Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1007/2011 z dnia 27 września 2011 r. w sprawie nazewnictwa włókien tekstylnych oraz etykietowania i oznakowywania składu surowcowego wyrobów włókienniczych, a także uchylenia dyrektywy Rady 73/44/EWG oraz dyrektyw Parlamentu Europejskiego i Rady 96/73/WE i 2008/121/WE Tekst mający znaczenie dla EOG
Rozdział 2 — NAZEWNICTWO WŁÓKIEN TEKSTYLNYCH ORAZ WYMOGI W ZAKRESIE ETYKIETOWANIA I OZNAKOWYWANIA
Artykuł 17
W mocyOdstępstwa
1. Od przepisów art. 11, 14, 15 i 16 możliwe są odstępstwa, o których mowa w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu.
2. Nie jest wymagane podawanie nazw włókien tekstylnych lub składu włókien na etykietach i oznakowaniu wyrobów włókienniczych wymienionych w załączniku V.
W przypadku jednak gdy znak towarowy lub nazwa przedsiębiorstwa zawiera pełną formę, rdzeń lub przymiotnik pochodny od jednej z nazw wymienionych w załączniku I lub nazwę, która może z nią zostać pomylona, stosuje się art. 11, 14, 15 i 16.
3. Jeżeli wyroby włókiennicze wymienione w załączniku VI są tego samego typu i mają taki sam skład surowcowy, mogą zostać udostępnione na rynku razem, pod etykietą zbiorczą.
4. Skład surowcowy metrażowych wyrobów włókienniczych może zostać podany na kuponach lub belach udostępnianych na rynku.
5. Wyroby włókiennicze, o których mowa w ust. 3 i 4, udostępniane są na rynku w taki sposób, że każdy nabywca w łańcuchu dostaw, w tym użytkownik końcowy, otrzymuje informacje o składzie surowcowym tych wyrobów.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.