Załącznik VI

CZĘŚĆ A — OBOWIĄZKOWE DANE SZCZEGÓŁOWE TOWARZYSZĄCE NAZWIE ŚRODKA SPOŻYWCZEGO

1. Nazwa danego środka spożywczego zawiera dane szczegółowe dotyczące warunków fizycznych tego środka spożywczego lub szczególnego przetwarzania, jakiemu został on poddany (np. sproszkowany, ponownie zamrożony, liofilizowany, głęboko mrożony, zagęszczony, wędzony), bądź dane takie towarzyszą nazwie, we wszystkich przypadkach, w których pominięcie takiej informacji mogłoby wprowadzić nabywcę w błąd.

2. W przypadku środków spożywczych, które zostały przed sprzedażą zamrożone, a które są sprzedawane rozmrożone, nazwie danego środka spożywczego towarzyszy określenie „rozmrożone”.

Wymóg ten nie ma zastosowania do:

a) składników obecnych w produkcie końcowym;

b) środków spożywczych, w których przypadku mrożenie to niezbędny etap technologiczny procesu produkcji;

c) środków spożywczych, w których przypadku rozmrożenie nie ma negatywnego wpływu na bezpieczeństwo ani na jakość żywności.

Niniejszy punkt stosuje się bez uszczerbku dla postanowień pkt 1.

3. Środki spożywcze poddane procesom promieniowania jonizującego muszą być opatrzone jednym z następujących oznaczeń:

„napromieniono(-y)” lub „poddano(-y) promieniowaniu jonizującemu” i innymi oznaczeniami określonymi w dyrektywie 1999/2/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lutego 1999 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich dotyczących środków spożywczych oraz składników środków spożywczych poddanych działaniu promieniowania jonizującego (

19

).

4. W przypadku środków spożywczych, w którym komponent lub składnik, których normalnego stosowania lub naturalnej obecności oczekują konsumenci, został zastąpiony innym komponentem lub składnikiem, etykietowanie zawiera – oprócz wykazu składników – jasne wskazanie, że ten komponent lub składnik został użyty w ramach częściowego lub całkowitego zastąpienia:

a) bezpośrednio w pobliżu nazwy produktu; oraz

b) z wykorzystaniem rozmiaru czcionki o wysokości x wynoszącej co najmniej 75 % wysokości x nazwy produktu i nie mniejszego niż minimalny rozmiar czcionki wymagany w art. 13 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

5. W przypadku produktów mięsnych, surowych wyrobów mięsnych i produktów rybołówstwa zawierających dodatek białka jako takiego, w tym hydrolizatów białkowych, z różnych źródeł zwierzęcych, nazwa żywności opatrzona jest informacją o obecności tych białek i o ich pochodzeniu.

6. W przypadku produktów mięsnych i surowych wyrobów mięsnych w formie płata, sztuki mięsa, plastra, porcji lub tuszy zwierzęcej nazwa żywności obejmuje informację o dodanej wodzie, jeżeli dodana woda przekracza 5 % wagi gotowego produktu. Ta sama zasada ma zastosowanie do produktów rybołówstwa i przygotowanych produktów rybołówstwa w formie płata, sztuki, plastra, porcji, filetu lub całego produktu rybołówstwa.

7. Produkty mięsne, surowe wyroby mięsne i produkty rybołówstwa, które mogą sprawiać wrażenie, że stanowią jeden kawałek mięsa lub ryby, a w rzeczywistości składają się z różnych kawałków połączonych za pomocą innych składników, w tym dodatków do żywności i enzymów spożywczych, lub innymi sposobami, opatrzone są następującą informacją:

w języku bułgarskim

:

„формовано месо” i „формована риба”,

w języku hiszpańskim

:

„elaborado a partir de piezas de carne” i „elaborado a partir de piezas de pescado”,

w języku czeskim

:

„ze spojovaných kousků masa” i „ze spojovaných kousků rybího masa”,

w języku duńskim

:

„Sammensat af stykker af kød” i „Sammensat af stykker af fisk”,

w języku niemieckim

:

„aus Fleischstücken zusammengefügt” i „aus Fischstücken zusammengefügt”,

w języku estońskim

:

„liidetud liha” i „liidetud kala”,

w języku greckim

:

„μορφοποιημένο κρέας” i „μορφοποιημένο ψάρι”,

w języku angielskim

:

„formed meat” i „formed fish”,

w języku francuskim

:

„viande reconstituée” i „poisson reconstitué”,

w języku irlandzkim

:

„píosaí feola ceangailte” i „píosaí éisc ceangailte”,

w języku włoskim

:

„costituito da parti di carne” i „costituito da parti di pesce”,

w języku łotewskim

:

„formēta gaļa” i „formēta zivs”,

w języku litewskim

:

„sudarytas (-a) iš mėsos gabalų” i „sudarytas (-a) iš žuvies gabalų”,

w języku węgierskim

:

„darabokból újraformázott hús” i „darabokból újraformázott hal”,

w języku maltańskim

:

„laħam rikostitwit” i „ħut rikostitwit”,

w języku niderlandzkim

:

„samengesteld uit stukjes vlees” i „samengesteld uit stukjes vis”,

w języku polskim

:

„z połączonych kawałków mięsa” i „z połączonych kawałków ryby”,

w języku portugalskim

:

„carne reconstituída” i „peixe reconstituído”,

w języku rumuńskim

:

„carne formată” i „carne de pește formată”,

w języku słowackim

:

„zo spájaných kúskov mäsa” i „zo spájaných kúskov ryby”,

w języku słoweńskim

:

„sestavljeno, iz koščkov oblikovano meso” i „sestavljene, iz koščkov oblikovane ribe”,

w języku fińskim

:

„paloista yhdistetty liha” i „paloista yhdistetty kala”,

w języku szwedzkim

:

„sammanfogade bitar av kött” i „sammanfogade bitar av fisk”.

CZĘŚĆ B — SZCZEGÓŁOWE WYMOGI DOTYCZĄCE NAZEWNICTWA „MIĘSA MIELONEGO”

1. Kryteria składu sprawdzane na podstawie średniej dobowej:

Zawartość tłuszczu

Stosunek: kolagen/białko mięsa (1)

— chude mięso mielone

≤ 7 %

≤ 12 %

— mielona czysta wołowina

≤ 20 %

≤ 15 %

— mięso mielone zawierające wieprzowinę

≤ 30 %

≤ 18 %

— mięso mielone innego gatunku

≤ 25 %

≤ 15 %

(1) Stosunek: kolagen/białko mięsa podawany jest jako procentowa zawartość kolagenu w białku mięsa. Zawartość kolagenu oznacza zawartość hydroksyproliny pomnożonej przez współczynnik 8.

2. Oprócz wymogów ustanowionych w rozdziale IV sekcji V załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 w etykietowaniu muszą się znajdować następujące wyrażenia informujące:

— „zawartość procentowa tłuszczu poniżej …”;

— „stosunek kolagenu do białka mięsa poniżej …”.

3. Państwa członkowskie mogą zezwolić na wprowadzanie na ich krajowy rynek mięsa mielonego, które nie spełnia kryteriów ustanowionych w pkt 1 niniejszej części, pod znakiem krajowym, który nie może być mylony ze znakami przewidzianymi w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 853/2004.

CZĘŚĆ C — SZCZEGÓŁOWE WYMOGI DOTYCZĄCE NAZEWNICTWA OSŁONEK WĘDLIN

Jeżeli osłonka wędliny nie jest jadalna, musi to zostać wskazane.