Rozporządzenie Komisji (UE) nr 231/2012 z dnia 9 marca 2012 r. ustanawiające specyfikacje dla dodatków do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady Tekst mający znaczenie dla EOG
Załącznik
W mocyTlenek etylenu nie może być stosowany do wyjaławiania dodatków do żywności.
W dodatkach do żywności wymienionych w załącznikach II i III do rozporządzenia (WE) nr 1333/2008, w tym w mieszankach dodatków do żywności, nie mogą występować żadne pozostałości wynoszące powyżej 0,1 mg tlenku etylenu/kg (
1
) (suma tlenku etylenu i 2-chloroetanolu wyrażona jako tlenek etylenu), niezależnie od ich pochodzenia.
Laki glinowe do stosowania w barwnikach tylko w wyraźnie określonych przypadkach.
Definicja
Laki glinowe są otrzymywane w wyniku reakcji barwników spełniających kryteria czystości, określone w monografii w odpowiedniej specyfikacji, z tlenkiem glinu w środowisku wodnym. Tlenek glinu to zazwyczaj świeżo przygotowywany niewysuszony materiał otrzymywany w wyniku reakcji siarczanu lub chlorku glinu z węglanem lub diwęglanem sodu lub wapnia albo z amoniakiem. Po uzyskaniu laku produkt jest filtrowany, przemywany wodą i suszony. W końcowym produkcie może być również obecny nieprzereagowany tlenek glinu.
Substancje nierozpuszczalne w HCl
Nie więcej niż 0,5 %
Substancje nierozpuszczalne w NaOH
Nie więcej niż 0,5 %, tylko dla E 127 (erytrozyna)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Nie więcej niż 0,2 % (w warunkach neutralnych)
Stosuje się szczegółowe kryteria czystości dla odpowiednich barwników.
E 100 KURKUMINA
Nazwy synonimowe
CI żółcień naturalna 3; żółcień kurkumowa; diferoil metanu
Definicja
Kurkuminę otrzymuje się w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami kurkumy, tj. zmielonych kłączy odmian Curcuma longa L. W celu otrzymania skoncentrowanej kurkuminy w proszku ekstrakt jest oczyszczany poprzez krystalizację. Produkt składa się głównie z kurkumin, tj. składnika barwiącego (1,7-bis(4-hydroksy-3-metoksyfenylo) hepta-1,6-dien-3,5-dionu) i jego dwóch dezmetoksy pochodnych w różnych proporcjach. Mogą być obecne niewielkie ilości olejów i żywic naturalnie występujących w kurkumie.
Kurkumina jest także stosowana jako lak glinowy; zawartość glinu wynosi mniej niż 30 %.
Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: octan etylu, aceton, dwutlenek węgla, dichlorometan, n-butanol, metanol, etanol, heksan, 2-propanol.
Numer wg Colour Index
75300
Numer wg EINECS
207-280-5
Nazwa chemiczna
I 1,7-bis(4-hydroksy-3-metoksyfenylo)hepta-1,6-dieno-3,5-dion
II 1-(4-hydroksyfenylo)-7-(4-hydroksy-3-metoksy-fenylo-)hepta-1,6-dien-3,5-dion
III 1,7-bis(4-hydroksyfenylo)hepta-1,6-dien-3,5-dion
Wzór chemiczny
I C21H20O6
II C20H18O5
III C19H16O4
Masa cząsteczkowa
I. 368,39
II. 338,39
III. 308,39
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 90 % substancji barwiących ogółem.
1 607 przy około 426 nm w etanolu
Opis
Pomarańczowożółty krystaliczny proszek
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w etanolu przy około 426 nm
Zakres temperatur topnienia
179–182 °C
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Octan etylu
Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Aceton
n-butanol
Metanol
Etanol
Heksan
Propan-2-ol
Dichlorometan: nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 10 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 101 (i) RYBOFLAWINA
Nazwy synonimowe
Laktoflawina;
Definicja
Numer wg Colour Index
Numer wg EINECS
201-507-1
Nazwa chemiczna
7,8-dimetylo-10-(D-rybo-2,3,4,5-tetrahydroksypentylo)-benzo(g)pterydyno-2,4(3H, 10H)-dion; 7,8-dimetylo-10-(1'-D-rybitylo)izoalloksazyna
Wzór chemiczny
C17H20N4O6
Masa cząsteczkowa
376,37
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę.
328 przy około 444 nm w roztworze wodnym
Opis
Krystaliczny proszek o słabym zapachu i barwie żółtej do pomarańczowożółtej
Identyfikacja
Spektrometria
Stosunek A375/A267 wynosi od 0,31 do 0,33
w roztworze wodnym
Stosunek A444/A267 wynosi od 0,36 do 0,39
Maksimum w wodzie przy około 375 nm
Skręcalność właściwa
[α]D
20 pomiędzy -115° i -140° w 0,05N roztworze wodorotlenku sodu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1,5 % (105 °C, 4 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na anilinę)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 101 (ii) RYBOFLAWINY-5′-FOSFORAN
Nazwy synonimowe
Ryboflawiny-5’-fosforan sodu
Definicja
Niniejsze specyfikacje odnoszą się do 5’-fosforanu ryboflawiny łącznie z niewielkimi ilościami wolnej ryboflawiny oraz difosforanu ryboflawiny.
Numer wg Colour Index
Numer wg EINECS
204-988-6
Nazwa chemiczna
Monosodowy fosforan (2R,3R,4S)-5-(3')10'-dihydro-7',8'-dimetylo-2',4'-diokso-10'-benzo[γ]pterydynylo)2,3,4-trihydroksypentylu; monosodowa sól 5'-monofosforanowego estru ryboflawiny
Wzór chemiczny
Dla postaci diwodzianu: C17H20N4NaO9P · 2H2O
Dla postaci bezwodnej: C17H20N4NaO9P
Masa cząsteczkowa
514,36
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na C17H20N4NaO9P.2H2O
250 przy około 375 nm w roztworze wodnym
Opis
Krystaliczny, higroskopijny proszek o słabym zapachu i barwie żółtej do pomarańczowej
Identyfikacja
Spektrometria
Stosunek A375/A267 wynosi od 0,30 do 0,34
w roztworze wodnym
Stosunek A444/A267 wynosi od 0,35 do 0,40
Maksimum w wodzie przy około 375 nm
Skręcalność właściwa
[α]D
20 pomiędzy + 38° i + 42° w 5-molowym roztworze HCl
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 8 % (100 °C, 5 godzin w próżni nad P2O5) dla postaci diwodzianu
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 25 %
Fosfor nieorganiczny
Nie więcej niż 1,0 % (jako PO4 w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dodatkowe substancje barwiące
Ryboflawina (wolna): Nie więcej niż 6 %
Difosforan ryboflawiny: Nie więcej niż 6 %
Pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 70 mg/kg (w przeliczeniu na anilinę)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 102 TARTRAZYNA
Nazwy synonimowe
CI żółcień spożywcza 4
Definicja
Tartrazyna jest otrzymywana z kwasu 4-amino-benzenosulfonowego, który jest diazowany przy użyciu kwasu solnego i azotynu sodu. Związek diazowy jest następnie sprzęgany z kwasem 4,5-dihydro-5-okso-1-(4-sulfofenylo)-1H-pirazolo-3-karboksylowym lub z estrem metylowym, estrem etylowym lub solą tego kwasu karboksylowego. Otrzymany barwnik jest oczyszczany i izolowany jako sól sodowa. Tartrazyna składa się głównie z 5-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylo)-4-(4-sulfonianofenylazo)-H-pirazolo-3-karboksylanu trisodowego i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
Tartrazyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Numer wg Colour Index
19140
Numer wg EINECS
217-699-5
Nazwa chemiczna
5-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylo)-4-(4-sulfonianofenylazo)-H-pirazolo-3-karboksylan trisodowy
Wzór chemiczny
C16H9N4Na3O9S2
Masa cząsteczkowa
534,37
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.
530 przy ok. 426 nm w roztworze wodnym
Opis
Jasnopomarańczowy proszek lub granulki
Barwa roztworu wodnego
Żółty
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie przy około 426 nm
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 1,0 %
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Kwas 4-hydrazynobenzeno sulfonowy
Ogółem nie więcej niż 0,5 %
Kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy
Kwas 5-okso-1-(4-sulfofenylo)-2-pirazolino-3-karboksylowy
4,4′-diazoaminodi(benzenosulfonowy kwas)
Kwas tetrahydroksybursztynowy
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 104 ŻÓŁCIEŃ CHINOLINOWA
Nazwy synonimowe
CI żółcień spożywcza 13
Definicja
Żółcień chinolinowa jest otrzymywana w wyniku sulfonowania 2- (2-chinolilo)indan-1,3-dionu lub mieszaniny zawierającej około dwóch trzecich 2-(2-chinolilo)indano-1,3-dionu oraz jedną trzecią 2-(2-(6-metylochinolilo))indan-1,3-dionu. Żółcień chinolinowa składa się głównie z soli sodowych mieszaniny disulfonianów (głównie), monosulfonianów i trisulfonianów powyższego związku i dodatkowych substancji barwiących, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
Żółcień chinolinowa jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Numer wg Colour Index
47005
Numer wg EINECS
305-897-5
Nazwa chemiczna
Sól disodowa disulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu (główny składnik)
Wzór chemiczny
C18H9N Na2O8S2 (główny składnik)
Masa cząsteczkowa
477,38 (główny składnik)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 70 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.
Żółcień chinolinowa ma następujący skład:
W odniesieniu do wszystkich obecnych substancji barwiących:
— nie mniej niż 80 % soli sodowej disulfonianów 2-(2-chinolilo)indan-1,3-dionu
— nie więcej niż 15 % soli sodowej monosulfonianów 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu
— nie więcej niż 7,0 % soli trisodowej trisulfonianu 2-(2-chinolilo) indan-1,3-dionu
865 (główny składnik) przy około 411 nm w wodnym roztworze kwasu octowego
Opis
Żółty proszek lub granulki
Barwa roztworu wodnego
Żółty
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodnym roztworze kwasu octowego o pH 5 przy około 411 nm
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 4,0 %
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
2-metylochinolina
Ogółem nie więcej niż 0,5 %
Kwas 2-metylochinolinosulfonowy
Kwas ftalowy
2,6-dimetylochinolina
Kwas 2,6-dimetylochinolinosulfonowy
2-(2-chinolilo)indan-1,3-dion
Nie więcej niż 4 mg/kg
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 110 ŻÓŁCIEŃ POMARAŃCZOWA FCF
Nazwy synonimowe
CI żółcień spożywcza 3; żółcień pomarańczowa S
Definicja
Żółcień pomarańczowa FCF zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Żółcień pomarańczowa FCF jest otrzymywana w wyniku diazotowania kwasu 4-aminobenzenosulfonowego przy użyciu kwasu chlorowodorowego i azotynu sodu lub kwasu siarkowego i azotynu sodu. Związek diazowy jest sprzęgany z kwasem 6-hydroksy-2-naftaleno-sulfonowym. Barwnik jest izolowany jako sól sodowa i suszony.
Żółcień pomarańczowa FCF jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Numer wg Colour Index
15985
Numer wg EINECS
220-491-7
Nazwa chemiczna
2-hydroksy-1-(4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy
Wzór chemiczny
C16H10N2Na2O7S2
Masa cząsteczkowa
452,37
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.
555 przy około 485 nm w roztworze wodnym o pH 7
Opis
Pomarańczowoczerwony proszek lub granulki
Barwa roztworu wodnego
Pomarańczowy
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie przy około 485 nm i pH 7
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 5,0 %
1-(fenylazo)-2-naftol (Sudan I)
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Kwas 4-aminobenzeno-1-sulfonowy
Ogółem nie więcej niż 0,5 %
Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy
Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy
Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy
4,4′-diazoaminodi(benzenosulfonowy kwas)
6,6′-oksydi(naftaleno-2-sulfonowy kwas)
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 120 KWAS KARMINOWY, KARMIN
Nazwy synonimowe
CI czerwień naturalna 4
Definicja
Kwas karminowy jest otrzymywany w wyniku wodnej, wodnoalkoholowej lub alkoholowej ekstrakcji koszenili, tj. wysuszonych żeńskich osobników owadów Dactylopius coccus Costa.
Karminy to laki glinowe kwasu karminowego, w których stosunek molowy glinu i kwasu karminowego wynosi 1:2.
Głównym składnikiem barwiącym jest kwas karminowy. Mogą być również obecne niewielkie ilości jego formy aminowanej – kwasu 4-aminokarminowego.
W produktach handlowych składnik barwiący może występować w połączeniach z kationami amonu, wapnia, potasu lub sodu, pojedynczo lub łącznie, a kationy te mogą być również obecne w nadmiarze. Produkty handlowe mogą również zawierać substancje białkowe pochodzące od owadów źródłowych.
Numer wg Colour Index
75470
Numer wg EINECS
Kwas karminowy: 215-023-3; karminy: 215-724-4
Nazwa chemiczna
Kwas 7-β -D-glukopiranozylo-3,5,6,8-tetrahydroksy-1-metylo-9,10-dioksoantraceno-2-karboksylowy (kwas karminowy); karmin jest wodzianem chelatu glinowego tego kwasu
Wzór chemiczny
C22H20O13 (kwas karminowy)
Masa cząsteczkowa
492,39 (kwas karminowy)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 90 % kwasu karminowego; nie mniej niż 50 % kwasu karminowego w związkach chelatowych.
Opis
Krucha substancja stała lub proszek o barwie czerwonej do ciemnoczerwonej.
Identyfikacja
Spektrometria
Kwas karminowy:
Maksimum w wodnym roztworze amoniaku przy około 518 nm
Maksimum w rozcieńczonym roztworze kwasu chlorowodorowego przy około 494 nm
E 1 %/1 cm 139 w piku przy około 494 nm w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym
Kwas 4-aminokarminowy
Maksimum w wodnym roztworze amoniaku przy 535 nm
Maksimum w rozcieńczonym roztworze kwasu chlorowodorowego przy 530 nm
E 1 %/1 cm 260 w piku przy około 535 nm w wodnym roztworze amoniaku, pH 9,5
W produktach handlowych kwas karminowy można odróżnić od jego aminy metodą HPLC
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Etanol:
Metanol:
nie więcej niż 150 mg/kg
nie więcej niż 50 mg/kg
Popiół łącznie
Kwas karminowy:
Karmin:
nie więcej niż 5 %
nie więcej niż 12 %
Białka (N × 6,25)
Kwas karminowy:
Karmin:
nie więcej niż 2,2 %
nie więcej niż 25 %
Kwas 4-aminokarminowy
Nie więcej niż 3 % w stosunku do kwasu karminowego
Substancje nierozpuszczalne w rozcieńczonym amoniaku
Karmin: nie więcej niż 1 %
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1,5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Salmonella spp.
Brak w 10 g
Mogą być stosowane laki glinowe tego barwnika.
E 122 AZORUBINA, KARMOIZYNA
Nazwy synonimowe
CI czerwień spożywcza 3
Definicja
Azorubina zawiera głównie 4-hydroksy-3-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-1-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
Azorubina jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Numer wg Colour Index
14720
Numer wg EINECS
222-657-4
Nazwa chemiczna
4-hydroksy-3-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-1-sulfonian disodowy
Wzór chemiczny
C20H12N2Na2O7S2
Masa cząsteczkowa
502,44
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową
510 przy około 516 nm w roztworze wodnym
Opis
Proszek lub granulki o barwie czerwonej do kasztanowej
Barwa roztworu wodnego
Czerwony
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie przy około 516 nm
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 1 %
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy
Ogółem nie więcej niż 0,5 %
Kwas 4-hydroksynaftaleno-1-sulfonowy
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 123 AMARANT
Nazwy synonimowe
CI czerwień spożywcza 9
Definicja
Amarant zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-3,6-disulfonian trisodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Amarant otrzymuje się w wyniku sprzężenia kwasu 4-amino-1-naftalenosulfonowego z kwasem 3-hydroksy-2,7-naftalenodisulfonowym.
Amarant jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Numer wg Colour Index
16185
Numer wg EINECS
213-022-2
Nazwa chemiczna
2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-3,6-disulfonian trisodowy
Wzór chemiczny
C20H11N2Na3O10S3
Masa cząsteczkowa
604,48
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową
440 przy około 520 nm w roztworze wodnym
Opis
Czerwonawobrązowy proszek lub granulki
Barwa roztworu wodnego
Czerwony
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie przy około 520 nm
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 3,0 %
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy
Ogółem nie więcej niż 0,5 %
Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy
Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy
Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy
Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-6-trisulfonowy
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 124 PĄS 4R, CZERWIEŃ KOSZENILOWA A
Nazwy synonimowe
CI czerwień spożywcza 7; nowa kokcyna
Definicja
Pąs 4R zawiera głównie 2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-6,8-disulfonian trisodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Pąs 4R otrzymuje się w wyniku sprzężenia diazotowanego kwasu naftonowego z kwasem G (kwas 2-naftolo-6,8-disulfonowy) i przekształcenia produktu sprzężenia do soli trisodowej.
Pąs 4R jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Numer wg Colour Index
16255
Numer wg EINECS
220-036-2
Nazwa chemiczna
2-hydroksy-1-(4-sulfoniano-1-naftylazo)naftaleno-6,8-disulfonian trisodowy
Wzór chemiczny
C20H11N2Na3O10S3
Masa cząsteczkowa
604,48
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 80 % substancji barwiących ogółem, w przeliczeniu na sól sodową
430 przy około 505 nm w roztworze wodnym
Opis
Czerwonawy proszek lub granulki
Barwa roztworu wodnego
Czerwony
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie przy około 505 nm
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 1,0 %
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Kwas 4-aminonaftaleno-1-sulfonowy
Ogółem nie więcej niż 0,5 %
Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-disulfonowy
Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy
Kwas 6-hydroksynaftaleno-2-sulfonowy
Kwas 7-hydroksynaftaleno-1,3-6-trisulfonowy
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 127 ERYTROZYNA
Nazwy synonimowe
CI czerwień spożywcza 14
Definicja
Erytrozyna zawiera głównie monowodzian 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6-oksoksanten-9-ylo)benzoesanu disodowego i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z wodą, chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Erytrozynę otrzymuje się w wyniku jodynowania fluoresceiny, produktu kondensacji rezorcynolu i bezwodnika ftalowego.
Erytrozyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Numer wg Colour Index
45430
Numer wg EINECS
240-474-8
Nazwa chemiczna
Monowodzian 2-(2,4,5,7-tetrajodo-3-oksydo-6-oksoksanten-9-ylo)benzoesanu disodowego
Wzór chemiczny
C20H6I4Na2O5 H2O
Masa cząsteczkowa
897,88
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 87 % substancji barwiących ogółem, w przeliczeniu na bezwodną sól sodową
1 100 przy około 526 nm w roztworze wodnym o pH 7
Opis
Czerwony proszek lub granulki.
Barwa roztworu wodnego
Czerwony
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie przy około 526 nm i pH 7
Czystość
Nieorganiczne jodki
Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na jodek sodu)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące (z wyjątkiem fluoresceiny)
Nie więcej niż 4,0 %
Fluoresceina
Nie więcej niż 20 mg/kg
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Trijodorezorcynol
Nie więcej niż 0,2 %
Kwas 2-(2,4-dihydroksy-3,5-dijodobenzoilo)benzoesowy
Nie więcej niż 0,2 %
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Z roztworu o pH od 7 do 8, nie więcej niż 0,2 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 129 CZERWIEŃ ALLURA AC
Nazwy synonimowe
CI czerwień spożywcza 17
Definicja
Czerwień Allura AC zawiera głównie 2-hydroksy-1-(2-metoksy-5-metylo-4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy i dodatkowe substancje barwiące łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi. Czerwień Allura AC otrzymuje się w wyniku sprzężenia diazowanego kwasu 5-amino-4-metoksy-2-toluenosulfonowego z kwasem 6-hydroksy-2-naftalenosulfonowym.
Czerwień Allura AC jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Numer wg Colour Index
16035
Numer wg EINECS
247-368-0
Nazwa chemiczna
2-hydroksy-1-(2-metoksy-5-metylo-4-sulfonianofenylazo)naftaleno-6-sulfonian disodowy
Wzór chemiczny
C18H14N2Na2O8S2
Masa cząsteczkowa
496,42
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową
540 przy około 504 nm w roztworze wodnym o pH 7
Opis
Ciemnoczerwony proszek lub granulki
Barwa roztworu wodnego
Czerwony
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie przy około 504 nm
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 3,0 %
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Sól sodowa kwasu 6-hydroksy-2-naftalenosulfonowego
Nie więcej niż 0,3 %
Kwas 4-amino-5-metoksy-2-metylobenezenosulfonowy
Nie więcej niż 0,2 %
Sól disodowa 6,6-oksybis kwasu (2-naftalenosulfonowego)
Nie więcej niż 1,0 %
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 131 BŁĘKIT PATENTOWY V
Nazwy synonimowe
CI błękit spożywczy 5
Definicja
Błękit patentowy V zawiera głównie wapniowy lub sodowy związek [4-(α-(4-dietyloaminofenylo)-5-hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylideno)-2,5-cyckloheksadien-1-yliden] dietyloamoniowego wodorotlenku soli wewnętrznej i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu albo siarczanem wapnia jako głównymi składnikami niebarwnymi.
Dozwolona jest również sól potasowa.
Numer wg Colour Index
42051
Numer wg EINECS
222-573-8
Nazwa chemiczna
Wapniowy lub sodowy związek [4-(α-(4-dietyloaminofenylo)-5-hydroksy-2,4-disulfofenylo-metylideno)-2,5-cykloheksadien-1-yliden] dietyloamoniowego wodorotlenku soli wewnętrznej
Wzór chemiczny
Związek wapniowy: C27H31N2O7S2Ca1/2
Związek sodowy: C27H31N2O7S2Na
Masa cząsteczkowa
Związek wapniowy: 579,72
Związek sodowy: 582,67
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową
2 000 przy około 638 nm w roztworze wodnym o pH 5
Opis
Ciemnoniebieski proszek lub granulki
Barwa roztworu wodnego
Niebieski
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie przy 638 nm i pH 5
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 2,0 %
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
3-hydroksybenzaldehyd
Ogółem nie więcej niż 0,5 %
Kwas 3-hydroksybenzoesowy
Kwas 3-hydroksy-4-sulfobenzoesowy
Kwas Ν,Ν-dietyloaminobenzenosulfonowy
Leukozwiązek
Nie więcej niż 4,0 %
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Z roztworu o pH 5 nie więcej niż 0,2 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 132 INDYGOTYNA, INDYGOKARMIN
Nazwy synonimowe
CI błękit spożywczy 1
Definicja
Indygotyna zawiera głównie mieszaninę 3,3'diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,5'-disulfonianu disodowego i 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonianu disodowego i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
Indygotyna jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Indygokarmin otrzymuje się w wyniku sulfonowania indygo. Odbywa się to w wyniku ogrzewania indygo (lub pasty indygo) w obecności kwasu siarkowego. Barwnik jest izolowany i poddawany oczyszczaniu.
Numer wg Colour Index
73015
Numer wg EINECS
212-728-8
Nazwa chemiczna
3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,5'-disulfonian disodowy
Wzór chemiczny
C16H8N2Na2O8S2
Masa cząsteczkowa
466,36
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową;
3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonian disodowy: nie więcej niż 18 %
480 przy około 610 nm w roztworze wodnym
Opis
Ciemnoniebieski proszek lub granulki
Barwa roztworu wodnego
Niebieski
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie przy około 610 nm
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Oprócz 3,3'-diokso-2,2'-bi-indolylideno-5,7'-disulfonianu disodowego: nie więcej niż 1,0 %
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Kwas izatyno-5-sulfonowy
Ogółem nie więcej niż 0,5 %
Kwas 5-sulfoantranilowy
Kwas antranilowy
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 133 BŁĘKIT BRYLANTOWY FCF
Nazwy synonimowe
CI błękit spożywczy 2
Definicja
Błękit brylantowy FCF zawiera głównie α-(4-(N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)fenylo)-α-(4-N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)cykloheksa-2,5-dienylideno)tolueno-2-sulfonian disodowy oraz jego izomery i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
Błękit brylantowy FCF jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Numer wg Colour Index
42090
Numer wg EINECS
223-339-8
Nazwa chemiczna
α-(4-(N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)fenylo)-α-(4-N-etylo-3-sulfonianobenzylamino)cykloheksa-2,5-dienylideno)tolueno-2-sulfonian disodowy
Wzór chemiczny
C37H34N2Na2O9S3
Masa cząsteczkowa
792,84
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 85 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową
1 630 przy około 630 nm w roztworze wodnym
Opis
Czerwonawoniebieski proszek lub granulki
Barwa roztworu wodnego
Niebieski
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie przy około 630 nm
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 6,0 %
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Kwasy 2-, 3- i 4-formylobenzenosulfonowe łącznie
Nie więcej niż 1,5 %
Kwas 3-((etylo)(4-sulfofenylo)amino)metylobenzenosulfonowy
Nie więcej niż 0,3 %
Leukozwiązek
Nie więcej niż 5,0 %
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Nie więcej niż 0,2 % przy pH 7
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 140 (i) CHLOROFILE
Nazwy synonimowe
CI zieleń naturalna 3; chlorofil magnezowy; feofityna magnezowa
Definicja
Chlorofile są otrzymywane w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. Podczas usuwania rozpuszczalników naturalnie występujący magnez koordynacyjny może być całkowicie lub częściowo usunięty z chlorofili i utworzyć odpowiednio feofityny. Głównymi składnikami barwiącymi są feofityny i chlorofile magnezowe. Produkt otrzymany w wyniku ekstrakcji, z którego usunięto rozpuszczalnik, zawiera zarówno inne pigmenty, takie jak karotenoidy, jak i olejki, tłuszcze i woski pochodzące z surowca. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan.
Numer wg Colour Index
75810
Numer wg EINECS
Chlorofile: 215-800-7, Chlorofil a: 207-536-6, Chlorofil b: 208-272-4
Nazwa chemiczna
Głównymi składnikami barwiącymi są:
Fityl(132R,17S,18S,)-3-(8-etylo-132-metoksykarbonylo-2,7,12,18-tetrametylo-13'-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryn-17-ylo)propionian, (Feofityna a) lub jako kompleks magnezowy (Chlorofil a)
Fityl (132R,17S,18S)-3-(8-etylo-7-formylo-132-metoksykarbonylo-2,12,18-trimetylo-13′-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian, (Feofityna b) lub jako kompleks magnezowy (Chlorofil b)
Wzór chemiczny
Chlorofil a (kompleks magnezowy): C55H72MgN4O5
Chlorofil a: C55H74N4O5
Chlorofil b (kompleks magnezowy): C55H70MgN4O6
Chlorofil b: C55H72N4O6
Masa cząsteczkowa
Chlorofil a (kompleks magnezowy): 893,51
Chlorofil a: 871,22
Chlorofil b (kompleks magnezowy): 907,49
Chlorofil b: 885,20
Oznaczenie zawartości
Łączna zawartość chlorofili i ich kompleksów magnezowych wynosi nie mniej niż 10 %
700 przy około 409 nm w chloroformie
Opis
Woskowa substancja stała o barwie od oliwkowozielonej do ciemnozielonej w zależności od zawartości magnezu koordynacyjnego
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w chloroformie przy około 409 nm
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Aceton
Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Keton etylowo-metylowy
Metanol
Etanol
2-propanol
Heksan
Dichlorometan:
Nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 140 (ii) CHLOROFILINY
Nazwy synonimowe
CI zieleń naturalna 5; chlorofilina sodowa; chlorofilina potasowa
Definicja
Sole zasadowe chlorofilin otrzymuje się w wyniku zmydlania ekstraktów odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. W wyniku zmydlania zostają usunięte grupy estrowe metylowe i fitolowe, a pierścienie cyklopentenylowe mogą ulec częściowemu rozszczepieniu. Grupy kwasowe ulegają neutralizacji tworząc sole potasowe lub sodowe.
Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan.
Numer wg Colour Index
75815
Numer wg EINECS
287-483-3
Nazwa chemiczna
Głównymi składnikami barwiącymi w formach kwasowych są:
— 3-(10-karboksylato-4-etylo-1,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2-winyloforbin-7-ylo)propionian (chlorofilina a)
— oraz
— 3-(10-karboksylato-4-etylo-3-formylo-1,5,8-trimetylo-9-okso-2-winyloforbin-7-ylo)propionian (chloroflina b)
W zależności od stopnia hydrolizy pierścień cyklopentenylowy może zostać rozszczepiony, prowadząc do utworzenia trzeciej funkcji karboksylowej.
Mogą być również obecne kompleksy magnezowe.
Wzór chemiczny
Chlorofilina a (postać kwasowa): C34H34N4O5
Chlorofilina b (postać kwasowa): C34H32N4O6
Masa cząsteczkowa
Chlorofilina a: 578,68
Chlorofilina b: 592,66
Każda z ww. wartości może ulec powiększeniu o 18 daltonów, jeżeli nastąpi rozszczepienie pierścienia cyklopentenylowego.
Oznaczenie zawartości
Łączna zawartość chlorofilin wynosi nie mniej niż 95 % próbki suszonej w temperaturze około 100 °C przez 1 godzinę.
700 przy około 405 nm w roztworze wodnym o pH 9
140 przy około 653 nm w roztworze wodnym o pH 9
Opis
Proszek o barwie ciemnozielonej do niebieskoczarnej
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodnym buforze fosforanowym o pH 9 przy około 405 nm i przy około 653 nm
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Aceton
Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Keton etylowo-metylowy
Metanol
Etanol
2-propanol
Heksan
Dichlorometan:
nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 10 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 141 (i) KOMPLEKSY MIEDZIOWE CHROLOFILI
Nazwy synonimowe
CI zieleń naturalna 3; chlorofil miedziowy; feofityna miedziowa
Definicja
Chlorofile miedziowe otrzymuje się w wyniku dodania soli miedzi do substancji otrzymanej przez ekstrakcję rozpuszczalnikami odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. Produkt, z którego został usunięty rozpuszczalnik, zawiera zarówno inne pigmenty, takie jak karotenoidy, jak i tłuszcze i woski pochodzące z surowca. Głównymi składnikami barwiącymi są feofityny miedziowe. Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan.
Numer wg Colour Index
75810
Numer wg EINECS
Chlorofil miedziowy a: 239-830-5; chlorofil miedziowy b: 246-020-5
Nazwa chemiczna
[Fityl (132R,17S,18S)-3-(8-etylo-132-metoksykarbonylo-2,7,12,18-tetrametylo-13′-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian] miedzi (II) (chlorofil miedziowy a)
[Fityl (132R,17S,18S)-3-(8-etylo-7-formylo-132-metoksykarbonylo-2,12,18-trimetylo-13′-okso-3-winylo-131-132-17,18-tetrahydrocyklopenta[at]-porfiryno-17-ylo)propionian] miedzi (II) (chlorofil miedziowy b)
Wzór chemiczny
Chlorofil miedziowy a: C55H72Cu N4O5
Chlorofil miedziowy b: C55H70Cu N4O6
Masa cząsteczkowa
Chlorofil miedziowy a: 932,75
Chlorofil miedziowy b: 946,73
Oznaczenie zawartości
Łączna zawartość chlorofili miedziowych wynosi nie mniej niż 10 %.
540 przy około 422 nm w chloroformie
300 przy około 652 nm w chloroformie
Opis
Woskowa substancja stała o barwie od niebieskozielonej do ciemnozielonej w zależności od surowca
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w chloroformie przy około 422 nm i przy około 652 nm
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Aceton
Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Keton etylowo-metylowy
Metanol
Etanol
2-propanol
Heksan
Dichlorometan:
nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Jony miedziowe
Nie więcej niż 200 mg/kg
Miedź całkowita
Nie więcej niż 8,0 % feofityn miedziowych ogółem
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 141 (ii) KOMPLEKSY MIEDZIOWE CHLOROFILIN
Nazwy synonimowe
chlorofilina sodowo-miedziowa; chlorofilina potasowo-miedziowa; CI zieleń naturalna 5
Definicja
Sole zasadowe chlorofilin miedziowych otrzymuje się w wyniku dodania miedzi do produktu otrzymanego przez zmydlanie ekstraktów odmian jadalnych surowców roślinnych, trawy, lucerny i pokrzywy. W wyniku zmydlania zostają usunięte grupy estrowe metylowe i fitolowe, a pierścienie cyklopentenylowe mogą ulec częściowemu rozszczepieniu. Po dodaniu miedzi do oczyszczonych chlorofilin grupy kwasowe ulegają neutralizacji tworząc sole potasowe lub sodowe.
Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, dichlorometan, dwutlenek węgla, metanol, etanol, 2-propanol i heksan.
Numer wg Colour Index
75815
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Główne składniki barwiące w postaci kwasowej to: 3-(10-karboksylano-4-etylo-1,3,5,8-tetrametylo-9-okso-2-winyloforbin-7-yl)propionian, kompleks miedziowy (chlorofilina miedziowa a) oraz 3-(10-karboksylano-4-etylo-3-formylo-1,5,8-trimetyl-9-okso-2-winyloforbin-7-yl)propionian, kompleks miedziowy (chlorofilina miedziowa b)
Wzór chemiczny
Chlorofilina miedziowa a (postać kwasowa): C34H32Cu N4O5
Chlorofilina miedziowa b (postać kwasowa): C34H30Cu N4O6
Masa cząsteczkowa
Chlorofilina miedziowa a: 640,20
Chlorofilina miedziowa b: 654,18
Każda z ww. wartości może ulec powiększeniu o 18 daltonów, jeżeli nastąpi rozszczepienie pierścienia cyklopentenylowego.
Oznaczenie zawartości
Łączna zawartość chlorofilin miedziowych wynosi nie mniej niż 95 % próbki suszonej w temperaturze 100 °C przez 1 godz.
565 przy około 405 nm w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5
145 przy ok. 630 nm w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5
Opis
Proszek o barwie ciemnozielonej do niebieskoczarnej
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodnym buforze fosforanowym o pH 7,5 przy około 405 nm i przy 630 nm
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Aceton
Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Keton etylowo-metylowy
Metanol
Etanol
2-propanol
Heksan
Dichlorometan:
nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Jony miedziowe
Nie więcej niż 200 mg/kg
Miedź całkowita
Nie więcej niż 8,0 % chlorofilin miedziowych ogółem
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 142 ZIELEŃ S
Nazwy synonimowe
CI zieleń spożywcza 4; zieleń brylantowa BS
Definicja
Zieleń S zawiera głównie N-[4-[[4-(dimetyloamino)fenylo] 2-hydroksy-3,6-disulfo-1-naftalenylo)metyleno]-2,5-cykloheksadien-1-ylideno]-N-metylometanoaminian sodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
Zieleń S jest opisana jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Numer wg Colour Index
44090
Numer wg EINECS
221-409-2
Nazwa chemiczna
N-[4-[[4-(dimetyloamino)fenylo](2-hydroksy-3,6-disulfo-1-naftalenylo)metyleno]2,5-cykloheksadien-1-ylideno]-N-metylometanaminian sodowy; 5-[4-dimetyloamino-α-(4-dimetyloiminocykloheksa-2,5-dienylidenobenzylo]-6-hydroksy-7-sulfonianonaftaleno-2-sulfonian sodowy (alternatywna nazwa chemiczna)
Wzór chemiczny
C27H25N2NaO7S2
Masa cząsteczkowa
576,63
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 80 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.
1 720 przy około 632 nm w roztworze wodnym
Opis
Ciemnoniebieski lub ciemnozielony proszek lub granulki
Barwa roztworu wodnego
Niebieski lub zielony
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie przy około 632 nm
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 1,0 %
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Alkohol 4,4′-bis(dimetyloamino)-benzhydrylowy
Nie więcej niż 0,1 %
4,4'-bis(dimetyloamino)-benzofenon
Nie więcej niż 0,1 %
Kwas 3-hydroksynaftaleno-2,7-disulfonowy
Nie więcej niż 0,2 %
Leukozwiązek
Nie więcej niż 5,0 %
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 150a KARMEL
Nazwy synonimowe
Karmel kaustyczny
Definicja
Karmel otrzymuje się w drodze kontrolowanej obróbki cieplnej węglowodanów (dostępnych w handlu środków spożywczych o właściwościach słodzących posiadających wartość odżywczą, będących monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza). W celu ułatwienia karmelizacji można zastosować kwasy, zasady i sole, z wyjątkiem związków amonu oraz siarczynów.
Numer wg Colour Index
Numer wg EINECS
232-435-9
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Ciecz lub substancja stała o barwie ciemnobrązowej do czarnej
Identyfikacja
Czystość
Barwnik związany przez celulozę DEAE
Nie więcej niż 50 %
Barwnik związany przez fosforylocelulozę
Nie więcej niż 50 %
Intensywność barwy (1)
0,01–0,12
Azot ogółem
Nie więcej niż 0,1 %
Siarka ogółem
Nie więcej niż 0,2 %
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
(1) Intensywność barwy definiuje się jako absorbancję 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci stałej) w kuwecie o grubości 1 cm przy 610 nm.
E 150b KARMEL SIARCZYNOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Karmel siarczynowy otrzymuje się w wyniku kontrolowanej obróbki cieplnej węglowodanów (dostępnych w handlu środków spożywczych o właściwościach słodzących posiadających wartość odżywczą, które są monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza) z dodatkiem kwasów lub zasad lub bez, w obecności związków siarczynowych (kwas siarkawy, siarczyn potasu, disiarczyn potasu, siarczyn sodu i disiarczyn sodu); związki amonu nie są stosowane.
Numer wg Colour Index
Numer wg EINECS
232-435-9
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Ciecz lub substancja stała o barwie ciemnobrązowej do czarnej
Identyfikacja
Czystość
Barwnik związany przez celulozę DEAE
Więcej niż 50 %
Intensywność barwy (1)
0,05–0,13
Azot ogółem
Nie więcej niż 0,3 % (2)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 0,2 % (2)
Siarka ogółem
0,3–3,5 % (2)
Siarka związana przez celulozę DEAE
Więcej niż 40 %
Stosunek absorbancji barwnika związanego przez celulozę DEAE
19–34
Stosunek absorbancji (A 280/560)
Większy niż 50
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
(1) Intensywność barwy definiuje się jako absorbancję 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci stałej) w kuwecie o grubości 1 cm przy 610 nm.
(2) W przeliczeniu na ekwiwalent bazy barwnika, tzn. w przeliczeniu na produkt o intensywności barwy wynoszącej 0,1 jednostek absorbancji.
E 150c KARMEL AMONIAKALNY
Nazwy synonimowe
Definicja
Karmel amoniakalny otrzymuje się w wyniku kontrolowanej obróbki cieplnej węglowodanów (dostępnych w handlu środków spożywczych o właściwościach słodzących posiadających wartość odżywczą, które są monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza, lub syropy inwertowane, i cukier gronowy) z dodatkiem kwasów lub zasad lub bez, w obecności związków amonu (wodorotlenek amonu, węglan amonu, wodorowęglan amonu i fosforan amonu); związki siarczynowe nie są stosowane.
Numer wg Colour Index
Numer wg EINECS
232-435-9
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Ciecz lub substancja stała o barwie ciemnobrązowej do czarnej
Identyfikacja
Czystość
Barwnik związany przez celulozę DEAE
Nie więcej niż 50 %
Barwnik związany przez fosforylocelulozę
Więcej niż 50 %
Intensywność barwy (1)
0,08–0,36
Azot amoniakalny
Nie więcej niż 0,3 % (2)
4-metyloimidazol
Nie więcej niż 200 mg/kg (2)
2-acetylo-4-tetrahydroksy-butylomidazol
Nie więcej niż 10 mg/kg (2)
Siarka ogółem
Nie więcej niż 0,2 % (2)
Azot ogółem
0,7–3,3 % (2)
Stosunek absorbancji barwnika związanego przez fosforylocelulozę
13–35
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
(1) Intensywność barwy definiuje się jako absorbancję 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci stałej) w kuwecie o grubości 1 cm przy 610 nm.
(2) W przeliczeniu na ekwiwalent bazy barwnika, tzn. w przeliczeniu na produkt o intensywności barwy wynoszącej 0,1 jednostek absorbancji.
E 150d KARMEL AMONIAKALNO-SIARCZYNOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Karmel amoniakalno-siarczynowy otrzymuje się w wyniku kontrolowanej obróbki cieplnej węglowodanów (dostępnych w handlu środków spożywczych o właściwościach słodzących posiadających wartość odżywczą, które są monomerami glukozy i fruktozy lub ich polimerami, np. syropy glukozowe, sacharoza lub syropy inwertowane i dekstroza) z dodatkiem kwasów lub zasad lub bez, w obecności zarówno związków amonu, jak i siarczynowych (kwas siarkawy, siarczyn potasu, disiarczyn potasu, siarczyn sodu, disiarczyn sodu, wodorotlenek amonu, węglan amonu, wodorowęglan amonu, fosforan amonu, siarczan amonu, siarczyn amonu oraz wodorosiarczyn amonu).
Numer wg Colour Index
Numer wg EINECS
232-435-9
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Ciecz lub substancja stała o barwie ciemnobrązowej do czarnej
Identyfikacja
Czystość
Barwnik związany przez celulozę DEAE
Więcej niż 50 %
Intensywność barwy (1)
0,10–0,60
Azot amoniakalny
Nie więcej niż 0,6 % (2)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 0,2 % (2)
4-metyloimidazol
Nie więcej niż 250 mg/kg (2)
Azot ogółem
0,3–1,7 % (2)
Siarka ogółem
0,8–2,5 % (2)
Stosunek azot/siarka w osadzie alkoholowym
0,7–2,7
Stosunek absorbancji osadu alkoholowego (3)
8–14
Stosunek absorbancji (A 280/560)
Nie wyższy niż 50
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
(1) Intensywność barwy definiuje się jako absorbancję 0,1 % (m/v) wodnego roztworu karmelu (barwnika w postaci stałej) w kuwecie o grubości 1 cm przy 610 nm.
(2) W przeliczeniu na ekwiwalent bazy barwnika, tzn. w przeliczeniu na produkt o intensywności barwy wynoszącej 0,1 jednostki absorbancji.
(3) Stosunek absorbancji osadu alkoholowego określa się jako absorbancję osadu przy 280 nm podzieloną przez absorbancję przy 560 nm (kuweta o grubości 1 cm).
E 151 CZERŃ BRYLANTOWA PN
Nazwy synonimowe
CI czerń spożywcza 1
Definicja
Czerń brylantowa PN zawiera głównie 4-acetamido-5-hydroksy-6-[7-sulfoniano-4-(4-sulfonianofenylazo)-1-naftylazo]naftaleno-1,7-disulfonian tetrasodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
Czerń brylantowa PN jest opisana jako sól sodowa.
Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Numer wg Colour Index
28440
Numer wg EINECS
219-746-5
Nazwa chemiczna
4-acetamido-5-hydroksy-6-[7-sulfoniano-4-(4-sulfonianofenylazo)-1-naftylazo]naftaleno-1,7-disulfonian tetrasodowy
Wzór chemiczny
C28H17N5Na4O14S4
Masa cząsteczkowa
867,69
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 80 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.
530 przy około 570 nm w roztworze
Opis
Czarny proszek lub granulki
Barwa roztworu wodnego
Czarnoniebieskawy
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie przy około 570 nm
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 4 % (w przeliczeniu na zawartość barwnika)
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Kwas 4-acetamido-5-hydroksynaftaleno-1,7-disulfonowy
Ogółem nie więcej niż 0,8 %
Kwas 4-amino-5-hydroksynaftaleno-1,7-disulfonowy
Kwas 8-aminonaftaleno-2-sulfonowy
Kwas 4,4′-diazoaminodi-(benzenosulfonowy)
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Nie więcej niż 0,2 % w warunkach neutralnych
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 153 WĘGIEL ROŚLINNY
Nazwy synonimowe
Czerń roślinna
Definicja
Aktywny węgiel roślinny jest otrzymywany w wyniku karbonizacji surowców roślinnych, takich jak drewno, pozostałości celulozy, torf, skorupki orzechów kokosowych i innych. Tak wyprodukowany węgiel aktywny jest mielony młynkiem walcowym, a powstały w wyniku tego procesu proszek węglowy o wysokiej aktywności jest traktowany cyklonem. Drobna frakcja z cyklonu jest oczyszczana przez przemywanie kwasem chlorowodorowym, neutralizowana, a następnie suszona. Otrzymany produkt jest tradycyjnie określany jako czerń roślinna. Produkty o wyższej sile barwiącej są otrzymywane z drobnej frakcji przez dalszą obróbkę cyklonem lub dodatkowe mielenie, a następnie przemywane kwasem, neutralizowane i suszone. Węgiel roślinny zawiera głównie miałki węgiel. Może zawierać niewielkie ilości azotu, wodoru i tlenu. Po wytworzeniu produkt może wchłonąć pewną ilość wilgoci.
Numer wg Colour Index
77266
Numer wg EINECS
231-153-3
Nazwa chemiczna
Węgiel
Wzór chemiczny
C
Masa atomowa
12,01
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % węgla w przeliczeniu na bezwodną i wolną od popiołu masę
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 12 % (120 °C, 4 godz.)
