Lexeva to wyłącznie wyszukiwarka aktów prawnych. Nie udzielamy porad prawnych i nie oceniamy spraw. Czym Lexeva nie jest

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 291/2011 z dnia 24 marca 2011 r. w sprawie nieodzownych zastosowań substancji kontrolowanych innych niż wodorochlorofluorowęglowodory do celów laboratoryjnych i analitycznych w Unii zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1005/2009 w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową

Załącznik

W mocy

Nieodzowne zastosowania laboratoryjne i analityczne substancji kontrolowanych innych niż wodorochlorofluorowęglowodory

1. Następujące zastosowania substancji kontrolowanych innych niż wodorochlorofluorowęglowodory są uznawane za nieodzowne zastosowania laboratoryjne i analityczne:

a) stosowanie substancji kontrolowanych w charakterze substancji odniesienia lub normy:

— do kalibracji sprzętu, w którym jest używana substancja kontrolowana,

— do monitorowania poziomów emisji substancji kontrolowanych,

— do oznaczania poziomu pozostałości substancji kontrolowanych w wyrobach, roślinach i towarach;

b) stosowanie substancji kontrolowanych w laboratoryjnych badaniach toksykologicznych;

c) zastosowania laboratoryjne, w których substancja kontrolowana ulega przemianie w wyniku reakcji chemicznej, jak np. wówczas gdy substancja kontrolowana jest stosowana jako substrat;

d) stosowanie bromku metylu w laboratorium dla celów porównania skuteczności bromku metylu i jego substytutów;

e) stosowanie tetrachlorku węgla jako rozpuszczalnika w reakcjach bromowania z użyciem N-bromoimidu kwasu bursztynowego;

f) stosowanie tetrachlorku węgla jako przenośnik łańcucha w reakcjach polimeryzacji wolnorodnikowej;

g) wszelkie inne zastosowania laboratoryjne i analityczne, dla których nie istnieją odpowiednie, z technicznego lub gospodarczego punktu widzenia, rozwiązania zastępcze.

2. Następujące zastosowania wszystkich substancji kontrolowanych innych niż wodorochlorofluorowęglowodory nie są uznawane za nieodzowne zastosowania laboratoryjne i analityczne:

a) sprzęt chłodniczy i klimatyzacyjny używany w laboratoriach, w tym chłodzony sprzęt laboratoryjny, taki jak ultrawirówki;

b) czyszczenie, odnawianie, naprawa lub odbudowa elementów lub zespołów elektronicznych;

c) zabezpieczanie publikacji i archiwów;

d) sterylizacja materiałów w laboratoriach;

e) wszelkie rodzaje zastosowań w szkołach podstawowych lub średnich;

f) jako składniki w powszechnie dostępnych zestawach do doświadczeń, nieprzeznaczonych do stosowania w szkolnictwie wyższym;

g) czyszczenie lub suszenie, w tym usuwanie smarów z wyrobów szklanych i innego sprzętu;

h) wykrywanie węglowodorów, olejów i smarów w wodzie, glebie, powietrzu lub odpadach;

i) badanie na obecność smoły w materiałach do budowy nawierzchni drogowych;

j) pobieranie odcisków palców w kryminalistyce;

k) badanie na obecność substancji organicznych w węglu;

l) jako rozpuszczalnik przy wykrywaniu cyjankobalaminy (witaminy B12) i przy oznaczaniu liczby bromowej;

m) metody posługujące się rozpuszczalnością selektywną substancji kontrolowanej, w tym przy wykrywaniu glikozydy z kruszyny amerykańskiej, w wyciągach z tarczycy, przy tworzeniu pikrynianów;

n) wstępne zatężanie analitu w chromatografii (np. w chromatografii cieczowej (HPLC), chromatografii gazowej (GC), chromatografii adsorpcyjnej), w absorpcyjnej spektroskopii atomowej (AAS), w spektroskopii emisyjnej ze wzbudzeniem plazmowym (ICP), we fluorescencji rentgenowskiej;

o) oznaczanie liczby jodowej w tłuszczach i olejach;

p) wszelkie inne zastosowania laboratoryjne i analityczne, dla których istnieją odpowiednie, z technicznego lub gospodarczego punktu widzenia, rozwiązania zastępcze.

Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.