Artykuł 2

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a) „zgon” oznacza nieodwracalny zanik wszystkich oznak życia w dowolnym momencie po urodzeniu żywym (ustanie funkcji życiowych po urodzeniu bez możliwości resuscytacji). Powyższa definicja wyklucza urodzenia martwe;

b) „urodzenie martwe” oznacza zgon płodu, tzn. zgon następujący przed całkowitym wydaleniem lub wydobyciem z ustroju matki, niezależnie od długości ciąży. O zgonie świadczy to, że po takim wydaleniu lub wydobyciu płód nie oddycha ani nie wykazuje żadnego innego znaku życia, jak czynność serca, tętnienie pępowiny lub wyraźne skurcze mięśni zależnych od woli;

c) „wiek ciąży” oznacza czas trwania ciąży, licząc od pierwszego dnia ostatniego normalnego krwawienia miesięcznego. Wiek ciąży wyraża się w pełnych dniach lub pełnych tygodniach;

d) „zgon neonatalny” oznacza zgon wśród urodzeń żywych w ciągu pierwszych 28 pełnych dni życia (w 0–27 dniu życia);

e) „liczba porodów” oznacza liczbę wcześniejszych urodzeń żywych lub martwych (0, 1, 2, 3 lub więcej wcześniejszych urodzeń żywych lub martwych);

f) „inne zgony” oznaczają zgony, które nastąpiły po okresie neonatalnym, tzn. po 28 pełnym dniu życia;

g) „wyjściowa przyczyna zgonu” oznacza chorobę lub uraz, który zapoczątkował łańcuch zdarzeń chorobowych prowadzących bezpośrednio do śmierci lub okoliczności wypadku lub użycia przemocy, które spowodowały śmiertelny uraz;

h) „rezydent” oznacza osobę mającą zwyczajowe miejsce zamieszkania w miejscu, w którym osoba ta zazwyczaj spędza czas przeznaczony na odpoczynek, niezależnie od czasowych nieobecności związanych z wypoczynkiem, urlopem, odwiedzinami u przyjaciół i krewnych, interesami, leczeniem lub pielgrzymkami religijnymi.

Jedynie następujące osoby uważa się za rezydentów danego obszaru geograficznego:

(i) osoby, które mieszkały w miejscu zamieszkania nieprzerwanie przez okres co najmniej 12 miesięcy przed datą odniesienia; lub

(ii) osoby, które przybyły do miejsca zamieszkania w ciągu 12 miesięcy przed datą odniesienia z zamiarem przebywania tam przez co najmniej rok.

Jeżeli ustalenie okoliczności opisanych w ppkt (i) lub (ii) nie jest możliwe, wówczas „miejsce zamieszkania” oznacza miejsce zameldowania.