Opis
Czarny, bezwonny proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych
Palność
Ogrzewany do czerwoności pali powoli bez płomienia
Czystość
Popiół (ogółem)
Nie więcej niż 4,0 % (temperatura zapłonu: 625 °C)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne
Benzo(a)piren mniej niż 50 μg/kg w ekstrakcie, otrzymany w wyniku ekstrakcji 1 g produktu 10 g czystego cykloheksanu przy zastosowaniu ciągłej ekstrakcji.
Substancje rozpuszczalne w zasadach
Przesącz otrzymany w wyniku gotowania 2 g próbki w 20 ml N wodorotlenku sodu i przefiltrowania powinien być bezbarwny.
E 155 BRĄZ HT
Nazwy synonimowe
CI brąz spożywczy 3
Definicja
Brąz HT zawiera głównie 4,4′-(2,4-dihydroksy-5-hydroksymetylo-1,3-fenyleno-bisazo)di(naftaleno-1-sulfonian) disodowy i dodatkowe substancje barwiące, łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
Brąz HT jest opisany jako sól sodowa. Dozwolone są również sole wapnia i potasu.
Numer wg Colour Index
20285
Numer wg EINECS
224-924-0
Nazwa chemiczna
4,4′-(2,4-dihydroksy-5-hydroksymetylo-1,3-fenyleno-bisazo)di(naftaleno-1-sulfonian) disodowy
Wzór chemiczny
C27H18N4Na2O9S2
Masa cząsteczkowa
652,57
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 70 % substancji barwiących ogółem w przeliczeniu na sól sodową.
403 przy około 460 nm w roztworze wodnym o pH 7
Opis
Czerwonawobrązowy proszek lub granulki
Barwa roztworu wodnego
Brązowy
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie o pH 7 przy około 460 nm
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 10 % (metoda TLC)
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Kwas 4-aminonaftaleno1-sulfonowy
Nie więcej niż 0,7 %
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Nie więcej niż 0,2 % w roztworze o pH 7
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 160 a (i) BETA-KAROTEN
Nazwy synonimowe
CI pomarańcz spożywczy 5
Definicja
Niniejsze specyfikacje dotyczą głównie wszystkich izomerów trans beta-karotenu łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Rozcieńczone i stabilizowane preparaty mogą charakteryzować się różnymi stosunkami izomerów trans/cis.
Numer wg Colour Index
40800
Numer wg EINECS
230-636-6
Nazwa chemiczna
Beta-karoten; beta, beta-karoten
Wzór chemiczny
C40H56
Masa cząsteczkowa
536,88
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na beta-karoten)
2 500 przy około 440 nm do 457 nm w cykloheksanie
Opis
Kryształy lub proszek krystaliczny o barwie czerwonej do brązowawoczerwonej
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w cykloheksanie przy 453 nm do 456 nm
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Dodatkowe substancje barwiące
Karotenoidy inne niż beta-karoten: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 160 a (ii) KAROTENY OTRZYMYWANE Z ROŚLIN
Nazwy synonimowe
CI pomarańcz spożywczy 5
Definicja
Mieszaninę otrzymywaną z roślin uzyskuje się w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami odmian roślin jadalnych, marchwi, olejów roślinnych, trawy, alfalfy (lucerny) oraz pokrzywy.
Głównym składnikiem barwiącym są karotenoidy, z których większą część stanowi beta-karoten. Mogą być obecne również alfa-, gamma-karoten i inne pigmenty. Oprócz pigmentów barwiących substancja może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w surowcach.
Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: aceton, keton etylowo-metylowy, metanol, etanol, 2-propanol, heksan (1), dichlorometan oraz dwutlenek węgla.
Numer wg Colour Index
75130
Numer wg EINECS
230-636-6
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Beta-karoten: C40H56
Masa cząsteczkowa
Beta-karoten: 536,88
Oznaczenie zawartości
Zawartość karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) nie mniej niż 5 %. Dla produktów otrzymanych przez ekstrakcję olejów roślinnych: nie mniej niż 0,2 % w tłuszczach jadalnych.
2 500 przy około 440 nm do 457 nm w cykloheksanie
Opis
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w cykloheksanie przy 440 nm do 457 nm i 470 nm do 486 nm
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Aceton
Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Keton etylowo-metylowy
Metanol
2-propanol
Heksan
Etanol
Dichlorometan
Nie więcej niż 10 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
(1) Zawartość benzenu nie więcej niż 0,05 % v/v.
E 160 a (iii) BETA-KAROTEN OTRZYMYWANY Z Blakeslea trispora
Nazwy synonimowe
CI pomarańcz spożywczy 5
Definicja
Otrzymywany w procesie fermentacji z użyciem mieszanej kultury fizjologicznie różnych osobników typów (+) i (-) odmian grzyba Blakeslea trispora. Beta-karoten jest ekstrahowany z biomasy za pomocą octanu etylu lub octanu izobutylu i 2-propanolu, a następnie krystalizowany. Skrystalizowany produkt zawiera głównie trans beta-karoten. W wyniku naturalnego procesu około 3 % produktu zawiera mieszaninę karotenoidów, co jest specyficzne dla produktu.
Numer wg Colour Index
40800
Numer wg EINECS
230-636-6
Nazwa chemiczna
Beta-karoten; beta, beta-karoten
Wzór chemiczny
C40H56
Masa cząsteczkowa
536,88
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem (w przeliczeniu na beta-karoten)
2 500 przy około 440 nm do 457 nm w cykloheksanie
Opis
Kryształy lub proszek krystaliczny o barwie czerwonej, brązowawoczerwonej lub purpurowofioletowej (barwa zależy od użytego rozpuszczalnika ekstrakcyjnego i warunków krystalizacji)
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w cykloheksanie przy 453 nm do 456 nm
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Octan etylu
Nie więcej niż 0,8 %, pojedynczo lub łącznie
Etanol
Octan izobutylu: Nie więcej niż 1,0%
2-propanol: Nie więcej niż 0,1%
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,2 %
Dodatkowe substancje barwiące
Karotenoidy inne niż beta-karoten: nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Pleśnie
Nie więcej niż 100 kolonii na gram
Drożdże
Nie więcej niż 100 kolonii na gram
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
E 160 a (iv) KAROTENY OTRZYMYWANE Z ALG
Nazwy synonimowe
CI pomarańcz spożywczy 5
Definicja
Mieszanina karotenów może być również otrzymywana z odmian alg Dunaliella salina. Beta-karoten jest ekstrahowany przy użyciu olejków eterycznych. Preparat jest zawiesiną o stężeniu 20–30 % w oleju jadalnym. Stosunek izomerów trans-cis mieści się w zakresie 50/50 do 71/29.
Głównym składnikiem barwiącym są karotenoidy, z których większą część stanowi beta-karoten. Mogą być również obecne alfa-karoten, luteina, zeaksantyna i beta-kryptoksantyna. Oprócz pigmentów barwiących substancja może zawierać oleje, tłuszcze i woski naturalnie występujące w surowcach.
Numer wg Colour Index
75130
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Beta-karoten: C40H56
Masa cząsteczkowa
Beta-karoten: 536,88
Oznaczenie zawartości
Zawartość karotenów (w przeliczeniu na beta-karoten) nie mniej niż 20 %.
2 500 przy około 440 nm do 457 nm w cykloheksanie
Opis
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w cykloheksanie przy 440 nm do 457 nm i 474 nm do 486 nm
Czystość
Naturalne tokoferole w oleju jadalnym
Nie więcej niż 0,3 %
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 160 b (i)
ANNATO BIKSYNA
(I) BIKSYNA EKSTRAHOWANA PRZY UŻYCIU ROZPUSZCZALNIKÓW
Nazwy synonimowe
Annato B, Orlean, Terre orellana, L. Orange, CI Natural Orange 4
Definicja
Biksynę ekstrahowaną przy użyciu rozpuszczalników uzyskuje się przez ekstrakcję zewnętrznej warstwy nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu co najmniej jednego z następujących rozpuszczalników o jakości spożywczej: aceton, metanol, heksan, etanol, alkohol izopropylowy, octan etylu, alkohol alkaliczny lub dwutlenek węgla w stanie nadkrytycznym. Uzyskany preparat może zostać zakwaszony, po czym następuje usunięcie rozpuszczalnika, suszenie i zmielenie.
Biksyna ekstrahowana przy użyciu rozpuszczalników zawiera kilka składników barwnych; głównym składnikiem barwiącym jest cis-biksyna, drugorzędnym składnikiem barwiącym jest trans-biksyna; w wyniku przetwarzania mogą również występować produkty rozkładu termicznego biksyny.
Numer wg Colour Index
75120
Numer wg EINECS
230-248-7
Nazwa chemiczna
Cis-biksyna: (9-cis)-wodoro-6,6 ’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian metylu
Wzór chemiczny
Cis-biksyna: C25H30O4
Masa cząsteczkowa
394,5
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 85 % substancji barwiącej (wyrażonej jako biksyna)
E1 %
1 cm3 090 przy około 487 nm w tetrahydrofuranie i acetonie
Opis
Proszek o barwie od ciemnoczerwonobrązowej do czerwonopurpurowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu
Spektrometria
Próbka w acetonie wykazuje maksima absorbancji przy około 425, 457 i 487 nm
Czystość
Norbiksyna
nie więcej niż 5 % substancji barwiących ogółem
Pozostałości rozpuszczalników
Aceton: nie więcej niż 30 mg/kg
Metanol: nie więcej niż 50 mg/kg
Heksan: nie więcej niż 25 mg/kg
Etanol:
Alkohol izopropylowy:
Octan etylu:
nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Arsen
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
(II) BIKSYNA PRZETWARZANA PRZY UŻYCIU WODY
Nazwy synonimowe
Annato E, Orlean, Terre orellana, L. Orange, CI Natural Orange 4
Definicja
Biksynę przetwarzaną przy użyciu wody uzyskuje się przez ekstrakcję zewnętrznej warstwy nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) w drodze ścierania nasion w zimnej, lekko alkalicznej wodzie. Uzyskany preparat jest zakwaszany w celu wytrącenia biksyny, która jest następnie filtrowana, suszona i mielona.
Biksyna przetwarzana przy użyciu wody zawiera kilka składników barwnych; głównym składnikiem barwiącym jest cis-biksyna, drugorzędnym składnikiem barwiącym jest trans-biksyna; w wyniku przetwarzania mogą również występować produkty rozkładu termicznego biksyny.
Numer wg Colour Index
75120
Numer wg EINECS
230-248-7
Nazwa chemiczna
Cis-biksyna: (9-cis)-wodoro-6,6 ’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian metylu
Wzór chemiczny
Cis-biksyna: C25H30O4
Masa cząsteczkowa
394,5
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 25 % substancji barwiącej (wyrażonej jako biksyna)
E1 %
1 cm3 090 przy około 487 nm w tetrahydrofuranie i acetonie
Opis
Proszek o barwie od ciemnoczerwonobrązowej do czerwonopurpurowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu
Spektrometria
Próbka w acetonie wykazuje maksima absorbancji przy około 425, 457 i 487 nm
Czystość
Norbiksyna
Nie więcej niż 7 % substancji barwiących ogółem
Arsen
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
E 160 b (ii) ANNATO, NORBIKSYNA
(I) NORBIKSYNA EKSTRAHOWANA PRZY UŻYCIU ROZPUSZCZALNIKÓW
Nazwy synonimowe
Annato C, Orlean, Terre orellana, L. Orange, CI Natural Orange 4
Definicja
Norbiksynę ekstrahowaną przy użyciu rozpuszczalników uzyskuje się z zewnętrznej warstwy nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przez przemywanie co najmniej jednym z następujących rozpuszczalników o jakości spożywczej: aceton, metanol, heksan, etanol, alkohol izopropylowy, octan etylu, alkohol alkaliczny lub dwutlenek węgla w stanie nadkrytycznym, a następnie poprzez usunięcie rozpuszczalnika, krystalizację i suszenie. Do uzyskanego proszku dodaje się wodny roztwór alkaliczny; następnie jest on ogrzewany w celu hydrolizy do substancji barwiącej i zostaje schłodzony. Roztwór wodny jest filtrowany i zakwaszany w celu wytrącenia norbiksyny. Osad zostaje przefiltrowany, umyty, wysuszony i zmielony w celu uzyskania granulowanego proszku.
Norbiksyna ekstrahowana przy użyciu rozpuszczalników zawiera kilka składników barwnych; głównym składnikiem barwiącym jest cis-norbiksyna, drugorzędnym składnikiem barwiącym jest trans-norbiksyna; w wyniku przetwarzania mogą również występować produkty rozkładu termicznego norbiksyny.
Numer wg Colour Index
75120
Numer wg EINECS
208-810-8
Nazwa chemiczna
Cis-norbiksyna: kwas 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodiowy
Sól dipotasowa cis-norbiksyny: 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian dipotasu
Sól disodowa cis-norbiksyny: 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian disodu
Wzór chemiczny
Cis-norbiksyna: C24H28O4
Sól dipotasowa cis-norbiksyny: C24H26K2O4
Sól disodowa cis-norbiksyny: C24H26Na2O4
Masa cząsteczkowa
380,5 (kwas), 456,7 (sól dipotasowa), 424,5 (sól disodowa)
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 85 % substancji barwiącej (wyrażonej jako norbiksyna)
E1 %
1 cm2 870 przy około 482 nm w 0,5 % roztworze wodorotlenku potasu
Opis
Proszek o barwie od ciemnoczerwonobrązowej do czerwonopurpurowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie alkalicznej, słabo rozpuszczalny w etanolu
Spektrometria
Próbka w 0,5 % roztworze wodorotlenku potasu wykazuje maksima absorbancji przy około 453 i 482 nm
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Aceton: nie więcej niż 30 mg/kg
Metanol: nie więcej niż 50 mg/kg
Heksan: nie więcej niż 25 mg/kg
Etanol:
Alkohol izopropylowy:
Octan etylu:
nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Arsen
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
(II) ALKALIZOWANA NORBIKSYNA, WYTRĄCANA KWASEM
Nazwy synonimowe
Annato F, Orlean, Terre orellana, L. Orange, CI Natural Orange 4
Definicja
Alkalizowaną norbiksynę (wytrącaną kwasem) uzyskuje się przez ekstrakcję zewnętrznej warstwy nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu wodnego roztworu alkalicznego. Biksyna jest hydrolizowana do norbiksyny w gorącym roztworze alkalicznym i jest zakwaszana w celu wytrącenia norbiksyny. Osad zostaje przefiltrowany, wysuszony i zmielony w celu uzyskania granulowanego proszku.
Alkalizowana norbiksyna zawiera kilka składników barwnych; głównym składnikiem barwiącym jest cis-norbiksyna, drugorzędnym składnikiem barwiącym jest trans-norbiksyna; w wyniku przetwarzania mogą również występować produkty rozkładu termicznego norbiksyny.
Numer wg Colour Index
75120
Numer wg EINECS
208-810-8
Nazwa chemiczna
Cis-norbiksyna: kwas 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodiowy
Sól dipotasowa cis-norbiksyny: 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian dipotasu
Sól disodowa cis-norbiksyny: 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian disodu
Wzór chemiczny
Cis-norbiksyna: C24H28O4
Sól dipotasowa cis-norbiksyny: C24H26K2O4
Sól disodowa cis-norbiksyny: C24H26Na2O4
Masa cząsteczkowa
380,5 (kwas), 456,7 (sól dipotasowa), 424,5 (sól disodowa)
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 35 % substancji barwiącej (wyrażonej jako norbiksyna)
E1 %
1 cm2 870 przy około 482 nm w 0,5 % roztworze wodorotlenku potasu
Opis
Proszek o barwie od ciemnoczerwonobrązowej do czerwonopurpurowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie alkalicznej, słabo rozpuszczalny w etanolu
Spektrometria
Próbka w 0,5 % roztworze wodorotlenku potasu wykazuje maksima absorbancji przy około 453 i 482 nm
Czystość
Arsen
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
(III) ALKALIZOWANA NORBIKSYNA, NIEWYTRĄCANA KWASEM
Nazwy synonimowe
Annato G, Orlean, Terre orellana, L. Orange, CI Natural Orange 4
Definicja
Alkalizowaną norbiksynę (niewytrącaną kwasem) uzyskuje się przez ekstrakcję zewnętrznej warstwy nasion drzewa annato (Bixa orellana L.) przy użyciu wodnego roztworu alkalicznego. Biksyna jest hydrolizowana do norbiksyny w gorącym roztworze alkalicznym. Osad zostaje przefiltrowany, wysuszony i zmielony w celu uzyskania granulowanego proszku. Ekstrakty zawierają jako główną substancję barwiącą przeważnie sól potasową lub sól sodową norbiksyny.
Alkalizowana norbiksyna (niewytrącana kwasem) zawiera kilka składników barwnych; głównym składnikiem barwiącym jest cis-norbiksyna, drugorzędnym składnikiem barwiącym jest trans-norbiksyna; w wyniku przetwarzania mogą również występować produkty rozkładu termicznego norbiksyny.
Numer wg Colour Index
75120
Numer wg EINECS
208-810-8
Nazwa chemiczna
Cis-norbiksyna: kwas 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodiowy
Sól dipotasowa cis-norbiksyny: 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian dipotasu
Sól disodowa cis-norbiksyny: 6,6’-diapo-Ψ,Ψ-karotenodionian disodu
Wzór chemiczny
Cis-norbiksyna: C24H28O4
Sól dipotasowa cis-norbiksyny: C24H26K2O4
Sól disodowa cis-norbiksyny: C24H26Na2O4
Masa cząsteczkowa
380,5 (kwas), 456,7 (sól dipotasowa), 424,5 (sól disodowa)
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 15 % substancji barwiącej (wyrażonej jako norbiksyna)
E1 %
1 cm2 870 przy około 482 nm w 0,5 % roztworze wodorotlenku potasu
Opis
Proszek o barwie od ciemnoczerwonobrązowej do czerwonopurpurowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie alkalicznej, słabo rozpuszczalny w etanolu
Spektrometria
Próbka w 0,5 % roztworze wodorotlenku potasu wykazuje maksima absorbancji przy około 453 i 482 nm
Czystość
Arsen
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
E 160 c EKSTRAKT Z PAPRYKI, KAPSANTYNA, KAPSORUBINA
Nazwy synonimowe
Oleożywica z papryki
Definicja
Ekstrakt z papryki otrzymuje się w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami zmielonych strąków różnych odmian papryki Capsicum annuum L. z pestkami lub bez, zawierających główne składniki barwiące tej przyprawy. Głównymi substancjami barwiącymi są kapsantyna i kapsorubina. Występują również liczne inne składniki barwiące.
Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: metanol, etanol, aceton, heksan, dichlorometan, octan etylu, 2-propanol oraz dwutlenek węgla.
Numer wg Colour Index
Numer wg EINECS
Kapsantyna: 207-364-1, kapsorubina: 207-425-2
Nazwa chemiczna
Kapsantyna: (3R, 3'S, 5'R)-3,3'-dihydroksy-β,κ-karoten-6-on
Kapsorubina: (3S, 3'S, 5R, 5R')-3,3'-dihydroksy-κ,κ-karoten-6,6'-dion
Wzór chemiczny
Kapsantyna:
C40H56O3
Kapsorubina:
C40H56O4
Masa cząsteczkowa
Kapsantyna:
584,85
Kapsorubina:
600,85
Oznaczenie zawartości
Ekstrakt z papryki: zawiera nie mniej niż 7,0 % karotenoidów
Kapsantyna/kapsorubina: nie mniej niż 30 % karotenoidów ogółem
2 100 przy około 462 nm w acetonie
Opis
Ciemnoczerwona lepka ciecz
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w acetonie przy około 462 nm
Reakcja barwna
Po dodaniu jednej kropli kwasu siarkowego do jednej kropli próbki w 2-3 kroplach chloroformu powstaje głębokie niebieskie zabarwienie.
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Octan etylu
Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Metanol
Etanol
Aceton
Heksan
2-propanol
Dichlorometan:
nie więcej niż 10 mg/kg
Kapsaicyna
Nie więcej niż 250 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 160 d LIKOPEN
(i) LIKOPEN SYNTETYCZNY
Nazwy synonimowe
Likopen otrzymywany w drodze syntezy chemicznej
Definicja
Likopen syntetyczny, będący mieszaniną geometrycznych izomerów likopenu, otrzymuje się, poddając kondensacji Wittiga syntetyczne produkty pośrednie wykorzystywane powszechnie do produkcji innych karotenoidów stosowanych w żywności. Likopen syntetyczny zawiera głównie all-trans-likopen, łącznie z 5-cis-likopenem i niewielkimi ilościami innych izomerów. Dostępne w handlu preparaty likopenu przeznaczone do stosowania w żywności mogą mieć postać zawiesin w olejach jadalnych albo proszku rozprowadzanego wodą lub rozpuszczalnego w wodzie.
Numer wg Colour Index
75125
Numer wg EINECS
207-949-1
Nazwa chemiczna
ψ,ψ-karoten, all-trans-likopen, (all-E-likopen), (all-E) 2,6,10,14,19,23,27,31-oktametylo-dotriakonta-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,30-tridekaen
Wzór chemiczny
C40H56
Masa cząsteczkowa
536,85
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 96 % całkowitej zawartości likopenów (nie mniej niż 70 % all-trans-likopenu).
przy 465–475 nm w heksanie (dla 100 % czystego all-trans-likopenu) wynosi 3 450
Opis
Czerwony krystaliczny proszek
Identyfikacja
Spektrofotometria
Roztwór w heksanie wykazuje maksimum absorpcji przy około 470 nm.
Próba na obecność karotenoidów
Barwa roztworu próbki w acetonie znika po stopniowym dodaniu 5 % roztworu azotynu sodu i 1N kwasu siarkowego
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w chloroformie
Właściwości 1 % roztworu w chloroformie
Przejrzysty, o intensywnie czerwonopomarańczowej barwie
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (40 °C, 4 godz. pod ciśnieniem 20 mm Hg)
Apo-12’-likopenal
Nie więcej niż 0,15%
Tlenek trifenylofosfiny
Nie więcej niż 0,01%
Pozostałości rozpuszczalników
Metanol: nie więcej niż 200 mg/kg,
Heksan, 2-propanol: nie więcej niż 10 mg/kg każdy.
Dichlorometan: Nie więcej niż 10 mg/kg (wyłącznie w preparatach dostępnych w handlu)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
(ii) LIKOPEN OTRZYMYWANY Z CZERWONYCH POMIDORÓW
Nazwy synonimowe
Żółcień naturalna 27
Definicja
Likopen otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikami czerwonych pomidorów (Lycopersicon esculentum L.), a następnie usunięcie rozpuszczalnika. Można używać jedynie następujących rozpuszczalników: dwutlenek węgla, octan etylu, aceton, 2-propanol, metanol, etanol i heksan. Głównym składnikiem barwiącym pomidorów jest likopen, mogą również występować niewielkie ilości innych pigmentów karotenoidowych. Oprócz pigmentów produkt może zawierać oleje, tłuszcze, woski oraz składniki smakowe naturalnie występujące w pomidorach.
Numer wg Colour Index
75125
Numer wg EINECS
207-949-1
Nazwa chemiczna
Ψ,Ψ-karoten, all-trans-likopen, (all-E)-likopen, (all-E)-2,6,10,14,19,23,27,31-oktametylo-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,30-dotriakontatridekaen
Wzór chemiczny
C40H56
Masa cząsteczkowa
536,85
Oznaczenie zawartości
przy 465–475 nm w heksanie (dla 100 % czystego all-trans-likopenu) wynosi 3 450 .
Zawiera nie mniej niż 5 % substancji barwiących ogółem.
Opis
Ciemnoczerwona lepka ciecz
Identyfikacja
Spektrofotometria
Maksimum w heksanie przy około 472 nm
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
2-propanol
Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Heksan
Aceton
Etanol
Metanol
Octan etylu
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 1 %
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
(iii) LIKOPEN OTRZYMYWANY Z BLAKESLEA TRISPORA
Nazwy synonimowe
Żółcień naturalna 27
Definicja
Likopen z Blakeslea trispora jest ekstrahowany z biomasy grzybów i oczyszczany poprzez krystalizację i filtrowanie. Zawiera głównie all-trans-likopen. Zawiera również niewielkie ilości innych karotenoidów. Jedynymi rozpuszczalnikami stosowanymi do produkcji są 2-propanol i octan izobutylu. Dostępne w handlu preparaty likopenu przeznaczone do stosowania w żywności mogą mieć postać zawiesin w olejach jadalnych albo proszku rozprowadzanego wodą lub rozpuszczalnego w wodzie.
Numer wg Colour Index
75125
Numer wg EINECS
207-949-1
Nazwa chemiczna
Ψ,Ψ-karoten, all-trans-likopen, (all-E)-likopen, (all-E)-2,6,10,14,19,23,27,31-oktametylo-2,6,8,10,12,14,16,18,20,22,24,26,30-dotriakontatridekaen
Wzór chemiczny
C40H56
Masa cząsteczkowa
536,85
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 95 % całkowitej zawartości likopenów i nie mniej niż 90 % all-trans-likopenu w stosunku do całkowitej zawartości substancji barwiących
przy 465–475 nm w heksanie (dla 100 % czystego all-trans-likopenu) wynosi 3 450 .
Opis
Czerwony krystaliczny proszek
Identyfikacja
Spektrofotometria
Roztwór w heksanie wykazuje maksimum absorpcji przy około 470 nm.
Próba na obecność karotenoidów
Barwa roztworu próbki w acetonie znika po stopniowym dodaniu 5 % roztworu azotynu sodu i 1N kwasu siarkowego
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w chloroformie
Właściwości 1 % roztworu w chloroformie
Przejrzysty, o intensywnie czerwonopomarańczowej barwie
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (40 °C, 4 godz. pod ciśnieniem 20 mm Hg)
Pozostałe karotenoidy
Nie więcej niż 5%
Pozostałości rozpuszczalników
2-propanol: Nie więcej niż 0,1%
Octan izobutylu: Nie więcej niż 1,0%
Dichlorometan: Nie więcej niż 10 mg/kg (wyłącznie w preparatach dostępnych w handlu)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,3 %
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 160 e BETA-APO-8′-KAROTENAL (C30)
Nazwy synonimowe
CI pomarańcz spożywczy 6
Definicja
Niniejsza specyfikacja dotyczy głównie all-trans izomerów β-apo-8′-karotenalu łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Specyfikacja ta obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty β-apo-8′-karotenalu łącznie z roztworami lub zawiesinami β-apo-8′-karotenalu w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mogą charakteryzować się różnym stosunkiem izomerów cis/trans.
Numer wg Colour Index
40820
Numer wg EINECS
214-171-6
Nazwa chemiczna
β-apo-8'-karotenal, aldehyd trans-β-apo-8 'karotenowy
Wzór chemiczny
C30H40O
Masa cząsteczkowa
416,65
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem
2 640 przy 460–462 nm w cykloheksanie
Opis
Ciemnofioletowe kryształy o metalicznym połysku lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w cykloheksanie przy 460–462 nm
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Dodatkowe substancje barwiące
Karotenoidy inne niż β-apo-8′-karotenal:
nie więcej niż 3,0 % substancji barwiących ogółem
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 161 b LUTEINA
Nazwy synonimowe
Mieszanina karotenoidów, ksantofile
Definicja
Luteinę otrzymuje się w wyniku ekstrakcji rozpuszczalnikami różnych odmian jadalnych owoców i roślin, trawy, lucerny (alfalfy) i Tagetes erecta. Głównymi składnikami barwiącymi są karotenoidy, których większą część stanowi luteina i jej estry z kwasami tłuszczowymi. Mogą być również obecne zmienne ilości karotenów. Luteina może zawierać tłuszcze, oleje i woski naturalnie występujące w surowcu roślinnym.
Do ekstrakcji mogą być użyte tylko następujące rozpuszczalniki: metanol, etanol, 2-propanol, heksan, aceton, keton etylowo-metylowy i dwutlenek węgla.
Numer wg Colour Index
Numer wg EINECS
204-840-0
Nazwa chemiczna
3,3′-dihydroksy-d-karoten
Wzór chemiczny
C40H56O2
Masa cząsteczkowa
568,88
Oznaczenie zawartości
Zawartość substancji barwiących ogółem nie mniej niż 4 % w przeliczeniu na luteinę.
2 550 przy około 445 nm w mieszaninie chloroform/etanol (10 + 90) lub w mieszaninie heksan/etanol/aceton (80 + 10 + 10)
Opis
Ciemna żółtawobrązowa ciecz
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w mieszaninie chloroform/etanol (1:9) przy około 445 nm
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Aceton
Nie więcej niż 50 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Keton etylowo-metylowy
Metanol
Etanol
2-propanol
Heksan
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 3 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 161g KANTAKSANTYNA
Nazwy synonimowe
CI pomarańcz spożywczy 8
Definicja
Niniejsza specyfikacja dotyczy głównie all-trans izomerów kantaksantyny łącznie z niewielkimi ilościami innych karotenoidów. Specyfikacja ta obejmuje również rozcieńczone i stabilizowane preparaty kantaksantyny łącznie z roztworami lub zawiesinami kantaksantyny w jadalnych tłuszczach lub olejach, emulsjami i proszkami ulegającymi dyspersji w wodzie. Preparaty te mogą charakteryzować się różnym stosunkiem izomerów cis/trans.
Numer wg Colour Index
40850
Numer wg EINECS
208-187-2
Nazwa chemiczna
β-karoten-4,4'-dion; kantaksantyna, 4,4'-diokso-b-karoten
Wzór chemiczny
C40H52O2
Masa cząsteczkowa
564,86
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 96 % substancji barwiących ogółem(w przeliczeniu na kantaksantynę).
2 200
przy około 485 nm w chloroformie
przy 468–472 nm w cykloheksanie
przy 464–467 nm w eterze naftowym
Opis
Ciemnofioletowe kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w chloroformie przy około 485 nm
Maksimum w cykloheksanie przy 468–472 nm
Maksimum w eterze naftowym przy 464–467 nm
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Dodatkowe substancje barwiące
Karotenoidy inne niż kantaksantyna: nie więcej niż 5,0 % substancji barwiących ogółem
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 162 CZERWIEŃ BURACZANA, BETANINA
Nazwy synonimowe
Czerwień buraczana
Definicja
Czerwień buraczaną otrzymuje się z korzenia różnych odmian buraka ćwikłowego (Beta vulgaris L. var. rubra) w wyniku wyciskania soku z utartych buraków lub ekstrakcji wodnej poszatkowanych korzeni buraka, a następnie wzbogacania w składniki aktywne. Barwnik zawiera różne pigmenty należące do klasy betalain. Głównymi składnikami barwiącymi są betacyjaniny (czerwień), z których betanina stanowi 75–95 %. Mogą być także obecne niewielkie ilości betaksantyny (żółcień) i produkty rozpadu betalain (jasny brąz).
Oprócz barwiących pigmentów sok lub ekstrakt zawiera cukry, sole lub białka naturalnie występujących w buraku ćwikłowym. Roztwór może być zagęszczony, a niektóre produkty mogą być oczyszczane w celu usunięcia większości cukrów, soli i białek.
Numer wg Colour Index
Numer wg EINECS
231-628-5
Nazwa chemiczna
Kwas (S-(R',R')-4-(2-(2-karboksy-5(β-D-glukopiranozyloksy)-2,3-dihydro-6-hydroksy-1H-indolo-1-ylo)etenylo)-2,3-dihydro-2,6-pirydyno-dikarboksylowy; 1-(2-(2,6-dikarboksy-1,2,3,4-tetrahydro-4-pirydylideno) etylideno)-5-β-D-glukopiranozyloksy)-6-hydroksyindolo-2-karboksylan
Wzór chemiczny
Betanina: C24H26N2O13
Masa cząsteczkowa
550,48
Oznaczenie zawartości
Zawartość barwnika czerwonego (w przeliczeniu na betaninę) nie mniej niż 0,4 %.
1 120 przy około 535 nm w roztworze wodnym o pH 5
Opis
Czerwona lub ciemnoczerwona ciecz, pasta, proszek lub substancja stała
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w wodzie o pH 5 przy około 535 nm
Czystość
Azotany
Nie więcej niż 2 g anionu azotanowego/g czerwonego barwnika (obliczonego podczas oznaczania zawartości)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 163 ANTOCYJANY
Nazwy synonimowe
Definicja
Antocyjany otrzymuje się w wyniku maceracji lub ekstrakcji wodą siarczynowaną, zakwaszoną wodą, ditlenkiem węgla, metanolem lub etanolem różnych odmian jadalnych warzyw i jadalnych owoców, a następnie, w razie konieczności, zagęszczania lub oczyszczania. Uzyskany produkt można przekształcić na proszek w drodze przemysłowego procesu suszenia. Antocyjany zawierają wspólny składnik surowca zwany antocyjanem, a także kwasy organiczne, garbniki, cukry, składniki mineralne itp., ale niekoniecznie w takich samych proporcjach, w jakich występują one w surowcu. Etanol może być naturalnie obecny w wyniku procesu maceracji. Głównym składnikiem barwiącym jest antocyjan. Produkty są wprowadzane do obrotu zgodnie z siłą barwiącą, określoną podczas oznaczania zawartości. Zawartość barwnika nie jest wyrażana przy zastosowaniu jednostek ilościowych.
Numer wg Colour Index
Numer wg EINECS
208-438-6 (cyjanidyna); 205-125-6 (peonidyna); 208-437-0 (delfinidyna); 211-403-8 (malwidyna); 205-127-7 (pelargonidyna); 215-849-4 (petunidyna)
Nazwa chemiczna
chlorek 3,3′,4′,5,7-pentahydroksyflawilu (cyjanidyna)
chlorek 3,4′,5,7-tetrahydroksy-3′-metoksyflawilu (peonidyna)
chlorek 3,4′,5,7-tetrahydroksy-3′,5′-dimetoksyflawilu (malwidyna)
chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(3,4,5,trihydroksyfenylo)-1-benzopirylu (delfinidyna)
chlorek 3,3′4′,5,7-pentahydroksy-5′-metoksyflawilu (petunidyna)
chlorek 3,5,7-trihydroksy-2-(4-hydroksyfenylo)-1-benzopirylu (pelargonidyna)
Wzór chemiczny
Cyjanidyna: C15H11O6Cl
Peonidyna: C16H13O6Cl
Malwidyna: C17H15O7Cl
Delfinidyna: C15H11O7Cl
Petunidyna: C16H13O7Cl
Pelargonidyna: C15H11O5Cl
Masa cząsteczkowa
Cyjanidyna: 322,6
Peonidyna: 336,7
Malwidyna: 366,7
Delfinidyna: 340,6
Petunidyna: 352,7
Pelargonidyna: 306,7
Oznaczenie zawartości
300 dla czystego pigmentu przy 515–535 nm i pH 3,0
Opis
Fioletowawoczerwona ciecz, proszek lub pasta o słabym charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w metanolu z 0,01 % stężonego HCl
Cyjanidyna: 535 nm
Peonidyna: 532 nm
Malwidyna: 542 nm
Delfinidyna: 546 nm
Petunidyna: 543 nm
Pelargonidyna: 530 nm
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Metanol
Nie więcej niż 50 mg/kg
Etanol
Nie więcej niż 200 mg/kg
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 1 000 mg/kg na procent barwnika
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 170 WĘGLAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
CI Pigment biały 18; kreda
Definicja
Węglan wapnia jest produktem otrzymanym z rozdrobnionego wapienia lub w wyniku wytrącania jonów wapnia jonami węglanowymi.
Numer wg Colour Index
77220
Numer wg EINECS
Węglan wapnia: 207-439-9
Wapień: 215-279-6
Nazwa chemiczna
Węglan wapnia
Wzór chemiczny
CaCO3
Masa cząsteczkowa
100,1
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 %w przeliczeniu na bezwodną masę.
Opis
Biały proszek, krystaliczny lub amorficzny, bez zapachu i smaku
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i alkoholu. Rozpuszcza się musując w rozcieńczonym kwasie octowym, rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym i rozcieńczonym kwasie azotowym, a powstałe roztwory, po zagotowaniu, dają wynik dodatni próby na obecność wapnia.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2,0 % (200 °C, 4 godz.)
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 0,2 %
Sole magnezu i sole zasadowe
Nie więcej niż 1 %
Fluorki
Nie więcej niż 50 mg/kg
Antymon (Sb)
Nie więcej niż 100 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Miedź (Cu)
Chrom (Cr)
Cynk (Zn)
Bar (Ba)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 3 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 171 DWUTLENEK TYTANU
Nazwy synonimowe
CI pigment biały 6
Definicja
Dwutlenek tytanu zawiera głównie czysty anataz lub rutyl ditlenku tytanu, który może być pokryty niewielkimi ilościami glinu lub krzemu w celu poprawy właściwości technologicznych produktu.
Postacie anatazowe pigmentu ditlenku tytanu można otrzymać wyłącznie metodą siarczanową, w wyniku której powstają duże ilości kwasu siarkowego jako produktu ubocznego. Postacie rutylowe ditlenku tytanu są zwykle otrzymywane metodą chlorkową.
Niektóre postacie rutylowe ditlenku tytanu są produkowane przy użyciu miki (zwanej również glinokrzemianem potasu) jako wzorca w celu utworzenia podstawowej struktury płytkowej. Powierzchnia miki jest powlekana ditlenkiem tytanu przy zastosowaniu specjalistycznego, opatentowanego procesu.
Postać rutylowa ditlenku tytanu w formie płytek jest wytwarzana przez poddawanie miki pokrytej perłowym pigmentem ditlenku tytanu (rutylem) ekstrakcyjnemu rozpuszczaniu w kwasie, a następnie ekstrakcyjnemu rozpuszczaniu w zasadzie. Podczas tego procesu mika jest w całości usuwana, a powstały produkt to postać rutylowa ditlenku tytanu w formie płytkowej.
Numer wg Colour Index
77891
Numer wg EINECS
236-675-5
Nazwa chemiczna
Dwutlenek tytanu
Wzór chemiczny
TiO2
Masa cząsteczkowa
79,88
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na masę wolną od glinu i krzemu
Opis
Biały lub lekko zabarwiony proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszcza się powoli w kwasie fluorowodorowym i w gorącym, stężonym kwasie siarkowym.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 3 godz.)
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 1,0 % w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych (800 °C)
Tlenek glinu lub dwutlenek krzemu
Ogółem nie więcej niż 2,0 %
Substancje rozpuszczalne w 0,5 N HCl
Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na masę wolną od glinu i krzemu, dodatkowo, dla produktów zawierających glin lub krzem, nie więcej niż 1,5 % w przeliczeniu na masę produktu handlowego.
Substancje rozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,5 %
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.
Antymon
Nie więcej niż 2 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.
Ołów
Nie więcej niż 10 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg po ekstrakcji 0,5 N HCl.
E 172 TLENKI ŻELAZA I WODOROTLENKI ŻELAZA
Nazwy synonimowe
Żółty tlenek żelaza: CI pigment żółty 42 i 43
Czerwony tlenek żelaza: CI pigment czerwony 101 i 102
Czarny tlenek żelaza: CI pigment czarny 11
Definicja
Tlenki i wodorotlenki żelaza są otrzymywane w wyniku syntezy chemicznej i zawierają głównie bezwodne lub uwodnione tlenki żelaza. Odcienie barwy obejmują żółcie, czerwienie, brązy i czernie. Tlenki żelaza o czystości nadającej się do produktów żywnościowych od technicznych tlenków żelaza odróżnia stosunkowo niski poziom zanieczyszczenia innymi metalami. Uzyskuje się to przez selekcję i kontrolę źródeł żelaza lub przez zwiększenie stopnia oczyszczenia chemicznego podczas procesu wytwarzania.
Numer wg Colour Index
Żółty tlenek żelaza:
77492
Czerwony tlenek żelaza:
77491
Czarny tlenek żelaza:
77499
Numer wg EINECS
Żółty tlenek żelaza:
257-098-5
Czerwony tlenek żelaza:
215-168-2
Czarny tlenek żelaza:
235-442-5
Nazwa chemiczna
Żółty tlenek żelaza: uwodniony tlenek żelazowy, uwodniony tlenek żelaza(III)
Czerwony tlenek żelaza: bezwodny tlenek żelazowy, bezwodny tlenek żelaza(III)
Czarny tlenek żelaza: tlenek żelazawo-żelazowy, tlenek żelaza(II, III)
Wzór chemiczny
Żółty tlenek żelaza:
FeO(OH) · H2O
Czerwony tlenek żelaza:
Fe2O3
Czarny tlenek żelaza:
FeO.Fe2O3
Masa cząsteczkowa
88,85:
FeO(OH)
159,70:
Fe2O3
231,55:
FeO.Fe2O3
Oznaczenie zawartości
Żółty nie mniej niż 60 %, czerwony i czarny nie mniej niż 68 % żelaza ogółem, w przeliczeniu na żelazo
Opis
Proszek o barwie żółtej, czerwonej, brązowej lub czarnej.
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych
Rozpuszczalny w stężonych kwasach mineralnych
Czystość
Substancje rozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 1,0 %
Po całkowitym roztworzeniu
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Chrom
Nie więcej niż 100 mg/kg
Miedź
Nie więcej niż 50 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 10 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Nikiel
Nie więcej niż 200 mg/kg
Cynk
Nie więcej niż 100 mg/kg
E 173 GLIN
Nazwy synonimowe
CI pigment metaliczny
Definicja
Proszek glinowy otrzymuje się w wyniku rozdrobnienia kawałków glinu. Rozdrabnianie może (ale nie musi) być wykonywane w obecności jadalnych olejów roślinnych lub kwasów tłuszczowych spełniających kryteria stawiane dodatkom do żywności. Jest wolny od domieszek substancji innych niż jadalne tłuszcze roślinne lub kwasy tłuszczowe spełniające kryteria czystości substancji dodatków do żywności.
Numer wg Colour Index
77000
Numer wg EINECS
231-072-3
Nazwa chemiczna
Glin
Wzór chemiczny
Al
Masa atomowa
26,98
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 % jako Al w przeliczeniu na masę wolną od tłuszczów
Opis
Srebrnoszary proszek lub drobne listki
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym.
Próba na obecność glinu
Próbka rozpuszczona w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym daje wynik dodatni.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, do stałej masy)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 10 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 174 SREBRO
Nazwy synonimowe
Argentum
Definicja
Numer wg Colour Index
77820
Numer wg EINECS
231-131-3
Nazwa chemiczna
Srebro
Wzór chemiczny
Ag
Masa atomowa
107,87
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,5 % Ag
Opis
Srebrny proszek lub drobne listki
Identyfikacja
Czystość
E 175 ZŁOTO
Nazwy synonimowe
Pigment metaliczny 3; Aurum
Definicja
Numer wg Colour Index
77480
Numer wg EINECS
231-165-9
Nazwa chemiczna
Złoto
Wzór chemiczny
Au
Masa atomowa
197,0
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 90 % Au
Opis
Złoty proszek lub drobne listki
Identyfikacja
Czystość
Srebro
Nie więcej niż 7 %
po całkowitym rozpuszczeniu
Miedź
Nie więcej niż 4 %
E 180 CZERWIEŃ LITOLOWA BK
Nazwy synonimowe
CI pigment czerwony 57; pigment rubinowy; karmin 6B
Definicja
Czerwień litolowa BK zawiera głównie 3-hydroksy-4-(4-metylo-2-sulfonianofenylazo)-2-naftalenokarboksylan wapnia i dodatkowe substancje barwiące łącznie z chlorkiem sodu lub siarczanem sodu jako głównymi składnikami niebarwnymi.
Numer wg Colour Index
15850:1
Numer wg EINECS
226-109-5
Nazwa chemiczna
3-hydroksy-4-(4-metylo-2-sulfonianofenylazo)-2-naftalenokarboksylan wapnia
Wzór chemiczny
C18H12CaN2O6S
Masa cząsteczkowa
424,45
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 90 % substancji barwiących ogółem.
200 przy około 442 nm w dimetyloformamidzie
Opis
Czerwony proszek
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum w dimetyloformamidzie przy około 442 nm
Czystość
Dodatkowe substancje barwiące
Nie więcej niż 0,5 %
Związki organiczne inne niż substancje barwiące:
Kwas 2-amino-5-metylobenzenosulfonowy, sól wapniowa
Nie więcej niż 0,2 %
Kwas 3-hydroksy-2-naftalenokarboksylowy, sól wapniowa
Nie więcej niż 0,4 %
Niesulfonowane pierwszorzędowe aminy aromatyczne
Nie więcej niż 0,01 % (w przeliczeniu na anilinę)
Substancje ulegające wyekstrahowaniu eterem
Z roztworu o pH 7, nie więcej niż 0,2 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Laki glinowe tego barwnika mogą być stosowane.
E 200 KWAS SORBOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
203-768-7
Nazwa chemiczna
Kwas sorbowy; kwas trans, trans-2,4-heksadienowy
Wzór chemiczny
C6H8O2
Masa cząsteczkowa
112,12
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezbarwne igiełki lub biały, sypki krystaliczny proszek o lekkim, charakterystycznym zapachu, niezmieniający barwy po ogrzewaniu przez 90 minut w temp. 105 °C
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
Między 133 °C a 135 °C, po suszeniu w próżni przez cztery godziny w eksykatorze z kwasem siarkowym
Spektrometria
Roztwór 2-propanolu (1:4 000 000 ) wykazuje maksimum absorbancji przy 254 ± 2 nm
Próba na obecność podwójnych wiązań
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu.
