – pod warunkiem że są one wysyłane do ograniczonej liczby zatwierdzonych gospodarstw utrzymujących zwierzęta, ustalonej na podstawie oceny ryzyka związanej z najlepszymi i najgorszymi możliwymi scenariuszami, przeprowadzonej przez dane państwo członkowskie w ramach opracowania planów na wypadek zagrożenia chorobami zwierząt, w szczególności pryszczycą, oraz pod warunkiem że zwierzęta obecne w danym zatwierdzonym gospodarstwie utrzymującym zwierzęta mogą być przemieszczane wyłącznie:

— bezpośrednio do rzeźni znajdującej się w tym samym państwie członkowskim albo

— do innego gospodarstwa w tym samym państwie członkowskim, w odniesieniu do którego właściwy organ gwarantuje, że zwierzęta podatne na pryszczycę mogą opuścić to gospodarstwo wyłącznie bezpośrednio do rzeźni znajdującej się w tym samym państwie członkowskim, bądź też – jeśli zwierzęta zostały wysłane do gospodarstwa nie prowadzącego skarmiania produktami, o których mowa w niniejszym ppkt (ii) – po upływie okresu 21 dni od wprowadzenia zwierząt.

4. Właściwy organ może zezwolić na dostarczanie siary niespełniającej warunków określonych w części I pkt B.6 przez jednego rolnika innemu rolnikowi w tym samym państwie członkowskim w celu skarmiania, na warunkach zapobiegających przenoszeniu zagrożeń dla zdrowia.

Część III

Szczegółowe wymogi dotyczące osadu z centryfug lub separatorów

Materiał kategorii 3 składający się z osadu z centryfug lub separatorów musi być poddany obróbce cieplnej w temperaturze co najmniej 70 °C przez 60 minut lub co najmniej 80 °C przez 30 minut przed jego wprowadzeniem do obrotu w celu skarmiania zwierząt gospodarskich.

Sekcja 5

Szczegółowe wymogi dotyczące żelatyny i hydrolizatu białkowego

A. Surowce

Do produkcji żelatyny i hydrolizatu białkowego mogą być stosowane wyłącznie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego stanowiące materiał kategorii 3 lub produkty pochodne z takich produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, inne niż materiały, o których mowa w art. 10 lit. m), n), o) i p) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

B. Normy przetwarzania dla żelatyny

1. O ile żelatyna nie została wytworzona zgodnie z załącznikiem III sekcja XIV do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, musi być produkowana w procesie, który gwarantuje poddanie nieprzetworzonego materiału kategorii 3 traktowaniu kwasem lub zasadą, a następnie jednokrotnemu lub kilkakrotnemu płukaniu.

Następnie konieczne jest wyregulowanie odczynu pH. Żelatynę należy uzyskiwać poprzez jednokrotne lub wielokrotnie ogrzewanie, a następnie oczyszczanie poprzez przefiltrowanie i sterylizację.

2. Po poddaniu żelatyny procesom określonym w pkt 1 można ją poddać suszeniu i, w odpowiednich przypadkach, procesowi proszkowania lub uwarstwiania.

3. Używanie konserwantów innych niż dwutlenek siarki i nadtlenek wodoru jest zabronione.

C. Inne wymogi dotyczące żelatyny

Żelatyna musi być pakowana, przechowywana i przewożona w zadowalających warunkach higienicznych.

W szczególności:

a) należy zapewnić pomieszczenie do przechowywania materiałów przeznaczonych do pakowania;

b) pakowanie musi odbywać się w pomieszczeniu lub miejscu specjalnie przeznaczonym do tego celu.

D. Normy przetwarzania dotyczące hydrolizatu białkowego

Hydrolizat białkowy musi być wytwarzany w procesie produkcyjnym, który obejmuje właściwe środki służące zredukowaniu zanieczyszczenia do minimum. Masa cząsteczkowa hydrolizatu białkowego pozyskanego od przeżuwaczy musi wynosić poniżej 10 000 daltonów.

W uzupełnieniu wymogów określonych w pierwszym akapicie hydrolizaty białkowe pochodzące całkowicie lub częściowo ze skór i skórek przeżuwaczy wytwarza się w zakładzie przetwórczym przeznaczonym wyłącznie do celów wytwarzania hydrolizatu białkowego, za pomocą procesu obejmującego przygotowanie surowca kategorii 3 w drodze kąpieli solankowych, wapnowania i intensywnego przemywania, a następnie poddania materiału działaniu:

a) odczynu pH powyżej 11 przez ponad trzy godziny w temperaturze ponad 80 °C, a następnie obróbce cieplnej w temperaturze ponad 140 °C przez 30 minut pod ciśnieniem wyższym niż 3,6 bara lub

b) odczynu pH 1–2, następnie powyżej 11, a następnie obróbce cieplnej w temperaturze 140 °C przez 30 minut pod ciśnieniem 3 barów.

