Artykuł 14

1. Udostępniane na rynku wyroby włókiennicze opatruje się etykietą lub oznakowuje, aby poinformować o ich składzie surowcowym.

Etykiety i oznakowanie wyrobów włókienniczych muszą być trwałe, czytelne, widoczne i łatwo dostępne, a w przypadku etykiet – starannie przymocowane.

2. Bez uszczerbku dla ust. 1, etykiety lub oznakowanie można zastąpić lub uzupełnić towarzyszącymi wyrobom dokumentami handlowymi, jeżeli wyroby te są dostarczane podmiotom gospodarczym w ramach łańcucha dostaw lub gdy są dostarczane w ramach realizacji zamówienia złożonego przez instytucję zamawiającą w rozumieniu art. 1 dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (

1

).

3. W towarzyszących wyrobom dokumentach handlowych, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu, wyraźnie podaje się nazwy włókien tekstylnych i opisy składu surowcowego, o których mowa w art. 5, 7, 8 i 9.

Nie stosuje się skrótów z wyjątkiem kodów stosowanych w przetwarzaniu zmechanizowanym lub jeżeli skróty te określone są normami międzynarodowymi, pod warunkiem jednak, że w tym samym dokumencie handlowym znajduje się objaśnienie tych skrótów.