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,2 %
Aldehydy
Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na formaldehyd)
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,01 mg/kg
Cynk
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ε 202 SORBINIAN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
246-376-1
Nazwa chemiczna
Sorbinian potasu; (E,E)-2,4-heksadienian potasu; sól potasowa kwasu trans, trans-2,4-heksadienowego
Wzór chemiczny
C6H7O2K
Masa cząsteczkowa
150,22
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę.
Opis
Biały, krystaliczny proszek lub granulki, niezmieniające barwy po ogrzewaniu przez 90 minut w temp. 105 °C
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego
Zakres temperatur topnienia kwasu sorbowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 133–135 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym.
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność podwójnych wiązań
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 3 godz.)
Kwasowość lub zasadowość
Nie więcej niż około 1,0 % (w przeliczeniu na kwas sorbowy lub K2CO3)
Aldehydy
Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na formaldehyd
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,01 mg/kg
Cynk
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ε 210 KWAS BENZOESOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
200-618-2
Nazwa chemiczna
Kwas benzoesowy; kwas benzenokarboksylowy; kwas fenylokarboksylowy
Wzór chemiczny
C7H6O2
Masa cząsteczkowa
122,12
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
121,5–123,5 °C
Sublimation test
Wynik dodatni
Próba na obecność benzoesanów
Wynik dodatni
pH
Około 4 (roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (3 godz., nad kwasem siarkowym)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,05 %
Chlorowane związki organiczne
Nie więcej niż 0,07 % w przeliczeniu na chlorki, co odpowiada 0,3 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy
Substancje łatwo ulegające utlenieniu
Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 15 sekund. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,5 ml.
Substancje łatwo ulegające zwęgleniu
Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5–95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa płynu wzorcowego zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC (1), 0,3 ml chlorku żelazowego TSC (2), 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC (3) i 4,4 ml wody
Kwasy wielopierścieniowe
Temperatura topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszenia zobojętnionego roztworu kwasu benzoesowego nie może się różnić od temperatury topnienia kwasu benzoesowego.
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
(1) Chlorek kobaltu TSC: rozpuścić około 65 g chlorku kobaltu CoCl2·6H2O w odpowiedniej ilości mieszaniny 25 ml kwasu solnego i 975 ml wody, aby całkowita objętość wynosiła 1 litr. Przenieść dokładnie 5 ml tego roztworu do kolby okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 5 ml 3 % nadtlenku wodoru, następnie 15 ml 20 % roztworu wodorotlenku sodu. Utrzymywać w stanie wrzenia przez 10 minut, schłodzić, dodać 2 g jodku potasu oraz 20 ml 25 % kwasu siarkowego. Po całkowitym rozpuszczeniu osadu miareczkować uwolniony jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS. 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 23,80 mg CoCl2·6H2O. Do roztworu dodać odpowiednią ilości mieszaniny kwasu chlorowodorowego i wody tak, aby roztwór zawierał 59,5 mg CoCl2·6H2O na ml.
(2) Chlorek żelazowy TSC: rozpuścić około 55 g chlorku żelazowego w odpowiedniej ilości mieszaniny 25 ml kwasu solnego i 975 ml wody, aby całkowita objętość wynosiła 1 litr. Przenieść 10 ml tego roztworu do kolby okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 15 ml wody i 3 g jodku potasu; Rozcieńczyć 100 ml wody, następnie miareczkować uwolniony jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS. 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 27,03 mg FeCl3·6H2O. Do roztworu dodać odpowiednią ilość mieszaniny kwasu chlorowodorowego i wody tak, aby roztwór zawierał 45,0 mg FeCl3·6H2O na ml.
(3) Siarczan miedziowy TSC: rozpuścić około 65 g siarczanu miedzi CuSO4·5H2O w odpowiedniej ilości mieszaniny 25 ml kwasu solnego i 975 ml wody, aby całkowita objętość wynosiła jeden litr. Przenieść 10 ml tego roztworu do kolby okrągłodennej zawierającej 250 ml roztworu jodu, dodać 40 ml wody, 4 ml kwasu octowego i 3 g jodku potasu. Miareczkować uwolniony jod tiosiarczanem sodu (0,1 N) w obecności skrobi TS (*1). 1 ml tiosiarczanu sodu (0,1 N) odpowiada 24,97 mg CuSO4·5H2O. Do roztworu dodać odpowiednią ilość mieszaniny kwasu solnego i wody tak, aby roztwór zawierał 62,4 mg CuSO4·5H2O na ml.
(*1)
Skrobia TS: rozetrzeć 0,5 g skrobi (rozpuszczalna skrobia ziemniaczana, kukurydziana) z 5 ml wody; do otrzymanej pasty dodać odpowiednią ilość wody tak, aby całkowita objętość wynosiła 100 ml, cały czas mieszając. Utrzymywać w stanie wrzenia przez kilka minut, schłodzić, przefiltrować. Skrobia musi być świeżo przygotowana.
Ε 211 BENZOESAN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
208-534-8
Nazwa chemiczna
Benzoesan sodu; sól sodowa kwasu benzenokarboksylowego; sól sodowa kwasu fenylokarboksylowego
Wzór chemiczny
C7H5O2Na
Masa cząsteczkowa
144,11
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 % C7H5O2Na po suszeniu w temperaturze 105 °C przez cztery godziny
Opis
Biały, prawie bezwonny, krystaliczny proszek lub granulki
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu
Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego
Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego wyizolowanego w wyniku zakwaszania i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 121,5–123,5°C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym
Próba na obecność benzoesanów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1,5 % (105°C, 4 godz.)
Substancje łatwo ulegające utlenieniu
Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 15 sekund. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,5 ml.
Kwasy wielopierścieniowe
Temperatura topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszenia (zobojętnionego) roztworu kwasu benzoesowego nie może się różnić od temperatury topnienia kwasu benzoesowego.
Chlorowane związki organiczne
Nie więcej niż 0,06 % w przeliczeniu na chlorki, co odpowiada wartości 0,25 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy.
Kwasowość lub zasadowość
Ilość 0,1 NaOH lub 0,1 N HCl potrzebna do zobojętnienia 1 g benzoesanu sodu w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 212 BENZOESAN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
209-481-3
Nazwa chemiczna
Benzoesan potasu; sól potasowa kwasu benzenokarboksylowego; sól potasowa kwasu fenylokarboksylowego
Wzór chemiczny
C7H5KO2·3H2O
Masa cząsteczkowa
214,27
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % C7H5KO2 po suszeniu w temperaturze 105 °C do stałej masy
Opis
Biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego
Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 121,5–123,5 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym.
Próba na obecność benzoesanów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 26,5 % (105 °C, 4 godz.)
Chlorowane związki organiczne
Nie więcej niż 0,06 % w przeliczeniu na chlorki, co odpowiada wartości 0,25 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy.
Substancje łatwo ulegające utlenieniu
Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 15 sekund. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,5 ml.
Substancje łatwo ulegające zwęgleniu
Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5–95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa płynu wzorcowego zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody
Kwasy wielopierścieniowe
Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszenia (zobojętnionego) roztworu benzoesanu potasu nie może się różnić od zakresu temperatur topnienia kwasu benzoesowego.
Kwasowość lub zasadowość
Ilość 0,1 NaOH lub 0,1 N HCl potrzebna do zobojętnienia 1 g benzoesanu potasu w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 213 BENZOESAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Benzoesan monowapniowy
Definicja
Numer wg EINECS
218-235-4
Nazwa chemiczna
Benzoesan wapnia; dibenzoesan wapnia
Wzór chemiczny
Bezwodny:
C14H10O4Ca
Jednowodzian:
C14H10O4Ca·H2O
Trójwodzian:
C14H10O4Ca·3H2O
Masa cząsteczkowa
Bezwodny:
282,31
Jednowodzian:
300,32
Trójwodzian:
336,36
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu w temperaturze 105 °C
Opis
Białe lub bezbarwne kryształy lub biały proszek
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego
Zakres temperatur topnienia kwasu benzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji wynosi 121,5–123,5 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym.
Próba na obecność benzoesanów
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 17,5 % (105 °C, do stałej masy)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,3 %
Chlorowane związki organiczne
Nie więcej niż 0,06 % w przeliczeniu na chlorek, odpowiadające 0,25 % w przeliczeniu na kwas monochlorobenzoesowy
Substancje łatwo ulegające utlenieniu
Do 100 ml wody dodać 1,5 ml kwasu siarkowego, ogrzać do wrzenia i dodawać kroplami 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 30 sekund. 1 g próbki odważonej z dokładnością do mg rozpuścić w ogrzewanym roztworze i miareczkować 0,1 Ν KMnO4, dopóki różowy kolor nie będzie utrzymywał się przez 15 sekund. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,5 ml.
Substancje łatwo ulegające zwęgleniu
Barwa chłodnego roztworu 0,5 g kwasu benzoesowego w 5 ml 94,5–95,5 % kwasu siarkowego nie może być intensywniejsza niż barwa płynu wzorcowego zawierającego 0,2 ml chlorku kobaltu TSC, 0,3 ml chlorku żelazowego TSC, 0,1 ml siarczanu miedziowego TSC i 4,4 ml wody.
Kwasy wielopierścieniowe
Zakres temperatur topnienia pierwszego osadu uzyskanego w wyniku frakcyjnego zakwaszenia (zobojętnionego) roztworu benzoesanu wapnia nie może się różnić od zakresu temperatur topnienia kwasu benzoesowego.
Kwasowość lub zasadowość
Ilość 0,1 NaOH lub 0,1 N HCl potrzebna do zobojętnienia 1 g benzoesanu wapnia w obecności fenoloftaleiny nie może być większa niż 0,25 ml.
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 214 p-HYDROKSYBENZOESAN ETYLU
Nazwy synonimowe
Etyloparaben; p-oksybenzoesan etylu
Definicja
Numer wg EINECS
204-399-4
Nazwa chemiczna
p-hydroksybenzoesan etylu; ester etylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego
Wzór chemiczny
C9H10O3
Masa cząsteczkowa
166,8
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,5 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 °C
Opis
Prawie bezwonne, małe, bezbarwne kryształy lub biały, krystaliczny proszek
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
115 °C–118 °C
Próba na obecność p-hydroksybenzoesanu
Zakres temperatur topnienia dla kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego w wyniku zakwaszenia i niepoddanego rekrystalizacji: 213 °C do 217 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym
Próba na obecność alkoholu
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (80 °C, 2 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,05 %
Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy
Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas p-hydroksybenzoesowy
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 215 SÓL SODOWA p-HYDROKSYBENZOESANU ETYLU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
252-487-6
Nazwa chemiczna
Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu etylu; związek sodowy estru etylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego
Wzór chemiczny
C9H9O3Na
Masa cząsteczkowa
188,8
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 83 % estru etylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, krystaliczny, higroskopijny proszek
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
115–118 °C, po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym
Próba na obecność p-hydroksybenzoesanu
Zakres temperatur topnienia kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego z próbki wynosi 213–217 °C
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
9,9–10,3 (0,1 % roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 5 % (po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym)
Popiół siarczanowy
37 do 39 %
Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy
Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas p-hydroksybenzoesowy
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 218 p-HYDROKSYBENZOESAN METYLU
Nazwy synonimowe
Metyloparaben; p-oksybenzoesan metylu
Definicja
Numer wg EINECS
243-171-5
Nazwa chemiczna
p-hydroksybenzoesan metylu; ester metylowy kwasu p-hydroksybenzoesowego
Wzór chemiczny
C8H8O3
Masa cząsteczkowa
152,15
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 °C
Opis
Prawie bezwonne, małe, bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
125–128 °C
Próba na obecność p-hydroksybenzoesanu
Zakres temperatur topnienia kwasu p-hydroksybenzoesowego otrzymanego z próbki wynosi 213–217 °C, po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 80 °C
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (80 °C, 2 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,05 %
Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy
Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas p-hydroksybenzoesowy
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 219 SÓL SODOWA p-HYDROKSYBENZOESANU METYLU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Sól sodowa p-hydroksybenzoesanu metylu; związek sodowy estru metylowego kwasu p-hydroksybenzoesowego
Wzór chemiczny
C8H7O3Na
Masa cząsteczkowa
174,15
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały higroskopijny proszek
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
Zakres temperatur topnienia białego osadu otrzymanego w wyniku zakwaszenia kwasem chlorowodorowym 10 % (m/v) wodnego roztworu sodowej pochodnej p-hydroksybenzoesanu metylu (przy użyciu papierka lakmusowego jako wskaźnika), przemytego wodą i wysuszonego w temperaturze 80 °C przez dwie godziny, wynosi 125–128 °C
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
9,7–10,3 (0,1 % roztwór wodny wolny od ditlenku węgla)
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
40–44,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Kwas p-hydroksybenzoesowy i kwas salicylowy
Nie więcej niż 0,35 % w przeliczeniu na kwas p-hydroksybenzoesowy
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 220 DWUTLENEK SIARKI
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
231-195-2
Nazwa chemiczna
Dwutlenek siarki; bezwodnik kwasu siarkawego
Wzór chemiczny
SO2
Masa cząsteczkowa
64,07
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 %
Opis
Bezbarwny, niepalny gaz o silnym, ostrym, duszącym zapachu
Identyfikacja
Próba na obecność związków siarkawych
Wynik dodatni
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,05 % (metoda Karla Fischera)
Pozostałości nielotne
Nie więcej niż 0,01 %
Tritlenek siarki
Nie więcej niż 0,1 %
Selen
Nie więcej niż 10 mg/kg
Inne gazy, które nie są normalnie obecne w powietrzu
Brak śladów
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 221 SIARCZYN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
231-821-4
Nazwa chemiczna
Siarczyn sodu (bezwodny lub siedmiowodzian)
Wzór chemiczny
Bezwodny:
Na2SO3
Siedmiowodzian:
Na2SO37H2O
Masa cząsteczkowa
Bezwodny:
126,04
Siedmiowodzian:
252,16
Oznaczenie zawartości
Bezwodny:
Nie mniej niż 95 % Na2SO3 i nie mniej niż 48 % SO2
Siedmiowodzian:
Nie mniej niż 48 % Na2SO3 i nie mniej niż 24 % SO2
Opis
Biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy
Identyfikacja
Próba na obecność siarczynów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
8,5–11,5 (bezwodny: 10 % roztwór; siedmiowodzian: 20 % roztwór)
Czystość
Tiosiarczany
Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO2
Żelazo
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Selen
Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 222 WODOROSIARCZYN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
231-921-4
Nazwa chemiczna
Kwaśny siarczyn sodu; wodorosiarczyn sodu
Wzór chemiczny
NaHSO3 w roztworze wodnym
Masa cząsteczkowa
104,06
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 32 % m/m NaHSO3
Opis
Klarowny roztwór, bezbarwny do żółtego
Identyfikacja
Próba na obecność siarczynów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
2,5–5,5 (10 % roztwór wodny)
Czystość
Żelazo
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Selen
Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 223 PIROSIARCZYN SODU
Nazwy synonimowe
Pirosiarczyn
Definicja
Numer wg EINECS
231-673-0
Nazwa chemiczna
Disiarczyn sodu; pentaoksodisiarczan disodowy
Wzór chemiczny
Na2S2O5
Masa cząsteczkowa
190,11
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % Na2S2O5 i nie mniej niż 64 % SO2
Opis
Białe kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność siarczynów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
4,0–5,5 (10 % roztwór wodny)
Czystość
Tiosiarczany
Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO2
Żelazo
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Selen
Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 224 PIROSIARCZYN POTASU
Nazwy synonimowe
Pirosiarczyn potasu
Definicja
Numer wg EINECS
240-795-3
Nazwa chemiczna
Disiarczyn potasu; pentaoksodisiarczan potasu
Wzór chemiczny
K2S2O5
Masa cząsteczkowa
222,33
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 90 % K2S2O5 i nie mniej niż 51,8 % SO2, pozostałość składa się prawie całkowicie z siarczanu potasu
Opis
Bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność siarczynów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Czystość
Tiosiarczany
Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na zawartość SO2
Żelazo
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Selen
Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 226 SIARCZYN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
218-235-4
Nazwa chemiczna
Siarczyn wapnia
Wzór chemiczny
CaSO3·2H2O
Masa cząsteczkowa
156,17
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % CaSO3·2H2O i nie mniej niż 39 % SO2
Opis
Białe kryształy lub biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność siarczynów
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Czystość
Żelazo
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Selen
Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 227 WODOROSIARCZYN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
237-423-7
Nazwa chemiczna
Kwaśny siarczyn wapnia; wodorosiarczyn wapnia
Wzór chemiczny
Ca(HSO3)2
Masa cząsteczkowa
202,22
Oznaczenie zawartości
6–8 % (m/v) ditlenku siarki i 2,5–3,5 % (m/v) ditlenku wapnia odpowiadające 10–14 % (m/v) wodorosiarczynu wapnia [Ca(HSO3)2]
Opis
Klarowny, zielonkawożółty roztwór wodny o wyraźnym zapachu ditlenku siarki
Identyfikacja
Próba na obecność siarczynów
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Czystość
Żelazo
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Selen
Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 228 WODOROSIARCZYN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
231-870-1
Nazwa chemiczna
Kwaśny siarczyn potasu; wodorosiarczyn potasu
Wzór chemiczny
KHSO3 w roztworze wodnym
Masa cząsteczkowa
120,17
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 280 g KHSO3 na litr (lub 150 g SO2 na litr)
Opis
Klarowny, bezwonny roztwór wodny
Identyfikacja
Próba na obecność siarczynów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Czystość
Żelazo
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Selen
Nie więcej niż 5 mg/kg w przeliczeniu na zawartość SO2
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 234 NIZYNA
Nazwy synonimowe
Definicja
Nizyna zawiera szereg ściśle powiązanych polipeptydów wytwarzanych przez szczepy Lactococcus lactis subsp. lactis
Numer wg EINECS
215-807-5
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
C143H230N42O37S7
Masa cząsteczkowa
3 354,12
Oznaczenie zawartości
Koncentrat nizyny zawiera nie mniej niż 900 jednostek na mg mieszaniny składającej się z substancji stałych odtłuszczonego mleka i co najmniej 50 % chlorku sodu
Opis
Biały proszek
Identyfikacja
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 3 % (102–103 °C, do stałej masy)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 235 NATAMYCYNA
Nazwy synonimowe
Pimarycyna
Definicja
Natamycyna jest środkiem przeciwgrzybiczym z grupy makrolidów polienowych wytwarzanym przez szczepy Streptomyces natalensis lub inne właściwe szczepy.
Numer wg EINECS
231-683-5
Nazwa chemiczna
Stereoizomer kwasu 22-(3-amino-3,6-dideoksy-β-D-mannopiranosiloksy)-1,3,26-trihydroksy-12-metyl-10-okso-6,11,28-trioksatricyklo[22.3.1.05,7]oktakoza-8,14,16,18,20-pentaene-25-karboksylowego
Wzór chemiczny
C33H47O13N
Masa cząsteczkowa
665,74
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę.
Opis
Krystaliczny proszek o barwie białej do kremowobiałej
Identyfikacja
Reakcja barwna
W wyniku dodania kilku kryształów natamycyny na szkiełko podstawowe do kropli:
stężonego kwasu chlorowodorowego – powstaje niebieski kolor,
stężonego kwasu fosforowego – powstaje zielony kolor, który po kilku minutach przechodzi w bladoczerwony
Spektrometria
0,0005 % m/v roztwór w 1 % metanolowym roztworze kwasu octowego wykazuje maksima absorpcji przy około 290 nm, 303 nm i 318 nm, punkt przecięcia przy około 280 nm i wykazuje minima przy około 250 nm, 295,5 nm i 311 nm
pH
5,5–7,5 (1 % m/v roztwór w uprzednio zobojętnionej mieszaninie 20 części dimetyloformamidu i 80 części wody)
Skręcalność właściwa
[α]D
20 + 250° do + 295° (1 % m/v roztwór w lodowatym kwasie octowym, w temperaturze 20 °C i w przeliczeniu na suchą masę)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 8 % (nad P2O5 w próżni w temperaturze 60 °C do stałej masy)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 100 kolonii na gram
Ε 239 HEKSAMETYLENOCZTEROAMINA
Nazwy synonimowe
Heksamina; urotropina
Definicja
Numer wg EINECS
202-905-8
Nazwa chemiczna
1,3,5,7-tetraazatricyklo [3.3.1.13,7]-dekan, heksametylenotetramina
Wzór chemiczny
C6H12N4
Masa cząsteczkowa
140,19
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezbarwny lub biały, krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność formaldehydów
Wynik dodatni
Próba na obecność amoniaku
Wynik dodatni
Punkt sublimacji:
Około 260 °C
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (w temp. 105 °C w próżni nad P2O5, przez 2 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,05 %
Siarczany
Nie więcej niż 0,005 % w przeliczeniu na SO4
Chlorki
Nie więcej niż 0,005 % w przeliczeniu na Cl
Sole amonowe
Niewykrywalne
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 242 DIMETYLODIWĘGLAN
Nazwy synonimowe
DMDC; pirowęglan dimetylowy
Definicja
Numer wg EINECS
224-859-8
Nazwa chemiczna
Diwęglan dimetylu; ester dimetylowy kwasu pirowęglowego
Wzór chemiczny
C4H6O5
Masa cząsteczkowa
134,09
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,8 %
Opis
Bezbarwna ciecz rozkładająca się w roztworze wodnym. Wykazuje właściwości żrące dla skóry i oczu oraz toksyczne w przypadku wdychania i spożywania.
Identyfikacja
Rozkład
Po rozpuszczeniu dodatni wynik próby na obecność CO2 i metanolu
Temperatura topnienia
17 °C
Temperatura wrzenia
172 °C z rozkładem
Gęstość w 20 °C
Około 1,25 g/cm3
Widmo absorpcji w podczerwieni
Maksima przy 1 156 i 1 832 cm– 1
Czystość
Węglan dimetylu
Nie więcej niż 0,2 %
Chlor ogółem
Nie więcej niż 3 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 243 ARGINIAN ETYLOWO-LAUROILOWY
Nazwy synonimowe
Ester laurynowy arginianu etylu; ester etylowy lauramidu argininy; etylo-Να-lauroilo-L-arginian HCl; LAE
Definicja
Arginian etylowo-lauroilowy jest syntetyzowany w drodze estryfikacji argininy etanolem i następującej po niej reakcji estru z chlorkiem lauroilu w środowisku wodnym o kontrolowanej temperaturze między 10 a 15 °C i pH pomiędzy 6,7 a 6,9. Powstały arginian etylowo-lauroilowy pozyskuje się w postaci soli chlorowodorkowej, którą poddaje się filtrowaniu i suszeniu.
ELINCS
434-630-6
Nazwa chemiczna
Etylo-Να-dodekanoilo-L-arginian HCl
Wzór chemiczny
C20H41N4O3Cl
Masa cząsteczkowa
421,02
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 85 % i nie więcej niż 95 %
Opis
Biały proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, etanolu, glikolu propylenowym i glicerynie
Czystość
Να-lauroilo-L-arginina
Nie więcej niż 3 %
Kwas laurynowy
Nie więcej niż 5 %
Laurynian etylu
Nie więcej niż 3 %
L-arginina·HCl
Nie więcej niż 1 %
Arginian etylowy·2HCl
Nie więcej niż 1 %
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 246 GLIKOLIPIDY
Nazwy synonimowe
Definicja
Naturalnie występujące glikolipidy uzyskuje się w procesie fermentacji przy użyciu szczepu typu dzikiego MUCL 53181 grzyba Dacryopinax spathularia (jadalny grzyb galaretowaty, „ucho osmantusa”). Glukoza jest wykorzystywana jako źródło węgla. Proces wydzielania, oczyszczania i utrwalania (downstream processing) bez udziału rozpuszczalników obejmuje filtrację i mikrofiltrację w celu usunięcia komórek drobnoustrojów, strącanie i przemywanie wodą buforowaną w celu oczyszczenia. Produkt jest pasteryzowany i suszony rozpyłowo. Proces produkcji nie modyfikuje chemicznie glikolipidów ani nie zmienia ich naturalnego składu.
Numer CAS
2205009-17-0
Nazwa chemiczna
Glikolipidy pozyskiwane z Dacryopinax spathularia
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 93 % całkowitej zawartości glikolipidów w przeliczeniu na suchą masę.
Opis
Beżowy lub jasnobrązowy proszek, słaby charakterystyczny zapach
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Spełnia wymagania (10 g/l w wodzie)
pH
Między 5,0 a 7,0 (10 g/l w wodzie)
Mętność
Nie więcej niż 28 NTU (10 g/l w wodzie)
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)
Białko
Nie więcej niż 3 % (współczynnik N x 6,25)
Tłuszcz
Nie więcej niż 2 % (wagowo)
Sód
Nie więcej niż 3,3 %
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,7 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Nikiel
Nie więcej niż 2 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Łączna liczba bakterii tlenowych:
Nie więcej niż 100 kolonii na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 10 kolonii na gram
Bakterie z grupy coli
Nie więcej niż 3 NPL na gram
Bakterie Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g
Ε 249 AZOTYN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
231-832-4
Nazwa chemiczna
Azotyn potasu
Wzór chemiczny
KNO2
Masa cząsteczkowa
85,11
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na bezwodną masę (1)
Opis
Białe lub lekko żółte granulki rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu
Identyfikacja
Próba na obecność azotynów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
pH
6,0–9,0 (5 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 3 % (4 godz., nad żelem krzemionkowym)
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
(1) Może być sprzedawany wyłącznie w mieszaninie z solą lub substytutem soli.
Ε 250 AZOTYN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
231-555-9
Nazwa chemiczna
Azotyn sodu
Wzór chemiczny
NaNO2
Masa cząsteczkowa
69,00
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na bezwodną masę (1)
Opis
Biały, krystaliczny proszek lub żółtawe grudki
Identyfikacja
Próba na obecność azotynów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,25 % (4 godz., nad żelem krzemionkowym)
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
(1) Może być sprzedawany wyłącznie w mieszaninie z solą lub substytutem soli.
E 251 AZOTAN SODU
I. AZOTAN SODU W POSTACI STAŁEJ
Nazwy synonimowe
Saletra chilijska; azotan sodu lub saletra sodowa
Definicja
Numer wg EINECS
231-554-3
Nazwa chemiczna
Azotan sodu
Wzór chemiczny
NaNO3
Masa cząsteczkowa
85,00
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, krystaliczny, lekko higroskopijny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność azotanów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
5,5–8,3 (5 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2 % (105 °C, 4 godz.)
Azotyny
Nie więcej niż 30 mg/kg w przeliczeniu na NaNO2
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
II. AZOTAN SODU W POSTACI PŁYNNEJ
Nazwy synonimowe
Definicja
Płynny azotan sodu jest roztworem wodnym azotanu sodu otrzymanym w wyniku reakcji chemicznej wodorotlenku sodu i kwasu azotowego w ilościach stechiometrycznych, bez późniejszej krystalizacji. Standardowe postacie przygotowane z płynnego azotanu sodu, zgodne z niniejszą specyfikacją, mogą zawierać kwas azotowy w nadmiernej ilości, jeżeli jest to wyraźnie stwierdzone i oznakowane
Numer wg EINECS
231-554-3
Nazwa chemiczna
Azotan sodu
Wzór chemiczny
NaNO3
Masa cząsteczkowa
85,00
Oznaczenie zawartości
Zawiera 33,5 %–40,0 % NaNO3
Opis
Jasna, bezbarwna ciecz
Identyfikacja
Próba na obecność azotanów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
1,5–3,5
Czystość
Wolny kwas azotowy
Nie więcej niż 0,01 %
Azotyny
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na NaNO2
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Specyfikacja dotyczy 35 % roztworu wodnego
Ε 252 AZOTAN POTASU
Nazwy synonimowe
Saletra chilijska; azotan sodu lub saletra sodowa
Definicja
Numer wg EINECS
231-818-8
Nazwa chemiczna
Azotan potasu
Wzór chemiczny
KNO3
Masa cząsteczkowa
101,11
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, krystaliczny proszek lub przezroczyste graniastosłupy o orzeźwiającym, słonym, ostrym smaku
Identyfikacja
Próba na obecność azotanów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
pH
4,5–8,5 (5 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1 % (105 °C, 4 godz.)
Azotyny
Nie więcej niż 20 mg/kg w przeliczeniu na KNO2
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ε 260 KWAS OCTOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
200-580-7
Nazwa chemiczna
Kwas octowy; kwas etanowy
Wzór chemiczny
C2H4O2
Masa cząsteczkowa
60,05
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,8 %
Opis
Klarowna, bezbarwna ciecz o ostrym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Temperatura wrzenia
118 °C przy ciśnieniu 760 mm (słupa rtęci)
Ciężar właściwy
Około 1049
Próba na obecność octanów
Roztwór trzykrotnie rozcieńczony daje dodatni wynik próby na obecność octanów
Temperatura krzepnięcia
Nie niższa niż 14,5 °C
Czystość
Pozostałości nielotne
Nie więcej niż 100 mg/kg
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu
Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy
Substancje łatwo ulegające utlenieniu
W naczyniu ze szklanym korkiem rozcieńczyć 2 ml próbki w 10 ml wody i dodać 0,1 ml 0,1 N nadmanganianu potasu. Różowy kolor nie zmienia się na brązowy przez 30 minut.
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 261 (i) OCTAN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
204-822-2
Nazwa chemiczna
Octan potasu
Wzór chemiczny
C2H3O2K
Masa cząsteczkowa
98,14
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezbarwne kryształy rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu lub biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o słabym zapachu octu
Identyfikacja
pH
7,5–9,0 (5 % roztwór wodny)
Próba na obecność octanów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 8 % (150 °C, 2 godz.)
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu
Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 261 (ii) DIOCTAN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Dioctan potasu jest molekularnym związkiem octanu potasu i kwasu octowego
Numer wg EINECS
224-217-7
Nazwa chemiczna
Wodorodioctan potasu
Wzór chemiczny
C4H7KO4
Masa cząsteczkowa
158,2
Oznaczenie zawartości
Zawiera 36–38 % wolnego kwasu octowego i 61–64 % octanu potasu
Opis
Białe kryształy
Identyfikacja
pH
4,5–5 (10 % roztwór wodny)
Próba na obecność octanów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 1 % (metoda Karla Fischera)
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu
Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 262 (i) OCTAN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
204-823-8
Nazwa chemiczna
Octan sodu
Wzór chemiczny
C2H3NaO2·nH2O (n = 0 lub 3)
Masa cząsteczkowa
Bezwodny:
82,03
Trójwodzian:
136,08
Oznaczenie zawartości
Zawiera (dla obu postaci: bezwodnej i trójwodzianu) nie mniej niż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezwodny:
Biały, bezwonny, ziarnisty, higroskopijny proszek
Trójwodzian:
Bezbarwne, przezroczyste kryształy lub ziarnisty, krystaliczny proszek, bezwonny lub o słabym zapachu octu Traci wodę krystalizacyjną pod wpływem ciepłego, suchego powietrza.
Identyfikacja
pH
8,0–9,5 (1% roztwór wodny)
Próba na obecność octanów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Bezwodny:
Nie więcej niż 2 % (120 °C, 4 godz.)
Trójwodzian:
Między 36 a 42 % (120 °C, 4 godz.)
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu
Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 262 (ii) DIOCTAN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Dioctan sodu jest molekularnym związkiem octanu sodu i kwasu octowego
Numer wg EINECS
204-814-9
Nazwa chemiczna
Wodorodioctan sodu
Wzór chemiczny
C4H7NaO4·nH2O (n = 0 lub 3)
Masa cząsteczkowa
142,09 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera 39–43 % wolnego kwasu octowego i 57–60 % octanu sodu
Opis
Biała, higroskopijna, krystaliczna substancja stała o zapachu octu
Identyfikacja
pH
4,5–5,0 (10 % roztwór wodny)
Próba na obecność octanów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu
Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 263 OCTAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
200-540-9
Nazwa chemiczna
Octan wapnia
Wzór chemiczny
Bezwodny:
C4H6O4Ca
Jednowodzian:
C4H6O4Ca·H2O
Masa cząsteczkowa
Bezwodny:
158,17
Jednowodzian:
176,18
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę.
Opis
Bezwodny octan wapnia jest białą, higroskopijną, objętościową, krystaliczną substancją stałą o lekko gorzkim smaku. Może posiadać słaby zapach kwasu octowego. Jednowodzian występuje w postaci igiełek, granulek lub proszku.
Identyfikacja
pH
6,0–9,0 (10 % roztwór wodny)
Próba na obecność octanów
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 11 % (155 °C, do stałej masy, w przypadku jednowodzianu)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,3 %
Kwas mrówkowy, mrówczany i inne substancje łatwo ulegające utlenieniu
Nie więcej niż 1 000 mg/kg w przeliczeniu na kwas mrówkowy
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 267 OCET BUFOROWANY
Nazwy synonimowe
Ocet buforowany (w postaci płynnej); ocet buforowany (w proszku)
Definicja
Ocet buforowany jest produktem płynnym lub suszonym przygotowanym przez dodanie środków buforujących do octu. Stosowanymi środkami buforującymi są wodorotlenki sodu/potasu (E 524 – E 525) oraz węglany sodu/potasu (E 500 – E 501). Ocet jest zgodny z normą europejską EN 13188:2000 i jest uzyskiwany wyłącznie ze źródła pochodzenia rolniczego (z wyjątkiem drewna/celulozy) w drodze podwójnej fermentacji, alkoholowej i kwaśnej. Podstawowymi składnikami octu buforowanego są kwas octowy i jego sole.
Oznaczenie zawartości
W postaci płynnej: 15–40 % (m/m) równoważnika kwasu octowego
W proszku: 55–75 % (m/m) równoważnika kwasu octowego
2–20 % (m/m) wolnego kwasu octowego
Opis
W postaci płynnej: lepka ciecz bezbarwna do brązowej
W proszku: krystaliczny proszek o barwie białej do kremowobiałej
Identyfikacja
W postaci płynnej: pH 4,75–7,5
W proszku: 4,75–6,75 (10 % roztwór wodny)
Czystość
Kationy
W postaci płynnej: nie więcej niż 10 % sodu i 30 % potasu
W proszku: nie więcej niż 30 % sodu i 40 % potasu
Zawartość wody
W proszku: nie więcej niż 18 % (metoda Karla Fischera)
Etanol
nie więcej niż 0,5 % m/m
Arsen
nie więcej niż 0,05 mg/kg
Ołów
nie więcej niż 0,05 mg/kg
Kadm
nie więcej niż 0,05 mg/kg
Rtęć
nie więcej niż 0,05 mg/kg
Ε 270 KWAS MLEKOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Zawiera mieszaninę kwasu mlekowego (C3H6O3) i mleczanu kwasu mlekowego C6H10O5). Jest otrzymywany w drodze fermentacji mlekowej cukrów lub wytwarzany syntetycznie.
Kwas mlekowy jest higroskopijny, a kiedy jest zatężany przez gotowanie, kondensuje do postaci mleczanu kwasu mlekowego, który w wyniku rozcieńczenia i ogrzania ulega hydrolizie do kwasu mlekowego.
Numer wg EINECS
200-018-0
Nazwa chemiczna
Kwas mlekowy; kwas 2-hydroksypropionowy; kwas 1-hydroksyetano-1-karboksylowy
Wzór chemiczny
C3H6O3
Masa cząsteczkowa
90,08
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 76 %
Opis
Bezbarwna lub żółtawa, prawie bezwonna ciecz o konsystencji syropu lub substancja stała
Identyfikacja
Próba na obecność mleczanów
Wynik dodatni
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Chlorki
Nie więcej niż 0,2 %
Siarczany
Nie więcej niż 0,25 %
Żelazo
Nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Uwaga: Niniejsza specyfikacja dotyczy 80 % roztworu wodnego; w przypadku słabszych roztworów wodnych należy wyliczyć wartości odpowiednio do zawartości kwasu mlekowego
Ε 280 KWAS PROPIONOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
201-176-3
Nazwa chemiczna
Kwas propionowy; kwas propanowy
Wzór chemiczny
C3H6O2
Masa cząsteczkowa
74,08
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,5 %
Opis
Bezbarwna lub lekko żółtawa, oleista ciecz o lekko ostrym zapachu
Identyfikacja
Temperatura topnienia
– 22 °C
Zakres temperatur destylacji
138,5 °C do 142,5 °C
Czystość
Pozostałości nielotne
Nie więcej niż 0,01 %, po suszeniu w temperaturze 140 °C do stałej masy
Aldehydy
Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na formaldehyd
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 281 PROPIONIAN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
205-290-4
Nazwa chemiczna
Propionian sodu; propanian sodu
Wzór chemiczny
C3H5O2Na
Masa cząsteczkowa
96,06
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 °C
Opis
Biały, krystaliczny, higroskopijny proszek lub drobny, biały proszek
Identyfikacja
Próba na obecność propionianów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
7,5–10,5 (10 % roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 4 % (105 °C, 2 godz.)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,1 %
Żelazo
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 282 PROPIONIAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
223-795-8
Nazwa chemiczna
Propionian wapnia
Wzór chemiczny
C6H10O4Ca
Masa cząsteczkowa
186,22
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 °C
Opis
Biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność propionianów
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
pH
6,0–9,0 (10 % roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 4 % (105 °C, 2 godz.)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,3 %
Żelazo
Nie więcej niż 50 mg/kg
Fluorki
Nie więcej niż 20 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 283 PROPIONIAN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
206-323-5
Nazwa chemiczna
Propionian potasu; propanian potasu
Wzór chemiczny
C3H5KO2
Masa cząsteczkowa
112,17
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % po suszeniu przez dwie godziny w temperaturze 105 °C
Opis
Biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność propionianów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 4 % (105 °C, 2 godz.)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,1 %
Żelazo
Nie więcej niż 30 mg/kg
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 284 KWAS BOROWY
Nazwy synonimowe
Kwas borny; kwas ortoborowy; borofaks
Definicja
Numer wg EINECS
233-139-2
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
H3BO3
Masa cząsteczkowa
61,84
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,5 %
Opis
Bezbarwne, bezwonne, przezroczyste kryształy lub białe granulki lub proszek, lekko oleiste w dotyku; w naturze występują jako minerał sassolin
Identyfikacja
Temperatura topnienia
Przy około 171 °C
Próba palności
Pali się delikatnym, zielonym płomieniem
pH
3,8–4,8 (3,3 % roztwór wodny)
Czystość
Nadtlenki
Po dodaniu roztworu KI nie pojawia się zabarwienie
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 285 CZTEROBORAN SODU (BORAKS)
Nazwy synonimowe
Boran sodu
Definicja
Numer wg EINECS
215-540-4
Nazwa chemiczna
Tetraboran sodu; biboran sodu; piroboran sodu; bezwodny tetraboran
Wzór chemiczny
Na2B4O7
Na2B4O7·10H2O
Masa cząsteczkowa
201,27
Oznaczenie zawartości
Opis
Proszek lub podobne do szkła płytki, matowiejące pod wpływem powietrza; powoli rozpuszczalne w wodzie
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
Między 171 °C a 175 °C z rozkładem
Czystość
Nadtlenki
Po dodaniu roztworu KI nie pojawia się zabarwienie
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 290 DWUTLENEK WĘGLA
Nazwy synonimowe
Gazowy dwutlenek węgla; suchy lód (w postaci stałej); bezwodnik węglowy
Definicja
Numer wg EINECS
204-696-9
Nazwa chemiczna
Dwutlenek węgla
Wzór chemiczny
CO2
Masa cząsteczkowa
44,01
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % v/v w przeliczeniu na substancję gazową
Opis
W normalnych warunkach otoczenia bezbarwny gaz o lekko gryzącym zapachu. Dwutlenek węgla jako produkt handlowy jest transportowany i sprzedawany w postaci ciekłej w butlach ciśnieniowych lub systemach magazynowania luzem, lub w sprasowanych blokach jako „suchy lód”. W postaci stałej (suchy lód) zawiera zazwyczaj dodane substancje, takie jak glikol propylenowy lub olej mineralny, jako substancje wiążące.
Identyfikacja
Tworzenie osadu
Podczas przepuszczania strumienia próbki przez roztwór wodorotlenku baru powstaje biały osad, który musując rozpuszcza się w rozcieńczonym kwasie octowym.
Czystość
Kwasowość
915 ml gazu przepuszczonego przez 50 ml świeżo przegotowanej wody nie może wytworzyć więcej kwasu oznaczanego przy użyciu oranżu metylowego niż jest zawarte w 50 ml świeżo przegotowanej wody, do której dodano 1 ml kwasu chlorowodorowego (0,01 N).
Substancje redukujące, fosfan i siarkowodór
915 ml gazu przepuszczonego przez 25 ml amoniakalnego azotanu srebra, do którego dodano 3 ml amoniaku, nie może powodować zmętnienia lub sczernienia roztworu.
Tlenek węgla
Nie więcej niż 10 μl/l
Zawartość oleju
Nie więcej niż 5 mg/kg
E 296 KWAS JABŁKOWY
Nazwy synonimowe
Kwas DL-jabłkowy
Definicja
Numer wg EINECS
230-022-8, 210-514-9, 202-601-5
Nazwa chemiczna
Kwas DL-jabłkowy; kwas hydroksybutanodiowy; kwas hydroksybursztynowy
Wzór chemiczny
C4H6O5
Masa cząsteczkowa
134,09
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 %
Opis
Biały lub prawie biały krystaliczny proszek lub granulki
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
127 °C–132 °C
Próba na obecność jabłczanów
Wynik dodatni
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Kwas fumarowy
Nie więcej niż 1,0 %
Kwas maleinowy
Nie więcej niż 0,05 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 297 KWAS FUMAROWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
203-743-0
Nazwa chemiczna
Kwas trans-butenediowy; kwas trans- 1,2-etylenodikarboksylowy
Wzór chemiczny
C4H4O4
Masa cząsteczkowa
116,07
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, krystaliczny proszek lub granulki
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
286 °C–302 °C (zamknięta kapilara, szybkie podgrzewanie)
Próba na obecność podwójnych wiązań
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego
Wynik dodatni
pH
3,0–3,2 (0,05 % roztwór w temperaturze 25 °C)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (120 °C, 4 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Kwas maleinowy
Nie więcej niż 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 300 KWAS ASKORBINOWY, KWAS L-ASKORBINOWY
Nazwy synonimowe
Kwas L-ksylo-askorbinowy; kwas L(+)-askorbinowy
Definicja
Numer wg EINECS
200-066-2
Nazwa chemiczna
Kwas L-askorbinowy; kwas askorbinowy; 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-lakton; 3-keto-L-gulofuranolakton
Wzór chemiczny
C6H8O6
Masa cząsteczkowa
176,13
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % C6H8O6 po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym przez 24 godz.
Opis
Bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej do bladożółtej
Zakres temperatur topnienia
Między 189 °C a 193 °C z rozkładem
Identyfikacja
Próba na obecność kwasu askorbinowego
Wynik dodatni
pH
Między 2,4 a 2,8 (2 % roztwór wodny)
Skręcalność właściwa
[α]D
20 między + 20,5° a + 21,5° (10 % m/v roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,4 % (w próżni nad kwasem siarkowym, przez 24 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 301 ASKORBINIAN SODU
Nazwy synonimowe
L-askorbinian sodu, sól monosodowa kwasu L-askorbinowego
Definicja
Numer wg EINECS
205-126-1
Nazwa chemiczna
Askorbinian sodu; L-askorbinian sodu; 2,3-didehydro-L-treo-heksono- 1,4-lakton enolanu sodowego; 3-keto-L-gulofurano-lakton enolanu sodowego
Wzór chemiczny
C6H7O6Na
Masa cząsteczkowa
198,11
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % C6H7O6Na askorbinianu sodu po suszeniu w próżni w eksykatorze z kwasem siarkowym przez 24 godz.
Opis
Bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej, ciemniejący pod wpływem światła
Identyfikacja
Próba na obecność askorbinianów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
Między 6,5 a 8,0 (10 % roztwór wodny)
Skręcalność właściwa
[α]D
20 między + 103° a + 106° (10 % m/v roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,25 % (w próżni nad kwasem siarkowym, przez 24 godz.)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 302 ASKORBINIAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Diwodzian askorbinianu wapnia
Definicja
Numer wg EINECS
227-261-5
Nazwa chemiczna
Diwodzian askorbinianu wapnia; sól wapniowa 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-laktonu, diwodzian
Wzór chemiczny
C12H14O12Ca·2H2O
Masa cząsteczkowa
426,35
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych
Opis
Bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej do lekko bladoszarawożółtej
Identyfikacja
Próba na obecność askorbinianów
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
pH
Między 6,0 a 7,5 (10 % roztwór wodny)
Skręcalność właściwa
[α]D
20 między + 95° a + 97° (5 % m/v roztwór wodny)
Czystość
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Substancje lotne
Nie więcej niż 0,3 % oznaczone po suszeniu w temperaturze pokojowej przez 24 godz. w eksykatorze z kwasem siarkowym lub pięciotlenkiem fosforu
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 304 (i) PALMITYNIAN ASKORBYLU
Nazwy synonimowe
Palmitynian L-askorbylu
Definicja
Numer wg EINECS
205-305-4
Nazwa chemiczna
Palmitynian askorbylu; palmitynian L-askorbylu; 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-laktono-6-palmitynian; 6-palmitoilo-3-keto-L-gulofuranolakton
Wzór chemiczny
C22H38O7
Masa cząsteczkowa
414,55
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę.