Sekcja 6

Szczegółowe wymogi dotyczące fosforanu diwapniowego

A. Surowce

Do produkcji fosforanu diwapniowego mogą być stosowane wyłącznie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego stanowiące materiał kategorii 3 lub produkty pochodne z takich produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, inne niż materiały, o których mowa w art. 10 lit. m), n), o) i p) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

B. Normy przetwarzania

1. Fosforan diwapniowy musi być wytwarzany w procesie obejmującym następujące trzy etapy:

a) po pierwsze zapewnia się rozkruszenie wszelkich kości stanowiących materiał kategorii 3 na drobne cząstki i odtłuszczenie ich przy użyciu gorącej wody, a następnie potraktowanie rozcieńczonym kwasem solnym (o minimalnym stężeniu 4 % i odczynie pH poniżej 1,5) przez okres co najmniej dwóch dni;

b) po drugie, po przeprowadzeniu części procesu, o której mowa w lit. a), dokonuje się obróbki otrzymanego roztworu fosforowego przy użyciu wapna, powodując wytrącenie się osadu fosforanu diwapniowego o odczynie pH 4–7;

c) na koniec osusza się osad fosforanu diwapniowego powietrzem w temperaturze początkowej 65–325 °C i temperaturze końcowej 30–65 °C,

2. Jeżeli fosforan diwapniowy pochodzi z odtłuszczonych kości, musi on pochodzić z kości, o których mowa w art. 10 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

Sekcja 7

Szczegółowe wymagania dotyczące fosforanu triwapniowego

A. Surowce

Do produkcji fosforanu triwapniowego mogą być stosowane wyłącznie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego stanowiące materiał kategorii 3 lub produkty pochodne z takich produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, inne niż materiały, o których mowa w art. 10 lit. m), n), o) i p) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

B. Normy przetwarzania

Fosforan triwapniowy musi być wytwarzany w procesie, który zapewnia:

a) rozkruszenie wszelkich kości stanowiących materiał kategorii 3 na drobne cząstki i odtłuszczenie ich przy zastosowaniu przepływu przeciwprądowego gorącej wody (odłamki kostne muszą być mniejsze niż 14 mm);

b) gotowanie ciągłe na parze w temperaturze 145 °C przez 30 min pod ciśnieniem 4 barów;

c) oddzielenie bulionu białkowego od hydroksyapatytu (fosforanu triwapniowego) przez odwirowanie;

d) granulację fosforanu triwapniowego po wysuszeniu w złożu fluidalnym powietrzem w temperaturze 200 °C.

Sekcja 8

Szczegółowe wymagania dotyczące kolagenu

A. Surowce

Do produkcji kolagenu mogą być stosowane wyłącznie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego stanowiące materiał kategorii 3 lub produkty pochodne z takich produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, inne niż materiały, o których mowa w art. 10 lit. m), n), o) i p) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

B. Normy przetwarzania

1. O ile kolagen nie został wytworzony zgodnie z wymogami dotyczącymi kolagenu opisanymi w załączniku III sekcja XV do rozporządzenia (WE) nr 853/2004, musi on być produkowany w procesie, który gwarantuje poddanie nieprzetworzonego materiału kategorii 3 obróbce obejmującej mycie, wyregulowanie pH przy użyciu kwasu lub zasady, a następnie jednokrotne lub kilkakrotne płukanie, filtrowanie i wytłaczanie.

Po takiej obróbce kolagen może być poddany procesowi suszenia.

2. Zabrania się stosowania konserwantów innych niż dozwolone przez prawodawstwo UE.

C. Inne wymogi

Kolagen musi być pakowany, przechowywany i transportowany w zadowalających warunkach higienicznych. W szczególności:

a) należy zapewnić pomieszczenie do przechowywania materiałów przeznaczonych do pakowania;

b) pakowanie musi odbywać się w pomieszczeniu lub miejscu specjalnie przeznaczonym do tego celu.

Sekcja 9

Szczegółowe wymogi dotyczące produktów jajecznych

A. Surowce

Do wytwarzania produktów jajecznych mogą być stosowane jedynie produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego, o których mowa w art. 10 lit. e) i f) oraz lit. k) ppkt (ii) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009.

