Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/28/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie niektórych dozwolonych sposobów korzystania z utworów osieroconych Tekst mający znaczenie dla EOG
Załącznik
W mocyŹródła, o których mowa w art. 3 ust. 2, obejmują:
1) w odniesieniu do opublikowanych książek:
a) egzemplarz obowiązkowy, katalogi biblioteczne i dokumentacje władz przechowywane przez biblioteki i inne instytucje;
b) stowarzyszenia wydawców i autorów w danym kraju;
c) istniejące bazy danych i rejestry, WATCH (Writers, Artists and their Copyright Holders), ISBN (International Standard Book Number) oraz bazy danych zawierające wykaz książek wydanych drukiem;
d) bazy danych odpowiednich organizacji zbiorowego zarządzania, w szczególności organizacji zajmujących się prawami do zwielokrotniania;
e) źródła zawierające wiele baz danych i rejestrów, w tym VIAF (Virtual International Authority Files) i ARROW (Accessible Registries of Rights Information and Orphan Works);
2) w odniesieniu do czasopism, gazet, magazynów i periodyków:
a) ISSN (International Standard Serial Number) dla periodyków;
b) karty indeksowe i katalogi ze zbiorów i kolekcji bibliotecznych;
c) egzemplarz obowiązkowy;
d) stowarzyszenia wydawców oraz stowarzyszenia autorów i dziennikarzy w danym kraju;
e) bazy danych odpowiednich organizacji zbiorowego zarządzania, w tym organizacji zajmujących się prawami do zwielokrotniania;
3) w odniesieniu do utworów wizualnych obejmujących sztukę piękną, fotografie, ilustracje, projekty, architekturę, szkice do powyższych utworów i inne tego rodzaju utwory zawarte w książkach, czasopismach, gazetach i magazynach lub innych utworach:
a) źródła, o których mowa w pkt 1 i 2;
b) bazy danych odpowiednich organizacji zbiorowego zarządzania, w szczególności zajmujących się sztuką wizualną, w tym organizacji zajmujących się prawami do zwielokrotniania;
c) bazy danych agencji materiałów wizualnych, w stosownych przypadkach;
4) w odniesieniu do utworów audiowizualnych i fonogramów:
a) egzemplarz obowiązkowy;
b) stowarzyszenia producentów w danym państwie;
c) bazy danych instytucji odpowiedzialnych za dziedzictwo filmowe lub dźwiękowe i bibliotek narodowych;
d) bazy danych utworów objętych odpowiednich normami i identyfikatorami, takie jak ISAN (International Standard Audiovisual Number) dla materiałów audiowizualnych, ISWC (International Standard Music Work Code) dla utworów muzycznych oraz ISRC (International Standard Recording Code) dla fonogramów;
e) bazy danych odpowiednich organizacji zbiorowego zarządzania, zwłaszcza obsługujących autorów, wykonawców, producentów fonogramów oraz producentów audiowizualnych;
f) wykazy twórców i inne informacje pojawiające się na opakowaniu utworu;
g) bazy danych lub inne stosowne stowarzyszenia reprezentujące szczególną kategorię podmiotów uprawnionych.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.