Opis
Biały lub żółtawobiały proszek o zapachu cytrusowym
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
Między 107 °C a 117 °C
Skręcalność właściwa
[α]D
20 między + 21° a + 24° (5 % m/v roztwór metanolu)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2,0 % (piec próżniowy, 56 °C–60 °C, 1 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 304 (ii) STEARYNIAN ASKORBYLU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
246-944-9
Nazwa chemiczna
Stearynian askorbylu; stearynian L-askorbylu; 2,3-didehydro-L-treo-heksono-1,4-laktono-6-stearynian; 6-stearoilo-3-keto-L-gulofuranolakton
Wzór chemiczny
C24H42O7
Masa cząsteczkowa
442,6
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 %
Opis
Biały lub żółtawobiały proszek o zapachu cytrusopodobnym
Identyfikacja
Temperatura topnienia
Około 116 °C
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2,0 % (piec próżniowy, 56 °C–60 °C, 1 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 306 MIESZANINA TOKOFEROLI
Nazwy synonimowe
Definicja
Produkt otrzymywany w wyniku destylacji próżniowej z parą wodną jadalnych produktów zawierających oleje roślinne, składających się ze skoncentrowanych tokoferoli i tokotrienoli
Zawiera tokoferole takie, jak d-α-, d-β-, d-γ- i d-δ-tokoferole
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
430,71 (d-α-tokoferol)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 34 % tokoferoli ogółem
Opis
Klarowny, lepki olej o łagodnym, charakterystycznym zapachu i smaku, o barwie brązowawoczerwonej do czerwonej. Może wykazywać się nieznacznym rozdzieleniem składników woskopodobnych w formie mikrokryształków
Identyfikacja
Za pomocą odpowiedniej metody chromatografii gazowo-cieczowej
Skręcalność właściwa
[α]D
20 nie mniej niż + 20°
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu. Miesza się z eterem
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 307 ALFA-TOKOFEROL
Nazwy synonimowe
dl-α-tokoferol; (all rac)-α-tokoferol
Definicja
Numer wg EINECS
233-466-0
Nazwa chemiczna
DL-5,7,8-trimetylotokol; DL-2,5,7,8-tetrametylo-2-(4',8',12'-trimetylotridecylo)-6-chromanol
Wzór chemiczny
C29H50O2
Masa cząsteczkowa
430,71
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 96 %
Opis
Prawie bezwonny, klarowny, lepki olej o barwie lekko żółtej do bursztynowej, utleniający się i ciemniejący pod wpływem powietrza lub światła
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, miesza się z eterem
Spektrofotometria
W etanolu absolutnym maksimum absorpcji przy około 292 nm
Skręcalność właściwa
[α]D
25 0° ± 0,05° (1:10 roztwór w chloroformie)
Czystość
Współczynnik załamania światła
[n]D
20 1,503–1,507
Absorpcja specyficzna w etanolu
(292 nm) 71–76
(0,01 g w 200 ml etanolu absolutnego)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ε 308 GAMMA-TOKOFEROL
Nazwy synonimowe
dl-γ-tokoferol
Definicja
Numer wg EINECS
231-523-4
Nazwa chemiczna
2,7,8-trimetylo-2-(4’,8’,12’-trimetylotridecylo)-6-chromanol
Wzór chemiczny
C28H48O2
Masa cząsteczkowa
416,69
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97 %
Opis
Klarowny, lepki olej o barwie bladożółtej, który utlenia się i ciemnieje pod wpływem powietrza lub światła
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum absorpcji w etanolu absolutnym przy około 298 nm i 257 nm
Czystość
Absorpcja specyficzna w etanolu
(298 nm) między 91 a 97
(257 nm) między 5,0 a 8,0
Współczynnik załamania światła
[n] D
20 1,503–1,507
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 309 DELTA-TOKOFEROL
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
204-299-0
Nazwa chemiczna
2,8-dimetylo-2-(4’,8’,12’-trimetyltridecylo)-6-chromanol
Wzór chemiczny
C27H46O2
Masa cząsteczkowa
402,7
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97 %
Opis
Klarowny, lepki olej o barwie bladożółtej lub pomarańczowej, który utlenia się i ciemnieje pod wpływem powietrza lub światła
Identyfikacja
Spektrometria
Maksimum absorpcji w etanolu absolutnym przy około 298 nm i 257 nm
Czystość
Absorpcja specyficzna
w etanolu
(298 nm) między 89 a 95
(257 nm) między 3,0 a 6,0
Współczynnik załamania światła
[n] D
20 1,500–1,504
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 310 GALUSAN PROPYLU
Nazwy synonimowe
Definicja
Galusan propylu jest wytwarzany w drodze estryfikacji kwasu galusowego propanolem. Reakcja jest katalizowana kwasem siarkowym.
Numer wg EINECS
204-498-2
Nazwa chemiczna
Galusan propylu; ester propylowy kwasu galusowego; ester n-propylowy kwasu 3,4,5-trihydroksybenzoesowego
Wzór chemiczny
C10H12O5
Masa cząsteczkowa
212,20
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Krystaliczna, bezwonna substancja stała o barwie białej do kremowobiałej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, eterze i propan-l,2-diolu
Zakres temperatur topnienia
Między 146 °C a 150 °C po suszeniu w temperaturze 110 °C przez cztery godziny
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (110 °C, 4 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Wolny kwas
Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na kwas galusowy)
Absorpcja specyficzna w etanolu
(275 nm) nie mniej niż 485 i nie więcej niż 520
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,3 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 315 KWAS IZOASKORBINOWY (ERYTROBOWY)
Nazwy synonimowe
Kwas d-araboaskorbinowy
Definicja
Numer wg EINECS
201-928-0
Nazwa chemiczna
g-lakton kwasu d-erytro-heks-2-enowego; kwas izoaskorbinowy; kwas d-izoaskorbinowy
Wzór chemiczny
C6H8O6
Masa cząsteczkowa
176,13
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę.
Opis
Krystaliczna substancja stała o barwie białej do lekko żółtej, która ciemnieje stopniowo pod wpływem światła
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
Około 164 °C do 172 °C z rozkładem
Próba na obecność kwasu askorbinowego / reakcja barwna
Wynik dodatni
Skręcalność właściwa
[α]D
2510 % (m/v) roztwór wodny między - 16,5° a - 18,0°
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,4 % po suszeniu (obniżone ciśnienie, na żelu krzemionkowym, przez 3 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,3 %
Szczawiany
Do roztworu 1 g w 10 ml wody dodać 2 krople lodowatego kwasu octowego i 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny.
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ε 316 IZOASKORBINIAN SODU
Nazwy synonimowe
Izoaskorbinian sodu
Definicja
Numer wg EINECS
228-973-9
Nazwa chemiczna
Izoaskorbinian sodu; sól sodowa kwasu d-izoaskorbinowego; sól sodowa 2,3-didehydro-d-erytro-heksono-1,4-laktonu 3-keto-d-gulofuranolakton enolanu sodowego, monowodzian
Wzór chemiczny
C6H7O6Na·H2O
Masa cząsteczkowa
216,13
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w próżni w eksykatorze nad kwasem siarkowym przez 24 godz., w przeliczeniu na substancję jednowodną
Opis
Biała, krystaliczna substancja stała
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu
Próba na obecność kwasu askorbinowego / reakcja barwna
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
5,5–8,0 (10 % roztwór wodny)
Skręcalność właściwa
[α]D
25 10 % (m/v) roztwór wodny między + 95° a + 98°
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,25 % po suszeniu (w próżni, nad kwasem siarkowym, przez 24 godz.)
Szczawiany
Do roztworu 1 g w 10 ml wody dodać 2 krople lodowatego kwasu octowego i 5 ml 10 % roztworu octanu wapnia. Roztwór powinien pozostać klarowny.
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 319 TERT-BUTYLOHYDROCHINON (TBHQ)
Nazwy synonimowe
TBHQ
Definicja
Numer wg EINECS
217-752-2
Nazwa chemiczna
Trzeciorzędowy butylo-1,4-benzenodiol; 2-(1,1-dimetyloetylo)-1,4-benzenodiol
Wzór chemiczny
C10H14O2
Masa cząsteczkowa
166,22
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % C10H14O2
Opis
Biała, krystaliczna substancja stała o charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu
Temperatura topnienia
Nie mniej niż 126,5 °C
Fenole
Około 5 mg próbki rozpuścić w 10 ml metanolu i dodać 10,5 ml roztworu dimetyloaminy (1:4). Powstaje roztwór o barwie czerwonej do różowej
Czystość
Tert-butylo-p-benzochinon
Nie więcej niż 0,2 %
2,5-di-(tert-butylo)-hydrochinon
Nie więcej niż 0,2 %
Hydroksychinon
Nie więcej niż 0,1 %
Toluen
Nie więcej niż 25 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 320 BUTYLOHYDROKSYANIZOL (BHA)
Nazwy synonimowe
BHA
Definicja
Numer wg EINECS
246-563-8
Nazwa chemiczna
3-trzeciorzędowy-butylo-4-hydroksyanisol; mieszanina 2-trzeciorzędowego-butylo-4-hydroksyanisolu z 3-trzeciorzędowym-butylo-4-hydroksyanisolem
Wzór chemiczny
C11H16O2
Masa cząsteczkowa
180,25
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98,5 % C11H16O2 i nie mniej niż 85 % izomeru 3-trzeciorzędowego-butylo-4-hydroksy-anizolu
Opis
Płatki lub woskowata substancja stała o lekko aromatycznym zapachu, o barwie białej lub lekko żółtej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, łatwo rozpuszczalny w etanolu
Zakres temperatur topnienia
Między 48 °C a 63 °C
Reakcja barwna
Dodatni wynik próby na obecność grup fenolowych
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,05 % po prażeniu kalcynującym w temperaturze 800 ± 25 °C
Zanieczyszczenia fenolowe
Nie więcej niż 0,5 %
Absorpcja specyficzna
(290 nm) nie mniej niż 190 i nie więcej niż 210
(228 nm) nie mniej niż 326 i nie więcej niż 345
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 321 BUTYLOHYDROKSYTOLUEN (BHT)
Nazwy synonimowe
BHT
Definicja
Numer wg EINECS
204-881-4
Nazwa chemiczna
2,6-ditert-butylo-p-krezol; 4-metylo-2,6-ditertbutylofenol
Wzór chemiczny
C15H24O
Masa cząsteczkowa
220,36
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 %
Opis
Substancja stała o barwie białej, krystaliczna lub w postaci płatków, bezwonna lub o charakterystycznym, słabym, aromatycznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie i propano-1,2-diolu
Dobrze rozpuszczalny w etanolu
Temperatura topnienia
W temperaturze 70 °C
Spektrometria
Absorpcja w zakresie 230–320 nm 2 cm warstwy roztworu 1:100 000 bezwodnego etanolu wykazuje maksimum tylko przy 278 nm
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,005 %
Zanieczyszczenia fenolowe
Nie więcej niż 0,5 %
Absorpcja specyficzna w etanolu
(278 nm) nie mniej niż 81 i nie więcej niż 88
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 322 LECYTYNY
Nazwy synonimowe
Fosfatydy; fosfolipidy
Definicja
Lecytyny są mieszaninami lub frakcjami fosfatydów otrzymanymi w wyniku procesów fizycznych ze środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego, łącznie z produktami hydrolizy otrzymanymi w wyniku użycia właściwych, bezpiecznych enzymów. Produkt końcowy nie może wykazywać oznak pozostałości aktywności enzymów.
Lecytyny mogą być lekko wybielane w środowisku wodnym przy użyciu nadtlenku wodoru. Utlenianie nie może zmieniać chemicznie fosfatydów lecytynowych.
Numer wg EINECS
232-307-2
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Lecytyny: nie mniej niż 60,0 % substancji nierozpuszczalnych w acetonie
Lecytyny hydrolizowane: nie mniej niż 56,0 % substancji nierozpuszczalnych w acetonie
Opis
Lecytyny: brązowy płyn lub półpłynna, lepka masa lub proszek
Lecytyny hydrolizowane: jasnobrązowy lub brązowy, lepki płyn lub pasta
Identyfikacja
Próba na obecność choliny
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Próba na obecność hydrolizowanej lecytyny
Do zlewki o pojemności 800 ml wlać 500 ml wody (30–35 °C). Następnie powoli dodawać 50 ml próbki, stale mieszając. Hydrolizowana lecytyna utworzy jednorodną emulsję. Niehydrolizowana lecytyna utworzy oddzielną masę około 50 g
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 1 godz.)
Substancje nierozpuszczalne w toluenie
Nie więcej niż 0,3 %
Liczba kwasowa
Lecytyny: nie więcej niż 35 mg wodorotlenku potasu na gram
Lecytyny hydrolizowane: nie więcej niż 45 mg wodorotlenku potasu na gram
Liczba nadtlenkowa
Równa lub mniejsza niż 10
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 322a LECYTYNA OWSIANA
Nazwy synonimowe
Frakcjonowany olej owsiany
Definicja
Lecytyna owsiana jest frakcjonowanym olejem owsianym bogatym w lipidy polarne, głównie galaktolipidy. Lecytynę owsianą wytwarza się z ziaren owsa o jakości spożywczej, które są przesiewane i ekstrahowane przy użyciu etanolu w podwyższonej temperaturze w celu uzyskania surowego ekstraktu lipidowego. Ten surowy ekstrakt poddaje się wieloetapowemu parowaniu i filtrowaniu, co pozwala na uzyskanie surowego oleju owsianego, który jest oddzielany, odparowywany i filtrowany w celu wytworzenia lecytyny owsianej.
Do ekstrakcji jako rozpuszczalnik ekstrakcyjny można stosować wyłącznie etanol.
Numer wg EINECS
281-672-4
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 30 % lipidów polarnych nierozpuszczalnych w acetonie
Opis
Żółtawo-brązowy lepki płyn
Identyfikacja
Cholina
Nie więcej niż 2 g/100 g
Fosfor
Nie mniej niż 0,5 %
Lipidy polarne
Nie mniej niż 35 % (m/m)
Lipidy obojętne
55–65 % (m/m)
Nasycone
17-20 % (m/m)
Jednonienasycone
38–42 % (m/m)
Wielonienasycone
38–42 % (m/m)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2 %
Substancje nierozpuszczalne w toluenie
Nie więcej niż 1 % (m/m)
Wartość kwasowa
Nie więcej niż 30 mg KOH/g
Liczba nadtlenkowa
Mniej niż 10 meq O2/kg tłuszczu
Pozostałości rozpuszczalników
Etanol Nie więcej niż 300 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,05 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,02 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,05 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Liczba drobnoustrojów tlenowych
Nie więcej niż 1 000 jtk/g
Drożdże
Nie więcej niż 100 jtk/g
Pleśnie
Nie więcej niż 100 jtk/g
Enterobakterie
Nie więcej niż 10 jtk/g
Zarodniki tlenowe
Nie więcej niż 1 jtk/g
Inne
Gluten
Nie więcej niż 20 mg/kg
Ε 325 MLECZAN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
200-772-0
Nazwa chemiczna
Mleczan sodu; 2-hydroksypropanian sodu
Wzór chemiczny
C3H5NaO3
Masa cząsteczkowa
112,06 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 66 %
Opis
Colourless, transparent, liquid. Bezwonny lub o słabym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Próba na obecność mleczanów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
6,5–7,5 (20 % roztwór wodny)
Czystość
Kwasowość
Nie więcej niż 0,5 % po suszeniu w przeliczeniu na kwas mlekowy
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Substancje redukujące
Brak redukcji roztworu Fehlinga
Uwaga: Specyfikacja dotyczy 60 % roztworu wodnego
Ε 326 MLECZAN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
213-631-3
Cheminal name
Mleczan potasu; 2-hydroksypropanian potasu
Wzór chemiczny
C3H5O3K
Masa cząsteczkowa
128,17 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 66 %
Opis
Lekko lepka, prawie bezwonna, klarowna ciecz. Bezwonny lub o słabym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Spalanie
Spalić roztwór mleczanu potasu do uzyskania popiołu. Popiół jest zasadowy, a po dodaniu kwasu musuje
Reakcja barwna
Nanieść 2 ml roztworu mleczanu potasu na 5 ml 1:100 roztworu katechiny w kwasie siarkowym. W miejscu kontaktu powstaje głęboki, ciemnoczerwony kolor.
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność mleczanów
Wynik dodatni
Czystość
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kwasowość
Rozpuścić 1 g roztworu mleczanu potasu w 20 ml wody, dodać 3 krople fenoloftaleiny TS i miareczkować 0,1 Ν wodorotlenku sodu. Ilość zużytej substancji nie powinna przekraczać 0,2 ml.
Substancje redukujące
Brak redukcji roztworu Fehlinga
Uwaga: Specyfikacja dotyczy 60 % roztworu wodnego
Ε 327 MLECZAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
212-406-7
Nazwa chemiczna
Dimleczan wapnia; dimleczan wapnia, wodzian; sól wapniowa kwasu 2-hydroksypropionowego
Wzór chemiczny
(C3H5O2)2 Ca·nH2O (n = 0–5)
Masa cząsteczkowa
218,22 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę.
Opis
Prawie bezwonny, biały, krystaliczny proszek lub granulki
Identyfikacja
Próba na obecność mleczanów
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie i praktycznie nierozpuszczalny w etanolu
pH
Między 6,0 a 8,0 (5 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
bezwodny: nie więcej niż 3,0 % (120 °C, 4 godz.)
z 1 cząsteczką wody: nie więcej niż 8,0 % (120 °C, 4 godz.)
z 3 cząsteczkami wody: nie więcej niż 20,0 % (120 °C, 4 godz.)
z 4,5 cząsteczkami wody: nie więcej niż 27,0 % (120 °C, 4 godz.)
Kwasowość
Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na suchą masę jako kwas mlekowy
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Substancje redukujące
Brak redukcji roztworu Fehlinga
Ε 330 KWAS CYTRYNOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Kwas cytrynowy jest wytwarzany na pożywce z soku cytrynowego lub ananasowego, w drodze fermentacji roztworów węglowodanów lub na innych odpowiednich pożywkach przy zastosowaniu grzybów Candida spp. lub nietoksycznych szczepów Aspergillus niger
Numer wg EINECS
201-069-1
Nazwa chemiczna
Kwas cytrynowy; kwas 2-hydroksy-1,2,3-propanotrikarboksylowy; kwas β-hydroksytrikarbalitykowy
Wzór chemiczny
a) C6H8O7 (postać bezwodna)
b) C6H8O7·H2O (postać jednowodna)
Masa cząsteczkowa
a) 192,13 (postać bezwodna)
b) 210,15 (jednowodzian)
Oznaczenie zawartości
Kwas cytrynowy może występować w postaci bezwodnej lub może zawierać jedną cząsteczkę wody. Kwas cytrynowy zawiera nie mniej niż 99,5 % C6H8O7 w przeliczeniu na bezwodną substancję
Opis
Kwas cytrynowy jest bezwonną, krystaliczną substancją stałą o barwie białej lub bezbarwną, o silnym, kwaśnym smaku. Jednowodzian traci wodę krystalizacyjną pod wpływem suchego powietrza
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu, rozpuszczalny w eterze
Czystość
Zawartość wody
Bezwodny kwas cytrynowy zawiera nie więcej niż 0,5 % wody; kwas cytrynowy w postaci jednowodzianu zawiera nie więcej niż 8,8 % wody (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,05 % po prażeniu kalcynującym w temperaturze 800 ± 25 °C
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg, w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu
Substancje łatwo ulegające zwęgleniu
1 g sproszkowanej próbki ogrzewać z 10 ml minimum 98 % kwasu siarkowego w łaźni wodnej w temperaturze 90 °C w ciemności przez jedną godzinę. Nie powinny powstać żadne zmiany, oprócz co najwyżej jasnobrązowego zabarwienia (płyn porównawczy K)
Ε 331 (i) CYTRYNIAN MONOSODOWY
Nazwy synonimowe
Monozasadowy cytrynian sodu
Definicja
Numer wg EINECS
242-734-6
Nazwa chemiczna
Cytrynian monosodowy; sól monosodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego
Wzór chemiczny
a) C6H7O7Na (postać bezwodna)
b) C6H7O7Na·H2O (postać jednowodna)
Masa cząsteczkowa
a) 214,11 (postać bezwodna)
b) 232,23 (jednowodzian)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy
Identyfikacja
Próba na obecność cytrynianów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
Między 3,5 a 3,8 (1 % roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
bezwodny: nie więcej niż 1,0 % (140 °C, 0,5 godz.)
jednowodzian: nie więcej niż 8,8 % (180 °C, 4 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 331 (ii) CYTRYNIAN DISODOWY
Nazwy synonimowe
Dizasadowy cytrynian sodu
Definicja
Numer wg EINECS
205-623-3
Nazwa chemiczna
Cytrynian disodowy; sól disodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól disodowa kwasu cytrynowego z 1,5 cząsteczki wody
Wzór chemiczny
C6H6O7Na2·1,5H2O
Masa cząsteczkowa
263,11
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy
Identyfikacja
Próba na obecność cytrynianów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
Między 4,9 a 5,2 (1 % roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 13,0 % (180 °C, 4 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 331 (iii) CYTRYNIAN TRISODOWY
Nazwy synonimowe
Trizasadowy cytrynian sodu
Definicja
Numer wg EINECS
200-675-3
Nazwa chemiczna
Cytrynian trisodowy; sól trisodowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól trisodowa kwasu cytrynowego w postaci bezwodnej, dwuwodzianu lub pięciowodzianu
Wzór chemiczny
Bezwodny: C6H5O7Na3
Uwodniony: C6H5O7Na3·nH2O (n = 2 lub 5)
Masa cząsteczkowa
258,07 (postać bezwodna)
294,10 (postać uwodniona n = 2)
348,16 (postać uwodniona n = 5)
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy
Identyfikacja
Próba na obecność cytrynianów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
Między 7,5 a 9,0 (5 % roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Bezwodny: nie więcej niż 1,0 % (180 °C, 18 godz.)
Dwuwodzian: 10,0 do 13,0 % (180 °C, 18 godz.)
Pięciowodzian: nie więcej niż 30,3 % (180 °C, 4 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 332 (i) CYTRYNIAN MONOPOTASOWY
Nazwy synonimowe
Monozasadowy cytrynian potasowy
Definicja
Numer wg EINECS
212-753-4
Nazwa chemiczna
Cytrynian monopotasowy; sól monopotasowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; bezwodna sól monopotasowa kwasu cytrynowego
Wzór chemiczny
C6H7O7K
Masa cząsteczkowa
230,21
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryształy
Identyfikacja
Próba na obecność cytrynianów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
pH
Między 3,5 a 3,8 (1 % roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1,0 % (180 °C, 4 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 332 (ii) CYTRYNIAN TRIPOTASOWY
Nazwy synonimowe
Trizasadowy cytrynian potasowy
Definicja
Numer wg EINECS
212-755-5
Nazwa chemiczna
Cytrynian tripotasowy; sól tripotasowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól tripotasowa kwasu cytrynowego, jednowodzian
Wzór chemiczny
C6H5O7K3·H2O
Masa cząsteczkowa
324,42
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, higroskopijny, ziarnisty proszek lub przezroczyste kryształy
Identyfikacja
Próba na obecność cytrynianów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
pH
Między 7,5 a 9,0 (5 % roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 6,0 % (180 °C, 4 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 333 (i) CYTRYNIAN MONOWAPNIOWY
Nazwy synonimowe
Monozasadowy cytrynian wapnia
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Cytrynian monowapniowy; sól monowapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól monowapniowa kwasu cytrynowego, jednowodzian
Wzór chemiczny
(C6H7O7)2Ca·H2O
Masa cząsteczkowa
440,32
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Drobny biały proszek
Identyfikacja
Próba na obecność cytrynianów
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
pH
Między 3,2 a 3,5 (1 % roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 7,0 % (180 °C, 4 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Glin
Nie więcej niż 30 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Węglany
Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2N kwasu chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków.
Ε 333 (ii) CYTRYNIAN DIWAPNIOWY
Nazwy synonimowe
Dizasadowy cytrynian wapnia
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Cytrynian diwapniowy; sól diwapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól diwapniowa kwasu cytrynowego, trójwodzian
Wzór chemiczny
(C6H7O7)2Ca2·3H2O
Masa cząsteczkowa
530,42
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Drobny biały proszek
Identyfikacja
Próba na obecność cytrynianów
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 20,0 % (180 °C, 4 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Glin
Nie więcej niż 30 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Węglany
Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2N kwasu chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków.
Ε 333 (ii) CYTRYNIAN TRIWAPNIOWY
Nazwy synonimowe
Trizasadowy cytrynian wapnia
Definicja
Numer wg EINECS
212-391-7
Nazwa chemiczna
Cytrynian triwapniowy; sól triwapniowa kwasu 2-hydroksy-1,2,3-propano-trikarboksylowego; sól triwapniowa kwasu cytrynowego, trójwodzian
Wzór chemiczny
(C6H6O7)2Ca3·4H2O
Masa cząsteczkowa
570,51
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Drobny biały proszek
Identyfikacja
Próba na obecność cytrynianów
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 14,0 % (180 °C, 4 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Glin
Nie więcej niż 30 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Węglany
Podczas rozpuszczania 1 g cytrynianu wapnia w 10 ml 2N kwasu chlorowodorowego nie może uwolnić się więcej niż kilka oddzielnych pęcherzyków.
E 334 KWAS WINOWY L(+), KWAS WINOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
201-766-0
Nazwa chemiczna
Kwas L-winowy; kwas L-2,3-dihydroksybutanodiowy; kwas d-α,β-dihydroksybursztynowy
Wzór chemiczny
C4H6O6
Masa cząsteczkowa
150,09
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezbarwna lub przezroczysta substancja stała lub biały, krystaliczny proszek
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
Między 168 °C a 170 °C
Próba na obecność winianów
Wynik dodatni
Skręcalność właściwa
[α]D
20 między + 11,5° a + 13,5° (20 % m/v roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (nad P2O5, 3 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 1 000 mg/kg (po prażeniu kalcynującym w temperaturze 800 ± 25 °C)
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu
Ε 335 (i) WINIAN MONOSODOWY
Nazwy synonimowe
Sól monosodowa kwasu L(+)-winowego
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Sól monosodowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego; sól monosodowa kwasu L(+)-winowego, jednowodzian
Wzór chemiczny
C4H5O6Na·H2O
Masa cząsteczkowa
194,05
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Przezroczyste, bezbarwne kryształy
Identyfikacja
Próba na obecność winianów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 10,0 % (105 °C, 4 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 335 (ii) WINIAN DISODOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
212-773-3
Nazwa chemiczna
L-winian disodowy; (+)- winian disodowy; sól disodowa kwasu (+)-2,3-dihydroksybutanodiowego; sól disodowa kwasu L (+)-winowego, dwuwodzian
Wzór chemiczny
C4H4O6Na2·2H2O
Masa cząsteczkowa
230,8
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Przezroczyste, bezbarwne kryształy
Identyfikacja
Próba na obecność winianów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
1 gram jest nierozpuszczalny w 3 ml wody. Nierozpuszczalny w etanolu
pH
Między 7,0 a 7,5 (1 % roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 17,0 % (150 °C, 4 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 336 (i) WINIAN MONOPOTASOWY
Nazwy synonimowe
Monozasadowy winian potasu
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Bezwodna sól monopotasowa kwasu L (+)-winowego; sól monopotasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego
Wzór chemiczny
C4H5O6K
Masa cząsteczkowa
188,16
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na bezwodną masę.
Opis
Biały krystaliczny lub ziarnisty proszek
Identyfikacja
Próba na obecność winianów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Temperatura topnienia
230 °C
pH
3,4 (1% roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 4 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 336 (ii) WINIAN DIPOTASOWY
Nazwy synonimowe
Dizasadowy winian potasu
Definicja
Numer wg EINECS
213-067-8
Nazwa chemiczna
Sól dipotasowa kwasu L-2,3-dihydroksybutanodiowego; sól dipotasowa kwasu L (+)-winowego z połową cząsteczki wody
Wzór chemiczny
C4H4O6K2·½H2O
Masa cząsteczkowa
235,2
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały krystaliczny lub ziarnisty proszek
Identyfikacja
Próba na obecność winianów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
pH
Między 7,0 a 9,0 (1 % roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 4,0 % (150 °C, 4 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 337 WINIAN POTASOWO-SODOWY
Nazwy synonimowe
L (+)-winian potasowo-sodowy; sól z Rochelle; sól Seignette’a
Definicja
Numer wg EINECS
206-156-8
Nazwa chemiczna
Sól potasowo-sodowa kwasu L-2,3-dihydroksy-butanodiowego; L (+)-winian potasowo-sodowy
Wzór chemiczny
C4H4O6KNa·4H2O
Masa cząsteczkowa
282,23
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezbarwne kryształy lub biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność winianów
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
1 gram jest rozpuszczalny w 1 ml wody, nierozpuszczalny w etanolu.
Zakres temperatur topnienia
70–80 °C
pH
Między 6,5 a 8,5 (1 % roztwór wodny)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 26,0 % i nie mniej niż 21,0 % (150 °C, 3 godz.)
Szczawiany
Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na kwas szczawiowy, po suszeniu)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 338 KWAS FOSFOROWY
Nazwy synonimowe
Kwas ortofosforowy; kwas monofosforowy
Definicja
Numer wg EINECS
231-633-2
Nazwa chemiczna
Kwas fosforowy
Wzór chemiczny
H3PO4
Masa cząsteczkowa
98,00
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 67,0 % i nie więcej niż 85,7 %. Kwas fosforowy jest dostępny w handlu jako wodny roztwór o różnych stężeniach.
Opis
Przejrzysty, bezbarwny, lepki płyn
Identyfikacja
Próba na obecność kwasów
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Czystość
Kwasy lotne
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na kwas octowy)
Chlorki
Nie więcej niż 200 mg/kg (w przeliczeniu na chlor)
Azotany
Nie więcej niż 5 mg/kg (w przeliczeniu na NaNO3)
Siarczany
Nie więcej niż 1 500 mg/kg (w przeliczeniu na CaSO4)
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Uwaga: Specyfikacja dotyczy 75 % roztworu wodnego
Ε 339 (i) FOSFORAN MONOSODOWY
Nazwy synonimowe
Monofosforan monosodowy; kwaśny monofosforan monosodowy; ortofosforan monosodowy; fosforan sodu, jednozasadowy; diwodoromonofosforan sodu
Definicja
Numer wg EINECS
231-449-2
Nazwa chemiczna
Diwodoromonofosforan sodu
Wzór chemiczny
Bezwodny: NaH2PO4
Jednowodzian: NaH2PO4 · H2O
Dwuwodzian: NaH2PO4 · 2H2O
Masa cząsteczkowa
Bezwodny: 119,98
Jednowodzian: 138,00
Dwuwodzian: 156,01
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97 % NaH2PO4 po suszeniu w temperaturze 60 °C przez jedną godzinę, a następnie w temperaturze 105 °C przez cztery godziny
Zawartość P2O5 między 58,0 % a 60,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, bezwonny proszek, kryształy lub granulki lekko rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu i eterze
pH
Między 4,1 a 5,0 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Dla soli bezwodnej nie więcej niż 2,0 %, dla jednowodzianu nie więcej niż 15,0 %, dla dwuwodzianu nie więcej niż 25 % (po suszeniu w temperaturze 60 °C przez 1 godzinę, a następnie w temperaturze 105 °C przez 4 godziny)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 339 (ii) FOSFORAN DISODOWY
Nazwy synonimowe
Monofosforan disodowy; drugorzędowy fosforan sodu; ortofosforan disodowy
Definicja
Numer wg EINECS
231-448-7
Nazwa chemiczna
Wodoromonofosforan disodowy; wodoroortofosforan disodowy
Wzór chemiczny
Bezwodny: Na2HPO4
Uwodniony: Na2HPO4 · nH2O (n = 2, 7 lub 12)
Masa cząsteczkowa
141,98 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % Na2HPO4 po suszeniu w temperaturze 40 °C przez trzy godziny, a następnie w temperaturze 105 °C przez pięć godzin
Zawartość P2O5 między 49 % a 51 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezwodny wodorofosforan disodowy jest białym, higroskopijnym, bezwonnym proszkiem. Dostępne postacie uwodnione obejmują dwuwodzian: biała, krystaliczna, bezwonna substancja stała; siedmiowodzian: białe, bezwonne kryształy łatwo tracące wodę krystalizacyjną lub ziarnisty proszek; dwunastowodzian: biały, bezwonny, wykwitający proszek lub kryształy
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
pH
Między 8,4 a 9,6 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Dla soli bezwodnej nie więcej niż 5,0 %, dla dwuwodzianu nie więcej niż 22,0 %, dla siedmiowodzianu nie więcej niż 50,0 %, dla dwunastowodzianu nie więcej niż 61,0 % (po suszeniu w temperaturze 40 °C przez 3 godziny, a następnie w temperaturze 105 °C przez 5 godzin)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 339 (iii) FOSFORAN TRISODOWY
Nazwy synonimowe
Fosforan sodu; fosforan sodu, trizasadowy; ortofosforan trisodowy
Definicja
Fosforan trisodowy jest otrzymywany z wodnego roztworu i krystalizuje w postaci bezwodnej z 1/2, 1, 6, 8 lub 12 cząsteczkami H2O. Dwunastowodzian krystalizuje zawsze z wodnych roztworów przy nadmiarze wodorotlenku sodu. Zawiera on ¼ cząsteczki NaOH.
Numer wg EINECS
231-509-8
Nazwa chemiczna
Monofosforan trisodowy; fosforan trisodowy; ortofosforan trisodowy
Wzór chemiczny
Bezwodny: Na3PO4
Uwodniony: Na3PO4 nH2O (n = 1/2, 1, 6, 8 lub 12)
Masa cząsteczkowa
163,94 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Bezwodny fosforan sodu i uwodnione postacie, z wyjątkiem dwunastowodzianu, zawierają nie mniej niż 97,0 % Na3PO4 w przeliczeniu na suchą masę. Dwunastowodzian fosforanu sodu zawiera nie mniej niż 92,0 % Na3PO4 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu.
Zawartość P2O5 między 40,5 % a 43,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Białe, bezwonne kryształy, granulki lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
pH
Między 11,5 a 12,5 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy prażeniu
Po suszeniu w 120 °C przez dwie godziny, a następnie prażeniu w temperaturze około 800 °C przez 30 minut strata masy wynosi: dla postaci bezwodnej nie więcej niż 2,0%, dla jednowodzianu nie więcej niż 11,0 %, dla dwunastowodzianu między 45,0 % a 58,0 %
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 340 (i) FOSFORAN MONOPOTASOWY
Nazwy synonimowe
Fosforan potasu, monozasadowy; monofosforan monopotasowy; ortofosforan potasu
Definicja
Numer wg EINECS
231-913-4
Nazwa chemiczna
Diwodorofosforan potasu; diwodoroortofosforan monopotasowy; diwodoromonofosforan monopotasowy
Wzór chemiczny
KH2PO4
Masa cząsteczkowa
136,09
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98,0 % po suszeniu w temperaturze 105 °C przez cztery godziny
Zawartość P2O5 między 51,0 % a 53,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezwonne, bezbarwne kryształy lub biały, ziarnisty lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
pH
Między 4,2 a 4,8 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 4 godz.)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 340 (ii) FOSFORAN DIPOTASOWY
Nazwy synonimowe
Monofosforan dipotasowy; drugorzędowy fosforan potasu; ortofosforan dipotasowy; fosforan potasu, dizasadowy
Definicja
Numer wg EINECS
231-834-5
Nazwa chemiczna
Wodoromonofosforan dipotasowy; wodorofosforan dipotasowy; wodoroortofosforan dipotasowy
Wzór chemiczny
K2HPO4
Masa cząsteczkowa
174,18
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % po suszeniu w temperaturze 105 °C przez cztery godziny
Zawartość P2O5 między 40,3 % a 41,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezbarwny lub biały, ziarnisty proszek, kryształy lub masa; substancja rozpływająca się pod wpływem wilgoci w powietrzu, higroskopijna
Identyfikacja
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
pH
Między 8,7 a 9,4 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 4 godz.)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 340 (iii) FOSFORAN TRIPOTASOWY
Nazwy synonimowe
Fosforan potasu, trizasadowy; ortofosforan tripotasowy
Definicja
Numer wg EINECS
231-907-1
Nazwa chemiczna
Monofosforan tripotasowy; fosforan tripotasowy; ortofosforan tripotasowy
Wzór chemiczny
Bezwodny: K3PO4
Uwodniony: K3PO4 · nH2O (n = 1 lub 3)
Masa cząsteczkowa
212,27 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Zawartość P2O5 między 30,5 % a 34,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Opis
Bezbarwne lub białe, bezwonne, higroskopijne kryształy lub granulki. Dostępne postacie uwodnione obejmują jednowodzian i trójwodzian
Identyfikacja
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
pH
Między 11,5 a 12,3 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy prażeniu
Bezwodny: nie więcej niż 3,0 %; uwodniony: nie więcej niż 23,0 % (po suszeniu w temperaturze 105 °C przez jedną godzinę, a następnie prażeniu w temperaturze około 800 °C ± 25 °C przez 30 minut)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 341 (i) FOSFORAN MONOWAPNIOWY
Nazwy synonimowe
Fosforan wapnia, monozasadowy; ortofosforan monowapniowy
Definicja
Numer wg EINECS
231-837-1
Nazwa chemiczna
Diwodorofosforan wapnia
Wzór chemiczny
Bezwodny: Ca(H2PO4)2
Jednowodzian: Ca(H2PO4)2 · H2O
Masa cząsteczkowa
234,05 (postać bezwodna)
252,08 (jednowodzian)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę.
Zawartość P2O5 między 55,5 % a 61,1 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Ziarnisty proszek lub białe kryształy lub granulki rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Zawartość CaO
Między 23,0 % a 27,5 % (bezwodny)
Między 19,0 % a 24,8 % (jednowodzian)
Czystość
Strata przy suszeniu
Bezwodny: nie więcej niż 14 % (105 °C, 4 godz.)
Jednowodzian: nie więcej niż 17,5 % (105 °C, 4 godz.)
Strata przy prażeniu
Bezwodny: nie więcej niż 17,5 % (po prażeniu w temperaturze 800 °C ± 25 °C przez 30 minut)
Jednowodzian: nie więcej niż 25,0 % (po suszeniu w temperaturze 105 °C przez jedną godzinę, a następnie prażeniu w temperaturze 800 °C ± 25 °C przez 30 minut)
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Glin
Nie więcej niż 70 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Ε 341 (ii) FOSFORAN DIWAPNIOWY
Nazwy synonimowe
Fosforan wapnia, dizasadowy; ortofosforan diwapniowy
Definicja
Numer wg EINECS
231-826-1
Nazwa chemiczna
Monowodorofosforan wapnia; wodoroortofosforan wapnia; drugorzędowy fosforan wapnia
Wzór chemiczny
Bezwodny: CaHPO4
Dwuwodzian: CaHPO4 · 2H2O
Masa cząsteczkowa
136,06 (postać bezwodna)
172,09 (dwuwodzian)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż równoważnik 102 % CaHPO4 po suszeniu w temperaturze 200 °C przez 3 godziny
Zawartość P2O5 między 50,0 % a 52,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Białe kryształy lub granulki, ziarnisty proszek lub proszek
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Trudno rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 8,5 % (bezwodny) lub 26,5 % (dwuwodzian) po prażeniu w temperaturze 800 °C ± 25 °C przez 30 minut
Fluorki
Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Glin
Nie więcej niż 100 mg/kg dla postaci bezwodnej i nie więcej niż 80 mg/kg dla postaci dwuwodnej (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 600 mg/kg dla postaci bezwodnej i nie więcej niż 500 mg/kg dla postaci dwuwodnej (w przypadku wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje się do dnia 31 marca 2015 r.
Nie więcej niż 200 mg/kg dla postaci bezwodnej i postaci dwuwodnej (w przypadku wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje się od dnia 1 kwietnia 2015 r.
341 (iii) FOSFORAN TRIWAPNIOWY
Nazwy synonimowe
Fosforan wapnia, trizasadowy; ortofosforan wapnia; hydroksymonofosforan pięciowapniowy; hydroksyapatyt wapnia
Definicja
Fosforan triwapniowy jest mieszaniną fosforanów wapnia w różnych proporcjach, otrzymaną w wyniku neutralizacji kwasu fosforowego wodorotlenkiem wapnia lub węglanem wapnia i posiadającą przybliżony skład 10CaO · 3P2O5 · H2O.
Numer wg EINECS
235-330-6 (hydroksymonofosforan pięciowapniowy)
231-840-8 (ortofosforan wapnia)
Nazwa chemiczna
Hydroksymonofosforan pięciowapniowy; monofosforan triwapniowy
Wzór chemiczny
Ca5(PO4)3 · OH lub Ca3(PO4)2
Masa cząsteczkowa
502 lub 310
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 90 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Zawartość P2O5 między 38,5 % a 48,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, bezwonny proszek stabilny na powietrzu
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie; nierozpuszczalny w etanolu, rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym i azotowym
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 8 % po prażeniu w temp. 800 ± 25 °C przez 0,5 godz.
Fluorki
Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Glin
Nie więcej niż 150 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 500 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje się do dnia 31 marca 2015 r.
Nie więcej niż 200 mg/kg (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności dla niemowląt i małych dzieci). Wymóg ten stosuje się od dnia 1 kwietnia 2015 r.
E 343 (i) FOSFORAN MONOMAGNEZU
Nazwy synonimowe
Diwodorofosforan magnezu; fosforan magnezu, monozasadowy; ortofosforan monomagnezu
Definicja
Numer wg EINECS
236-004-6
Nazwa chemiczna
Diwodoromonofosforan monomagnezu
Wzór chemiczny
Mg(H2PO4)2 nH2O (gdzie n = 0 do 4)
Masa cząsteczkowa
218,30 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 51,0 % po prażeniu jako P2O5 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu (800 °C ± 25 °C przez 30 minut)
Opis
Biały, bezwonny, krystaliczny proszek, słabo rozpuszczalny w wodzie
Identyfikacja
Próba na obecność magnezu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Zawartość MgO
Nie mniej niż 21,5 % po prażeniu lub w przeliczeniu na bezwodną masę (105 °C, 4 godz.)
Czystość
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 343 (ii) FOSFORAN DIMAGNEZU
Nazwy synonimowe
Wodorofosforan magnezu; fosforan magnezu, dizasadowy; ortofosforan dimagnezu; drugorzędowy fosforan magnezu
Definicja
Numer wg EINECS
231-823-5
Nazwa chemiczna
Monowodoromonofosforan dimagnezu
Wzór chemiczny
MgHPO4 · nH2O (gdzie n = 0–3)
Masa cząsteczkowa
120,30 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 96 % po prażeniu (800 °C ± 25 °C przez 30 minut)
Opis
Biały, bezwonny, krystaliczny proszek, słabo rozpuszczalny w wodzie
Identyfikacja
Próba na obecność magnezu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Zawartość MgO
Nie mniej niż 33,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę (105 °C, 4 godz.)
Czystość
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 345 (i) DICYTRYNIAN TRIMAGNEZU
Nazwy synonimowe
Cytrynian magnezu; cytrynian trimagnezu
Definicja
Numer wg EINECS
222-093-9
Nazwa chemiczna
bis (2-hydroksypropano-1,2,3-trikarboksylan) trimagnezu, bezwodny
Wzór chemiczny
(C6H5O7)2 Mg3
Masa cząsteczkowa
451,12 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
15,0–16,5 % Mg w przeliczeniu na suchą substancję/masę równe 92,8–102,1 % bezwodnego dicytrynianu trimagnezu
Opis
Biały lub prawie biały, drobny, lekko higroskopijny proszek
Wygląd roztworu
Nie bardziej opalizujący niż zawiesina referencyjna III i nie intensywniej zabarwiony niż roztwór referencyjny Y7 lub BY6
Identyfikacja
Próba na obecność cytrynianów
Wynik dodatni
Próba na obecność magnezu
Wynik dodatni
pH (5 % roztwór)
6,0–8,5
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu (96 %), rozpuszcza się w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym.
Wielkość cząstek
Metoda STEM – średnica medialna cząstek (D50) (na podstawie liczby) co najmniej 130 nm
Metoda dyfrakcji laserowej – średnica medialna cząstek (D50) (na podstawie masy) co najmniej 50 μm
Czystość
Strata przy suszeniu
Maksymalnie 3,5 %, oznaczona na 1 000 g przez suszenie w piecu w temperaturze 180 ± 10 °C przez 5 godz.
