Rozporządzenie Komisji (UE) nr 794/2011 z dnia 8 sierpnia 2011 r. zatwierdzające zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Parmigiano Reggiano (ChNP)]

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 794/2011

z dnia 8 sierpnia 2011 r.

zatwierdzające zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Parmigiano Reggiano (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2.

a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Włoch o zatwierdzenie zmian specyfikacji nazwy „Parmigiano Reggiano” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2) Belgia, Dania i „Stowarzyszenie importerów sera” z siedzibą w Bâle (Szwajcaria) zgłosiły swój sprzeciw wobec rejestracji zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Sprzeciwy Belgii i Danii zostały uznane za dopuszczalne na podstawie art. 7 ust. 3 akapit pierwszy lit. a) i c) wymienionego rozporządzenia. Sprzeciw zgłoszony przez „Stowarzyszenie importerów sera” został uznany za niedopuszczalny, ponieważ został przekazany po wyznaczonym terminie.

(3) Pismami z dnia 30 października 2009 r. Komisja wezwała zainteresowane strony do rozpoczęcia odpowiednich konsultacji.

(4) Sprzeciw Danii dotyczył braku uzasadnienia związanego z wymogiem krojenia, tarcia i pakowania sera o nazwie „Parmigiano Reggiano” na wyznaczonym obszarze geograficznym. W następstwie wyjaśnień przekazanych przez Włochy w ramach wspomnianych konsultacji Dania wycofała swój sprzeciw.

(5) Sprzeciw Belgii również dotyczył braku uzasadnienia wymogu krojenia, tarcia i pakowania sera o nazwie „Parmigiano Reggiano” na wyznaczonym obszarze geograficznym.

(6) Biorąc pod uwagę, że w terminie sześciu miesięcy Belgia i Włochy nie osiągnęły porozumienia, Komisja jest zobowiązana podjąć decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 7 ust. 5 akapit trzeci i w art. 15 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006.

(7) W pkt 3.6 jednolitego dokumentu administracyjnego Włochy podkreślają, że „wymóg ten można uzasadnić zniknięciem lub brakiem widoczności na serze tartym lub w porcjach oznakowania identyfikacyjnego sera »Parmigiano Reggiano« obecnego na całym kręgu sera, stąd konieczność zagwarantowania pochodzenia wstępnie opakowanego wyrobu. Wymóg ten wynika również z konieczności zagwarantowania tego, by operacja pakowania w porcje została wykonana jak najszybciej po pokrojeniu na kawałki, z użyciem metod umożliwiających uniknięcie ryzyka odwodnienia i utlenienia, czyli utraty oryginalnych właściwości organoleptycznych sera »Parmigiano Reggiano«. W szczególności rozkrojenie kręgu pozbawia ser ochrony zapewnianej przez skórkę, która – silnie odwodniona – doskonale izoluje od otoczenia”.

(8) Według Komisji sporządzonemu przez włoskie właściwe organy uzasadnieniu działań – zgodnie z którymi gwarantuje się pochodzenie produktu, zapewnia się optymalną kontrolę i zachowuje się jakość fizyczną i organoleptyczną – nie można zarzucić oczywistego błędu oceny.

(9) Ponadto Belgia, w ramach sprzeciwu, odwołała się do art. 7 ust. 3 lit. c) rozporządzenia (WΕ) nr 510/2006. Zgodnie z powyższym artykułem za dopuszczalne uznaje się sprzeciwy „[…] [w których wykazano], że rejestracja proponowanej nazwy zagroziłaby […] istnieniu produktów, które były zgodnie z prawem wprowadzane do obrotu przez okres co najmniej pięciu lat poprzedzających publikację, o której mowa w art. 6 ust. 2”.

(10) Belgia nie dostarczyła konkretnych danych dotyczących potencjalnego zagrożenia dla przedsiębiorstw belgijskich w wyniku wejścia w życie zmian specyfikacji.

(11) Jednak powszechnie wiadomo, że poza określonym obszarem geograficznym istnieją firmy zajmujące się krojeniem lub pakowaniem sera o nazwie „Parmigiano Reggiano”. Artykuł 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 dopuszcza ustanowienie w takiej sytuacji okresu przejściowego trwającego nie dłużej niż pięć lat w przypadku gdy sprzeciw uznano za dopuszczalny ze względu na fakt, że rejestracja proponowanej nazwy zagroziłaby istnieniu produktów, które były zgodnie z prawem wprowadzane do obrotu przez okres co najmniej pięciu lat poprzedzających publikację, o której mowa w art. 6 ust. 2 wyżej wymienionego rozporządzenia. Uwzględniając zwłaszcza realizowane zobowiązania umowne i konieczne stopniowe dostosowywanie rynku w wyniku zmian specyfikacji nazwy „Parmigiano Reggiano”, wydaje się właściwe w tej sytuacji wprowadzenie okresu przejściowego trwającego jeden rok dla podmiotów niemających siedziby na obszarze geograficznym wyznaczonym w specyfikacji dotyczącej nazwy „Parmigiano Reggiano”, pod warunkiem że zgodnie z prawem przeprowadzały operacje krojenia i pakowania sera „Parmigiano Reggiano” poza wyznaczonym obszarem geograficznym przez okres co najmniej pięciu lat przed dniem 16 kwietnia 2009 r. Długość okresu przejściowego jest identyczna z długością okresu przejściowego przyznaną przez Włochy podmiotom przeprowadzającym operacje krojenia i pakowania na terytorium Włoch, ale poza wyznaczonym obszarem geograficznym.

(12) W związku z powyższym należy zatwierdzić zmiany i wprowadzić okres przejściowy o długości jednego roku.

(13) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Chronionych Oznaczeń Geograficznych i Chronionych Nazw Pochodzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: