Artykuł 16

1. Agencja dąży do zapewnienia skoordynowanej i spójnej realizacji przez krajowe organy regulacyjne ich zadań wynikających z niniejszego rozporządzenia.

Agencja w stosownych przypadkach publikuje niewiążące wytyczne dotyczące:

a) stosowania definicji określonych w art. 2, w tym w odniesieniu do ustanowienia niewyczerpującego wykazu odpowiednich etapów pośrednich w rozciągniętym w czasie procesie w tych przypadkach, w których informacje same w sobie spełniają kryteria określone w art. 2 pkt 1; oraz

b) niewyczerpujących wskaźników i przykładów zachowań rynkowych związanych z manipulacjami na rynku, a także z wykorzystywaniem informacji wewnętrznych, o których to zachowaniach mowa w art. 3.

Krajowe organy regulacyjne współpracują z Agencją oraz ze sobą nawzajem, w tym na szczeblu regionalnym, w celu wykonywania swoich obowiązków zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.

Krajowe organy regulacyjne, właściwe organy finansowe państw członkowskich, krajowe organy ds. konkurencji i krajowe organy podatkowe ustanawiają odpowiednie formy współpracy, aby zapewnić terminowe, skuteczne i sprawne prowadzenie dochodzeń i egzekwowanie przepisów oraz przyczyniać się do spójnego i konsekwentnego podejścia do dochodzeń, postępowań sądowych i egzekwowania niniejszego rozporządzenia oraz odpowiednich przepisów finansowych i prawa konkurencji.

2. Krajowe organy regulacyjne niezwłocznie informują Agencję, w możliwie jak najbardziej szczegółowy sposób, w przypadku gdy mają uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że w danym państwie członkowskim lub w innym państwie członkowskim dochodzi lub doszło do naruszenia niniejszego rozporządzenia.

W przypadku gdy krajowy organ regulacyjny lub inny wyznaczony organ podejrzewa, że w innym państwie członkowskim dochodzi do popełnienia czynów mających wpływ na hurtowe rynki energii lub cenę produktów energetycznych sprzedawanych w obrocie hurtowym w tym państwie członkowskim, może wystąpić do Agencji o podjęcie działań zgodnie z ust. 4 niniejszego artykułu oraz jeżeli czyny te wpływają na instrumenty finansowe, do których zastosowanie ma

art. 2 rozporządzenia (UE) nr 596/2014 , o podjęcie działań zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu.

Przed przyjęciem decyzji stwierdzającej naruszenie niniejszego rozporządzenia krajowy organ regulacyjny może poinformować Agencję i przekazać jej streszczenie sprawy oraz planowaną decyzję w jednym z języków urzędowych danego państwa członkowskiego. Po przyjęciu decyzji stwierdzającej naruszenie niniejszego rozporządzenia krajowy organ regulacyjny przekazuje tę decyzję Agencji, w tym podaje datę jej przyjęcia, imiona i nazwiska osób, wobec których zastosowano sankcje, wskazując także artykuł niniejszego rozporządzenia, który został naruszony, oraz zastosowaną sankcję. Jednocześnie krajowy organ regulacyjny informuje Agencję o tym, jakie informacje, o których mowa w art. 18 ust. 6, podał do wiadomości publicznej, oraz niezwłocznie informuje Agencję o wszelkich późniejszych zmianach takich informacji. Agencja prowadzi publiczny wykaz informacji, które krajowe organy regulacyjne podały do wiadomości publicznej, o czym mowa w art. 18 ust. 6.

3. W celu zapewnienia skoordynowanego i spójnego podejścia do nadużyć na hurtowych rynkach energii:

a) krajowe organy regulacyjne rozpatrują zgłoszenia możliwych naruszeń niniejszego rozporządzenia bez zbędnej zwłoki i w miarę możliwości w ciągu roku od otrzymania zgłoszenia oraz informują właściwy organ finansowy swojego państwa członkowskiego i Agencję, w przypadku gdy mają uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że na hurtowych rynkach energii dochodzi lub doszło do popełnienia czynów, które stanowią przypadki nadużycia na rynku w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 596/2014 i które mają wpływ na instrumenty finansowe podlegające art. 2 tego rozporządzenia; w tym celu krajowe organy regulacyjne mogą ustanowić odpowiednie formy współpracy z właściwym organem finansowym w swoim państwie członkowskim;