Kwas szczawiowy/szczawian
≤ 280 mg/kg (0,028 %) jako kwas szczawiowy
Siarczany
≤ 2 000 mg/kg (0,2 %)
Wapń
≤ 2 000 mg/kg (0,2 %)
Żelazo
≤ 100 mg/kg
Rtęć
≤ 0,1 mg/kg
Ołów
≤ 1 mg/kg
Kadm
≤ 0,1 mg/kg
Arsen
≤ 1 mg/kg
Niezidentyfikowany materiał
Brak zanieczyszczeń związanych z procesem lub produktem. Nie można wykluczyć niezamierzonej obecności uwodnionych postaci dicytrynianu trimagnezu, takich jak dziewięciowodny dicytrynian trimagnezu.
E 350 (i) JABŁCZAN SODU
Nazwy synonimowe
Sól sodowa kwasu jabłkowego
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
DL-jabłczan disodowy; sól disodowa kwasu hydroksybutanodiowego
Wzór chemiczny
Półwodzian: C4H4Na2O5 ½ H2O
Trójwodzian: C4H4Na2O5 3H2O
Masa cząsteczkowa
Półwodzian: 187,05
Trójwodzian: 232,10
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, krystaliczny proszek lub grudki
Identyfikacja
Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Tworzenie barwnika azowego
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie
Czystość
Strata przy suszeniu
Półwodzian: Nie więcej niż 7,0 % (130 °C, 4 godz.)
Trójwodzian: 20,5–23,5 % (130 °C, 4 godz.)
Zasadowość
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na Na2CO3
Kwas fumarowy
Nie więcej niż 1,0 %
Kwas maleinowy
Nie więcej niż 0,05 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 350 (ii) WODOROJABŁCZAN SODU
Nazwy synonimowe
Sól monosodowa kwasu DL-jabłkowego
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
DL-jabłczan monosodowy; 2-DL-hydroksybursztynian monosodowy
Wzór chemiczny
C4H5NaO5
Masa cząsteczkowa
156,07
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały proszek
Identyfikacja
Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Tworzenie barwnika azowego
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2,0 % (110 °C, 3 godz.)
Kwas maleinowy
Nie więcej niż 0,05 %
Kwas fumarowy
Nie więcej niż 1,0 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 351 JABŁCZAN POTASU
Nazwy synonimowe
Sól potasowa kwasu jabłkowego
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
DL-jabłczan dipotasowy; sól dipotasowa kwasu hydroksybutanodiowego
Wzór chemiczny
C4H4K2O5
Masa cząsteczkowa
210,27
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 59,5 %
Opis
Roztwór wodny bezbarwny lub prawie bezbarwny
Identyfikacja
Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Tworzenie barwnika azowego
Wynik dodatni
Czystość
Zasadowość
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na K2CO3
Kwas fumarowy
Nie więcej niż 1,0 %
Kwas maleinowy
Nie więcej niż 0,05 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 352 (i) JABŁCZAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Sól wapniowa kwasu jabłkowego
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
DL-jabłczan wapniowy; α-hydroksybursztynian wapniowy; sól wapniowa kwasu hydroksybutanodiowego
Wzór chemiczny
C4H5CaO5
Masa cząsteczkowa
172,14
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały proszek
Identyfikacja
Próba na obecność jabłczanów
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Tworzenie barwnika azowego
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2 % (100 °C, 3 godz.)
Zasadowość
Nie więcej niż 0,2 % w przeliczeniu na CaCO3
Kwas maleinowy
Nie więcej niż 0,05 %
Kwas fumarowy
Nie więcej niż 1,0 %
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 352 (ii) WODOROJABŁCZAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Sól monowapniowa kwasu DL-jabłkowego
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
DL-jabłczan monowapniowy; 2-DL-hydroksybursztynian monowapniowy
Wzór chemiczny
(C4H5O5)2Ca
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały proszek
Identyfikacja
Próba na obecność kwasu 1,2-dikarboksylowego
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Tworzenie barwnika azowego
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2,0 % (110 °C, 3 godz.)
Kwas maleinowy
Nie więcej niż 0,05 %
Kwas fumarowy
Nie więcej niż 1,0 %
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 353 KWAS METAWINOWY
Nazwy synonimowe
Kwas diwinowy
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Kwas metawinowy
Wzór chemiczny
C4H6O6
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99,5 %
Opis
Kryształy lub proszek o barwie białej lub żółtawej. Dobrze rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu, o słabym zapachu karmelu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie i etanolu
Identification test
Umieścić 1 mg do 10 mg próbki substancji w probówce zawierającej 2 ml stężonego kwasu siarkowego i 2 krople sulfo-rezorcinolu jako odczynnika. Po ogrzaniu do 150 °C pojawia się intensywne fioletowe zabarwienie.
Czystość
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 354 WINIAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Winian L-wapniowy
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
L(+)-2,3 dihydroksybutanodionian wapnia, dwuwodzian
Wzór chemiczny
C4H4CaO6 · 2H2O
Masa cząsteczkowa
224,18
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 98,0 %
Opis
Drobny krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalność około 0,01 g/100 ml wody (20 °C). Trudno rozpuszczalny w etanolu. Słabo rozpuszczalny w eterze dietylowym. Rozpuszczalny w kwasach.
Skręcalność właściwa
[α]D
20 + 7,0° do + 7,4° (0,1 % w 1N roztworu HCl)
pH
Między 6,0 a 9,0 (5 % zawiesina)
Czystość
Siarczany
Nie więcej niż 1 g/kg (w przeliczeniu na H2SO4)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 355 KWAS ADYPINOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
204-673-3
Nazwa chemiczna
Kwas heksanodiowy; kwas 1,4-butanodikarboksylowy
Wzór chemiczny
C6H10O4
Masa cząsteczkowa
146,14
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,6 %
Opis
Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
151,5–154,0 °C
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Woda
Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 20 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 356 ADYPINIAN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
231-293-5
Nazwa chemiczna
Adypinian sodu
Wzór chemiczny
C6H8Na2O4
Masa cząsteczkowa
190,11
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Opis
Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
151–152 °C (dla kwasu adypinowego)
Rozpuszczalność
Około 50 g/100 ml wody (20 °C)
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 357 ADYPINIAN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
242-838-1
Nazwa chemiczna
Adypinian potasu
Wzór chemiczny
C6H8K2O4
Masa cząsteczkowa
222,32
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Opis
Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
151–152 °C (dla kwasu adypinowego)
Rozpuszczalność
Około 60 g/100 ml wody (20 °C)
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Czystość
Woda
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 363 KWAS BURSZTYNOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
203-740-4
Nazwa chemiczna
Kwas butanodiowy
Wzór chemiczny
C4H6O4
Masa cząsteczkowa
118,09
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99,0 %
Opis
Bezwonne kryształy, bezbarwne lub białe
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
185,0–190,0 °C
Czystość
Pozostałości po prażeniu
Nie więcej niż 0,025 % (800 °C, 15 minut)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 380 CYTRYNIAN TRIAMONU
Nazwy synonimowe
Trizasadowy cytrynian amonu
Definicja
Numer wg EINECS
222-394-5
Nazwa chemiczna
Sól triamonowa kwasu 2-hydroksypropano-1,2,3-trikarboksylowego
Wzór chemiczny
C6H17N3O7
Masa cząsteczkowa
243,22
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,0 %
Opis
Kryształy lub proszek o barwie białej lub prawie białej
Identyfikacja
Próba na obecność amonu
Wynik dodatni
Próba na obecność cytrynianów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie
Czystość
Szczawiany
Nie więcej niż 0,04 % (w przeliczeniu na kwas szczawiowy)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ε 385 SÓL WAPNIOWO-DISODOWA KWASU ETYLENODIAMINOTETRAOCTOWEGO
Nazwy synonimowe
EDTA wapniowo-disodowy
Definicja
Numer wg EINECS
200-529-9
Nazwa chemiczna
N,N'-1,2-etanodiylbis[N-(karboksymetylo)-glicynian] [(4-)-O,O',ON,ON]wapnian(2)-disodowy; Sól wapniowo-disodowa kwasu etylenodiaminotetraoctowego; sól wapniowo-disodowa kwasu (etylenodinitrilo)tetraoctowego
Wzór chemiczny
C10H12O8CaN2Na2·2H2O
Masa cząsteczkowa
410,31
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Białe, bezwonne, krystaliczne granulki lub biały do prawie białego proszek, lekko higroskopijny
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Chelating activity to metal ions
Wynik dodatni
pH
Między 6,5 a 7,5 (1 % roztwór)
Czystość
Zawartość wody
5 do 13 % (metoda Karla Fischera)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 392 EKSTRAKTY Z ROZMARYNU (WYCIĄGI Z ROZMARYNU)
Nazwy synonimowe
Ekstrakt liści rozmarynu (przeciwutleniacz)
Definicja
Ekstrakt rozmarynu zawiera kilka składników, które, jak dowiedziono, pełnią funkcje przeciwutleniające. Składniki te należą głównie do klas kwasów fenolowych, flawonoidów i diterpenoidów. Oprócz związków przeciwutleniających ekstrakty mogą zawierać również triterpeny i materiały ulegające ekstrakcji rozpuszczalnikami organicznymi szczegółowo zdefiniowanymi w poniższej specyfikacji.
Numer wg EINECS
283-291-9
Nazwa chemiczna
Ekstrakt rozmarynu (Rosmarinus officinalis)
Opis
Ekstrakt liści rozmarynu (przeciwutleniacz) otrzymuje się w procesie ekstrakcji liści Rosmarinus officinalis przy zastosowaniu układu rozpuszczalników dopuszczonego do kontaktu z żywnością. Ekstrakty mogą następnie być pozbawiane zapachu i odbarwiane. Ekstrakty mogą być standaryzowane.
Identyfikacja
Referencyjne związki przeciwutleniające: diterpeny fenolowe
Kwas karnozowy (C20H28O4) i karnozol (C20H26O4)
(zawierające nie mniej niż 90 % diterpenów fenolowych ogółem)
Najważniejsze referencyjne substancje lotne
Borneol, octan bornylu, kamfora, 1,8-cyneol, werbenon
Gęstość
> 0,25 g/ml
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalne w wodzie
Czystość
Strata przy suszeniu
< 5%
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
1 –
Ekstrakty rozmarynu produkowane z suszonych liści rozmarynu poprzez ekstrakcję acetonem
Opis
Ekstrakty rozmarynu produkowane są z suszonych liści rozmarynu poprzez ekstrakcję acetonem, filtrację, oczyszczanie i odparowanie rozpuszczalnika, po których następuje suszenie i przesiewanie w celu uzyskania drobnego proszku lub płynu.
Identyfikacja
Zawartość referencyjnych związków przeciwutleniających
≥ 10 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie
Stosunek przeciwutleniaczy do substancji lotnych
(Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15
(w % m/m najważniejszych referencyjnych substancji lotnych)*
(* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas – GC/MS)
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Aceton: nie więcej niż 500 mg/kg
2 –
Ekstrakty rozmarynu otrzymane poprzez ekstrakcję suszonych liści rozmarynu za pomocą dwutlenku węgla w stanie nadkrytycznym
Opis
Ekstrakty rozmarynu produkowane z suszonych liści rozmarynu, ekstrahowane za pomocą dwutlenku węgla w stanie nadkrytycznym z małą ilością etanolu jako czynnika azeotropującego.
Identyfikacja
Zawartość referencyjnych związków przeciwutleniających
≥ 13 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie
Stosunek przeciwutleniaczy do substancji lotnych
(Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15
(w % m/m najważniejszych referencyjnych substancji lotnych)*
(* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas – GC/MS)
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Etanol: nie więcej niż 2 %
3 –
Ekstrakty rozmarynu otrzymane z pozbawionego zapachu etanolowego ekstraktu rozmarynu.
Opis
Ekstrakty rozmarynu, które otrzymano z pozbawionego zapachu etanolowego ekstraktu rozmarynu. Ekstrakty można poddać dalszemu oczyszczaniu, np. poprzez poddanie działaniu węgla aktywnego lub destylację molekularną. Mogą występować w postaci zawiesiny w odpowiednim i uznanym nośniku lub suszone rozpyłowo.
Identyfikacja
Zawartość referencyjnych związków przeciwutleniających
≥ 5 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie
Stosunek przeciwutleniaczy do substancji lotnych
(Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15
(w % m/m najważniejszych referencyjnych substancji lotnych)*
(* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas – GC/MS)
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Etanol: not more than 500 mg/kg
4 –
Ekstrakty rozmarynu, pozbawione zapachu i odbarwione, otrzymane w procesie dwustopniowej ekstrakcji heksanem i etanolem.
Opis
Ekstrakty rozmarynu otrzymane z pozbawionego zapachu etanolowego ekstraktu rozmarynu, poddane ekstrakcji heksanem. Ekstrakt można poddać dalszemu oczyszczaniu, np. poprzez poddanie działaniu węgla aktywnego lub destylację molekularną. Mogą występować w postaci zawiesiny w odpowiednim i uznanym nośniku lub suszone rozpyłowo.
Identyfikacja
Zawartość referencyjnych związków przeciwutleniających
≥ 5 % m/m, w przeliczeniu na kwas karnozowy i karnozol łącznie
Stosunek przeciwutleniaczy do substancji lotnych
(Łącznie w % m/m kwasu karnozowego i karnozolu) ≥ 15
(w % m/m najważniejszych referencyjnych substancji lotnych)*
(* jako procent substancji lotnych łącznie w ekstrakcie, oznaczanych metodą chromatografii gazowej ze spektrometrią mas – GC/MS)
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Hexane: nie więcej niż 25 mg/kg
Etanol: not more than 500 mg/kg
E 400 KWAS ALGINOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Glikuronoglikan o budowie liniowej zawierający głównie jednostki kwasu D-mannurowego i L-gulurowego połączone odpowiednio wiązaniami β-(1-4) i α-(1-4) w formie pierścieni piranozowych. Kwas alginowy jest hydrofilnym koloidalnym węglowodanem ekstrahowanym przy użyciu rozcieńczonych zasad z plech różnych gatunków brunatnic (Phaeophyceae)
Numer wg EINECS
232-680-1
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
(C6H8O6)n
Masa cząsteczkowa
10 000 –600 000 (typowa średnia)
Oznaczenie zawartości
Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 23 % ditlenku węgla (CO2), co odpowiada nie mniej niż 91 % i nie więcej niż 104,5 % kwasu alginowego (C6H8O6)n (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 200)
Opis
Kwas alginowy występuje w postaci włóknistej, ziarnistej, granulek lub proszku. Barwa biała do żółtawobrązowej. Prawie bezwonny
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie i rozpuszczalnikach organicznych. Powoli rozpuszcza się w roztworach węglanu sodu, wodorotlenku sodu i ortofosforanu sodu
Próba strącania chlorkiem wapnia
Do 0,5 % roztworu próbki w 1 M roztworze wodorotlenku sodu dodać 2,5 % roztworu chlorku sodu w ilości równej jednej piątej objętości próbki. Powstaje galaretowaty osad o dużej objętości. Ta próba pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od gumy arabskiej, soli sodowej karboksymetylocelulozy, skrobi karboksymetylowej, karagenu, żelatyny, gumy ghatti, gumy karaya, mączki chleba świętojańskiego, metylocelulozy i tragakanty.
Próba strącania siarczanem amonu
Do 0,5 % roztworu próbki w 1 M roztworze wodorotlenku sodu dodać nasyconego roztworu siarczanu amonu w ilości równej połowie objętości próbki. Osad nie powstaje. Ta próba pozwala na odróżnienie kwasu alginowego od agaru, soli sodowej karboksymetylocelulozy, karagenu, deestryfikowanej pektyny, żelatyny, mączki chleba świętojańskiego, metylocelulozy i skrobi.
Reakcja barwna
0,01 g próbki wytrząsać z 0,15 ml 0,1N roztworu wodorotlenku sodu do jak najlepszego rozpuszczenia. Dodać 1 ml roztworu siarczanu żelaza (III) w kwasie. W ciągu 5 minut powstaje wiśniowoczerwone zabarwienie, przechodzące z czasem w głęboki fiolet.
pH
Między 2,0 a 3,5 (3 % zawiesina)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 8 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Wodorotlenek sodu (roztwór 1 M), nierozpuszczalna masa
Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Formaldehydy
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 500 kolonii na gram
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 10 g
E 401 ALGINIAN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Sól sodowa kwasu alginowego
Wzór chemiczny
(C6H7NaO6)n
Masa cząsteczkowa
10 000 –600 000 (typowa średnia)
Oznaczenie zawartości
Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % ditlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 90,8 % i nie więcej niż 106,5 % alginianu potasu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 222)
Opis
Praktycznie bezwonny, włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawej
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu alginowego
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Formaldehydy
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 500 kolonii na gram
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 10 g
E 402 ALGINIAN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Sól potasowa kwasu alginowego
Wzór chemiczny
(C6H7KO6)n
Masa cząsteczkowa
10 000 –600 000 (typowa średnia)
Oznaczenie zawartości
Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 16,5 % i nie więcej niż 19,5 % ditlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 89,2 % i nie więcej niż 105,5 % alginianu potasu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 238)
Opis
Praktycznie bezwonny, włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawej
Identyfikacja
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu alginowego
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Formaldehydy
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 500 kolonii na gram
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 10 g
E 403 ALGINIAN AMONU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Sól amonowa kwasu alginowego
Wzór chemiczny
(C6H11NO6)n
Masa cząsteczkowa
10 000 –600 000 (typowa średnia)
Oznaczenie zawartości
Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % ditlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 88,7 % i nie więcej niż 103,6 % alginianu amonu (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 217)
Opis
Włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawej
Identyfikacja
Próba na obecność amonu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu alginowego
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 % (105 °C, 4 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 7 % w przeliczeniu na suchą masę
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Formaldehydy
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 500 kolonii na gram
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 10 g
E 404 ALGINIAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Sól wapniowa alginianu
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Sól wapniowa kwasu alginowego
Wzór chemiczny
(C6H7Ca1/2O6)n
Masa cząsteczkowa
10 000 –600 000 (typowa średnia)
Oznaczenie zawartości
Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 21 % dwutlenku węgla, co odpowiada nie mniej niż 89,6 % i nie więcej niż 104,5 % alginianu wapnia (obliczonego na podstawie ciężaru równoważnikowego równego 219)
Opis
Praktycznie bezwonny, włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawej
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu alginowego
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15,0 % (105 °C, 4 godz.)
Formaldehydy
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 500 kolonii na gram
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 10 g
E 405 ALGINIAN GLIKOLU PROPYLENOWEGO
Nazwy synonimowe
Alginian hydroksypropylu; ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego; alginian 1,2-propanodiolu
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Ester 1,2-propanodiolu i kwasu alginowego; różny skład chemiczny w zależności od stopnia estryfikacji i procentowego udziału wolnych i zobojętnionych grup karboksylowych w cząsteczce
Wzór chemiczny
(C9H14O7)n (zestryfikowany)
Masa cząsteczkowa
10 000 –600 000 (typowa średnia)
Oznaczenie zawartości
Z bezwodnej substancji wydziela się nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 20 % ditlenku węgla (CO2)
Opis
Praktycznie bezwonny, włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej do żółtawobrązowej
Identyfikacja
Próba na obecność 1,2-propandiolu
Wynik dodatni (po hydrolizie)
Próba na obecność kwasu alginowego
Wynik dodatni (po hydrolizie)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 20 % (105 °C, 4 godz.)
Całkowita zawartość 1,2- propanodiolu
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 45 %
Zawartość wolnego 1,2-propanodiolu
Nie więcej niż 15 %
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Formaldehydy
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 500 kolonii na gram
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 10 g
E 406 AGAR
Nazwy synonimowe
Geloza; agar japoński; karuk bengalski, cejloński, chiński lub japoński; Layor Carang
Definicja
Agar jest hydrofilowym, koloidalnym polisacharydem składającym się głównie z naprzemiennie występujących izomerów L i D jednostek galaktozy. Te heksozy są naprzemiennie powiązane wiązaniami α-1,3 i β-1,4 w kopolimerze. W mniej więcej co 10 jednostce D-galaktopiranozy jedna grupa hydroksylowa jest zestryfikowana kwasem siarkowym, neutralizowanym przez wapń, magnez, potas lub sód. Agar ekstrahuje się z niektórych naturalnie występujących odmian alg morskich z rodzin Gelidiaceae i Gracilariaceae oraz z odpowiednich alg czerwonych należących do klasy Rhodophyceae.
Numer wg EINECS
232-658-1
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Stężenie progowe żelu nie powinno być wyższe niż 0,25 %.
Opis
Agar jest bezwonny lub posiada lekki charakterystyczny zapach. Agar niezmielony zwykle występuje w postaci wiązek składających się z cienkich, błoniastych, zlepionych taśm lub w formie pociętej, w postaci płatków czy granulatu. Może być bezbarwny lub mieć lekkie zabarwienie żółtawopomarańczowe, żółtawoszare bądź jasnożółte. Wilgotny jest ciągliwy, a suchy - łamliwy. Agar sproszkowany ma barwę białą do żółtawobiałej lub jasnożółtą. W badaniu mikroskopowym po zawieszeniu w wodzie sproszkowany agar jest bardziej przezroczysty. W roztworze wodzianu chloralu sproszkowany agar jest bardziej przezroczysty niż w wodzie, wykazuje strukturę bardziej lub mniej ziarnistą, prążkowaną, graniastą, a niekiedy zawiera pancerzyki okrzemek. Moc żelu można standaryzować przez dodanie dekstrozy i maltodekstryn lub sacharozy
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w zimnej wodzie; rozpuszczalny we wrzącej wodzie
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 22 % (105 °C, 5 godz.)
Popiół
Nie więcej niż 6,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę w temp. 550 °C
Popiół nierozpuszczalny w kwasach (nierozpuszczalny w około 3N kwasie chlorowodorowym)
Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę w temp. 550 °C
Substancje nierozpuszczalne (w gorącej wodzie po 10 min. mieszania)
Nie więcej niż 1,0 %
Skrobia
Niewykrywalna przy zastosowaniu następującej metody: do roztworu próbki 1:10 dodać kilka kropel roztworu jodu. Nie powstaje niebieskie zabarwienie.
Żelatyna i inne białka
Około 1 g agaru rozpuścić w 100 ml wrzącej wody i pozostawić do ostygnięcia do temperatury około 50 °C. Do 5 ml tego roztworu dodać 5 ml roztworu trinitrofenolu (1 g bezwodnego trinitrofenolu / 100 ml wrzącej wody). W ciągu 10 minut nie powstaje zmętnienie.
Absorpcja wody
5 g agaru umieścić w cylindrze miarowym o pojemności 100 ml, napełnić do kreski wodą, zamieszać i pozostawić na 24 godziny w temperaturze około 25 °C. Zawartość cylindra przesączyć przez zwilżoną watę szklaną do drugiego cylindra miarowego o tej samej pojemności. Otrzymuje się nie więcej niż 75 ml wody.
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 300 kolonii na gram
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 5 g
E 407 KARAGEN
Nazwy synonimowe
Produkt handlowy jest wprowadzany do obrotu pod różnymi nazwami, takimi jak:
mech irlandzki; eucheuman (z Eucheuma spp.); (z Iridaea spp.); hypnean (z Hypnea spp.); furcellaran lub agar duński (z Furcellaria fastigiata); karagen (z Chondrus i Gigartina spp.)
Definicja
Karagen otrzymuje się w drodze wodnej ekstrakcji lub ekstrakcji rozcieńczonymi w wodzie zasadami odmian wodorostów morskich z rodzin Gigartinaceae, Solieriaceae, Hypneaceae i Furcellariaceae należących do klasy Rhodophyceae (algi czerwone).
Karagen zawiera głównie sole potasu, sodu, magnezu i wapnia estrów siarczanowych polisacharydów galaktozy i 3,6-anhydrogalaktozy. Te heksozy są naprzemiennie powiązane wiązaniami α-1,3 i β-1,4 w kopolimerze.
Polisacharydy przeważające w karagenie są oznaczone jako kappa, jota, lambda, zależnie od liczby siarczanu w powtarzającej się jednostce (tj. siarczanu 1,2,3). Między kappa a jota występują liczne związki pośrednie, różniące się liczbą siarczanów w powtarzającej się jednostce, między 1 a 2.
Podczas tego procesu nie stosuje się innych organicznych środków strącających niż metanol, etanol i 2-propanol.
Nazwa „karagen” jest zarezerwowana dla produktów, które nie są hydrolizowane ani rozkładane chemicznie w inny sposób.
Formaldehyd może być obecny jako przypadkowe zanieczyszczenie w ilościach nieprzekraczających 5 mg/kg.
Numer wg EINECS
232-524-2
Nazwa chemiczna
Estry siarczanowe poligalaktozy
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Gruby do drobnego proszek, praktycznie bezwonny, o barwie żółtawej do bezbarwnej
Identyfikacja
Próba na obecność galaktozy
Wynik dodatni
Próba na obecność anhydrogalaktozy
Wynik dodatni
Próba na obecność siarczanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w gorącej wodzie; nierozpuszczalny w alkoholu o rozcieńczeniu 1,5 %
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Nie więcej niż 0,1 % metanolu, etanolu, 2-propanolu, pojedynczo lub łącznie
Lepkość
Nie mniej niż 5 mPa.s (1,5 % roztwór w temp. 75 °C)
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 12 % (105 °C, 4 godz.)
Siarczany
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO4)
Popiół
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę w temp. 550 °C
Popioły nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 1 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 10 % kwasie chlorowodorowym)
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym)
Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie cząsteczkowej poniżej 50 kDa)
Nie więcej niż 5 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 2 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 300 kolonii na gram
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 10 g
E 407a PRZETWORZONE WODOROSTY MORSKIE Z GATUNKU EUCHEUMA
Nazwy synonimowe
PES (akronim angielskiego odpowiednika terminu przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma). PES otrzymywany z Euchema cottonii określa się zwykle mianem kappa PES, natomiast PES otrzymywany z Euchema spinosum – jota PES.
Definicja
Przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma otrzymuje się przez obróbkę wodnym alkalicznym roztworem (KOH) w wysokiej temperaturze różnych odmian wodorostów morskich Eucheuma cottonii i Eucheuma spinosum, klasy Rhodophyceae (czerwone wodorosty morskie) w celu usunięcia zanieczyszczeń, a następnie przemycie czystą wodą i suszenie w celu otrzymania produktu. Dalsze oczyszczanie można prowadzić przemywając produkt alkoholem. Dozwolone alkohole to metanol, etanol i 2-propanol. Produkt zawiera głównie sole potasu, sodu, magnezu i wapnia estrów siarczanowych polisacharydów galaktozy i 3,6-anhydrogalaktozy. Produkt zawiera również celulozę z alg w ilości do 15 %. Nazwa „przetworzone wodorosty morskie z gatunku Eucheuma” jest zarezerwowana dla polimerów, które nie są hydrolizowane ani rozkładane chemicznie w inny sposób. Formaldehyd może występować w ilościach nieprzekraczających 5 mg/kg.
Opis
Gruboziarnisty lub drobny proszek, barwy jasnobrązowej do żółtawej, praktycznie bezwonny
Identyfikacja
Próba na obecność galaktozy
Wynik dodatni
Próba na obecność anhydrogalaktozy
Wynik dodatni
Próba na obecność siarczanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
W wodzie tworzy mętne, lepkie zawiesiny. Nierozpuszczalny w 1,5 % roztworze etanolu.
Czystość
Pozostałości rozpuszczalników
Nie więcej niż 0,1 % metanolu, etanolu, 2-propanolu, pojedynczo lub łącznie
Lepkość
Nie mniej niż 5 mPa.s (1,5 % roztwór w temp. 75 °C)
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 12 % (105 °C, 4 godz.)
Siarczany
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę (jako SO4)
Popiół
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 % w przeliczeniu na suchą masę w temp. 550 °C
Popioły nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 1 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 10 % kwasie chlorowodorowym)
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 15 % w przeliczeniu na suchą masę (nierozpuszczalne w 1 % v/v kwasie siarkowym)
Karagen o niskiej masie cząsteczkowej (frakcja o masie cząsteczkowej poniżej 50 kDa)
Nie więcej niż 5 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 2 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 kolonii na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 300 kolonii na gram
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 10 g
E 410
MĄCZKA CHLEBA ŚWIĘTOJAŃSKIEGO
Nazwy synonimowe
Guma z ziaren szarańczyna strąkowego; guma Algaroba
Definicja
Mączkę chleba świętojańskiego otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion odmian szarańczyna strąkowego Cerationia siliqua (L.) Taub. (rodzina Leguminosae). Ziarna są obłuskiwane poprzez obróbkę rozcieńczonym kwasem siarkowym lub termiczną obróbkę mechaniczną, po czym następuje eliminacja zarodków, a następnie mielenie i przesiewanie bielma w celu uzyskania naturalnej mączki chleba świętojańskiego. Mączka chleba świętojańskiego zawiera głównie polisacharydy o dużej masie cząsteczkowej o charakterze hydrokoloidów, składające się z jednostek galaktopiranozy i mannopiranozy połączonych wiązaniami glikozydowymi, które mogą zostać chemicznie określone jako galaktomanny.
Numer wg EINECS
232-541-5
Numer CAS
9000-40-2
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
50 000 –3 000 000
Oznaczenie zawartości
Zawartość galaktomannanu: nie mniej niż 75 %
Opis
Proszek o barwie białej do żółtawobiałej, prawie bezwonny
Identyfikacja
Próba na obecność galaktozy
Wynik dodatni
Próba na obecność mannozy
Wynik dodatni
Badanie mikroskopowe
Niewielką część zmielonej próbki umieścić na szkiełku w roztworze wodnym zawierającym 0,5 % jodu oraz 1 % jodku potasu i zbadać pod mikroskopem. Mączka chleba świętojańskiego zawiera długie, rozciągnięte komórki w kształcie rurek, oddzielone lub tworzące niewielkie szczeliny. Ich brązowa zawartość jest znacznie mniej regularnie ukształtowana niż w przypadku gumy guar. Guma guar składa się ze ściśle przylegających do siebie grup komórek o kształcie od kulistego do przypominającego gruszkę. Ich zawartość ma zabarwienie żółte do brązowego.
Rozpuszczalność
Całkowicie dyspergowalna w gorącej wodzie, nierozpuszczalna w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 % (105 °C, 5 godzin)
Popiół
Nie więcej niż 1,2 % oznaczone w temperaturze 800 °C
Białka (N × 6,25)
Nie więcej niż 7 %
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 4 %
Skrobia
Niewykrywalna przy zastosowaniu następującej metody: do dyspersji próbki 1:10 dodać kilka kropel roztworu jodu. Nie powstaje niebieskie zabarwienie.
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,4 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Zawartość etanolu i 2-propanolu
Nie więcej niż 1 %, pojedynczo lub łącznie
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 jtk/g
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 500 jtk/g
Enterobakterie
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt, żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy oraz preparatów w proszku do dalszego żywienia niemowląt)
Escherichia coli
Nieobecne w 1 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g
Cronobacter spp. (Enterobacter sakazakii)
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt i żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy)
E 412
GUMA GUAR
Nazwy synonimowe
Guma cyamopsis; mączka guar
Definicja
Gumę guar otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion naturalnie występujących odmian drzewa guar, Cyamopsis tetragonolobus (L.) Taub. (rodzina Leguminosae). Zarodki i bielma są oddzielane poprzez mielenie i przesiewanie. Łuskę usuwa się poprzez obróbkę wilgotnym lub suchym, gorącym powietrzem i przesiewanie. Produkt zawiera głównie polisacharydy o dużej masie cząsteczkowej o charakterze hydrokoloidów, składające się z jednostek galaktopiranozy i mannopiranozy połączonych wiązaniami glikozydowymi, które mogą zostać chemicznie określone jako galaktomanny. Guma może być częściowo hydrolizowana przez obróbkę cieplną, łagodną obróbkę kwasem lub oksydację alkaliczną w celu dostosowania lepkości.
Numer wg EINECS
232-536-0
Numer CAS
9000-30-0
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
50 000 –8 000 000
Oznaczenie zawartości
Zawartość galaktomannanu: nie mniej niż 75 %
Opis
Proszek barwy białej lub żółtawobiałej, prawie bezwonny
Identyfikacja
Próba na obecność galaktozy
Wynik dodatni
Próba na obecność mannozy
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dyspergowalna w zimnej wodzie
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 % (105 °C, 5 godzin)
Popiół
Nie więcej niż 5,5 % oznaczone w temperaturze 800 °C
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 7 %
Białka
Nie więcej niż 10 % (współczynnik N × 6,25) (metoda Kjeldahla)
Skrobia
Niewykrywalna przy zastosowaniu następującej metody: do dyspersji próbki 1:10 dodać kilka kropel roztworu jodu. Nie powstaje niebieskie zabarwienie.
Nadtlenki organiczne
Nie więcej niż 0,7 meq aktywnego tlenu/kg próbki
Furfural
Nie więcej niż 1 mg/kg
Pentachlorofenol
Nie więcej niż 0,01 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 jtk/g
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 500 jtk/g
Enterobakterie
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt, żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy oraz preparatów w proszku do dalszego żywienia niemowląt)
Escherichia coli
Nieobecne w 1 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g
E 413 TRAGAKANTA
Nazwy synonimowe
Guma tragakantowa; tragant
Definicja
Tragakanta jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi odmian Astragalus gummifer Labillardiere i innych azjatyckich gatunków Astragalus (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie polisacharydy o dużej masie cząsteczkowej (galaktoarabany i wielocukry kwaśne), które po hydrolizie dają kwas galakturonowy, galaktozę, arabinozę, ksylozę i fukozę. Mogą być również obecne niewielkie ilości ramnozy i glukozy (pochodzące ze śladowych ilości skrobi lub celulozy).
Numer wg EINECS
232-252-5
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Około 800 000
Oznaczenie zawartości
Opis
Tragakanta w postaci niezmielonej występuje w formie spłaszczonych, płytkowych, prostych lub nieregularnych okruchów albo w postaci spiralnie skręconych odłamków o grubości 0,5-2,5 mm i długości do 3 centymetrów. Produkt ma barwę białą do jasnożółtej, ale niektóre okruchy mogą mieć czerwony odcień. Poszczególne kawałki są zrogowaciałą teksturą z krótkimi pęknięciami. Tragakanta jest bezwonna, a roztwory mają mdły, śluzowaty smak. Sproszkowana tragakanta ma barwę białą do jasnożółtej lub różowawobrązową (jasny beż).
Identyfikacja
Rozpuszczalność
1 g próbki rozpuszczony w 50 ml wody pęcznieje, tworząc gładki, sztywny, opalizujący kleik. Nie rozpuszcza się w etanolu i nie pęcznieje w 60 % m/v wodnym roztworze etanolu
Czystość
Próba na obecność gumy karaya
Wynik ujemny. 1 g próbki ogrzewać do wrzenia w 20 ml wody, aż utworzy się kleista zawiesina. Dodać 5 ml kwasu chlorowodorowego i ponownie utrzymywać mieszaninę w stanie wrzenia przez 5 minut. Nie powstaje trwałe różowe lub czerwone zabarwienie.
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 16 % (105 °C, 5 godz.)
Popiół całkowity
Nie więcej niż 4 %
Popiół nierozpuszczalny w kwasach
Nie więcej niż 0,5 %
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 2 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Salmonella spp.
Nieobecne w 10 g
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
E 414
GUMA ARABSKA (GUMA AKACJOWA)
Nazwy synonimowe
Definicja
Guma arabska jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi odmian Acacia senegal (L) Willdenow lub blisko spokrewnionych gatunków Acacia (rodzina Leguminosae). Produkt zawiera głównie polisacharydy o dużej masie cząsteczkowej oraz ich sole wapniowe, magnezowe i potasowe, które po hydrolizie dają arabinozę, galaktozę, ramnozę i kwas glukuronowy.
Numer wg EINECS
232-519-5
Numer CAS
9000-01-5
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Około 350 000
Oznaczenie zawartości
Opis
Guma arabska w postaci niezmielonej występuje w formie białych lub żółtawobiałych sferoidalnych kropel o zróżnicowanej wielkości lub w formie nieregularnych okruchów niekiedy wymieszanych z ciemniejszymi odłamkami. Jest również dostępna w postaci białych lub jasnożółtych płatków, ziaren, proszku lub materiału suszonego metodą rozpyłową.
Identyfikacja
Rozpuszczalność
1 g substancji rozpuszcza się w 2 ml zimnej wody, tworząc dyspersję, która łatwo płynie i w badaniu papierkiem lakmusowym wykazuje odczyn kwaśny, nie rozpuszcza się w etanolu.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 17 % (105 °C, 5 godz.) dla produktu w postaci ziaren i nie więcej niż 10 % (105 °C, 4 godz.) w przypadku produktu suszonego metodą rozpyłową
Popiół całkowity
Nie więcej niż 4 %
Popiół nierozpuszczalny w kwasach
Nie więcej niż 0,5 %
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 1 %
Skrobia lub dekstryna
Dyspersję gumy arabskiej sporządzoną w stosunku 1:50 ogrzać do wrzenia i ostudzić. Do 5 ml dyspersji dodać 1 kroplę roztworu jodu. Nie powstaje niebieskawe ani czerwonawe zabarwienie.
Garbniki
Do 10 ml dyspersji gumy arabskiej sporządzonej w stosunku 1:50 dodać około 0,1 ml roztworu chlorku żelaza(III) (9 g FeCl3.6H2O uzupełnione wodą do 100 ml). Nie powstaje czarne zabarwienie ani nie wytrąca się czarny osad.
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,05 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,05 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,05 mg/kg
Glin
Nie więcej niż100 mg/kg (jedynie w przypadku dodawania do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 200 mg/kg (do wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci)
Produkty hydrolizy
Nie stwierdza się obecności mannozy, ksylozy ani kwasu galakturonowego (oznaczenie metodą chromatograficzną).
Białka
Nie więcej niż 3,5 %
Oksydazy i peroksydazy występujące w gumie arabskiej naturalnie lub w wyniku przetwarzania powinny być inaktywowane podczas procesu wytwarzania gumy akacjowej stosowanej w żywności dla niemowląt i małych dzieci.
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 10 000 jtk/g
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 10 000 jtk/g
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g
Enterobakterie
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt, żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy oraz preparatów w proszku do dalszego żywienia niemowląt)
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
Cronobacter spp. (Enterobacter sakazakii)
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt i żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy)
E 415
GUMA KSANTANOWA
Nazwy synonimowe
Definicja
Guma ksantanowa jest zbudowana z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, wytwarzana na drodze fermentacji węglowodanu przy zastosowaniu czystej kultury bakterii ze szczepów Xanthomonas campestris, które są jednoznacznie zidentyfikowane i spełniają kryteria kwalifikacji do statusu QPS (tj. brak genów nabytej oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe), oczyszczana przez wytrącenie etanolem lub 2-propanolem, wysuszona i zmielona. Zawiera jako dominujące jednostki heksozy D-glukozę i D-mannozę, którym towarzyszy kwas D-glukuronowy, kwas pirogronowy i kwas octowy. Jest produkowana w postaci soli sodu, potasu lub wapnia. Jej dyspersje w wodzie są neutralne. Produkt końcowy nie może wykazywać oznak pozostałości aktywności enzymów.
Numer wg EINECS
234-394-2
Numer CAS
11138-66-2
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Około 1 000 000
Oznaczenie zawartości
Z suchej substancji wydziela się nie mniej niż 4,2 % i nie więcej niż 5 % CO2, co odpowiada 91 % do 108 % gumy ksantanowej.
Opis
Kremowy proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dyspergowalna w wodzie. Nierozpuszczalna w etanolu.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 % (105 °C, 2,5 godziny)
Popiół całkowity
Nie więcej niż 16 % w przeliczeniu na bezwodną masę oznaczone w temperaturze 650 °C, po suszeniu przez cztery godziny w temperaturze 105 °C
Kwas pirogronowy
Nie mniej niż 1,5 %
Azot
Nie więcej niż 1,5 % (metoda Kjeldahla)
Zawartość etanolu i 2-propanolu
Nie więcej niż 500 mg/kg pojedynczo lub łącznie
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,05 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,3 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 jtk/g
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 300 jtk/g
Enterobakterie
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt, żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy oraz preparatów w proszku do dalszego żywienia niemowląt)
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g
Cronobacter spp. (Enterobacter sakazakii)
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt i żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy)
Xanthomonas campestris
Komórki żywotne nieobecne w 1 g
E 416 GUMA KARAYA
Nazwy synonimowe
Katilo; Kadaya; Guma sterculia; Sterculia; Karaya; Kullo; Kuterra
Definicja
Guma karaya jest wysuszoną wydzieliną otrzymywaną z pni i gałęzi naturalnych odmian Sterculia urens Roxburg i innych gatunków Sterculia (z rodziny Sterculiaceae) lub z Cochlospermum gossypium A.P. De Candolle bądź z innych gatunków rodzaju Cochlospermum (rodzina Bixaceae). Produkt składa się głównie z acetylowanych polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, które po hydrolizie dają galaktozę, ramnozę i kwas galakturonowy oraz, w mniejszych ilościach, kwas glukuronowy.
Numer wg EINECS
232-539-4
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Guma karaya występuje w postaci kropli o zróżnicowanej wielkości oraz w formie nieregularnych okruchów mających charakterystyczną budowę częściowo krystaliczną. Barwa jasnożółta do różowobrązowej, produkt półprzezroczysty, zrogowaciały. W formie sproszkowanej barwa jasnoszara do różowobrązowej. Guma posiada wyraźny zapach kwasu octowego.
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w etanolu
Pęcznienie w roztworze etanolu
Guma karaya, w odróżnieniu od innych gum, pęcznieje w 60 % roztworze etanolu.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 20 % (105 °C, 5 godz.)
Popiół całkowity
Nie więcej niż 8 %
Popiół nierozpuszczalny w kwasach
Nie więcej niż 1 %
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 3 %
Kwasy lotne
Nie mniej niż 10 % (w przeliczeniu na kwas octowy)
Skrobia
Niewykrywalna
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Salmonella spp.
Nieobecne w 10 g
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
E 417 GUMA TARA
Definicja
Gumę tara otrzymuje się przez zmielenie bielma nasion naturalnych odmian Caesalpinia spinosa (rodzina Leguminoseae). Składa się w głównej mierze z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej tworzących przede wszystkim galaktomannany. Główny składnik jest zbudowany z liniowych łańcuchów jednostek (1-4)-β-D-mannopiranozy z przyłączonymi poprzez wiązania (1-6) jednostkami α-D-galaktopiranozy. W gumie tara stosunek zawartości mannozy do galaktozy wynosi 3:1. (W mączce chleba świętojańskiego stosunek ten wynosi 4:1, a w gumie guar – 2:1).
Numer wg EINECS
254-409-6
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Bezwonny proszek o barwie białej do białożółtej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu
Tworzenie żelu
Do wodnego roztworu próbki dodać niewielką ilość boranu sodowego. Powstaje żel.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 %
Popiół
Nie więcej niż 1,5 %
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 2 %
Białka
Nie więcej niż 3,5 % (współczynnik N x 5,7)
Skrobia
Niewykrywalna
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 418 GUMA GELLAN
Nazwy synonimowe
Definicja
Guma gellan jest zbudowana z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, wytwarzana na drodze fermentacji węglowodanu przez czystą kulturę bakterii ze szczepu Pseudomonas elodea, następnie oczyszczana przez wytrącanie 2-propanolem lub etanolem, suszona i mielona. Cząsteczka tego polisacharydu o dużej masie cząsteczkowej składa się głównie z powtarzających się jednostek tetrasacharydu, zbudowanego z jednej jednostki ramnozy, jednej jednostki kwasu glukuronowego i dwóch jednostek glukozy, podstawionych grupami acylowymi (gliceryl i acetyl), jak estry połączone wiązaniami O-glikozydowymi. Kwas glukuronowy jest zobojętniony i stanowi mieszaninę soli potasu, sodu, wapnia i magnezu.
Numer wg EINECS
275-117-5
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Około 500 000
Oznaczenie zawartości
Z suchej masy wydziela się nie mniej niż 3,3 % i nie więcej niż 6,8 % CO2
Opis
Proszek o barwie prawie białej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, tworzy lepki roztwór.
Nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 % po suszeniu (105 °C, 2,5 godz.)
Azot
Nie więcej niż 3 %
2-propanol
Nie więcej niż 750 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 10 000 kolonii na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 400 kolonii na gram
Escherichia coli
Wynik ujemny w 5 g
Salmonella spp.
Wynik ujemny w 10 g
E 420 (i) SORBITOL
Nazwy synonimowe
D-glucitol; D-sorbitol
Definicja
Sorbitol otrzymuje się w drodze uwodorniania D-glukozy. Zawiera głównie D-sorbitol. Zgodnie z poziomem D-glukozy ta część produktu, która nie zawiera D-sorbitolu, składa się z powiązanych substancji, takich jak mannitol, iditol, maltitol.
Numer wg EINECS
200-061-5
Nazwa chemiczna
D-glucitol
Wzór chemiczny
C6H14O6
Masa cząsteczkowa
182,2
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97 % glucitoli ogółem i nie mniej niż 91 % D-sorbitolu w przeliczeniu na suchą masę (glucitole są związkami o wzorze strukturalnym CH2OH-(CHOH)n-CH2OH, gdzie „n” jest liczbą całkowitą).
