Załącznik I

WYKAZ ZMIENNYCH

A1. zmienne dotyczące pojazdu;

A2. zmienne dotyczące przejazdu pojazdu;

A3. zmienne dotyczące towarów (w podstawowej operacji transportowej).

A1. ZMIENNE DOTYCZĄCE POJAZDU

Zgodnie z definicją określoną w art. 2 lit. d) pojazdem samochodowym do transportu rzeczy jest każdy pojedynczy pojazd samochodowy transportowy lub zespół pojazdów drogowych, mianowicie pociąg drogowy lub pojazd członowy, przeznaczony do przewozu rzeczy.

Dostarczane zmienne dotyczące pojazdu:

1. możliwość wykorzystania pojazdów w transporcie intermodalnym (fakultatywnie);

2. konfiguracja osi zgodnie z załącznikiem II (fakultatywnie);

3. wiek pojazdu samochodowego transportowego (samochodu ciężarowego lub ciągnika siodłowego) w latach (od daty jego pierwszej rejestracji);

4. dopuszczalna masa całkowita w 100 kg;

5. ładowność w 100 kg;

6. NACE Rev. 2 operatora pojazdu na poziomie klasy (poziom czterocyfrowy) (fakultatywnie) (

5

);

7. forma organizacyjna transportu (zarobkowy lub na potrzeby własne);

8. przebieg w okresie sprawozdawczym;

8.1. ładowny;

8.2. pusty (łącznie z przejazdami ciągnika siodłowego bez naczepy) (fakultatywnie);

9. waga pojazdu, do uogólnienia, stosowana w celu uzyskania pełnych wyników na podstawie danych indywidualnych, o ile dane są gromadzone na podstawie losowej próby.

Kolejne konfiguracje

Kiedy wybrany do badania pojazd samochodowy transportowy jest pojedynczym samochodem ciężarowym bez przyczepy, w okresie sprawozdawczym, stanowi on pojazd drogowy przeznaczony do transportu rzeczy.

Jednakże kiedy pojazdem samochodowym transportowym wybranym do badania jest ciągnik siodłowy – w tym przypadku z naczepą – lub jest nim samochód ciężarowy, do którego doczepiono przyczepę, dane wymagane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem dotyczą pojazdu drogowego przeznaczonego do transportu rzeczy jako całości. W tym przypadku dopuszcza się zmianę konfiguracji podczas okresu sprawozdawczego (do samochodu ciężarowego może być doczepiona lub zmieniona przyczepa albo zmienia się naczepę ciągnika siodłowego). W takim przypadku ta kolejna konfiguracja musi być zapisana i dane na temat pojazdu muszą być dostarczone dla każdego przejazdu. Jednakże jeżeli nie jest możliwe zapisanie kolejnej konfiguracji, przyjmuje się, że na potrzeby zmiennych dotyczących pojazdu zapisana będzie konfiguracja odpowiadająca konfiguracji na początku pierwszego przejazdu z ładunkiem wykonanego w okresie sprawozdawczym lub konfiguracji wykorzystanej przez większą część tego okresu.

Zmiany formy organizacyjnej transportu

W ten sam sposób, w zależności od przejazdu, przewóz może być wykonywany na potrzeby własne lub zarobkowo i forma organizacyjna transportu musi być zapisana dla każdego przejazdu. Jednakże jeżeli nie jest możliwe zapisanie tych zmian, przyjmuje się, że zapisana „forma organizacyjna transportu” odpowiada głównemu sposobowi wykorzystania.

A2. ZMIENNE DOTYCZĄCE PRZEJAZDU POJAZDU

Podczas okresu sprawozdawczego, pojazd samochodowy do transportu rzeczy wykonuje przejazdy bez ładunku (nie przewozi się rzeczy lub pustych opakowań samochodem ciężarowym, na przyczepie lub naczepie, które są w związku z tym „całkowicie puste”) lub z ładunkiem (samochód ciężarowy, przyczepa lub naczepa zawierają albo towary, albo puste opakowania, przy czym puste opakowania uznaje się za szczególny rodzaj towaru). Za przebieg ładowny pojazdu samochodowego do transportu rzeczy uważa się odległość między pierwszym miejscem załadunku i ostatnim miejscem rozładunku (gdzie pojazd samochodowy do transportu rzeczy jest całkowicie rozładowany). Zatem przejazd pojazdu z ładunkiem może obejmować kilka podstawowych operacji transportowych.