b) Agencja informuje EUNGiPW oraz właściwy organ finansowy, w przypadku gdy ma uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że na hurtowych rynkach energii dochodzi lub doszło do popełnienia czynów, które stanowią przypadki nadużycia na rynku w rozumieniu

rozporządzenia (UE) nr 596/2014 i które mają wpływ na instrumenty finansowe, do których stosuje się

art. 2 tego rozporządzenia ;

c) właściwy organ finansowy państwa członkowskiego informuje EUNGiPW i Agencję, w przypadku gdy ma uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że na hurtowych rynkach energii w innym państwie członkowskim dochodzi lub doszło do popełnienia czynów naruszających art. 3 i 5;

d) krajowe organy regulacyjne informują krajowy organ ds. konkurencji w swoim państwie członkowskim, Komisję oraz Agencję, w przypadku gdy mają uzasadnione podstawy, aby podejrzewać, że na hurtowych rynkach energii dochodzi lub doszło do popełnienia czynów, które mogą stanowić naruszenie prawa konkurencji;

e) Agencja i krajowe organy regulacyjne informują właściwe krajowe organy podatkowe i Eurofisc, w przypadku gdy mają uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że na hurtowym rynku energii są lub były prowadzone działania, które mogą stanowić oszustwo podatkowe.

4. W celu wykonania swoich zadań na podstawie ust. 1, w przypadku gdy w oparciu o ocenę wstępną lub analizę Agencja podejrzewa naruszenie niniejszego rozporządzenia, jest ona uprawniona do:

a) żądania od krajowego organu regulacyjnego lub większej liczby takich organów przekazania informacji dotyczących podejrzewanego naruszenia przepisów;

b) żądania od krajowego organu regulacyjnego lub większej liczby takich organów wszczęcia dochodzenia w sprawie podejrzewanego naruszenia przepisów oraz podjęcia stosownych działań w celu usunięcia każdego stwierdzonego naruszenia. Decyzja w sprawie podjęcia stosownych działań w celu usunięcia stwierdzonego naruszenia pozostaje w gestii krajowego organu regulacyjnego, którego to dotyczy;

c) w przypadku gdy uzna, że ewentualne naruszenie ma lub miało skutki transgraniczne, ustanowienia i koordynowania grupy dochodzeniowej składającej się z przedstawicieli zainteresowanych krajowych organów regulacyjnych w celu zbadania, czy i w którym państwie członkowskim doszło do naruszenia niniejszego rozporządzenia. W stosownych przypadkach Agencja może również zażądać udziału w pracach grupy dochodzeniowej przedstawicieli właściwego organu finansowego lub innego właściwego organu z jednego państwa członkowskiego lub większej ich liczby.

5. Krajowy organ regulacyjny, który otrzymuje żądanie przekazania informacji zgodnie z ust. 4 lit. a) lub otrzymuje żądanie wszczęcia dochodzenia w sprawie podejrzenia naruszenia przepisów zgodnie z ust. 4 lit. b), niezwłocznie podejmuje konieczne działania w celu zastosowania się do takiego żądania. Jeżeli ten krajowy organ regulacyjny nie jest w stanie natychmiast przekazać wymaganych informacji, powiadamia niezwłocznie Agencję o powodach nieprzekazania informacji.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego krajowy organ regulacyjny może odmówić zastosowania się do żądania, jeżeli:

a) mogłoby to mieć niekorzystny wpływ na suwerenność lub bezpieczeństwo państwa członkowskiego, do którego skierowane jest żądanie udzielenia informacji;

b) zostało już wszczęte postępowanie sądowe w sprawie tych samych działań i przeciwko tym samym osobom przed organami państwa członkowskiego, do którego skierowano żądanie; lub

c) w państwie członkowskim, do którego skierowane jest żądanie, został już wydany prawomocny wyrok w stosunku do tych osób w związku z tymi samymi działaniami.

W każdym takim przypadku krajowy organ regulacyjny powiadamia Agencję, dostarczając możliwie najbardziej szczegółowych informacji na temat postępowania sądowego lub wyroku.

Krajowe organy regulacyjne uczestniczą w pracach grupy dochodzeniowej powołanej zgodnie z ust. 4 lit. c), udzielając wszelkiej niezbędnej pomocy. Prace grupy dochodzeniowej koordynuje Agencja.

6. art. 22 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2019/942 nie ma zastosowania do Agencji w przypadku wykonywania przez nią swoich zadań na podstawie niniejszego rozporządzenia.