Opis
Biały, higroskopijny, krystaliczny proszek, płatki albo granulki
Wygląd roztworu wodnego:
Klarowny
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu
Zakres temperatur topnienia
88 do 102 °C
Sorbitolowa pochodna monobenzylidenu
Do 5 g próbki dodać 7 ml metanolu, 1 ml benzaldehydu i 1 ml kwasu chlorowodorowego. Mieszać i wytrząsać w wytrząsarce mechanicznej do pojawienia się kryształów. Przesączyć przy użyciu pompy ssącej, rozpuścić kryształy w 20 ml wrzącej wody zawierającej 1 g wodorowęglanu sodu, przesączyć gorący roztwór i schłodzić. Schłodzony przesącz odsączyć przy pomocy pompy ssącej, przemyć przy użyciu 5 ml roztworu metanolu w wodzie (1:2) i wysuszyć na powietrzu. Otrzymane w ten sposób kryształy topią się w temperaturze między 173 a 179 °C.
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 1,5 % (metoda Karla Fischera)
Przewodnictwo
Nie więcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) w temperaturze 20 °C
Cukry redukujące
Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na suchą masę, jako glukoza)
Cukry ogółem
Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na suchą masę, jako glukoza)
Nikiel
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
E 420 (ii) SYROP SORBITOLOWY
Nazwy synonimowe
Syrop D-glucitolowy
Definicja
Syrop sorbitolowy otrzymany w wyniku uwodornienia syropu glukozowego składa się z D-sorbitolu, D-mannitolu i uwodornionych sacharydów.
Ta część produktu, która nie jest D-sorbitolem, składa się głównie z uwodornionych oligosacharydów otrzymanych przez uwodornienie syropu glukozowego użytego jako surowiec (w tym przypadku syrop nie jest krystalizujący) lub mannitolu. Mogą być obecne niewielkie ilości glucytoli, gdzie n ≤ 4 (glucitole są związkami o wzorze strukturalnym CH2OH-(CHOH)n-CH2OH, gdzie „n” jest liczbą całkowitą)
Numer wg EINECS
270-337-8
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 69 % substancji stałych ogółem i nie mniej niż 50% D-sorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Klarowny, bezbarwny roztwór wodny
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Miesza się z wodą, glicerolem i propan-1,2-diolem
Sorbitolowa pochodna monobenzylidenu
Do 5 g próbki dodać 7 ml metanolu, 1 ml benzaldehydu i 1 ml kwasu chlorowodorowego. Mieszać i wytrząsać w wytrząsarce mechanicznej do pojawienia się kryształów. Przesączyć przy użyciu pompy ssącej, rozpuścić kryształy w 20 ml wrzącej wody zawierającej 1 g wodorowęglanu sodu, przesączyć gorący roztwór. Schłodzony przesącz odsączyć przy pomocy pompy ssącej, przemyć przy użyciu 5 ml roztworu metanolu w wodzie (1:2) i wysuszyć na powietrzu. Otrzymane w ten sposób kryształy topią się w temperaturze między 173 a 179 °C.
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 31 % (metoda Karla Fischera)
Przewodnictwo
Nie więcej niż 10 μS/cm (w produkcie jako takim) w temperaturze 20 °C
Cukry redukujące
Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na suchą masę, jako glukoza)
Nikiel
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
E 421 (i) MANNITOL PRODUKOWANY PRZEZ UWODORNIENIE
(i) MANNITOL
Nazwy synonimowe
D-mannitol
Definicja
Wytwarzany w wyniku katalitycznego uwodornienia węglowodanowych roztworów zawierających glukozę lub fruktozę.
Produkt zawiera min. 96 % mannitolu. Ta część produktu, która nie jest mannitolem, składa się głównie z sorbitolu (maks. 2 %), maltitolu (maks. 2 %) i izomaltu (1,1 GPM (bezwodnik 1-O-α-D-glukopiranozolo-D-mannitol): maks. 2 % oraz 1,6 GPS (6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol): maks. 2 %). Nieznane zanieczyszczenia nie powinny wynosić więcej niż 0,1 % każde.
Numer wg EINECS
200-711-8
Nazwa chemiczna
D-mannitol
Wzór chemiczny
C6H14O6
Masa cząsteczkowa
182,2
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 96,0 % i nie więcej niż 102 % D-mannitolu w przeliczeniu na suchą masę
Opis
Biały, bezwonny, krystaliczny proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze.
Zakres temperatur topnienia
Między 164 a 169 °C
Widmo absorpcji w podczerwieni
Porównanie z normą referencyjną, np. Ph. Eur lub USP
Skręcalność właściwa
[α]D
20 + 23° to + 25° (roztwór boranu)
pH
Między 5 a 8. Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10% m/v roztworu próbki, następnie zmierzyć pH.
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera)
Przewodnictwo
Nie więcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) w temperaturze 20 °C
Cukry redukujące
Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na glukozę)
Cukry ogółem
Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na glukozę)
Nikiel
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
(ii) MANNITOL OTRZYMYWANY W WYNIKU FERMENTACJI
Nazwy synonimowe
D-mannitol
Definicja
Otrzymywany w wyniku przerywanej fermentacji standardowego szczepu drożdży Zygosaccharomyces Rouxii w warunkach tlenowych. Część produktu, która nie jest mannitolem, składa się głównie z sorbitolu, maltitolu i izomaltu.
Numer wg EINECS
200-711-8
Nazwa chemiczna
D-mannitol
Wzór chemiczny
C6H14O6
Masa cząsteczkowa
182,2
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę
Opis
Biały, bezwonny, krystaliczny proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze.
Zakres temperatur topnienia
Między 164 a 169 °C
Widmo absorpcji w podczerwieni
Porównanie z normą referencyjną, np. Ph. Eur lub USP
Skręcalność właściwa
[α]D
20 + 23° to + 25° (roztwór boranu)
pH
Między 5 a 8
Dodać 0,5 ml nasyconego roztworu chlorku potasu do 10 ml 10 % m/v roztworu próbki, następnie zmierzyć pH.
Czystość
Arabitol
Nie więcej niż 0,3 %
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,5 % (metoda Karla Fischera)
Przewodnictwo
Nie więcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) w temperaturze 20 °C
Cukry redukujące
Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na glukozę)
Cukry ogółem
Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na glukozę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Bakterie tlenowe mezofilne
Nie więcej niż 1 000 kolonii na gram
Bakterie z grupy coli
Nieobecne w 10 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g
Escherichia coli
Nieobecne w 10 g
Staphylococcus aureus
Nieobecne w 10 g
Pseudomonas aeruginosa
Nieobecne w 10 g
Pleśnie
Nie więcej niż 100 kolonii na gram
Drożdże
Nie więcej niż 100 kolonii na gram
E 422 GLICEROL
Nazwy synonimowe
Gliceryna
Definicja
Glicerol pozyskuje się wyłącznie z olejów i tłuszczy roślinnych, bezpośrednio albo z surowego glicerolu otrzymywanego jako produkt uboczny w procesie produkcji biodiesla, po czym poddaje się go procesom oczyszczania obejmującym destylację oraz inne działania czyszczące, co pozwala uzyskać glicerol rafinowany.
Numer wg EINECS
200-289-5
Nazwa chemiczna
1,2,3-propanotriol; glicerol; trihydroksypropan
Wzór chemiczny
C3H8O3
Masa cząsteczkowa
92,10
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % glicerolu w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Przezroczysta, bezbarwna, higroskopijna ciecz o konsystencji syropu o lekkim charakterystycznym zapachu, który nie jest ani przykry ani niemiły
Identyfikacja
Ciężar właściwy (25 °C/25 °C)
Nie mniej niż 1,257
Współczynnik załamania światła
[n]D
20 między 1,471 a 1,474
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,01 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C
Butanotriole
Nie więcej niż 0,2 %
Akroleina
Nie więcej niż 3 mg/kg
Kwasy tłuszczowe i estry
Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na kwas masłowy
Zawartość związków chlorowanych
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na chlor)
3-monochloropropano-1,2-diol (3-MCPD)
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 423 GUMA ARABSKA MODYFIKOWANA KWASEM OKTENYLO-BURSZTYNOWYM
Nazwy synonimowe
Wodorooktenylobutanodionian gumy arabskiej; wodorooktenylobursztynian gumy arabskiej; guma arabska modyfikowana kwasem oktenylo-bursztynowym; guma akacjowa modyfikowana kwasem oktenylo-bursztynowym
Definicja
Guma arabska modyfikowana kwasem oktenylo-bursztynowym jest produkowana w drodze estryfikacji gumy arabskiej (Acacia seyal) lub gumy arabskiej (Acacia senegal) w roztworze wodnym z maksymalnie 3 % zawartością bezwodnika kwasu oktenylo-bursztynowego. Następnie jest ona poddawana suszeniu rozpyłowemu.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Średnia wagowo masa cząsteczkowa
Frakcja (i): 3,105 g/mol
Frakcja (ii): 1,106 g/mol
Oznaczenie zawartości
Opis
Kolor kremowy do jasnobeżowego, sypki proszek
Identyfikacja
Lepkość 5 % roztworu w 25 °C
Nie więcej niż 30 mPa.s
Reakcja wytrącania
Wytrącanie się kłaczkowatego osadu w roztworze octanu ołowiu II
Rozpuszczalność
Łatwo rozpuszczalny w wodzie; nierozpuszczalny w etanolu
pH 5 % roztworu wodnego
3,5–6,5
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 % (105 °C, 5 godz.)
Stopień estryfikacji
Nie więcej niż 0,6 %
Popiół łącznie
Nie więcej niż 10 % (530 °C)
Popioły nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 0,5 %
Substancja nierozpuszczalna w wodzie
Nie więcej niż 1,0 %
Badanie na obecność skrobi lub dekstryny
Należy doprowadzić do wrzenia wodny roztwór próbki 1:50, dodać około 0,1 ml roztworu jodu. Nie powinno pojawić się niebieskawe ani czerwone zabarwienie.
Badanie na obecność gum zawierających garbniki
Do 10 ml roztworu wodnego 1:50 próbki należy dodać około 0,1 ml roztworu chlorku żelazowego. Nie powinny pojawić się czarnawe zabarwienie ani czarnawy osad.
Pozostałości kwasu oktenylo-bursztynowego
Nie więcej niż 0,3 %
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Salmonella spp.
Brak w 25 g
Escherichia coli
Brak w 1 g
E 425 (i) GUMA KONJAC
Nazwy synonimowe
Definicja
Guma Konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem, otrzymanym z mączki Konjac poprzez ekstrakcję wodą. Mączka Konjac jest nieoczyszczonym surowcem z korzenia rośliny (byliny) Amorphophallus konjac. Głównym składnikiem gumy Konjac jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd glukomannan o wysokiej masie cząsteczkowej, zawierający jednostki D-mannozy i D-glukozy w stosunku molarnym 1,6:1,0, połączone wiązaniami β(1-4) glikozydowymi. Krótsze części łańcuchów są przywiązane wiązaniami β(1-3) glikozydowymi, a grupy acetylowe występują wyrywkowo (niesymetrycznie) w stosunku około 1 grupy na 9 do 19 jednostek cukru.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Główny składnik – glukomannan posiada przeciętną masę cząsteczkową od 200 000 do 2 000 000
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 75 % węglowodanów
Opis
Proszek o barwie białej do jasnobrązowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dysperguje w gorącej lub zimnej wodzie, tworząc roztwór o wysokiej lepkości i pH pomiędzy 4,0 a 7,0
Tworzenie żelu
Do 1 % roztworu próbki w probówce dodać 5 ml 4 % roztworu boranu sodu i energicznie wytrząsać. Powstaje żel.
Tworzenie żelu stabilnego w wysokiej temperaturze
Przygotować 2 % roztwór próbki przez ogrzanie jej we wrzącej łaźni wodnej przez 30 min, stale poruszając, a następnie ochłodzić roztwór do temperatury pokojowej. Dla każdego grama próbki użytej do badania przygotować 30 g 2 % roztworu, następnie dodać 1 ml 10 % roztworu węglanu potasu do całkowicie uwodnionej próbki w temperaturze otoczenia. Ogrzać mieszaninę w łaźni wodnej o temp. 85 °C i pozostawić na 2 godziny bez poruszania. W takich warunkach tworzy się żel stabilny w wysokiej temperaturze.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 12 % (105 °C, 5 godz.)
Skrobia
Nie więcej niż 3 %
Białka
Nie więcej niż 3 % (współczynnik N × 5,7)
Lepkość (1 % roztwór)
Nie mniej niż 3 kgm– 1s– 1 w temp. 25 °C
Substancje rozpuszczalne w eterze
Nie więcej niż 0,1 %
Popiół całkowity
Nie więcej niż 5,0 % (800 °C, 3–4 godz.)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Salmonella spp.
Nieobecne w 12,5 g
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
E 425 (ii) GLUKOMANNAN KONJAC
Nazwy synonimowe
Definicja
Glukomannan Konjac jest rozpuszczalnym w wodzie hydrokoloidem, otrzymanym z mączki Konjac przez przemywanie wodą zawierającą etanol. Mączka Konjac jest nieoczyszczonym surowcem z korzenia rośliny (byliny) Amorphophallus konjac. Głównym składnikiem jest rozpuszczalny w wodzie polisacharyd glukomannan o wysokiej masie cząsteczkowej, zawierający jednostki D-mannozy i D-glukozy w stosunku molarnym 1,6:1,0, połączone wiązaniami β(1-4) glikozydowymi z odgałęzieniem przy mniej więcej każdej 50 lub 60 jednostce. Acetylowana jest prawie każda 19 pozostałość cukrowa.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
500 000 do 2 000 000
Oznaczenie zawartości
Całkowita zawartość błonnika pokarmowego: nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę
Opis
Proszek o barwie białej do nieznacznie brązowawej, o drobnych cząstkach, sypki i bezwonny
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dysperguje w gorącej lub zimnej wodzie, tworząc roztwór o wysokiej lepkości i pH pomiędzy 5,0 a 7,0 Rozpuszczalność wzrasta przy ogrzewaniu i mechanicznym poruszaniu
Tworzenie żelu stabilnego w wysokiej temperaturze
Przygotować 2 % roztwór próbki przez ogrzanie jej we wrzącej łaźni wodnej przez 30 min., stale poruszając, a następnie ochłodzić roztwór do temperatury pokojowej. Dla każdego grama próbki użytej do badania przygotować 30 g 2 % roztworu, następnie dodać 1 ml 10 % roztworu węglanu potasu do całkowicie uwodnionej próbki w temperaturze otoczenia. Ogrzać mieszaninę w łaźni wodnej o temp. 85 °C i pozostawić na 2 godziny bez poruszania. W takich warunkach tworzy się żel stabilny w wysokiej temperaturze.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 8 % (105 °C, 3 godz.)
Skrobia
Nie więcej niż 1 %
Lepkość (1 % roztwór)
Nie mniej niż 20 kgm– 1s– 1 w temp. 25 °C
Białka
Nie więcej niż 1,5 % (N × 5,7)
Oznaczanie azotu metodą Kjeldahla. Procentowa zawartość azotu w próbce pomnożona przez 5,7 daje w wyniku procentową zawartość białka w próbce
Substancje rozpuszczalne w eterze
Nie więcej niż 0,5 %
Sulphite (as SO2)
Nie więcej niż 4 mg/kg
Chlorki
Nie więcej niż 0,02 %
Substancje rozpuszczalne w 50 % alkoholu
Nie więcej niż 2,0 %
Popiół całkowity
Nie więcej niż 2,0 % (800 °C, 3–4 godz.)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Salmonella spp.
Nieobecne w 12,5 g
Escherichia coli
Nieobecne w 5 g
E 426 HEMICELULOZA SOJOWA
Nazwy synonimowe
Definicja
Hemiceluloza sojowa jest rafinowanym, rozpuszczalnym w wodzie polisacharydem uzyskiwanym z włókien sojowych za pomocą ekstrakcji gorącą wodą. Nie stosuje się innych organicznych środków strącających niż etanol.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Polisacharydy sojowe rozpuszczalne w wodzie; Włókno sojowe rozpuszczalne w wodzie
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 74 % węglowodanów
Opis
Sypki proszek o barwie białej do żółtawobiałej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w gorącej i zimnej wodzie, nie tworzy żelu
pH
5,5 ± 1,5 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 7 % (105 °C, 4 godz.)
Białka
Nie więcej niż 14 %
Lepkość
Nie więcej niż 200 mPa.s (10 % roztwór)
Popiół całkowity
Nie więcej niż 9,5 % (600 °C, 4 godz.)
Arsen
Nie więcej niż 2 mg/kg
Etanol
Nie więcej niż 2%
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 3 000 kolonii na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 100 kolonii na gram
Escherichia coli
Nieobecne w 10 g
E 427 GUMA KASJA
Nazwy synonimowe
Definicja
Guma kasja to mielone, oczyszczone bielmo nasion Cassia tora i Cassia obtusifoli (Leguminosae) zawierające mniej niż 0,05 % Cassia occidentalis. Guma kasja składa się w głównej mierze z polisacharydów o dużej masie cząsteczkowej, zbudowanych głównie z liniowego łańcucha jednostek β-(1-4)-D-mannopiranozy połączonych z jednostkami α-(1-6)-D-galaktopiranozy. Stosunek mannozy do galaktozy wynosi około 5:1.
W procesie produkcji nasiona obłuszcza się i odkiełkowuje, poddając obróbce termomechanicznej; następnie bielmo miele się i przesiewa. Mielone bielmo poddawane jest dalszemu oczyszczaniu poprzez ekstrakcję 2-propanolem.
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 75 % galaktomannanu
Opis
Bezwonny proszek o barwie jasnożółtej do prawie białej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalna w etanolu. Dysperguje w zimnej wodzie, tworząc roztwór koloidalny.
Tworzenie żelu przy użyciu boranu
Do wodnej dyspersji próbki dodać wystarczającą ilość roztworu boranu sodu (roztwór testowy TS) w celu podniesienia poziomu pH do wartości ponad 9; powstaje żel.
Tworzenie żelu przy użyciu gumy ksantanowej
Odważyć 1,5 g próbki i 1,5 g gumy ksantanowej i zmieszać je. Dodać tę mieszaninę (szybko mieszając) do 300 ml wody w temperaturze 80 °C w zlewce o pojemności 400 ml. Mieszać do rozpuszczenia mieszaniny, a po rozpuszczeniu mieszać przez następne 30 minut (w czasie mieszania utrzymywać temperaturę powyżej 60 °C). Przestać mieszać i studzić mieszaninę w temperaturze pokojowej przynajmniej dwie godziny.
Po obniżeniu temperatury poniżej 40 °C tworzy się zwarty, lepkoelastyczny żel; taki żel nie powstaje w podobnie przygotowanym 1 % roztworze kontrolnym samej gumy kasja lub ksantanowej.
Lepkość
Mniej niż 500 mPa.s (25 °C, 2 godz., 1 % roztwór) odpowiadająca średniej masie cząsteczkowej wynoszącej 200 000 –300 000 Da.
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 2,0 %
pH
5,5–8 (1 % roztwór wodny)
Tłuszcz surowy
Nie więcej niż 1 %
Białka
Nie więcej niż 7 %
Popiół całkowity
Nie więcej niż 1,2 %
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 12 % (5 godz., 105 °C)
Antrachinony łącznie
Nie więcej niż 0,5 mg/kg (granica wykrywalności)
Pozostałości rozpuszczalników
Nie więcej niż 750 mg/kg 2-propanolu
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 5 000 jednostek tworzących kolonie na gram
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 100 jednostek tworzących kolonie na gram
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g
Escherichia coli
Nieobecne w 1 g
E 431 STEARYNIAN POLIOKSYETYLENU (40)
Nazwy synonimowe
Stearynian polioksylu (40); monostearynian poliksyetylenu (40)
Definicja
Mieszanina mono- i diestrów spożywczego, dostępnego w handlu kwasu stearynowego i mieszanych dioli polioksyetylenu (o średniej długości łańcucha polimeru około 40 jednostek tlenku etylenu) z wolnym poliolem
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Kremowe płatki lub woskowata substancja stała w temperaturze 25 °C, o słabym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i octanie etylu. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym
Zakres temperatur krzepnięcia
39–44 °C
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 1
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 25 i nie wyższa niż 35
Liczba hydroksylowa
Nie mniej niż 27 i nie więcej niż 40
1,4-dioksan
Nie więcej niż 5 mg/kg
Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)
Nie więcej niż 0,25 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 432 MONOLAURYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 20)
Nazwy synonimowe
Polisorbat 20; monolaurynian polioksyetylenosorbitolu (20)
Definicja
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu skondensowanych z tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem laurynowym
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 70 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97,3 % monolaurynianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
W temperaturze 25 °C oleista ciecz o barwie cytrynowej do bursztynowej o słabym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i dioksanie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i eterze naftowym
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 2
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 40 i nie wyższa niż 50
Liczba hydroksylowa
Nie niższa niż 96 i nie wyższa niż 108
1,4-dioksan
Nie więcej niż 5 mg/kg
Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)
Nie więcej niż 0,25 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 433 MONOOLEINIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 80)
Nazwy synonimowe
Polisorbat 80; monooleinian polioksyetylenosorbitolu (20)
Definicja
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu skondensowanych z tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem oleinowym
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 96,5 % monooleinianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
W temperaturze 25 °C oleista ciecz o barwie cytrynowej do bursztynowej o słabym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu i toluenie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i eterze naftowym
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 2
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 45 i nie wyższa niż 55
Liczba hydroksylowa
Nie niższa niż 65 i nie wyższa niż 80
1,4-dioksan
Nie więcej niż 5 mg/kg
Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)
Nie więcej niż 0,25 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 434 MONOPALMITYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 40)
Nazwy synonimowe
Polisorbat 40; monopalmitynian polioksyetylenosorbitolu (20)
Definicja
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem palmitynowym
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 66 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97 % monopalmitynianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
W temperaturze 25 °C oleista ciecz lub półżel o barwie cytrynowej do pomarańczowej o słabym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, etanolu, metanolu, octanie etylu i acetonie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 2
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 41 i nie wyższa niż 52
Liczba hydroksylowa
Nie niższa niż 90 i nie wyższa niż 107
1,4-dioksan
Nie więcej niż 5 mg/kg
Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)
Nie więcej niż 0,25 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 435 MONOSTEARYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 60)
Nazwy synonimowe
Polisorbat 60; monostearynian polioksyetylenosorbitolu (20)
Definicja
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem stearynowym
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 65 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 97 % monostearynianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
W temperaturze 25 °C oleista ciecz lub półżel o barwie cytrynowej do pomarańczowej o słabym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, octanie etylu i toluenie. Nierozpuszczalny w oleju mineralnym i olejach roślinnych
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 2
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 45 i nie wyższa niż 55
Liczba hydroksylowa
Nie niższa niż 81 i nie wyższa niż 96
1,4-dioksan
Nie więcej niż 5 mg/kg
Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)
Nie więcej niż 0,25 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 436 TRISTEARYNIAN POLIOKSYETYLENOSORBITOLU (POLISORBAT 65)
Nazwy synonimowe
Polisorbat 65; tristearynian polioksyetylenosorbitolu (20)
Definicja
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu oraz mono- i dibezwodników sorbitolu kopolimeryzowanych tlenkiem etylenu w stosunku około 20 moli tlenku etylenu na jeden mol sorbitolu i jego bezwodników ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem stearynowym
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 46 % grup oksyetylenowych, co odpowiada nie mniej niż 96 % tristearynianu polioksyetylenosorbitolu (20) w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Woskowata substancja stała w temperaturze 25 °C, o barwie jasnobrązowej i słabym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dysperguje w wodzie. Rozpuszczalny w oleju mineralnym, olejach roślinnych, eterze naftowym, acetonie, eterze, dioksanie, etanolu i metanolu
Zakres temperatur krzepnięcia
29–33 °C
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne dla częściowego estru polioksyetylowanego poliolu i kwasu tłuszczowego
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 3 % (metoda Karla Fischera)
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 2
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 88 i nie wyższa niż 98
Liczba hydroksylowa
Nie niższa niż 40 i nie wyższa niż 60
1,4-dioksan
Nie więcej niż 5 mg/kg
Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)
Nie więcej niż 0,25 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 440 (I)
PEKTYNA
Nazwy synonimowe
Definicja
Pektyna składa się głównie z częściowych estrów metylowych kwasu poligalakturonowego oraz jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Otrzymywana przez ekstrakcję wodną odmian odpowiednich jadalnych części roślin, zwykle owoców cytrusowych lub jabłek. Produkt końcowy nie może wykazywać oznak pozostałości aktywności enzymów. Nie stosuje się innych organicznych środków strącających poza metanolem, etanolem i 2-propanolem.
Numer wg EINECS
232-553-0
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Po przemyciu kwasem i alkoholem zawiera nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego w przeliczeniu na masę bezwodną i wolną od popiołu.
Opis
Proszek o barwie białej, jasnożółtej, jasnoszarej lub jasnobrązowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dyspergowalna w wodzie, tworzy koloidalną, opalizującą dyspersję. Nierozpuszczalna w etanolu.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 12 % (105 °C, 2 godziny)
Popiół nierozpuszczalny w kwasach
Nie więcej niż 1 % (nierozpuszczalny w około 3N kwasie chlorowodorowym)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na bezwodną masę
Zawartość azotu
Nie więcej niż 1,0 % po przemyciu kwasem i etanolem
Substancje nierozpuszczalne ogółem
Nie więcej niż 3 %
Pozostałości rozpuszczalników
Nie więcej niż 1 % wolnego metanolu, etanolu i 2-propanolu, pojedynczo lub łącznie, w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,3 mg/kg (jedynie w przypadku dodawania do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 1 mg/kg (do wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg (jedynie w przypadku dodawania do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 0,5 mg/kg (do wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci)
Glin
Nie więcej niż 120 mg/kg (jedynie w przypadku dodawania do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 200 mg/kg (do wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci)
Kryteria mikrobiologiczne
Enterobakterie
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt, żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy oraz preparatów w proszku do dalszego żywienia niemowląt)
Escherichia coli
Nieobecne w 10 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt, żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy oraz preparatów w proszku do dalszego żywienia niemowląt)
Cronobacter spp. (Enterobacter sakazakii)
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt i żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy)
E 440 (II)
PEKTYNA AMIDOWANA
Nazwy synonimowe
Definicja
Pektyna amidowana składa się głównie z częściowych estrów metylowych i amidów kwasu poligalakturonowego oraz jego soli amonowych, sodowych, potasowych i wapniowych. Jest otrzymywana przez ekstrakcję wodną odmian odpowiednich jadalnych części roślin, zwykle owoców cytrusowych lub jabłek, i reakcję z amoniakiem w środowisku zasadowym. Produkt końcowy nie może wykazywać oznak pozostałości aktywności enzymów. Nie stosuje się innych organicznych środków strącających poza metanolem, etanolem i 2-propanolem.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Po przemyciu kwasem i alkoholem zawiera nie mniej niż 65 % kwasu galakturonowego w przeliczeniu na masę bezwodną i wolną od popiołu.
Opis
Proszek o barwie białej, jasnożółtej, jasnoszarej lub jasnobrązowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dyspergowalna w wodzie, tworzy koloidalną, opalizującą dyspersję. Nierozpuszczalna w etanolu.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 12 % (105 °C, 2 godziny)
Popiół nierozpuszczalny w kwasach
Nie więcej niż 1 % (nierozpuszczalny w około 3N kwasie chlorowodorowym)
Stopień amidacji
Nie więcej niż 25 % grup karboksylowych łącznie
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przeliczeniu na bezwodną masę
Zawartość azotu
Nie więcej niż 2,5 % po przemyciu kwasem i etanolem
Substancje nierozpuszczalne ogółem
Nie więcej niż 3 %
Pozostałości rozpuszczalników
Nie więcej niż 1 % metanolu, etanolu i 2-propanolu, pojedynczo lub łącznie, w przeliczeniu na masę wolną od substancji lotnych
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,3 mg/kg (jedynie w przypadku dodawania do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 1 mg/kg (do wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg (jedynie w przypadku dodawania do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 0,5 mg/kg (do wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci)
Glin
Nie więcej niż 120 mg/kg (jedynie w przypadku dodawania do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 200 mg/kg (do wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci)
Kryteria mikrobiologiczne
Enterobakterie
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt, żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy oraz preparatów w proszku do dalszego żywienia niemowląt)
Escherichia coli
Nieobecne w 10 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt, żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy oraz preparatów w proszku do dalszego żywienia niemowląt)
Cronobacter spp. (Enterobacter sakazakii)
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt i żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy)
E 442 FOSFATYDY AMONU
Nazwy synonimowe
Sole amonowe kwasu fosfatydowego, mieszanina soli amonowych fosforylowanych glicerydów
Definicja
Mieszanina związków amonowych kwasów fosfatydowych wyodrębniona z jadalnych tłuszczów i olejów. Do atomu fosforu może być przyłączona jedna, dwie lub trzy części glicerydowe. Ponadto dwie cząsteczki estru fosforowego mogą być połączone ze sobą i występować jako fosfatydylo-fosfatydy
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawartość fosforu nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 3,4 % wagowo; zawartość amoniaku nie mniej niż 1,2 % i nie więcej niż 1,5 % (w przeliczeniu na N)
Opis
Oleista substancja półstała lub ciecz oleista
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w tłuszczach. Nierozpuszczalny w wodzie. Częściowo rozpuszczalny w etanolu i acetonie
Próba na obecność glicerolu
Wynik dodatni
Test fatty acids
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w eterze naftowym
Nie więcej niż 2,5 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 444 OCTAN IZOMAŚLANU SACHAROZY
Nazwy synonimowe
SAIB
Definicja
Octan izomaślanu sacharozy jest mieszaniną produktów reakcji powstających w wyniku estryfikacji sacharozy spożywczej z bezwodnikami kwasu octowego i izomasłowego, a następnie destylacji. Mieszanina zawiera wszystkie możliwe warianty estrów, w których stosunek molowy octanu do izomaślanu wynosi około 2:6
Numer wg EINECS
204-771-6
Nazwa chemiczna
Dioctan heksaizomaślanu sacharozy
Wzór chemiczny
C40H62O19
Masa cząsteczkowa
832-856 (w przybliżeniu), C40H62O19: 846,9
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98,8 % i nie więcej niż 101,9 % C40H62O19
Opis
Przejrzysta ciecz wolna od osadu o barwie jasnosłomkowej i słodkim zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w większości rozpuszczalników organicznych
Współczynnik załamania światła
[n]D
40: 1,4492 - 1,4504
Ciężar właściwy
[d]25
D: 1,141 - 1,151
Czystość
Triacetyna
Nie więcej niż 0,1 %
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 0,2
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 524 i nie wyższa niż 540
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 445 ESTRY GLICEROLU I ŻYWICY ROŚLINNEJ
Nazwy synonimowe
Żywica estrowa
Definicja
Złożona mieszanina estrów tri- oraz diglicerolu i kwasów żywicznych żywicy roślinnej. Żywicę roślinną otrzymuje się przez ekstrakcję rozpuszczalnikiem wiekowych pni sosny, po której przeprowadza się proces oczyszczania rozpuszczalnikiem w układzie ciecz-ciecz. Z niniejszej specyfikacji wyklucza się substancje otrzymane z kalafonii destylacyjnej i będące wydzieliną z pni żyjących sosen, a także substancje pochodzące z kalafonii oleju talowego i produkty uboczne powstałe przy produkcji pulpy na papier pakowy. Produkt końcowy zawiera około 90 % kwasów żywicznych i 10 % substancji o charakterze obojętnym (związki o budowie niekwasowej). Frakcja kwasów żywicznych stanowi złożoną mieszaninę izomerycznych diterpenoidów kwasów monokarboksylowych o empirycznym wzorze cząsteczki C20H30O2, głównie kwasu abietynowego. Substancję oczyszcza się przez odpędzanie z parą wodną lub przez przeciwprądową destylację z parą wodną.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Substancja stała, twarda o barwie żółtej do jasnobursztynowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w acetonie
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne dla związku
Czystość
Ciężar właściwy roztworu
[d]20
25 nie mniej niż 0,935 przy oznaczaniu w 50 % roztworze d-limonenu (97 %, temperatura wrzenia 175,5-176 °C, d20
4: 0,84)
Temperatura mięknienia metodą pierścienia i kuli
Między 82 °C a 90 °C
Liczba kwasowa
Nie mniej niż 3 i nie więcej niż 9
Liczba hydroksylowa
Nie mniej niż 15 i nie więcej niż 45
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Próba na nieobecność kalafonii z oleju talowego (próba na obecność siarki)
Podczas ogrzewania związków organicznych zawierających siarkę w obecności mrówczanu sodu przekształcona w siarkowodór siarka może być łatwo wykryta za pomocą papierka nasyconego octanem ołowiu. Dodatni wynik próby wskazuje na zastosowanie kalafonii z oleju talowego zamiast kalafonii ekstrakcyjnej
E 450 (i) DIFOSFORAN DISODOWY
Nazwy synonimowe
Difosforan diwodoro-disodowy; pirofosforan diwodoro-disodowy; kwaśny pirofosforan sodu; pirofosforan disodowy
Definicja
Numer wg EINECS
231-835-0
Nazwa chemiczna
Difosforan diwodoro-disodowy
Wzór chemiczny
Na2H2P2O7
Masa cząsteczkowa
221,94
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % difosforanu disodowego
Zawartość P2O5 nie mniej niż 63,0 % i nie więcej niż 64,5 %
Opis
Biały proszek lub granulki
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie
pH
Między 3,7 a 5,0 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godz.)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 1 %
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Glin
Nie więcej niż 200 mg/kg
E 450 (ii) DIFOSFORAN TRISODOWY
Nazwy synonimowe
Kwaśny pirofosforan trisodowy; monowodorodifosforan trisodowy; monowodoropirofosforan trisodowy; difosforan trisodu
Definicja
Numer wg EINECS
238-735-6
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Jednowodzian: Na3HP2O7 · H2O
Bezwodny: Na3HP2O7
Masa cząsteczkowa
Jednowodzian: 261,95
Bezwodny: 243,93
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę.
Zawartość P2O5 nie mniej niż 57 % i nie więcej niż 59 %
Opis
Biały proszek lub granulki, występuje w postaci bezwodnej lub jako jednowodzian
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie
pH
Między 6,7 a 7,5 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 4,5 % dla postaci bezwodnej (450–550 °C)
Nie więcej niż 11,5 % dla postaci jednowodnej
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godz.) dla postaci bezwodnej
Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 4 godz.) dla postaci jednowodnej
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 450 (iii) DIFOSFORAN TETRASODOWY
Nazwy synonimowe
Pirofosforan czterosodowy; difosforan czterosodowy; fosforan czterosodowy
Definicja
Numer wg EINECS
231-767-1
Nazwa chemiczna
Difosforan tetrasodowy
Wzór chemiczny
Bezwodny: Na4P2O7
Dziesięciowodzian: Na4P2O7 · 10H2O
Masa cząsteczkowa
Bezwodny: 265,94
Dziesięciowodzian: 446,09
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % Na4P2O7 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Zawartość P2O5 nie mniej niż 52,5 % i nie więcej niż 54,0 %
Opis
Bezbarwne lub białe kryształy bądź biały, krystaliczny proszek lub granulat. Dziesięciowodzian lekko traci wodę krystalizacyjną pod wpływem suchego powietrza
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
pH
Między 9,8 a 10,8 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 0,5 % dla soli bezwodnej, nie mniej niż 38 % i nie więcej niż 42 % dla dziesięciowodzianu (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 minut)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 450 (v) DIFOSFORAN TETRAPOTASOWY
Nazwy synonimowe
Pirofosforan czteropotasowy
Definicja
Numer wg EINECS
230-785-7
Nazwa chemiczna
Difosforan tetrapotasowy
Wzór chemiczny
K4P2O7
Masa cząsteczkowa
330,34 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % (800 °C przez 0,5 godz.)
Zawartość P2O5 nie mniej niż 42,0 % i nie więcej niż 43,7 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezbarwne kryształy lub biały bardzo higroskopijny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu
pH
Między 10,0 a 10,8 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 2 % (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 min)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 450 (vi) DIFOSFORAN DIWAPNIOWY
Nazwy synonimowe
Pirofosforan wapnia
Definicja
Numer wg EINECS
232-221-5
Nazwa chemiczna
Difosforan diwapniowy
Pirofosforan diwapniowy
Wzór chemiczny
Ca2P2O7
Masa cząsteczkowa
254,12
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 96 %
Zawartość P2O5 nie mniej niż 55 % i nie więcej niż 56 %
Opis
Drobny, biały, bezwonny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w rozcieńczonym kwasie chlorowodorowym i kwasie azotowym
pH
Między 5,5 a 7,0 (10 % zawiesina w wodzie)
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 1,5 % (800 °C ± 25 °C, 30 minut
Fluorki
Nie więcej niż 50 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 450 (vii) DIWODORO-DIFOSFORAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Kwaśny pirofosforan wapnia; pirofosforan diwodorowapniowy
Definicja
Numer wg EINECS
238-933-2
Nazwa chemiczna
Diwodorofosforan wapnia
Wzór chemiczny
CaH2P2O7
Masa cząsteczkowa
215,97
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 90 % w przeliczeniu na bezwodną substancję
Zawartość P2O5 nie mniej niż 61 % i nie więcej niż 66 %
Opis
Białe kryształy lub proszek
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 0,4 %
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Glin
Nie więcej niż 800 mg/kg. Przepis ten ma zastosowanie do dnia 31 marca 2015 r.
Nie więcej niż 200 mg/kg. Przepis ten ma zastosowanie od dnia 1 kwietnia 2015 r.
E 450 (ix) DIWODORODIFOSFORAN MAGNEZU
Nazwy synonimowe
Kwaśny pirofosforan magnezu, diwodoropirofosforan monomagnezowy; difosforan magnezu, pirofosforan magnezu
Definicja
Diwodorodifosforan magnezu jest kwaśną solą magnezową kwasu difosforowego. Jest produkowany przez powolne dodawanie dyspersji wodnej wodorotlenku magnezu do kwasu fosforowego aż do osiągnięcia stosunku molowego między Mg a P wynoszącego około 1:2. Podczas reakcji utrzymuje się temperaturę poniżej 60 °C. Do mieszaniny reakcyjnej dodaje się około 0,1 % nadtlenku wodoru, po czym muł się podgrzewa i mieli.
Numer wg EINECS
244-016-8
Nazwa chemiczna
Diwodorodifosforan monomagnezowy
Wzór chemiczny
MgH2P2O7
Masa cząsteczkowa
200,25
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 68,0 % i nie więcej niż 70,5 % P2O5 w przeliczeniu na P2O5
Zawiera nie mniej niż 18,0 % i nie więcej niż 20,5 % MgO w przeliczeniu na MgO
Opis
Białe kryształy lub proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu
Wielkość cząsteczek:
Średnia wielkość cząsteczek waha się między 10 a 50 μm
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 12 % (800 °C, 0,5 godziny)
Fluorki
Nie więcej niż 20 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Glin
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg.
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 451 (i) TRIFOSFORAN PENTASODOWY
Nazwy synonimowe
Trójpolifosforan pięciosodowy; trójpolifosforan sodowy
Definicja
Numer wg EINECS
231-838-7
Nazwa chemiczna
Trifosforan pentasodowy
Wzór chemiczny
Na5O10P3 · nH2O (n = 0 lub 6)
Masa cząsteczkowa
367,86
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 85,0 % (dla postaci bezwodnej) lub 65,0 % (dla postaci sześciowodzianu)
Zawartość P2O5 nie mniej niż 56 % i nie więcej niż 59 % (postać bezwodna) lub nie mniej niż 43 % i nie więcej niż 45 % (sześciowodzian)
Opis
Białe, nieco higroskopijne granulki lub proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
pH
Między 9,1 a 10,2 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Bezwodny: Nie więcej niż 0,7 % (105 °C, 1 godz.)
Sześciowodzian: nie więcej niż 23,5 % (60 °C, 1 godz., następnie 105 °C, 4 godz.)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,1 %
Higher polyphosphates
Nie więcej niż 1 %
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 451 (ii) TRIFOSFORAN PENTAPOTASOWY
Nazwy synonimowe
Trójpolifosforan pięciopotasowy; trójfosforan potasu; trójpolifosforan potasu
Definicja
Numer wg EINECS
237-574-9
Nazwa chemiczna
Trifosforan pentapotasowy; tripolifosforan pentapotasowy
Wzór chemiczny
K5O10P3
Masa cząsteczkowa
448,42
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 85 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Zawartość P2O5 nie mniej niż 46,5 % i nie więcej niż 48 %
Opis
Biały, bardzo higroskopijny proszek lub granulki
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
pH
Między 9,2 a 10,5 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 0,4 % (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 minut)
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 2 %
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 452 (i) POLIFOSFORAN SODU
I.
ROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN
Nazwy synonimowe
Heksametafosforan sodowy; Tetrapolifosforan sodowy; sól Grahama; polifosforany sodu, szkliste; polimetafosforan sodowy; metafosforan sodowy
Definicja
Rozpuszczalne polifosforany sodu otrzymuje się w wyniku stapiania, a następnie chłodzenia ortofosforanów sodu. Związki te stanowią grupę składającą się z kilku amorficznych, rozpuszczalnych w wodzie polifosforanów zbudowanych z liniowych łańcuchów jednostek metafosforanu (NaPO3)x, gdzie x ≥ 2, zakończonych grupami Na2PO4. Substancje te zwykle identyfikuje się na podstawie stosunku Na2O do P2O5 lub zawartości P2O5. Stosunek Na2O do P2O5 wynosi około 1,3 dla tetrapolifosforanu sodu, gdzie x = około 4; około 1,1 dla soli Grahama, często nazywanej heksametafosforanem sodu, gdzie x = 13–18; oraz około 1,0 dla polifosforanów sodu o większych masach cząsteczkowych, gdzie x = 20–100 lub więcej. Wartość pH roztworów tych soli wynosi od 3,0 do 9,0
Numer wg EINECS
272-808-3
Nazwa chemiczna
Polifosforan sodu
Wzór chemiczny
Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” jest nie mniejsze niż 2
Masa cząsteczkowa
(102)n
Oznaczenie zawartości
Zawartość P2O5 nie mniej niż 60 % i nie więcej niż 71 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Opis
Bezbarwne lub białe, przezroczyste płatki, granulki lub proszki
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
pH
Między 3,0 a 9,0 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 1 %
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,1 %
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
II.
NIEROZPUSZCZALNY POLIFOSFORAN
Nazwy synonimowe
Nierozpuszczalny metafosforan sodowy; sól Maddrella; nierozpuszczalny polifosforan sodu; IMP
Definicja
Nierozpuszczalny metafosforan sodu to polifosforan sodu o dużej masie cząsteczkowej zbudowany z dwóch długich łańcuchów metafosforanów (NaPO3)x, które są spiralnie skręcone wokół wspólnej osi w przeciwnych kierunkach. Stosunek Na2O do P2O5 wynosi około 1,0. Wartość pH wodnej zawiesiny 1:3 wynosi około 6,5.
Numer wg EINECS
272-808-3
Nazwa chemiczna
Polifosforan sodu
Wzór chemiczny
Niejednorodna mieszanina soli sodowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” jest nie mniejsze niż 2
Masa cząsteczkowa
(102)n
Oznaczenie zawartości
Zawartość P2O5 nie mniej niż 68,7 % i nie więcej niż 70,0 %
Opis
Biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w kwasach mineralnych i w roztworach chlorku potasu i chlorku amonu (ale nie chlorku sodu)
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
pH
Około 6,5 (wodna zawiesina 1:3)
Czystość
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 452 (ii) POLIFOSFORAN POTASU
Nazwy synonimowe
Metafosforan potasu; polimetafosforan potasu; sól Kurrola
Definicja
Numer wg EINECS
232-212-6
Nazwa chemiczna
Polifosforan potasu
Wzór chemiczny
(KPO3)n
Niejednorodna mieszanina soli potasowych liniowo skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” jest nie mniejsze od 2
Masa cząsteczkowa
(118)n
Oznaczenie zawartości
Zawartość P2O5 nie mniej niż 53,5 % i nie więcej niż 61,5 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Opis
Drobny, biały proszek lub kryształy albo szkliste, bezbarwne płatki
Identyfikacja
Rozpuszczalność
1 g rozpuszcza się w 100 ml roztworu octanu sodu o stężeniu 1:25
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
pH
Nie więcej niż 7,8 (1 % roztwór)
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 2 % (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 min)
Fosforany cykliczne
Nie więcej niż 8 % w przeliczeniu na P2O5
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 452 (iii) POLIFOSFORAN SODOWO-WAPNIOWY
Nazwy synonimowe
Polifosforan sodowo-wapniowy, szklisty
Definicja
Numer wg EINECS
233-782-9
Nazwa chemiczna
Polifosforan sodowo-wapniowy
Wzór chemiczny
(NaPO3)n CaO, gdzie n wynosi zwykle 5
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawartość P2O5 nie mniej niż 61 % i nie więcej niż 69 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Opis
Szkliste kryształy lub kulki o barwie białej
Identyfikacja
pH
Około 5 do 7 (1 % m/m zawiesina)
Zawartość CaO
7 %–15 % m/m
Czystość
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 452 (iv) POLIFOSFORAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Metafosforan wapnia; polimetafosforan wapnia
Definicja
Numer wg EINECS
236-769-6
Nazwa chemiczna
Polifosforan wapnia
Wzór chemiczny
(CaP2O6)n
Niejednorodna mieszanina soli wapniowych skondensowanych kwasów polifosforowych o ogólnym wzorze H(n + 2)PnO(3n + 1), gdzie „n” jest nie mniejsze niż 2
Masa cząsteczkowa
(198)n
Oznaczenie zawartości
Zawartość P2O5 nie mniej niż 71 % i nie więcej niż 73 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Opis
Bezbarwne, bezwonne kryształy lub biały proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Zwykle trudno rozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w kwasach
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
Zawartość CaO
27 do 29,5 %
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 2 % (105 °C, 4 godz., następnie 550 °C, 30 min.)