Zmienne dostarczane dla każdego przejazdu:

1. rodzaj przejazdu zgodnie z klasyfikacją zamieszczoną w załączniku III;

2. masa przewożonych rzeczy w czasie przejazdu lub na jego etapach, masa brutto w 100 kg;

3. miejsce załadunku (pojazdu samochodowego do transportu rzeczy w przypadku przejazdu z ładunkiem):

— definicja: za miejsce załadunku uważa się pierwsze miejsce, w którym następuje załadunek towarów na pojazd samochodowy do transportu rzeczy, a który był wcześniej całkowicie pusty (lub gdzie do ciągnika siodłowego została doczepiona załadowana naczepa). Dla przejazdu bez ładunku jest to miejsce rozładunku poprzednio załadowanego pojazdu (pojęcie „miejsce, gdzie zaczyna się przejazd bez ładunku”),

— kodowanie: miejsce załadunku jest kodowane zgodnie z załącznikiem VII;

4. miejsce rozładunku (pojazdu samochodowego do transportu rzeczy w przypadku przejazdu z ładunkiem):

— definicja: za miejsce rozładunku uważa się ostatnie miejsce, gdzie zostały rozładowane towary z pojazdu samochodowego do transportu rzeczy, który w następstwie jest całkowicie pusty (lub gdzie ciągnik siodłowy został odłączony od naczepy). Dla przejazdu bez ładunku jest to miejsce załadunku pojazdu do następnego przejazdu z ładunkiem (pojęcie „miejsce, gdzie kończy się przejazd bez ładunku”),

— kodowanie: miejsce rozładunku jest kodowane zgodnie z załącznikiem VII;

5. przebieg: rzeczywista odległość, z wyjątkiem odległości przebytej przez pojazd samochodowy do transportu rzeczy na innym środku transportu;

6. tonokilometry zrealizowane podczas przejazdu;

7. państwa przekraczane w tranzycie (nie więcej niż pięć) otrzymują kody zgodnie z załącznikiem VII;

8. o ile występuje, miejsce załadunku pojazdu samochodowego transportowego na inny środek transportu zgodnie z załącznikiem VII (fakultatywnie);

9. o ile występuje, miejsce rozładunku pojazdu samochodowego transportowego z innego środka transportu zgodnie z załącznikiem VII (fakultatywnie);

10. sytuacja „w pełni załadowany” (procedura 2) lub „nie w pełni załadowany” (procedura 1) pojazdu samochodowego do transportu rzeczy podczas danego przejazdu odnosi się do jego maksymalnej objętości przestrzeni ładownej wykorzystanej podczas przejazdu (procedura 0 – w przypadku przejazdu bez ładunku) (fakultatywnie).

A3. ZMIENNE DOTYCZĄCE TOWARÓW (w podstawowej operacji transportowej)

Podczas przejazdu z ładunkiem może mieć miejsce więcej niż jedna podstawowa operacja transportowa, przy czym za podstawową operację transportową uważa się transport towarów jednego rodzaju (określonego według szczególnego poziomu nomenklatury) między miejscem jego załadunku, a miejscem jego rozładunku.

Zmienne dostarczane na temat podstawowej operacji transportowej podczas przejazdu z ładunkiem:

1. rodzaj towarów, zgodnie z działem odnoszącym się do właściwej klasyfikacji (zob. załącznik IV);

2. masa towarów: masa brutto w 100 kg;

3. o ile istnieje potrzeba, klasyfikacja towarów uznanych za niebezpieczne zgodnie z głównymi klasami w dyrektywie 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (

6

), wymienionymi w załączniku V do niniejszego rozporządzenia;

4. typ ładunku, jak podano w załączniku VI (fakultatywnie);

5. miejsce załadunku towarów, kodowane zgodnie z załącznikiem VII;

6. miejsce rozładunku towarów, kodowane zgodnie z załącznikiem VII;

7. przebieg: rzeczywista odległość, z wyjątkiem odległości przebytej przez pojazd samochodowy do transportu rzeczy na innym środku transportu.