B. Normy przetwarzania

Produkty jajeczne muszą być:

a) poddane dowolnej z metod przetwarzania nr 1–5 lub nr 7 opisanych w załączniku IV rozdział III;

b) poddane innej metodzie i parametrom, które zapewniają spełnienie przez produkty norm mikrobiologicznych dla produktów pochodnych, określonych w rozdziale I lub

c) poddane obróbce zgodnie z wymogami dla jaj i produktów jajecznych, określonymi w załączniku III sekcja X rozdziały I, II i III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

Sekcja 10

Szczegółowe wymogi dotyczące niektórych materiałów kategorii 3

Materiał kategorii 3 zawierający produkty pochodzenia zwierzęcego lub środki spożywcze zawierające produkty pochodzenia zwierzęcego, które nie są już przeznaczone do spożycia przez ludzi z powodów handlowych lub w wyniku problemów powstałych podczas produkcji lub wad w pakowaniu lub innych wad, które nie stanowią zagrożenia dla zdrowia ludzi i zwierząt, o których to produktach jest mowa w art. 10 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1069/2009, mogą być wprowadzane do obrotu w celu skarmiania zwierząt gospodarskich, pod warunkiem że:

a) materiał nie składa się z materiału pochodzenia zwierzęcego – ani nie miał styczności z materiałem pochodzenia zwierzęcego – który nie został poddany przetwarzaniu:

(i) w sposób zgodny z niniejszym rozporządzeniem;

(ii) w sposób zgodny z definicją zawartą w art. 2 ust. 1 lit. m) rozporządzenia (WE) nr 852/2004;

b) podjęto wszelkie niezbędne środki ostrożności dla zapobieżenia zanieczyszczeniu materiału.

ROZDZIAŁ III

WYMOGI DOTYCZĄCE NIEKTÓRYCH RODZAJÓW KARMY DLA RYB I PRZYNĘT STOSOWANYCH W POŁOWACH

1. Produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego z ryb lub bezkręgowców wodnych oraz produkty pochodne z nich uzyskane, przeznaczone na karmę dla ryb utrzymywanych w gospodarstwach rybackich lub zwierząt akwakultury innych gatunków, muszą:

a) być poddawane czynnościom i przetwarzane oddzielnie od materiału niezatwierdzonego w tym celu;

b) pochodzić:

(i) od dzikich ryb lub innych zwierząt wodnych, z wyjątkiem ssaków morskich, wyładowanych w celach handlowych, bądź z produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego z dzikich ryb, które to produkty pochodzą z zakładów wytwarzających produkty rybne przeznaczone do spożycia przez ludzi lub

(ii) z ryb utrzymywanych w gospodarstwach rybackich, pod warunkiem, że są one stosowane do skarmiania ryb innych gatunków, utrzymywanych w gospodarstwach rybackich;

c) być przetwarzane w zakładach przetwórczych zgodnie z metodą zapewniającą bezpieczeństwo mikrobiologiczne produktu, w tym w odniesieniu do czynników chorobotwórczych występujących u ryb.

2. Właściwy organ może ustanowić warunki mające na celu zapobieżenie niedopuszczalnemu zagrożeniu zakażeniem chorobami przenoszonymi na ludzi lub zwierzęta w odniesieniu do stosowania zwierząt wodnych oraz bezkręgowców wodnych i lądowych:

a) jako karmy dla ryb utrzymywanych w gospodarstwach rybackich lub dla bezkręgowców wodnych, o ile dane produkty uboczne pochodzenia zwierzęcego nie zostały przetworzone zgodnie z pkt 1 lit. c);

b) jako przynęty w połowach, w tym w połowach bezkręgowców wodnych.

(*1) F0 to wskaźnik skuteczności zabijania przetrwalników bakterii. Wartość F0 równa 3,00 oznacza, że najchłodniejsze miejsce produktu zostało ogrzane w stopniu wystarczającym do osiągnięcia takiej samej skuteczności zabijania, jak natychmiastowe podgrzanie do temperatury 121 °C (250 °F) na okres trzech minut, a następnie natychmiastowe schłodzenie.

(*2) UHT = sterylizacja w bardzo wysokiej temperaturze (132 °C) przez co najmniej jedną sekundę.

(*3) HTST = krótkotrwała pasteryzacja w wysokiej temperaturze (72 °C) przez co najmniej 15 sekund lub pasteryzacja o równoważnym skutku, prowadząca do ujemnego wyniku w badaniu fosfatazy.