Fosforany cykliczne
Nie więcej niż 8 % (w przeliczeniu na P2O5)
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na fluor)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 456 POLIASPARAGINIAN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Poliasparaginian potasu jest solą potasową kwasu poliasparaginowego wytworzoną z kwasu L-asparaginowego i wodorotlenku potasu. W procesie termicznym kwas asparaginowy przekształca się w nierozpuszczalny polisukcynoimid. Polisukcynoimid jest poddawany działaniu wodorotlenku potasu, przez co następuje otwarcie pierścienia i polimeryzacja jednostek. Ostatnim etapem jest faza suszenia rozpyłowego, w wyniku której powstaje jasnobrązowy proszek.
Nr CAS
64723-18-8
Nazwa chemiczna
Kwas L-asparaginowy, homopolimer, sól potasowa
Wzór chemiczny
[C4H4NO3K]n
Średnia wagowo masa cząsteczkowa
Około 5 300 g/mol
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę
Wielkość cząsteczek
Nie mniej niż 45 μm (nie więcej niż 1 % wagowo cząstek mniejszych niż 45 μm)
Opis
Bezwonny proszek o barwie jasnobrązowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie i słabo rozpuszczalny w rozpuszczalnikach organicznych
pH
7,5–8,5 (40 % roztwór wodny)
Czystość
Stopień podstawienia
Nie mniej niż 91,5 % w przeliczeniu na suchą masę
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 11 % (105 °C, 12 godz.)
Wodorotlenek potasu
Nie więcej niż 2 %
Kwas asparaginowy
Nie więcej niż 1 %
Inne zanieczyszczenia
Nie więcej niż 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 2,5 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1,5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 459 BETA-CYKLODEKSTRYNA
Nazwy synonimowe
Definicja
Beta-cyklodekstryna jest nieredukującym, cyklicznym sacharydem składającym się z 7 jednostek D-glukopiranozowych połączonych wiązaniami α-1,4. Jest wytwarzana w wyniku działania enzymu cykloglikozylotransferazy (CGTaza) otrzymywanego z Bacillus circulans, Paenibacillus macerans lub rekombinowanego szczepu Bacillus licheniformis SJ1608 na częściowo hydrolizowane skrobie
Numer wg EINECS
231-493-2
Nazwa chemiczna
Cykloheptaamyloza
Wzór chemiczny
(C6H10O5)7
Masa cząsteczkowa
1 135
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98,0 % (C6H10O5)7 w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Praktycznie bezwonna, krystaliczna substancja stała o barwie białej lub prawie białej
Barwa roztworu wodnego
Przejrzysta i bezbarwna
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Trudno rozpuszczalny w wodzie; dobrze rozpuszczalny w gorącej wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu
Skręcalność właściwa
[α]D
25: + 160° do + 164° (1 % roztwór)
pH value:
5,0–8,0 (1 % roztwór)
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 14 % (metoda Karla Fischera)
Inne cyklodekstryny
Nie więcej niż 2 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Pozostałości rozpuszczalników
Nie więcej niż 1 mg/kg zarówno dla toluenu, jak i dla trichloroetylenu
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 460 (i) CELULOZA MIKROKRYSTALICZNA, ŻEL CELULOZOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Celuloza mikrokrystaliczna to oczyszczona, częściowo zdepolimeryzowana celuloza uzyskana w wyniku chemicznej obróbki alfa-celulozy otrzymanej w postaci pulpy z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego przy użyciu kwasów mineralnych. Stopień polimeryzacji jest zwykle niższy niż 400
Nr CAS
9004-34-6
Numer wg EINECS
232-674-9
Nazwa chemiczna
Celuloza
Wzór chemiczny
(C6H10O5)n
Masa cząsteczkowa
Około 36 000
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 97 % celulozy w przeliczeniu na bezwodną masę
Wielkość cząstek
Nie mniej niż 5 μm (nie więcej niż 10 % cząstek mniejszych niż 5 μm)
Opis
Drobny, bezwonny proszek o barwie białej lub prawie białej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Praktycznie nierozpuszczalny lub nierozpuszczalny w roztworze wodorotlenku sodu (stężenie: 50 g NaOH/l)
Reakcja barwna
Do 1 mg próbki dodać 1 ml kwasu fosforowego i ogrzewać w łaźni wodnej przez 30 minut. Dodać 4 ml roztworu pirokatecholu w kwasie fosforowym w stosunku 1:4 i ogrzewać przez 30 minut. Powstaje czerwone zabarwienie
Spektroskopia w podczerwieni
Do oznaczenia
Test zawiesinowy
30 g próbki wymieszać z 270 ml wody w wysokoobrotowym (12 000 obr./min) mikserze przez 5 minut. Powstała mieszanina będzie albo łatwo płynącą, albo ciężką, grudkowatą zawiesiną, która słabo płynie, o ile w ogóle jest płynna, słabo sedymentuje i zawiera liczne pęcherzyki powietrza. W przypadku otrzymania łatwo płynącej zawiesiny przenieść 100 ml tej zawiesiny do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na 1 godzinę. Substancje stałe osadzają się na dnie i pojawia się supernatant.
pH
pH supernatantu wynosi między 5,0 a 7,5 (10 % zawiesina w wodzie).
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 7 % (105 °C, 3 godz.)
Substancje rozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,24 %
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)
Skrobia
Niewykrywalna
Do 20 ml dyspersji otrzymanej w badaniu identyfikacji – test zawiesinowy dodać kilka kropli roztworu jodu i wymieszać. Nie powinno powstać purpurowe, przechodzące w niebieskie, ani niebieskie zabarwienie.
Grupy karboksylowe
Nie więcej niż 1 %
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 460 (ii) CELULOZA SPROSZKOWANA
Definicja
Oczyszczona, mechanicznie rozdrobniona celuloza otrzymana w wyniku przetwarzania alfa-celulozy otrzymanej w postaci pulpy z naturalnych odmian włóknistego surowca roślinnego
Nr CAS
9004-34-6
Numer wg EINECS
232-674-9
Nazwa chemiczna
Celuloza; Liniowy polimer reszt glukozowych połączonych w stosunku 1:4
Wzór chemiczny
(C6H10O5)n
Masa cząsteczkowa
(162)n (n przeważnie wynosi 1 000 lub więcej)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 92 %
Wielkość cząstek
Nie mniej niż 5 μm (nie więcej niż 10 % cząstek mniejszych niż 5 μm)
Opis
Biały, bezwonny proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, etanolu, eterze i rozcieńczonych kwasach mineralnych. Słabo rozpuszczalny w roztworze wodorotlenku sodu
Test zawiesinowy
30 g próbki wymieszać z 270 ml wody w wysokoobrotowym (12 000 obr./min.) mikserze przez 5 minut. Powstała mieszanina będzie albo łatwo płynącą, albo ciężką, grudkowatą zawiesiną, która słabo płynie, o ile w ogóle jest płynna, słabo sedymentuje i zawiera liczne pęcherzyki powietrza. W przypadku otrzymania łatwo płynącej zawiesiny przenieść 100 ml tej zawiesiny do cylindra miarowego o pojemności 100 ml i pozostawić na 1 godzinę. Substancje stałe osadzają się na dnie i pojawia się supernatant.
pH
pH supernatantu wynosi między 5,0 a 7,5 (10 % zawiesina w wodzie).
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 7 % (105 °C, 3 godz.)
Substancje rozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 1,0 %
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,3 % (800 ± 25 °C)
Skrobia
Niewykrywalna
Do 20 ml dyspersji otrzymanej w badaniu identyfikacji – test zawiesinowy dodać kilka kropli roztworu jodu i wymieszać. Nie powinno powstać purpurowe, przechodzące w niebieskie, ani niebieskie zabarwienie.
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,3 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,2 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 461 METYLOCELULOZA
Nazwy synonimowe
Eter metylowy celulozy
Definicja
Metyloceluloza jest celulozą otrzymaną bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowaną grupami metylowymi
Nr CAS
9004-67-5
Numer wg EINECS
618-391-7
Nazwa chemiczna
Eter metylowy celulozy
Wzór chemiczny
Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:
— H
— CH3 lub
— CH2CH3
Masa cząsteczkowa
Od około 20 000 do 380 000
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 25 % i nie więcej niż 33 % grup metoksylowych (-OCH3) oraz nie więcej niż 5 % grup hydroksyetoksylowych (-OCH2CH2OH)
Opis
Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej lub jasnożółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzystą do opalizującej, lepką dyspersję koloidalną.
Nierozpuszczalny w etanolu, eterze i chloroformie
Rozpuszczalny w lodowatym kwasie octowym
pH
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 (1 % dyspersja koloidalna)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 10 % (105 °C, 3 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 1,5 % (800 ± 25 °C)
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 462 ETYLOCELULOZA
Nazwy synonimowe
Eter etylowy celulozy
Definicja
Etyloceluloza to celuloza otrzymana bezpośrednio z włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowana grupami etylowymi
Nr CAS
9004-57-3
Numer wg EINECS
618-384-9
Nazwa chemiczna
Eter etylowy celulozy
Wzór chemiczny
Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
C6H7O2(OR1)(OR2), gdzie R1 i R2 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:
— H
— CH2CH3
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 44 % i nie więcej niż 50 % grup etoksylowych (-OC2H5) w przeliczeniu na suchą masę (co odpowiada nie więcej niż 2,6 grup etoksylowych na jednostkę anhydroglukozy)
Opis
Lekko higroskopijny proszek bez zapachu i bez smaku, o barwie białej do prawie białej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, glicerolu i propan-1,2-diolu, ale rozpuszczalny w różnych proporcjach w niektórych rozpuszczalnikach organicznych, zależnie od zawartości grup etoksylowych. Etyloceluloza zawierająca mniej niż 46-48 % grup etoksylowych jest dobrze rozpuszczalna w tetrahydrofuranie, octanie metylu, chloroformie i mieszaninach węglowodorów aromatycznych z etanolem. Etyloceluloza zawierająca 46-68 % grup etoksylowych lub więcej jest dobrze rozpuszczalna w etanolu, metanolu, toluenie, chloroformie i octanie etylu
Próba na tworzenie warstwy
Rozpuścić 5 g próbki w 95 g mieszaniny toluenu i etanolu w stosunku 80:20 (m/m). Powstaje klarowny, stabilny roztwór o lekko żółtym zabarwieniu. Wylać kilka ml roztworu na szklaną płytkę i poczekać do odparowania rozpuszczalnika. Pozostaje gruba, ciągła, przejrzysta warstwa. Warstwa ta jest palna
pH
Obojętne (1 % dyspersja koloidalna)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 3 % (105 °C, 2 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,4 %
Arsen
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
E 463 HYDROKSYPROPYLOCELULOZA
Nazwy synonimowe
Eter hydroksypropylowy celulozy
Definicja
Hydroksypropyloceluloza to celuloza otrzymana bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowana grupami hydroksypropylowymi
Nr CAS
9004-64-2
Numer wg EINECS
618-388-0
Nazwa chemiczna
Eter hydroksypropylowy celulozy
Wzór chemiczny
Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:
— H
— CH2CHOHCH3
— CH2CHO(CH2CHOHCH3)CH3
— CH2CHO[CH2CHO(CH2CHOHCH3)CH3]CH3
Masa cząsteczkowa
Od około 30 000 do 1 000 000
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie więcej niż 80,5 % grup hydroksypropoksylowych (-OCH2CHOHCH3), co odpowiada nie więcej niż 4,6 % grup hydroksypropylowych na jednostkę anhydroglukozy w przeliczeniu na suchą masę
Opis
Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej lub jasnożółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzystą do opalizującej, lepką dyspersję koloidalną. Rozpuszczalny w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze
Chromatografia gazowa
Oznaczyć podstawniki metodą chromatografii gazowej
pH
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 (1 % dyspersja koloidalna)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 10 % (105 °C, 3 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C
Chlorohydryny propylenu
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
E 463a HYDROKSYPROPYLOCELULOZA O NISKIM STOPNIU PODSTAWIENIA (L-HPC)
Nazwy synonimowe
Eter hydroksypropylowy celulozy, o niskim stopniu podstawienia
Definicja
L-HPC to poli(hydroksypropylowy) eter celulozy o niskim stopniu podstawienia.
L-HPC wytwarza się przez częściową eteryfikację tlenkiem propylenu/grupami hydroksypropylowymi jednostek anhydroglukozy z czystej celulozy (pulpa drzewna). Otrzymany produkt zostaje następnie oczyszczony, wysuszony i zmielony, aby uzyskać hydroksypropylocelulozę o niskim stopniu podstawienia.
L-HPC zawiera nie mniej niż 5,0 % i nie więcej niż 16,0 % grup hydroksypropoksylowych, w przeliczeniu na suchą masę.
L-HPC różni się od hydroksypropylocelulozy (E 463) pod względem stopnia podstawienia molowego grupami hydroksypropoksylowymi jednostki pierścienia glukozy (0,2 w przypadku L-HPC i 3,5 w przypadku E 463) w łańcuchu głównym celulozy.
Nazwa IUPAC
Eter 2-hydroksypropylowy celulozy (o niskim stopniu podstawienia)
Nr CAS
9004-64-2
Numer wg EINECS
618-388-0
Nazwa chemiczna
Eter hydroksypropylowy celulozy, o niskim stopniu podstawienia
Wzór chemiczny
Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3),
gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:
— H
— CH2CHOHCH3
— CH2CHO(CH2CHOHCH3)CH3
— CH2CHO[CH2CHO(CH2CHOHCH3)CH3]CH3
Masa cząsteczkowa
Od około 30 000 do 150 000 g/mol
Oznaczenie zawartości
Średnia liczba grup hydroksypropoksylowych
(–OCH2CHOHCH3) odpowiada 0,2 grup hydroksypropoksylowych na jednostkę anhydroglukozy w przeliczeniu na bezwodną masę
Wielkość cząstek
metoda dyfrakcji laserowej – nie mniej niż 45 μm (nie więcej niż 1 % masy cząsteczek mniejszych niż 45 μm) i nie więcej niż 65 μm
chromatografia wykluczania według wielkości cząsteczek (SEC) – średnia (D50) wielkość cząstek od 47,3 μm do 50,3 μm; wartość D90 (90 % poniżej danej wartości) od 126,2 μm do 138 μm
Opis
Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej lub jasnożółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu
Identyfikacja
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalna w wodzie. Pęcznieje w wodzie. Rozpuszcza się w 10-procentowym roztworze wodorotlenku sodu, tworząc lepki roztwór.
Oznaczenie zawartości
Oznaczanie stopnia podstawienia molowego przy pomocy chromatografii gazowej
pH
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 7,5 (1 % dyspersja koloidalna)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 5,0 % (105 °C, 1 godz.)
Pozostałości po prażeniu
Nie więcej niż 0,8 % oznaczone w temperaturze 800 °C ± 25 °C
Chlorohydryny propylenu
Nie więcej niż 0,1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) (chromatografia gazowa ze spektrometrią mas (GC/MS))
Arsen
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,15 mg/kg
E 464 HYDROKSYPROPYLOMETYLOCELULOZA
Nazwy synonimowe
Definicja
Hydroksypropylometyloceluloza to celuloza otrzymana bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowana grupami metylowymi oraz w niewielkim stopniu podstawiona grupami hydroksypropylowymi
Nr CAS
9004-65-3
Numer wg EINECS
618-389-6
Nazwa chemiczna
Eter 2-hydroksypropylowy metylocelulozy
Wzór chemiczny
Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:
— H
— CH3
— CH2CHOHCH3
— CH2CHO (CH2CHOHCH3) CH3
— CH2CHO[CH2CHO (CH2CHOHCH3) CH3]CH3
Masa cząsteczkowa
Od około 13 000 do 200 000
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 19 % i nie więcej niż 30 % grup metoksylowych (-OCH3) oraz nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 12 % grup hydroksypropoksylowych (-OCH2CHOHCH3) w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej lub jasnożółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzystą do opalizującej, lepką dyspersję koloidalną. Nierozpuszczalny w etanolu
Chromatografia gazowa
Oznaczyć podstawniki metodą chromatografii gazowej
pH
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 (1 % dyspersja koloidalna)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 10 % (105 °C, 3 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 1,5 % dla produktów o lepkości 50 mPa.s lub większej
Nie więcej niż 3 % dla produktów o lepkości mniejszej niż 50 mPa.s
Chlorohydryny propylenu
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 465 ETYLOMETYLOCELULOZA
Nazwy synonimowe
Metyloetyloceluloza
Definicja
Etylometyloceluloza to celuloza otrzymana bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego i częściowo eteryfikowana grupami metylowymi i etylowymi
Nr CAS
9004-59-5. Etylometylocelulozie przypisano również numer CAS 9004-69-7
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Eter metyloetylowy celulozy
Wzór chemiczny
Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:
— H
— CH3
— CH2CH3
Masa cząsteczkowa
Od około 30 000 do 40 000
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 3,5 % i nie więcej niż 6,5 % grup metoksylowych (-OCH3) oraz nie mniej niż 14,5 % i nie więcej niż 19 % grup etoksylowych (-OCH2CH3) w przeliczeniu na bezwodną masę, a także nie mniej niż 13,2 % i nie więcej niż 19,6 % grup alkoksylowych ogółem w przeliczeniu na grupy metoksylowe
Opis
Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej lub jasnożółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Pęcznieje w wodzie, tworząc przejrzystą do opalizującej, lepką dyspersję koloidalną. Rozpuszczalny w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze
pH
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,0 (1 % dyspersja koloidalna)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 % dla postaci włóknistej i nie więcej niż 10 % dla postaci sproszkowanej (105 °C, do stałej masy)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,6 %
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 466 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYLOCELULOZY, GUMA CELULOZOWA
Nazwy synonimowe
NaCMC; CMC sodowa
Definicja
Sól sodowa karboksymetylocelulozy to częściowa sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy otrzymywanej bezpośrednio z odmian włóknistego surowca roślinnego
Nr CAS
9004-32-4
Numer wg EINECS
618-378-6
Nazwa chemiczna
Sól sodowa eteru karboksymetylowego celulozy
Wzór chemiczny
Polimery zawierają podstawione jednostki anhydroglukozy o następującym wzorze ogólnym:
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2, R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:
— H
— CH2COONa
— CH2COOH
Masa cząsteczkowa
Większa niż około 17 000 (stopień polimeryzacji – około 100)
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Lekko higroskopijny włóknisty lub ziarnisty proszek o barwie białej lub jasnożółtawej bądź szarawej, bez smaku i bez zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
W wodzie daje lepką dyspersję koloidalną. Nierozpuszczalny w etanolu
Próba tworzenia piany
Energicznie wstrząsnąć 0,1 %-ową dyspersję próbki. Nie tworzy się warstwa piany. (Próba ta pozwala odróżnić sól sodową karboksymetylocelulozy od innych eterów celulozy)
Tworzenie osadu
Do 5 ml 0,5 %-owej dyspersji próbki dodać 5 ml 5 % roztworu siarczanu miedzi lub siarczanu glinu. Wytrąca się osad. (Próba ta pozwala odróżnić sól sodową karboksymetylocelulozy od innych eterów celulozy oraz od żelatyny, mączki chleba świętojańskiego i tragakanty)
Reakcja barwna
Do 0,5 g sproszkowanej próbki soli sodowej karboksymetylocelulozy dodać, mieszając, 50 ml wody w celu otrzymania jednorodnej dyspersji. Kontynuować mieszanie aż do uzyskania klarownej dyspersji, którą należy wykorzystać do wykonania następującej próby:
Do 1 mg próbki rozcieńczonej w małej probówce taką samą objętością wody dodać 5 kropli roztworu 1-naftolu. Probówkę pochylić i ostrożnie wprowadzić 2 ml kwasu siarkowego w taki sposób, aby utworzył warstwę na dnie probówki. Na granicy faz powstaje czerwonopurpurowe zabarwienie.
pH
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 8,5 (1 % dyspersja koloidalna)
Czystość
Stopień podstawienia
Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych (-CH2COOH) na jednostkę anhydroglukozy
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 12 % (105 °C do stałej masy)
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Całkowita zawartość glikolanów
Nie więcej niż 0,4 % w przeliczeniu na glikolan sodu i bezwodną masę
Sód
Nie więcej niż 12,4 %, w przeliczeniu na bezwodną masę
E 468 SÓL SODOWA KARBOKSYMETYLCELULOZY USIECIOWANA, GUMA CELULOZOWA USIECIOWANA
Nazwy synonimowe
Usieciowana karboksymetyloceluloza; usieciowana CMC; usieciowana sól sodowa CMC
Definicja
Usieciowana karboksymetyloceluloza to sól sodowa celulozy termicznie usieciowanej i częściowo O-karboksymetylowanej
Nr CAS
74811-65-7
Numer wg EINECS
629-739-2
Nazwa chemiczna
Sól sodowa usieciowanego karboksymetylowego eteru celulozy
Wzór chemiczny
Polimery zawierające podstawione jednostki anhydroglukozy o ogólnym wzorze:
C6H7O2(OR1)(OR2)(OR3), gdzie R1, R2 i R3 mogą zamiennie oznaczać jeden z następujących podstawników:
— H
— CH2COONa
— CH2COOH
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Bezwonny, lekko higroskopijny proszek, o barwie białej do prawie białej
Identyfikacja
Tworzenie osadu
Wymieszać, wstrząsając, 1 g ze 100 ml roztworu zawierającego 4 mg/kg błękitu metylowego i pozostawić do odstania. Substancja badana wchłania błękit metylowy i osadza się w postaci włóknistej masy o barwie niebieskiej
Reakcja barwna
Wymieszać, wstrząsając, 1 g z 50 ml wody. Przelać 1 ml mieszaniny do probówki, dodać 1 ml wody i 0,05 ml świeżo przygotowanego roztworu 40 g/l alfa-naftolu w metanolu. Probówkę pochylić i ostrożnie wprowadzić 2 ml kwasu siarkowego w taki sposób, aby utworzył warstwę na dnie probówki. Na granicy faz powstaje czerwonawofioletowe zabarwienie.
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
Nie mniej niż 5,0 i nie więcej niż 7,0 (1 % dyspersja koloidalna)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 6 % (105 °C, 3 godz.)
Substancje rozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 10 %
Stopień podstawienia
Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych na jednostkę anhydroglukozy
Zawartość sodu
Nie więcej niż 12,4 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Arsen
Nie więcej niż 0,2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 469 ENZYMATYCZNIE ZHYDROLIZOWANA KARBOKSYMETYLOCELULOZA, ENZYMATYCZNIE ZHYDROLIZOWANA GUMA CELULOZOWA
Nazwy synonimowe
Karboksymetyloceluloza sodu, hydrolizowana enzymatycznie
Definicja
Karboksymetyloceluloza hydrolizowana enzymatycznie jest otrzymywana z karboksymetylocelulozy w wyniku enzymatycznego trawienia celulazą wytwarzaną przez Trichoderma longibrachiatum (dawniej T. reesei)
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Karboksymetyloceluloza sodu, częściowo hydrolizowana enzymatycznie
Wzór chemiczny
Sole sodowe polimerów zawierających podstawione jednostki anhydroglukozy o ogólnym wzorze:
[C6H7O2(OH)x(OCH2COONa)y]n,
gdzie n to stopień polimeryzacji
x = 1,50 do 2,80
y = 0,2 do 1,50
x + y = 3,0
(y = stopień podstawienia)
Masa cząsteczkowa
178,14, gdzie y = 0,20
282,18, gdzie y = 1,50
Makrocząsteczki: nie mniej niż 800 (n wynosi około 4)
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99,5 %, łącznie z mono- i disacharydami, w przeliczeniu na suchą masę
Opis
Bezwonny, lekko higroskopijny, ziarnisty lub włóknisty proszek o barwie białej, lekko żółtawej lub szarawej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu
Próba tworzenia piany
Wstrząsnąć energicznie 0,1 %-ową dyspersję próbki. Nie tworzy się warstwa piany. Próba ta pozwala rozróżnić karboksymetylocelulozę sodu, niezależnie od tego, czy była ona hydrolizowana, czy nie, od innych eterów celulozy oraz od alginianów i gum naturalnych
Tworzenie osadu
Do 5 ml 0,5 %-owej dyspersji próbki dodać 5 ml 5 % roztworu siarczanu miedzi lub glinu. Wytrąca się osad. Próba ta pozwala rozróżnić karboksymetylocelulozę sodu, niezależnie od tego, czy była ona hydrolizowana, czy nie, od innych eterów celulozy oraz od żelatyny, mączki chleba świętojańskiego i tragakanty
Reakcja barwna
Do 0,5 g sproszkowanej próbki dodać, mieszając, 50 ml wody w celu otrzymania jednorodnej dyspersji. Kontynuować mieszanie aż do uzyskania klarownej dyspersji. Rozcieńczyć 1 ml dyspersji w 1 ml wody w małej probówce. Dodać 5 kropli 1-naftolu TS. Probówkę pochylić i ostrożnie wprowadzić 2 ml kwasu siarkowego w taki sposób, aby utworzył warstwę na dnie probówki. Na granicy faz powstaje czerwonopurpurowe zabarwienie.
Lepkość (60 % substancji stałych)
Nie mniej niż 2 500 kgm– 1s– 1 przy 25 °C, co odpowiada średniej masie cząsteczkowej 5 000 Da
pH
Nie mniej niż 6,0 i nie więcej niż 8,5 (1 % dyspersja koloidalna)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 12 % (105 °C do stałej masy)
Stopień podstawienia
Nie mniej niż 0,2 i nie więcej niż 1,5 grup karboksymetylowych na jednostkę anhydroglukozy w przeliczeniu na suchą masę
Chlorek sodu i glikolan sodu
Nie więcej niż 0,5 % pojedynczo lub łącznie
Pozostała aktywność enzymatyczna
Wynik dodatni. Badana dyspersja nie wykazuje żadnych zmian lepkości, które wskazują na hydrolizę karboksymetylocelulozy sodu
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 470a SOLE SODOWE, POTASOWE I WAPNIOWE KWASÓW TŁUSZCZOWYCH
Nazwy synonimowe
Definicja
Sole sodowe, potasowe i wapniowe kwasów tłuszczowych występujące w spożywczych tłuszczach i olejach; sole te otrzymuje się albo z jadalnych tłuszczów i olejów, albo z destylowanych spożywczych kwasów tłuszczowych.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę nie mniej niż 95 % (105 °C do stałej masy)
Opis
Biały lub kremowobiały, lekki proszek, płatki bądź substancja półstała
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Sole sodowe i potasowe: rozpuszczalne w wodzie i etanolu. Sole wapniowe: nierozpuszczalne w wodzie, etanolu i eterze
Próba na obecność kationów
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Czystość
Sód
Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 14 % w przeliczeniu na Na2O
Potas
Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 21,5 % w przeliczeniu na K2O
Wapń
Nie mniej niż 8,5 % i nie więcej niż 13 % w przeliczeniu na CaO
Substancje niezmydlające się
Nie więcej niż 2 %
Wolne kwasy tłuszczowe
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Wolne zasady
Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na NaOH
Substancje nierozpuszczalne w alkoholach
Nie więcej niż 0,2 % (tylko sole sodowe i potasowe)
E 470b SOLE MAGNEZOWE KWASÓW TŁUSZCZOWYCH
Nazwy synonimowe
Definicja
Sole magnezowe kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach; sole te otrzymuje się albo z jadalnych tłuszczów i olejów, albo z destylowanych spożywczych kwasów tłuszczowych
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę nie mniej niż 95 % (105 °C do stałej masy)
Opis
Biały lub kremowobiały, lekki proszek, płatki bądź substancja półstała
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalne w wodzie, częściowo rozpuszczalne etanolu i eterze
Próba na obecność magnezu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Czystość
Magnez
Nie mniej niż 6,5 % i nie więcej niż 11 % w przeliczeniu na MgO
Wolne zasady
Nie więcej niż 0,1 % w przeliczeniu na MgO
Substancje niezmydlające się
Nie więcej niż 2 %
Wolne kwasy tłuszczowe
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 471 MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH
Nazwy synonimowe
Definicja
Mono- i diglicerydy kwasów tłuszczowych składają się z mieszaniny mono-, di- i triestrów glicerolu i kwasów tłuszczowych występujących w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą zawierać niewielkie ilości wolnych kwasów tłuszczowych i glicerolu.
Glicerol stosowany do produkcji mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych powinien być zgodny ze specyfikacjami dla E 422.
E 471 wytwarza się z tłuszczów i olejów spełniających unijne wymogi bezpieczeństwa żywności w odniesieniu do tłuszczów i olejów jadalnych.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawartość mono- i diestrów: nie mniej niż 70 %
Zawartość kwasu erukowego, w tym kwasu erukowego związanego w mono/diglicerydach:
Nie więcej niż 0,2 % (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 0,5 % (dla wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci)
Opis
Produkt ma różną postać, od oleistej cieczy o barwie jasnożółtej do jasnobrązowej do twardej, woskowatej substancji stałej o barwie białej lub prawie białej. Postać stała może mieć formę płatków, proszków lub niewielkich kulek.
Oznakowanie
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne dla częściowego estru poliolu i kwasu tłuszczowego
Próba na obecność glicerolu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu i toluenie w temperaturze 50 °C
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 6
Wolny glicerol
Nie więcej niż 7 %
Poliglicerole
Nie więcej niż 4 % diglicerolu i nie więcej niż 1 % wyższych poligliceroli, w obu przypadkach w przeliczeniu na całkowitą zawartość glicerolu
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Suma 3-monochloropropanodiolu (3-MCPD) i estrów 3-MCPD kwasów tłuszczowych, wyrażonych jako 3-MCPD
Nie więcej niż 0,75 mg/kg (tylko jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 2,5 mg/kg (do wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci)
Estry glicydylowe kwasów tłuszczowych, wyrażone jako glicydol
Od 30 lipca 2023 r. do 30 stycznia 2024 r. – nie więcej niż 5 mg/kg, jeżeli dodawany do żywności dla niemowląt i małych dzieci oraz nie więcej niż 10 mg/kg dla wszystkich innych zastosowań.
Od 30 stycznia 2024 r. – nie więcej niż 5 mg/kg dla wszystkich zastosowań.
Całkowita zawartość glicerolu
Nie mniej niż 16 % i nie więcej niż 33 %
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C
Mydło
— Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).
E 472a MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM OCTOWYM
Nazwy synonimowe
Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem octowym; acetoglicerydy; acetylowane mono- i diglicerydy; estry glicerolu, kwasu octowego i kwasu tłuszczowego
Definicja
Estry glicerolu i kwasu octowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu octowego i wolnych glicerydów
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Przejrzyste, ruchliwe ciecze lub substancje stałe o barwie od białej do jasnożółtej
Identyfikacja
Próba na obecność glicerolu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu octowego
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Kwasy inne niż kwas octowy i kwasy tłuszczowe
Mniej niż 1%
Wolny glicerol
Nie więcej niż 2 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Całkowita zawartość kwasu octowego
Nie mniej niż 9 % i nie więcej niż 32 %
Free fatty acids (and acetic acid)
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy
Całkowita zawartość glicerolu
Nie mniej niż 14 % i nie więcej niż 31 %
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C
Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).
E 472b MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM MLEKOWYM
Nazwy synonimowe
Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem mlekowym; laktoglicerydy; estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mlekowego
Definicja
Estry glicerolu i kwasu mlekowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu mlekowego i wolnych glicerydów
Opis
Przejrzyste, ruchliwe ciecze lub woskowate substancje stałe o barwie od białej do jasnożółtej
Identyfikacja
Próba na obecność glicerolu,
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu mlekowego
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalne w zimnej wodzie; w gorącej wodzie tworzą zawiesiny
Czystość
Kwasy inne niż kwas mlekowy i kwasy tłuszczowe
Mniej niż 1 %
Wolny glicerol
Nie więcej niż 2 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Całkowita zawartość kwasu mlekowego
Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 45 %
Wolne kwasy tłuszczowe (i kwas mlekowy)
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy
Całkowita zawartość glicerolu
Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 30 %
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)
Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).
E 472c MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM CYTRYNOWYM
Nazwy synonimowe
Citrem; mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem cytrynowym; cytroglicerydy; estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu cytrynowego
Definicja
Estry glicerolu i kwasu cytrynowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu cytrynowego i wolnych glicerydów. Związki te mogą być częściowo lub całkowicie zobojętnione solami sodowymi, potasowymi i wapniowymi, nadającymi się do tego celu i zatwierdzonymi jako dodatki do żywności zgodnie z niniejszym rozporządzeniem
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Ciecze bądź półstałe lub stałe woskowate substancje o barwie od jasnożółtawej do jasnobrązowej
Identyfikacja
Próba na obecność glicerolu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu cytrynowego
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, w gorącej wodzie tworzą zawiesiny, rozpuszczalne w olejach i tłuszczach, nierozpuszczalne w zimnym etanolu
Czystość
Kwasy inne niż kwas cytrynowy i kwasy tłuszczowe
Mniej niż 1 %
Wolny glicerol
Nie więcej niż 2 %
Całkowita zawartość glicerolu
Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 33 %
Kwas cytrynowy ogółem
Nie mniej niż 13 % i nie więcej niż 50 %
Popiół siarczanowy
Produkty niezobojętnione: nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)
Produkty częściowo lub całkowicie zobojętnione: nie więcej niż 10 % (800 ± 25 °C)
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 130
Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych i wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak te substancje mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).
E 472b MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM WINOWYM
Nazwy synonimowe
Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem winowym; estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu winowego
Definicja
Estry glicerolu i kwasu winowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i wolnych glicerydów
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Gęste, lepkie ciecze o barwie żółtawej lub twarde woski o barwie żółtej
Identyfikacja
Próba na obecność glicerolu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu winowego
Wynik dodatni
Czystość
Kwasy inne niż kwas winowy i kwasy tłuszczowe
Mniej niż 1,0 %
Wolny glicerol
Nie więcej niż 2 %
Całkowita zawartość glicerolu
Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 29 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Całkowita zawartość kwasu winowego
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 50 %
Wolne kwasy tłuszczowe
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)
Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).
E 472e MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE KWASEM MONO- I DIACETYLOWINOWYM
Nazwy synonimowe
Mono- i diglicerydy estryfikowane kwasem diacetylowinowym; estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mono- i diacetylowinowego; estry glicerolu, kwasu diacetylowinowego i kwasu tłuszczowego
Definicja
Mieszanina estrów glicerolu z kwasami mono- i diacetylowinowymi (otrzymanymi z kwasu winowego) oraz z kwasami tłuszczowymi występująca w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i octowego oraz ich kombinacji, a także wolnych glicerydów. Produkt zawiera również estry kwasu octowego i winowego z kwasami tłuszczowymi
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Gęste, lepkie ciecze lub substancje o konsystencji tłuszczu albo woski o barwie żółtej, które hydrolizują pod wpływem wilgotnego powietrza z uwalnianiem kwasu octowego
Identyfikacja
Próba na obecność glicerolu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu winowego
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu octowego
Wynik dodatni
Czystość
Kwasy inne niż kwas octowy, winowy i kwasy tłuszczowe
Mniej niż 1 %
Wolny glicerol
Nie więcej niż 2 %
Całkowita zawartość glicerolu
Nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 28 %
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 % oznaczone w temperaturze 800 ± 25 °C
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Całkowita zawartość kwasu winowego
Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 40 %
Całkowita zawartość kwasu octowego
Nie mniej niż 8 % i nie więcej niż 32 %
Liczba kwasowa
Nie mniej niż 40 i nie więcej niż 130
Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).
E 472f MONO- I DIGLICERYDY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH ESTRYFIKOWANE MIESZANINĄ KWASU OCTOWEGO I WINOWEGO
Nazwy synonimowe
Estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasów octowego oraz winowego
Definicja
Estry glicerolu i kwasów octowego i winowego oraz kwasów tłuszczowych występujące w jadalnych tłuszczach i olejach. Mogą one zawierać niewielkie ilości wolnego glicerolu, wolnych kwasów tłuszczowych, wolnego kwasu winowego i octowego oraz wolnych glicerydów. Produkt może zawierać estry mono- i diglicerydów kwasów tłuszczowych i kwasu mono- i diacetylowinowego
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Gęste, lepkie ciecze lub substancje stałe o barwie od białej do jasnożółtej
Identyfikacja
Próba na obecność glicerolu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu winowego
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu octowego
Wynik dodatni
Czystość
Kwasy inne niż kwas octowy, winowy i kwasy tłuszczowe
Mniej niż 1,0 %
Wolny glicerol
Nie więcej niż 2 %
Całkowita zawartość glicerolu
Nie mniej niż 12 % i nie więcej niż 27 %
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Całkowita zawartość kwasu octowego
Nie mniej niż 10 % i nie więcej niż 20 %
Całkowita zawartość kwasu winowego
Nie mniej niż 20 % i nie więcej niż 40 %
Wolne kwasy tłuszczowe
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy
Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).
E 473 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I SACHAROZY
Nazwy synonimowe
Cukroestry; estry cukrowe
Definicja
Przede wszystkim mono-, di- i triestry sacharozy i kwasów tłuszczowych występujących w tłuszczach i olejach jadalnych. Mogą być otrzymywane z sacharozy oraz estrów metylowych, etylowych i winylowych spożywczych kwasów tłuszczowych (w tym kwasu laurynowego) bądź przez ekstrakcję z cukroglicerydów. Do otrzymywania tych związków nie mogą być stosowane żadne inne rozpuszczalniki organiczne poza dimetylosulfotlenkiem, dimetyloformamidem, octanem etylu, 2-propanolem, 2-metylo-1-propanolem, glikolem propylenowym, ketonem metyloetylowym oraz ditlenkiem węgla w stanie nadkrytycznym. W procesie produkcji można stosować p-metoksyfenol jako stabilizator.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 80 %
Opis
Gęste żele, miękkie substancje stałe lub proszki o barwie białej do jasnoszarawobiałej
Identyfikacja
Próba na obecność cukrów
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Trudno rozpuszczalne w wodzie, rozpuszczalne w etanolu
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 2 % (800 ± 25 °C)
Wolne cukry
Nie więcej niż 5 %
Wolne kwasy tłuszczowe
Nie więcej niż 3 % w przeliczeniu na kwas oleinowy
p-metoksyfenol
Nie więcej niż 100 μg/kg
Aldehyd octowy
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Metanol
Nie więcej niż 10 mg/kg
Dimetylosulfotlenek
Nie więcej niż 2 mg/kg
Dimetyloformamid
Nie więcej niż 1 mg/kg
2-metylo-1-propanol
Nie więcej niż 10 mg/kg
Octan etylu
Nie więcej niż 350 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
2-propanol
Glikol propylenowy
Keton etylowo-metylowy
Nie więcej niż 10 mg/kg
Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).
E 474 SACHAROGLICERYDY
Nazwy synonimowe
Glicerydy cukrowe
Definicja
Sacharoglicerydy otrzymuje się w wyniku reakcji sacharozy z jadalnymi tłuszczami i olejami, w której powstaje mieszanina przede wszystkim mono-, di- oraz triestrów sacharozy i kwasów tłuszczowych (w tym kwasu laurynowego) oraz pozostałych mono-, di- i triglicerydów występujących w tłuszczach i olejach jadalnych. Do otrzymywania tych związków nie mogą być stosowane żadne inne rozpuszczalniki organiczne poza cykloheksanem, dimetyloformamidem, octanem etylu, 2-metylo-1-propanolem i 2-propanolem
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 40 % i nie więcej niż 60 % estrów kwasów tłuszczowych i sacharozy
Opis
Miękkie substancje stałe, gęste żele lub proszki o barwie białej do prawie białej
Identyfikacja
Próba na obecność cukrów
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalne w zimnej wodzie, rozpuszczalne w etanolu
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 2 % (800 ± 25 °C)
Wolne cukry
Nie więcej niż 5 %
Wolne kwasy tłuszczowe
Nie więcej niż 3 % (w przeliczeniu na kwas oleinowy)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Metanol
Nie więcej niż 10 mg/kg
Dimetyloformamid
Nie więcej niż 1 mg/kg
2-metylo-1-propanol
Nie więcej niż 10 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
Cykloheksan
Octan etylu
Nie więcej niż 350 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
2-propanol
Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).
E 475 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I POLIGLICEROLU
Nazwy synonimowe
Estry poliglicerolu i kwasów tłuszczowych; estry poligliceryny i kwasów tłuszczowych
Definicja
Estry poliglicerolu i kwasów tłuszczowych otrzymuje się w wyniku estryfikacji poliglicerolu jadalnymi tłuszczami i olejami lub kwasami tłuszczowymi występującymi w jadalnych tłuszczach i olejach. Poliglicerol jest mieszaniną przede wszystkim di-, tri- i tetragliceroli i zawiera nie więcej niż 10 % poligliceroli równorzędnych lub wyższych od heptaglicerolu.
Poliglicerol wytwarza się z glicerolu spełniającego wymogi określone w specyfikacjach dla E 422.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Całkowita zawartość estrów kwasów tłuszczowych nie mniej niż 90 %
Opis
Ciecze oleiste do bardzo lepkich o barwie jasnożółtej do bursztynowej; plastyczne lub miękkie substancje stałe o barwie jasnobeżowej do średnio brązowej; oraz twarde, woskowate substancje stałe o barwie jasnobeżowej do brązowej
Identyfikacja
Próba na obecność glicerolu
Wynik dodatni
Próba na obecność poligliceroli
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Estry mają różne powinowactwo, od mocno hydrofilowego do mocno lipofilowego, ale jako grupa wykazują skłonność do dyspergowania w wodzie i są rozpuszczalne w rozpuszczalnikach organicznych i olejach
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)
Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe
Mniej niż 1 %
Wolne kwasy tłuszczowe
Nie więcej niż 6 % w przeliczeniu na kwas oleinowy
Glicerol i poliglicerol ogółem
Nie mniej niż 18 % i nie więcej niż 60 %
Wolny glicerol i poliglicerol
Nie więcej niż 7 %
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,3 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Suma 3-monochloropropanodiolu (3-MCPD) i estrów 3-MCPD kwasów tłuszczowych, wyrażona jako 3-MCPD
Nie więcej niż 2,5 mg/kg
Estry glicydylowe kwasów tłuszczowych wyrażone jako glicydol
Nie więcej niż 10 mg/kg. Wymóg ten obowiązuje od dnia 20 lipca 2023 r. do dnia 20 stycznia 2024 r.
Nie więcej niż 5 mg/kg. Wymóg ten obowiązuje od dnia 20 stycznia 2024 r.
Kwas erukowy
Nie więcej niż 2 %
Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).
E 476 POLIRYCYNOOLEINIAN POLIGLICEROLU
Nazwy synonimowe
Estry glicerolu i kwasów tłuszczowych skondensowanego oleju rycynowego; estry poliglicerolu i poliskondensowanych kwasów tłuszczowych oleju rycynowego; estry poliglicerolu i wewnątrzestryfikowanego kwasu rycynooleinowego; PGPR
Definicja
Polirycynooleinian poliglicerolu otrzymuje się przez estryfikację poliglicerolu skondensowanymi kwasami tłuszczowymi oleju rycynowego. Olej rycynowy wykorzystywany do produkcji polirycynooleinianu poliglicerolu nie zawiera rycyny.
Poliglicerol wytwarza się z glicerolu spełniającego wymogi określone w specyfikacjach dla E 422.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Przezroczysta, bardzo lepka ciecz
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie i etanolu; rozpuszczalny w eterze, węglowodorach i fluorowcowanych węglowodorach
Próba na obecność glicerolu
Wynik dodatni
Próba na obecność poligliceroli
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu rycynooleinowego
Wynik dodatni
Współczynnik załamania światła
[n]D
65 między 1,4630 a 1,4665
Czystość
Poliglicerole
Poliglicerol powinien składać się z nie mniej niż 75 % di-, tri- i tetragliceroli i zawierać nie więcej niż 10 % poligliceroli równorzędnych lub wyższych od heptaglicerolu
Liczba hydroksylowa
Nie mniej niż 80 i nie więcej niż 100
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 6
Arsen
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Suma 3-monochloropropanodiolu (3-MCPD) i estrów 3-MCPD kwasów tłuszczowych (wyrażona jako 3-MCPD)
Nie więcej niż 2,5 mg/kg
Estry glicydylowe kwasów tłuszczowych (wyrażone jako glicydol)
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 477 ESTRY KWASÓW TŁUSZCZOWYCH I GLIKOLU PROPYLENOWEGO
Nazwy synonimowe
Estry 1,2-propanodiolu i kwasów tłuszczowych
Definicja
Produkt składa się z mieszaniny mono- i diestrów glikolu propylenowego i kwasów tłuszczowych występujących w jadalnych tłuszczach i olejach. Substrat alkoholowy stanowi wyłącznie glikol propylenowy wraz z dimerem i śladowymi ilościami trimeru. Kwasy organiczne inne niż spożywcze kwasy tłuszczowe nie występują
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Całkowita zawartość estrów kwasów tłuszczowych nie mniej niż 85 %
Opis
Przezroczyste ciecze lub woskowate białe płatki, kulki bądź substancje stałe o słodkim zapachu
Identyfikacja
Próba na obecność glikolu propylenowego
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 % (800 ± 25 °C)
Kwasy inne niż kwasy tłuszczowe
Mniej niż 1 %
Wolne kwasy tłuszczowe
Nie więcej niż 6 % w przeliczeniu na kwas oleinowy
Glikol propylenowy ogółem
Nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 31 %
Wolny glikol propylenowy
Nie więcej niż 5 %
Dimery i trimery glikolu propylenowego
Nie więcej niż 0,5 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria czystości mają zastosowanie do dodatku niezawierającego soli sodowych, potasowych ani wapniowych kwasów tłuszczowych, jednak substancje te mogą być obecne w ilościach nieprzekraczających maksymalnego poziomu 6 % (w przeliczeniu na oleinian sodowy).