Operacje transportowe wykonywane podczas rodzaju przejazdu „przewozy dystrybucyjne” (rodzaj przejazdu 3)

Przy tym rodzaju przejazdu, z kilkoma punktami załadunku lub rozładunku, jest praktycznie niemożliwe, aby przewoźnicy określili podstawowe operacje transportowe.

Dla tych przejazdów, określonych jako takie, jednorazowa, hipotetyczna podstawowa operacja transportowa ustalona jest na podstawie informacji dotyczących przejazdu.

Każde państwo członkowskie powiadamia Komisję o swojej definicji tego rodzaju przejazdu i wyjaśnia założenia upraszczające, które należy zastosować podczas gromadzenia danych odnoszących się do operacji transportowych.

Część 2

ZAŁĄCZNIK METODOLOGICZNY

Przejazdy z ładunkiem i podstawowe operacje transportowe

W zależności od państwa członkowskiego, informacje dotyczące transportu są gromadzone na podstawie:

— opisu każdej podstawowej operacji transportowej rzeczy (z dodatkowymi informacjami na temat przejazdów bez ładunku),

— albo opisu przejazdów wykonywanych przez pojazd, żeby zrealizować te podstawowe operacje transportowe rzeczy.

W większości przypadków podczas przejazdu z ładunkiem wykonywana jest tylko jedna podstawowa operacja transportowa, związana z:

— jednym załadowanym rodzajem towarów (w odniesieniu do użytej klasyfikacji towarów, w tym przypadku 20 działów pochodzących z klasyfikacji NST) (

7

),

— jednym punktem załadunku towarów,

— jednym punktem rozładunku towarów.

W takiej sytuacji dwie wykorzystane metody są sobie równe, zaś informacje zebrane przy pomocy jednej z nich pozwalają opisać równocześnie:

— transport rzeczy (wszystkie podstawowe operacje transportowe rzeczy),

— przejazdy wykonane przez pojazdy wykonujące ten transport, z podaniem szczegółów dotyczących ładowności pojazdów i wykorzystania tych ładowności (przejazd z ładunkiem, ze stopniem wykorzystania pojazdu; przejazd bez ładunku).

Na mocy niniejszego rozporządzenia transport rzeczy i przejazdy wykonywane przez pojazdy muszą być opisywane, lecz nie należy nakładać na przewoźników nadmiernych obowiązków w zakresie szczegółowego opisywania transportu rzeczy i przejazdów pojazdu.

Służby statystyczne w państwach członkowskich podczas kodowania kwestionariuszy (statystycznych) muszą odtworzyć dane, które zostały pozyskane od przewoźników w sposób niebezpośredni, wychodząc od danych gromadzonych zgodnie z metodą „podstawowa operacja transportowa” albo z metodą „przejazd pojazdu”.

Powstanie jednak problem w przypadku kilku podstawowych operacji transportowych wykonywanych podczas jednego przejazdu z ładunkiem, co może wynikać z:

— istnienia kilku punktów załadunku lub rozładunku towarów (ale w ograniczonej liczbie, inaczej taki przejazd można by uznać za „przewozy dystrybucyjne”, co wymaga zastosowania odrębnych przepisów). W tym przypadku sporządza się wykaz tych punktów załadunku lub rozładunku, w celu właściwego obliczenia tonokilometrów przebytych podczas tego przejazdu, i służby statystyczne mogą odtworzyć poszczególne podstawowe operacje transportowe,

— lub

— istnienia kilku różnych rodzajów przewożonych towarów podczas jednego przejazdu z ładunkiem, co zazwyczaj jest faktem nieujmowanym w statystyce, skoro opisuje się tylko rodzaj ładunku (pojedynczy lub główny). W tym przypadku dopuszcza się utratę informacji; państwa członkowskie stosujące tę formę uproszczenia wyraźnie o tym poinformują Komisję.