E 479b TERMOUTLENIONY OLEJ SOJOWY Z MONO- I DIGLICERYDAMI KWASÓW TŁUSZCZOWYCH
Nazwy synonimowe
TOSOM
Definicja
Termoutleniony olej sojowy po reakcji z mono- i diglicerydami kwasów tłuszczowych stanowi złożoną mieszaninę estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych występujących w tłuszczach jadalnych oraz kwasów tłuszczowych z termoutlenionego oleju sojowego. Produkt otrzymuje się w wyniku reakcji mieszaniny 10 % termoutlenionego oleju sojowego i 90 % mono- i diglicerydów spożywczych kwasów tłuszczowych i dezodoryzację w próżni, w temperaturze 130 °C. Olej sojowy pochodzi wyłącznie z odmian soi
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Woskowaty produkt lub ciało stałe o barwie jasnożółtej do jasnobrązowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w gorących olejach lub tłuszczach
Czystość
Zakres temperatur topnienia
55–65 °C
Wolne kwasy tłuszczowe
Nie więcej niż 1,5 % w przeliczeniu na kwas oleinowy
Wolny glicerol
Nie więcej niż 2 %
Kwasy tłuszczowe ogółem
83–90 %
Całkowita zawartość glicerolu
16–22 %
Estry metylowe kwasów tłuszczowych nietworzące związków addycyjnych z mocznikiem
Nie więcej niż 9 % estrów metylowych kwasów tłuszczowych ogółem
Kwasy tłuszczowe nierozpuszczalne w eterze naftowym
Nie więcej niż 2 % kwasów tłuszczowych ogółem
Liczba nadtlenkowa
Nie wyższa niż 3
Związki epoksydowe
Nie więcej niż 0,03 % tlenku etylenu
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 481 STEAROILOMLECZAN SODU
Nazwy synonimowe
2-stearoilomleczan sodu; 2-stearoilopropionian sodu
Definicja
Mieszanina soli sodowych kwasów stearoilomlekowych i ich polimerów oraz występujących w mniejszych ilościach soli sodowych innych pokrewnych kwasów, będąca produktem reakcji kwasu mlekowego i kwasu stearynowego. Mogą również występować inne spożywcze kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, co wynika z ich obecności w stosowanym kwasie stearynowym.
Numer wg EINECS
246-929-7
Nazwa chemiczna
Di-2-stearoilomleczan sodu
Di(2-stearoiloksy)propionian sodu
Wzór chemiczny
C21H39O4Na; C19H35O4Na (główne składniki)
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub jasnożółtawy proszek lub łamliwa substancja stała o charakterystycznym zapachu.
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu mlekowego
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Sód
Nie mniej niż 2,5 % i nie więcej niż 5 %
Liczba estrowa
Nie mniej niż 90 i nie więcej niż 190
Liczba kwasowa
Nie mniej niż 60 i nie więcej niż 130
Całkowita zawartość kwasu mlekowego
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 482 STEAROILOMLECZAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
2-stearoilomleczan wapnia
Definicja
Mieszanina soli wapniowych kwasów stearoilomlekowych i ich polimerów oraz występujących w mniejszych ilościach soli wapniowych innych pokrewnych kwasów, będąca produktem reakcji kwasu mlekowego i kwasu stearynowego. Mogą również występować inne spożywcze kwasy tłuszczowe, w postaci wolnej lub zestryfikowanej, co wynika z ich obecności w stosowanym kwasie stearynowym.
Numer wg EINECS
227-335-7
Nazwa chemiczna
Di-2-stearoilomleczan wapnia
Di(2-stearoiloksy)propionian wapnia
Wzór chemiczny
C42H78O8Ca; C38H70O8Ca, C40H74O8Ca (główne składniki)
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub jasnożółtawy proszek lub łamliwa substancja stała o charakterystycznym zapachu.
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasów tłuszczowych
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu mlekowego
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w gorącej wodzie
Czystość
Wapń
Nie mniej niż 1 % i nie więcej niż 5,2 %
Liczba estrowa
Nie mniej niż 125 i nie więcej niż 190
Całkowita zawartość kwasu mlekowego
Nie mniej niż 15 % i nie więcej niż 40 %
Liczba kwasowa
Nie mniej niż 50 i nie więcej niż 130
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 491 MONOSTEARYNIAN SORBITOLU
Nazwy synonimowe
Definicja
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem stearynowym.
Numer wg EINECS
215-664-9
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych
Opis
Lekkie kulki lub płatki bądź twarda, woskowata substancja stała o barwie kremowej do beżowej i słabym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
W temperaturach wyższych od jego temperatury topnienia rozpuszczalny w toluenie, dioksanie, czterochlorku węgla, eterze, metanolu, etanolu i anilinie; nierozpuszczalny w eterze naftowym i acetonie; nierozpuszczalny w zimnej wodzie, dysperguje w ciepłej wodzie; w temperaturze powyżej 50 °C rozpuszczalny z tworzeniem mgły w oleju mineralnym i octanie etylu
Sposób identyfikacji
Za pomocą liczby kwasowej, liczby jodowej (nie wyższej niż 4), chromatografii gazowej
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne dla częściowego estru poliolu i kwasu tłuszczowego
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 %
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 10
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 147 i nie wyższa niż 157
Liczba hydroksylowa
Nie niższa niż 235 i nie wyższa niż 260
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 492 TRISTEARYNIAN SORBITOLU
Nazwy synonimowe
Definicja
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem stearynowym.
Numer wg EINECS
247-891-4
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych
Opis
Lekkie kulki lub płatki bądź twarda, woskowata substancja stała o barwie kremowej do beżowej i nieznacznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w toluenie, eterze, czterochlorku węgla i octanie etylu; dysperguje w eterze naftowym, oleju mineralnym, olejach roślinnych, acetonie i dioksanie; nierozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu
Sposób identyfikacji
Za pomocą liczby kwasowej, liczby jodowej (nie wyższej niż 4), chromatografii gazowej
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne dla częściowego estru poliolu i kwasu tłuszczowego
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 %
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 15
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 176 i nie wyższa niż 188
Liczba hydroksylowa
Nie niższa niż 66 i nie wyższa niż 80
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 493 MONOLAURYNIAN SORBITOLU
Nazwy synonimowe
Definicja
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem laurynowym
Numer wg EINECS
215-663-3
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych
Opis
Oleista, lepka ciecz o barwie bursztynowej, kulki lub płatki o barwie jasnokremowej do beżowej bądź twarda woskowata substancja stała o słabym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dysperguje w gorącej i zimnej wodzie
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne dla częściowego estru poliolu i kwasu tłuszczowego
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 %
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 7
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 155 i nie wyższa niż 170
Liczba hydroksylowa
Nie niższa niż 330 i nie wyższa niż 358
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 494 MONOOLEINIAN SORBITOLU
Nazwy synonimowe
Definicja
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem oleinowym. Głównym składnikiem jest monooleinian 1,4-sorbitolu. Pozostałe składniki to monooleinian izosorbinianu, dioleinian sorbitolu i trioleinian sorbitolu
Numer wg EINECS
215-665-4
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny estrów sorbitolu, sorbitanu i izosorbidu
Opis
Lepka ciecz o barwie bursztynowej, kulki lub płatki o barwie jasnokremowej do beżowej bądź twarda woskowata substancja stała o słabym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
W temperaturach wyższych od jego temperatury topnienia rozpuszczalny w etanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, eterze naftowym i czterochlorku węgla. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, dysperguje w ciepłej wodzie
Liczba jodowa
Pozostałość kwasu oleinowego otrzymana po zmydleniu monooleinianiu sorbitolu w trakcie analizy ma liczbę jodową w zakresie 80–100
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 %
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 8
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 145 i nie wyższa niż 160
Liczba hydroksylowa
Nie niższa niż 193 i nie wyższa niż 210
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 495 MONOPALMITYNIAN SORBITOLU
Nazwy synonimowe
Palmitynian sorbitolu
Definicja
Mieszanina częściowych estrów sorbitolu i bezwodników sorbitolu ze spożywczym, dostępnym w handlu kwasem palmitynowym
Numer wg EINECS
247-568-8
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % mieszaniny sorbitolu, sorbitanu i estrów izosorbowych
Opis
Kulki lub płatki bądź twarda, woskowata substancja stała o barwie jasnokremowej do beżowej i słabym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
W temperaturach wyższych od jego temperatury topnienia rozpuszczalny w etanolu, metanolu, eterze, octanie etylu, anilinie, toluenie, dioksanie, eterze naftowym i czterochlorku węgla. Nierozpuszczalny w zimnej wodzie, dysperguje w ciepłej wodzie
Sposób identyfikacji
Za pomocą liczby kwasowej, liczby jodowej (nie wyższej niż 4), chromatografii gazowej
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne dla częściowych estrów polioli i kwasów tłuszczowych
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 2 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,5 %
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 7,5
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 140 i nie wyższa niż 150
Liczba hydroksylowa
Nie niższa niż 270 i nie wyższa niż 305
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 499 STEROLE ROŚLINNE BOGATE W STYGMASTEROL
Nazwy synonimowe
Definicja
Sterole roślinne bogate w stygmasterol są uzyskiwane z soi i stanowią zdefiniowaną chemicznie prostą mieszaninę zawierającą nie mniej niż 95 % steroli roślinnych (stygmasterolu, β-sitosterolu, kampesterolu i brassikasterolu), w której stygmasterol stanowi nie mniej niż 85 % steroli roślinnych bogatych w stygmasterol.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Stygmasterol
(3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-17-(5-etylo-6-metylo-hepto-3-en-2-ylo)-10,13-dimetylo-2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17-dodekahydro-1Hcyklopenta[a]fenantreno-3-ol
β-sitosterol
(3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-17-[(2S,5S)-5-etylo-6-metylheptan-2-ylo]-10,13-dimetylo-2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17-dodekahydro-1Hcyklopenta[a]fenantreno-3-ol
Kampesterol
(3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-17-(5,6-dimetylheptan-2-ylo)-10,13-dimetylo-2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17-dodekahydro-1Hcyklopenta[a]fenantreno-3-ol
Brassikasterol
(3S,8S,9S,10R,13R,14S,17R)-17-[(E,2R,5R)-5,6-dimetylhept-3-en-2-ylo]-10,13-dimetylo-2,3,4,7,8,9,11,12,14,15,16,17-dodekahydro-1Hcyklopenta[a]fenantreno-3-ol
Wzór chemiczny
Stygmasterol
C29H48O
β-sitosterol
C29H50O
Kampesterol
C28H48O
Brassikasterol
C28H46O
Masa cząsteczkowa
Stygmasterol
412,6 g/mol
β-sitosterol
414,7 g/mol
Kampesterol
400,6 g/mol
Brassikasterol
398,6 g/mol
Oznaczenie (produkty zawierające tylko wolne sterole i stanole)
Zawartość nie mniejsza niż 95 % w przeliczeniu na sumę wolnych steroli/stanoli w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Sypki proszek, sypkie pigułki lub pastylki o barwie od białej do prawie białej; ciecze bezbarwne do jasnożółtych
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Sterole roślinne, stanole roślinne są rozpuszczalne w acetonie i octanie etylu.
Zawartość stygmasterolu
Nie mniej niż 85 % (m/m)
Inne sterole/stanole roślinne: pojedynczo lub łącznie, w tym brassikasterol, kampestanol, kampesterol, Δ-7-kampesterol, cholesterol, klerosterol, sitostanol i β-sitosterol.
Nie więcej niż 15 % (m/m)
Czystość
Popiół całkowity
Nie więcej niż 0,1 %
Pozostałości rozpuszczalników
Etanol: Nie więcej niż 5 000 mg/kg
Metanol: Nie więcej niż 50 mg/kg
Zawartość wody
Nie więcej niż 4 % (metoda Karla Fischera)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba drobnoustrojów
Nie więcej niż 1 000 CFU/g
Drożdże
Nie więcej niż 100 CFU/g
Pleśnie
Nie więcej niż 100 CFU/g
Escherichia coli
Nie więcej niż 10 CFU/g
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g
E 500 (i) WĘGLAN SODU
Nazwy synonimowe
Soda amoniakalna, soda bezwodna, soda kalcynowana
Definicja
Numer wg EINECS
207-838-8
Nazwa chemiczna
Węglan sodu
Wzór chemiczny
Na2CO3 · nH2O (n = 0, 1 lub 10)
Masa cząsteczkowa
106,00 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % Na2CO3 w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezbarwne kryształy bądź biały, ziarnisty lub krystaliczny proszek
Postać bezwodna jest higroskopijna, dziesięciowodzian traci wodę krystalizacyjną
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność węglanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2 % (bezwodny), 15 % (monowodzian) lub 55 %–65 % (dziesięciowodzian) (w temperaturze rosnącej stopniowo od 70 °C do 300 °C, do stałej masy)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 500 (ii) WODOROWĘGLAN SODU
Nazwy synonimowe
Diwęglan sodu; kwaśny węglan sodu; diwęglan sodowy; soda oczyszczona
Definicja
Numer wg EINECS
205-633-8
Nazwa chemiczna
Wodorowęglan sodu
Wzór chemiczny
NaHCO3
Masa cząsteczkowa
84,01
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Masy krystaliczne bezbarwne lub białe lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność węglanów
Wynik dodatni
pH
Między 8,0 a 8,6 (1 % roztwór)
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,25 % (nad żelem krzemionkowym, 4 godz.)
Sole amonowe
Po podgrzaniu nie wyczuwa się zapachu amoniaku.
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 500 (iii) PÓŁTORAWĘGLAN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
208-580-9
Nazwa chemiczna
Monowodorodiwęglan sodu
Wzór chemiczny
Na2CO3 · NaHCO3 · 2H2O
Masa cząsteczkowa
226,03
Oznaczenie zawartości
Zawartość NaHCO3 między 35,0 % a 38,6 %, a zawartość Na2CO3 między 46,4 % a 50,0 %
Opis
Białe płatki, kryształy lub proszek krystaliczny
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność węglanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie
Czystość
Chlorek sodu
Nie więcej niż 0,5 %
Żelazo
Nie więcej niż 20 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 501(i) WĘGLAN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
209-529-3
Nazwa chemiczna
Węglan potasu
Wzór chemiczny
K2CO3 · nH2O (n = 0 lub 1,5)
Masa cząsteczkowa
138,21 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały proszek bardzo łatwo rozpływający się pod wpływem wilgoci w powietrzu.
Wodzian występuje jako małe, białe, półprzezroczyste kryształy lub granulki
Identyfikacja
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność węglanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 5 % (postać bezwodna) lub 18 % (wodzian) (180 °C, 4 godz.)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 501(ii) WODOROWĘGLAN POTASU
Nazwy synonimowe
Diwęglan potasu; kwaśny węglan potasu
Definicja
Numer wg EINECS
206-059-0
Nazwa chemiczna
Wodorowęglan potasu
Wzór chemiczny
KHCO3
Masa cząsteczkowa
100,11
Oznaczenie zawartości
Zawartość KHCO3 nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezbarwne kryształy lub proszek albo granulki o barwie białej
Identyfikacja
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność węglanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,25 % (nad żelem krzemionkowym, 4 godz.)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 503(i) WĘGLAN AMONU
Nazwy synonimowe
Definicja
Węglan amonu składa się z karbaminianu amonu, węglanu amonu oraz wodorowęglanu amonu w różnych proporcjach
Numer wg EINECS
233-786-0
Nazwa chemiczna
Węglan amonu
Wzór chemiczny
CH6N2O2, CH8N2O3 oraz CH5NO3
Masa cząsteczkowa
Karbaminian amonu 78,06; węglan amonu 98,73; wodorowęglan amonu 79,06
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 30,0 % i nie więcej niż 34,0 % NH3
Opis
Biały proszek lub twarde, białe lub półprzezroczyste masy lub kryształy. Matowieje pod wpływem powietrza i w końcu zmienia się w białe porowate bryłki lub proszek (będące diwęglanem amonu) z powodu utraty amoniaku i ditlenku węgla
Identyfikacja
Próba na obecność amonu
Wynik dodatni
Próba na obecność węglanów
Wynik dodatni
pH
Około 8,6 (5 % roztwór)
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie
Czystość
Substancje nielotne
Nie więcej niż 500 mg/kg
Chlorki
Nie więcej niż 30 mg/kg
Siarczany
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 503(ii) WODOROWĘGLAN AMONU
Nazwy synonimowe
Diwęglan amonu
Definicja
Numer wg EINECS
213-911-5
Nazwa chemiczna
Wodorowęglan amonu
Wzór chemiczny
CH5NO3
Masa cząsteczkowa
79,06
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 %
Opis
Białe kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność amonu
Wynik dodatni
Próba na obecność węglanów
Wynik dodatni
pH
Około 8,0 (5 % roztwór)
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Substancje nielotne
Nie więcej niż 500 mg/kg
Chlorki
Nie więcej niż 30 mg/kg
Siarczany
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 504(i) WĘGLAN MAGNEZU
Nazwy synonimowe
Hydromagnezyt
Definicja
Węglan magnezu to zasadowy uwodniony lub jednowodny węglan magnezu lub mieszanina obu tych związków
Numer wg EINECS
208-915-9
Nazwa chemiczna
Węglan magnezu
Wzór chemiczny
MgCO3 · nH2O
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 24 % i nie więcej niż 26,4 % w przeliczeniu na Mg
Opis
Bezwonna, lekka, krucha masa o barwie białej lub objętościowy, biały proszek
Identyfikacja
Próba na obecność magnezu
Wynik dodatni
Próba na obecność węglanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i etanolu
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 0,05 %
Substancje rozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 1,0 %
Wapń
Nie więcej niż 0,4 %
Arsen
Nie więcej niż 4 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 504(ii) HYDROKSYWĘGLAN MAGNEZU
Nazwy synonimowe
Wodorowęglan magnezu, podwęglan magnezu (lekki lub ciężki); uwodniony zasadowy węglan magnezu; węglan hydroksymagnezowy
Definicja
Numer wg EINECS
235-192-7
Nazwa chemiczna
Uwodniony wodorotlenek magnezowo-węglanowy
Wzór chemiczny
4MgCO3Mg(OH)2 · 5H2O
Masa cząsteczkowa
485
Oznaczenie zawartości
Zawartość Mg nie mniej niż 40,0 % i nie więcej niż 45,0 % w przeliczeniu na MgO
Opis
Lekka, krucha masa o barwie białej lub objętościowy, biały proszek
Identyfikacja
Próba na obecność magnezu
Wynik dodatni
Próba na obecność węglanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 0,05 %
Substancje rozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 1,0 %
Wapń
Nie więcej niż 1,0 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 507 KWAS CHLOROWODOROWY
Nazwy synonimowe
Chlorowodór; kwas solny
Definicja
Numer wg EINECS
231-595-7
Nazwa chemiczna
Kwas chlorowodorowy
Wzór chemiczny
HCl
Masa cząsteczkowa
36,46
Oznaczenie zawartości
Kwas chlorowodorowy jest dostępny w handlu w różnych stężeniach. Stężony kwas chlorowodorowy zawiera nie mniej niż 35,0 % HCl
Opis
Klarowna, bezbarwna lub lekko żółtawa ciecz o właściwościach korozyjnych i o gryzącym zapachu
Identyfikacja
Próba na obecność kwasów
Wynik dodatni
Próba na obecność chlorków
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu
Czystość
Składniki organiczne ogółem
Składniki organiczne ogółem (niezawierające fluoru): nie więcej niż 5 mg/kg
Benzen: nie więcej niż 0,05 mg/kg
Składniki fluorowe (ogółem): nie więcej niż 25 mg/kg
Substancje nielotne
Nie więcej niż 0,5 %
Substancje redukujące
Nie więcej niż 70 mg/kg (w przeliczeniu na SO2)
Substancje utleniające
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na Cl2)
Siarczany
Nie więcej niż 0,5 %
Żelazo
Nie więcej niż 5 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 508 CHLOREK POTASU
Nazwy synonimowe
Sylwin
Definicja
Numer wg EINECS
231-211-8
Nazwa chemiczna
Chlorek potasu
Wzór chemiczny
KCl
Masa cząsteczkowa
74,56
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % w przeliczeniu na suchą masę.
Opis
Bezbarwne, wydłużone kryształy o kształcie graniastosłupa lub sześcianu albo biały, ziarnisty proszek. Bezwonny
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność chlorków
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1 % (105 °C, 2 godz.)
Próba na obecność sodu
Wynik ujemny
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 509 CHLOREK WAPNIA
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
233-140-8
Nazwa chemiczna
Chlorek wapnia
Wzór chemiczny
CaCl2 · nH2O (n = 0,2 lub 6)
Masa cząsteczkowa
110,99 (postać bezwodna), 147,02 (dwuwodzian), 219,08 (sześciowodzian)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 93,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezwonny, higroskopijny proszek o barwie białej lub kryształy rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność chlorków
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu
Czystość
Magnez i sole alkaliczne
Nie więcej niż 5 % w przeliczeniu na suchą masę (w przeliczeniu na siarczany)
Fluorki
Nie więcej niż 40 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 511 CHLOREK MAGNEZU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
232-094-6
Nazwa chemiczna
Chlorek magnezu
Wzór chemiczny
MgCl2 · 6H2O
Masa cząsteczkowa
203,30
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 %
Opis
Bezbarwne, bezwonne płatki lub kryształy bardzo łatwo rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu
Identyfikacja
Próba na obecność magnezu
Wynik dodatni
Próba na obecność chlorków
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, dobrze rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Amon
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 512 CHLOREK CYNAWY
Nazwy synonimowe
Chlorek cyny (II); dichlorek cyny
Definicja
Numer wg EINECS
231-868-0
Nazwa chemiczna
Chlorek cyny (II), diwodzian
Wzór chemiczny
SnCl2 · 2H2O
Masa cząsteczkowa
225,63
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98,0 %
Opis
Bezbarwne lub białe kryształy
Mogą mieć lekki zapach kwasu chlorowodorowego
Identyfikacja
Próba na obecność cyny (II)
Wynik dodatni
Próba na obecność chlorków
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Woda: rozpuszczalny w masie wody mniejszej od własnej masy, ale przy nadmiarze wody tworzy nierozpuszczalną sól zasadową
Etanol: rozpuszczalny
Czystość
Siarczany
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 513 KWAS SIARKOWY
Nazwy synonimowe
Stężony kwas siarkowy; siarczan diwodorowy
Definicja
Numer wg EINECS
231-639-5
Nazwa chemiczna
Kwas siarkowy
Wzór chemiczny
H2SO4
Masa cząsteczkowa
98,07
Oznaczenie zawartości
Kwas siarkowy jest dostępny w handlu w różnych stężeniach. Postać stężona zawiera nie mniej niż 96,0 %
Opis
Oleista, klarowna ciecz, bezbarwna lub lekko brązowa, o silnych własnościach korozyjnych
Identyfikacja
Próba na obecność kwasów
Wynik dodatni
Próba na obecność siarczanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Miesza się z wodą, z wytworzeniem dużej ilości ciepła, również z etanolem
Czystość
Popiół
Nie więcej niż 0,02 %
Substancje redukujące
Nie więcej niż 40 mg/kg (w przeliczeniu na SO2)
Azotany
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na H2SO4)
Chlorki
Nie więcej niż 50 mg/kg
Żelazo
Nie więcej niż 20 mg/kg
Selen
Nie więcej niż 20 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 514 (i) SIARCZAN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Siarczan sodu
Wzór chemiczny
Na2SO4 · nH2O (n = 0 lub 10)
Masa cząsteczkowa
142,04 (postać bezwodna)
322,04 (dziesięciowodzian)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezbarwne kryształy lub drobny, biały, krystaliczny proszek
Dziesięciowodzian traci wodę krystalizacyjną
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność siarczanów
Wynik dodatni
pH
Obojętne lub lekko zasadowe (5 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1,0 % (postać bezwodna) lub nie więcej niż 57 % (dziesięciowodzian) w temperaturze 130 °C
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 514 (ii) WODOROSIARCZAN SODU
Nazwy synonimowe
Kwaśny siarczan sodu; disiarczan sodu
Definicja
Nazwa chemiczna
Wodorosiarczan sodu
Wzór chemiczny
NaHSO4
Masa cząsteczkowa
120,06
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95,2 %
Opis
Białe, bezwonne kryształy lub granulki
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność siarczanów
Wynik dodatni
pH
Roztwory są silnie zasadowe
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,8 %
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,05 %
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 515 (i) SIARCZAN POTASU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Siarczan potasu
Wzór chemiczny
K2SO4
Masa cząsteczkowa
174,25
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 %
Opis
Bezbarwne lub białe kryształy bądź krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność siarczanów
Wynik dodatni
pH
Między 5,5 a 8,5 (5 % roztwór)
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 515 (ii) WODOROSIARCZAN POTASU
Nazwy synonimowe
Disiarczan potasu; kwaśny siarczan potasu
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wodorosiarczan potasu
Wzór chemiczny
KHSO4
Masa cząsteczkowa
136,17
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 %
Opis
Białe kryształy, kawałki lub granulki rozpływające się pod wpływem wilgoci w powietrzu
Identyfikacja
Temperatura topnienia
197 °C
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 516 SIARCZAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Gips; selenit; anhydryt
Definicja
Numer wg EINECS
231-900-3
Nazwa chemiczna
Siarczan wapnia
Wzór chemiczny
CaSO4 · nH2O (n = 0 lub 2)
Masa cząsteczkowa
136,14 (postać bezwodna), 172,18 (dwuwodzian)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Drobny, bezwonny proszek o barwie od białej do lekko żółtawobiałej
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność siarczanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Bezwodny: nie więcej niż 1,5 % (250 °C, do stałej masy)
Dwuwodzian: nie więcej niż 23 % (250 °C, do stałej masy)
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 517 SIARCZAN AMONU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
231-984-1
Nazwa chemiczna
Siarczan amonu
Wzór chemiczny
(NH4)2SO4
Masa cząsteczkowa
132,14
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 100,5 %
Opis
Biały proszek, błyszczące blaszki lub elementy krystaliczne
Identyfikacja
Próba na obecność amonu
Wynik dodatni
Próba na obecność siarczanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 0,25 %
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 3 mg/kg
E 520 SIARCZAN GLINU
Nazwy synonimowe
Ałun
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Siarczan glinu
Wzór chemiczny
Al2(SO4)3
Masa cząsteczkowa
342,13
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Opis
Biały proszek, błyszczące blaszki lub elementy krystaliczne
Identyfikacja
Próba na obecność glinu
Wynik dodatni
Próba na obecność siarczanów
Wynik dodatni
pH
2,9 lub więcej (5 % roztwór)
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 5 % (500 °C, 3 godz.)
Alkalia i ziemie alkaliczne
Nie więcej niż 0,4 %
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 521 SIARCZAN GLINOWO-SODOWY
Nazwy synonimowe
Ałun sodowy; ałun sodu
Definicja
Numer wg EINECS
233-277-3
Nazwa chemiczna
Siarczan glinowo-sodowy
Wzór chemiczny
AlNa(SO4)2 · nH2O (n = 0 lub 12)
Masa cząsteczkowa
242,09 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 96,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę (postać bezwodna) i 99,5 % (dziesięciowodzian)
Opis
Przezroczyste kryształy lub biały, krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność glinu
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność siarczanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dziesięciowodzian jest dobrze rozpuszczalny w wodzie. Postać bezwodna wolno rozpuszcza się w wodzie. Obie postacie są nierozpuszczalne w etanolu.
Czystość
Strata przy suszeniu
Postać bezwodna: nie więcej niż 10,0 % (220 °C, 16 godz.)
Dziesięciowodzian: nie więcej niż 47,2 % (50–55 °C, 1 godz., następnie 200 °C, 16 godz.)
Sole amonowe
Po podgrzaniu nie wyczuwa się zapachu amoniaku.
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 522 SIARCZAN GLINOWO-POTASOWY
Nazwy synonimowe
Ałun potasu; ałun potasowy
Definicja
Numer wg EINECS
233-141-3
Nazwa chemiczna
Siarczan glinowo-potasowy, dwunastowodzian
Wzór chemiczny
AlK(SO4)2 · 12 H2O
Masa cząsteczkowa
474,38
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,5 %
Opis
Duże, przezroczyste kryształy lub biały, krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność glinu
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność siarczanów
Wynik dodatni
pH
Między 3,0 a 4,0 (10 % roztwór)
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Sole amonowe
Po podgrzaniu nie wyczuwa się zapachu amoniaku.
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 523 SIARCZAN GLINOWO-AMONOWY
Nazwy synonimowe
Ałun amonowy
Definicja
Numer wg EINECS
232-055-3
Nazwa chemiczna
Siarczan glinowo-amonowy
Wzór chemiczny
AlNH4(SO4)2 · 12 H2O
Masa cząsteczkowa
453,32
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,5 %
Opis
Duże, bezbarwne kryształy lub biały proszek
Identyfikacja
Próba na obecność glinu
Wynik dodatni
Próba na obecność amonu
Wynik dodatni
Próba na obecność siarczanów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Metale alkaliczne i ziemie alkaliczne
Nie więcej niż 0,5 %
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg
Fluorki
Nie więcej niż 30 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 3 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 524 WODOROTLENEK SODU
Nazwy synonimowe
Soda kaustyczna; soda żrąca; ług
Definicja
Numer wg EINECS
215-185-5
Nazwa chemiczna
Wodorotlenek sodu
Wzór chemiczny
NaOH
Masa cząsteczkowa
40,0
Oznaczenie zawartości
Wodorotlenek sodu w postaci ciała stałego zawiera nie mniej niż 98,0 % zasady ogółem (w przeliczeniu na NaOH). W przypadku roztworów – odpowiednio w odniesieniu do ustalonych lub zadeklarowanych stężeń NaOH.
Opis
Białe lub prawie białe granulki, płatki, pałeczki, masy stopione lub inne postacie. Roztwory są klarowne lub lekko zmętniałe, bezbarwne lub lekko zabarwione, silnie żrące i higroskopijne oraz pochłaniają dwutlenek węgla z powietrza, tworząc węglan sodu
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
Silnie zasadowe (1 % roztwór)
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie i organiczne
5 % roztwór jest w pełni przezroczysty i bezbarwny do lekko zabarwionego
Węglany
Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na Na2CO3)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 525 WODOROTLENEK POTASU
Nazwy synonimowe
Potaż żrący
Definicja
Numer wg EINECS
215-181-3
Nazwa chemiczna
Wodorotlenek potasu
Wzór chemiczny
KOH
Masa cząsteczkowa
56,11
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 85,0 % zasady w przeliczeniu na KOH
Opis
Białe lub prawie białe granulki, płatki, pałeczki, masy stopione lub inne postacie.
Identyfikacja
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
pH
Silnie zasadowe (1 % roztwór)
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Dobrze rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
5 % roztwór jest w pełni przezroczysty i bezbarwny
Węglany
Nie więcej niż 3,5 % (w przeliczeniu na K2CO3)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 526 WODOROTLENEK WAPNIA
Nazwy synonimowe
Wapno gaszone; wapno hydratyzowane
Definicja
Numer wg EINECS
215-137-3
Nazwa chemiczna
Wodorotlenek wapnia
Wzór chemiczny
Ca(OH)2
Masa cząsteczkowa
74,09
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 92,0 %
Opis
Biały proszek
Identyfikacja
Próba na obecność zasad
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Rozpuszczalny w glicerolu
Czystość
Popiół nierozpuszczalny w kwasach
Nie więcej niż 1,0 %
Magnez i sole alkaliczne
Nie więcej niż 2,7 %
Bar
Nie więcej niż 300 mg/kg
Fluorki
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 527 WODOROTLENEK AMONU
Nazwy synonimowe
Woda amoniakalna; mocny roztwór wodny amoniaku
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wodorotlenek amonu
Wzór chemiczny
NH4OH
Masa cząsteczkowa
35,05
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 27 % NH3
Opis
Klarowny, bezbarwny roztwór o charakterystycznym niezmiernie drażniącym zapachu
Identyfikacja
Próba na obecność amoniaku
Wynik dodatni
Czystość
Substancje nielotne
Nie więcej niż 0,02 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 528 WODOROTLENEK MAGNEZU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wodorotlenek magnezu
Wzór chemiczny
Mg(OH)2
Masa cząsteczkowa
58,32
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, bezwonny, objętościowy proszek
Identyfikacja
Próba na obecność magnezu
Wynik dodatni
Próba na obecność zasad
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie i etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 2 godz.)
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 33 % (800 °C do stałej masy)
Tlenek wapnia
Nie więcej niż 1,5 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 529 TLENEK WAPNIA
Nazwy synonimowe
Wapno palone
Definicja
Numer wg EINECS
215-138-9
Nazwa chemiczna
Tlenek wapnia
Wzór chemiczny
CaO
Masa cząsteczkowa
56,08
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Opis
Twarde, bezwonne masy lub granulki o barwie białej lub białoszarawej lub proszek o barwie od białej do szarawej
Identyfikacja
Próba na obecność zasad
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Reaktywność z wodą
Przy zwilżaniu próbki wodą wydziela się ciepło
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu. Rozpuszczalny w glicerolu
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 10,0 % (około 800 °C do stałej masy)
Substancje nierozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 1,0 %
Bar
Nie więcej niż 300 mg/kg
Magnez i sole alkaliczne
Nie więcej niż 3,6 %
Fluorki
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 530 TLENEK MAGNEZU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
215-171-9
Nazwa chemiczna
Tlenek magnezu
Wzór chemiczny
MgO
Masa cząsteczkowa
40,31
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98,0 % w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Opis
Proszek wyjątkowo objętościowy, o barwie białej, znany jako lekki tlenek magnezu, lub stosunkowo zwarty biały proszek, znany jako ciężki tlenek magnezu. 5 g lekkiego tlenku magnezu zajmuje objętość co najmniej 33 ml, zaś 5 g ciężkiego tlenku magnezu zajmuje objętość nie większą niż 20 ml
Identyfikacja
Próba na obecność zasad
Wynik dodatni
Próba na obecność magnezu
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Praktycznie nierozpuszczalny w wodzie. Nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 5,0 % (około 800 °C do stałej masy)
Tlenek wapnia
Nie więcej niż 1,5 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 534 WINIAN ŻELAZA
Nazwy synonimowe
Mezo-winian żelaza; produkt kompleksacji winianu sodu z chlorkiem żelaza(III)
Definicja
Winian żelaza jest wytwarzany przez izomeryzację L-winianu do równowagowej mieszaniny D-, L- i mezo-winianu, a następnie dodanie chlorku żelaza(III).
Nr CAS
1280193-05-9
Nazwa chemiczna
Produkt kompleksacji żelaza(III) z D(+)-, L(-)- i mezo-kwasami 2,3-dihydroksybursztynowymi
Wzór chemiczny
Fe(OH)2 C4H4O6Na
Masa cząsteczkowa
261,93
Oznaczenie zawartości
Mezo-winian
> 28 % anionów w przeliczeniu na suchą masę
D(-)- i L(+)-winian
> 10 % anionów w przeliczeniu na suchą masę
Żelazo(III)
> 8 % anionów w przeliczeniu na suchą masę
Opis
Ciemnozielony roztwór wodny składający się zazwyczaj w ok. 35 % masy z produktów kompleksacji
Identyfikacja
Dobrze rozpuszczalny w wodzie
Pozytywne wyniki testów na obecność winianu i żelaza
pH 35 % roztworu wodnego produktów kompleksacji między 3,5 a 3,9
Czystość
Chlorek
Nie więcej niż 25 %
Sód
Nie więcej niż 23 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Szczawiany
Nie więcej niż 1,5 % szczawianów w przeliczeniu na suchą masę
E 535 ŻELAZOCYJANEK SODU
Nazwy synonimowe
Żółty prusydek sodu; heksacyjanożelazian sodu
Definicja
Numer wg EINECS
237-081-9
Nazwa chemiczna
Sodu żelazocyjanek
Wzór chemiczny
Na4Fe(CN)6 · 10 H2O
Masa cząsteczkowa
484,1
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 %
Opis
Żółte kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność heksacyjanożelazianów
Wynik dodatni
Czystość
Woda niezwiązana
Nie więcej niż 1,0 %
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,03 %
Chlorki
Nie więcej niż 0,2 %
Siarczany
Nie więcej niż 0,1 %
Wolny cyjanek
Niewykrywalny
Żelazocyjanki
Niewykrywalne
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
E 536 ŻELAZOCYJANEK POTASU
Nazwy synonimowe
Żółty prusydek potasu; heksacyjanożelazian potasu
Definicja
Numer wg EINECS
237-722-2
Nazwa chemiczna
Żelazocyjanek potasu
Wzór chemiczny
K4Fe(CN)6 · 3 H2O
Masa cząsteczkowa
422,4
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 %
Opis
Kryształy o barwie cytrynowożółtej
Identyfikacja
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność heksacyjanożelazianów
Wynik dodatni
Czystość
Woda niezwiązana
Nie więcej niż 1,0 %
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,03 %
Chlorki
Nie więcej niż 0,2 %
Siarczany
Nie więcej niż 0,1 %
Wolny cyjanek
Niewykrywalny
Żelazocyjanki
Niewykrywalne
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
E 538 ŻELAZOCYJANEK WAPNIA
Nazwy synonimowe
Żółty prusydek wapna; heksacyjanożelazian wapnia
Definicja
Numer wg EINECS
215-476-7
Nazwa chemiczna
Wapnia żelazocyjanek
Wzór chemiczny
Ca2Fe(CN)6 · 12H2O
Masa cząsteczkowa
508,3
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 %
Opis
Żółte kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność heksacyjanożelazianów
Wynik dodatni
Czystość
Woda niezwiązana
Nie więcej niż 1,0 %
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,03 %
Chlorki
Nie więcej niż 0,2 %
Siarczany
Nie więcej niż 0,1 %
Wolny cyjanek
Niewykrywalny
Żelazocyjanki
Niewykrywalne
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
E 541 FOSFORAN GLINOWO-SODOWY, KWAŚNY
Nazwy synonimowe
SALP
Definicja
Numer wg EINECS
232-090-4
Nazwa chemiczna
Tetradekawodorooktafosforan sodowotriglinowy, tetrawodzian (A); pentadekawodorooktafosforan diglinowotrisodowy (B)
Wzór chemiczny
NaAl3H14(PO4)8 · 4H2O (A)
Na3Al2H15(PO4)8 (B)
Masa cząsteczkowa
949,88 (A)
897,82 (B)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95,0 % (obie postacie)
Opis
Biały, bezwonny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność glinu
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów
Wynik dodatni
pH
Kwaśny
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie. Rozpuszczalny w kwasie chlorowodorowym
Czystość
Strata przy prażeniu
19,5–21,0 % (A) (750–800 °C, 2 godz.)
15–16 % (B) (750–800 °C, 2 godz.)
Fluorki
Nie więcej niż 25 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 4 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 551 DWUTLENEK KRZEMU
Nazwy synonimowe
Krzemionka; dwutlenek krzemu
Definicja
Dwutlenek krzemu jest substancją amorficzną wytwarzaną syntetycznie w procesie hydrolizy par, dając zmatowioną koloidalną krzemionkę, lub w procesie mokrym, dając strącaną krzemionkę, silikażel lub krzemionkę zawierającą wodę. Koloidalna krzemionka powstaje zasadniczo w postaci bezwodnej, podczas gdy w procesie mokrym otrzymywane są produkty w postaci uwodnionej lub zawierające wodę zaabsorbowaną na powierzchni
Numer wg EINECS
231-545-4
Nazwa chemiczna
Dwutlenek krzemu
Wzór chemiczny
(SiO2)n
Masa cząsteczkowa
60,08 (SiO2)
Oznaczenie zawartości
Zawartość po prażeniu nie mniej niż 99,0 % (koloidalna krzemionka) lub 94,0 % (postacie uwodnione)
Opis
Biały, puszysty proszek lub granulki. Higroskopijny
Identyfikacja
Próba na obecność krzemionki
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2,5 % (koloidalna krzemionka, 105 °C, 2 godz.)
Nie więcej niż 8,0 % (strącona krzemionka i silikażel, 105 °C, 2 godz.)
Nie więcej niż 70 % (krzemionka zawierająca wodę, 105 °C, 2 godz.)
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 2,5 % po suszeniu (1 000 °C, koloidalna krzemionka)
Nie więcej niż 8,5 % po suszeniu (1 000 °C, postacie uwodnione)
Sole rozpuszczalne, podatne na jonizację
Nie więcej niż 5,0 % (w przeliczeniu na Na2SO4)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 552 KRZEMIAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Definicja
Krzemian wapnia jest krzemianem wodnym lub bezwodnym o różnych proporcjach CaO i SiO2. Produkt nie powinien zawierać azbestu.
Numer wg EINECS
215-710-8
Nazwa chemiczna
Krzemian wapnia
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:
— w przeliczeniu na SiO2 nie mniej niż 50 % i nie więcej niż 95 %
— w przeliczeniu na CaO nie mniej niż 3 % i nie więcej niż 35 %
Opis
Sypki proszek o barwie białej do prawie białej, który pozostaje taki po wchłonięciu względnie dużej ilości wody lub innych cieczy
Identyfikacja
Próba na obecność krzemianów
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Tworzenie żelu
Z kwasami mineralnymi tworzy żel
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 10 % (105 °C, 2 godz.)
Strata przy prażeniu
Nie mniej niż 5 % i nie więcej niż 14 % (1 000 °C, do stałej masy)
Sód
Nie więcej niż 3 %
Fluorki
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 553a (i) KRZEMIAN MAGNEZU
Nazwy synonimowe
Definicja
Krzemian magnezu jest składnikiem syntetycznym, w którym stosunek molowy tlenku magnezu do ditlenku krzemu wynosi w przybliżeniu 2:5
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 15 % MgO i nie mniej niż 67 % SiO2 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Opis
Bardzo drobny, bezwonny proszek, o barwie białej, wolny od zbryleń
Identyfikacja
Próba na obecność magnezu
Wynik dodatni
Próba na obecność krzemianów
Wynik dodatni
pH
Między 7,0 a 10,8 (10 % zawiesina)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 % (105 °C, 2 godz.)
Strata przy prażeniu
Nie więcej niż 15 % po suszeniu (1 000 °C, 20 minut)
Sole rozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 3 %
Wolne zasady
Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na NaOH)
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 553a (ii) TRIKRZEMIAN MAGNEZU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
239-076-7
Nazwa chemiczna
Trikrzemian magnezu
Wzór chemiczny
Mg2Si3O8 · nH2O (przybliżony skład)
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 29,0 % MgO i nie mniej niż 65,0 % SiO2 w przeliczeniu na pozostałość po prażeniu
Opis
Drobny proszek o barwie białej, wolny od zbryleń
Identyfikacja
Próba na obecność magnezu
Wynik dodatni
Próba na obecność krzemianów
Wynik dodatni
pH
Między 6,3 a 9,5 (5 % zawiesina)
Czystość
Strata przy prażeniu
Nie mniej niż 17 % i nie więcej niż 34 % (1 000 °C)
Sole rozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 2 %
Wolne zasady
Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na NaOH)
Fluorki
Nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 553b TALK
Nazwy synonimowe
Talcum
Definicja
Występująca w przyrodzie postać uwodnionego krzemianu magnezu zawierającego w różnych proporcjach minerały towarzyszące, takie jak alfa-kwarc, kalcyt, chloryt, dolomit, magnezyt i flogopit. Produkt nie powinien zawierać azbestu.
Numer wg EINECS
238-877-9
Nazwa chemiczna
Wodorometakrzemian magnezu
Wzór chemiczny
Mg3(Si4O10)(OH)2
Masa cząsteczkowa
379,22
Oznaczenie zawartości
Opis
Lekki, jednorodny proszek o barwie białej lub prawie białej, śliski w dotyku
Identyfikacja
Widmo absorpcji w podczerwieni
Charakterystyczne piki przy 3 677 , 1 018 i 669 cm– 1
Dyfrakcja promieniowania rentgenowskiego
Piki przy 9,34/4,66/3,12 Å
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie i etanolu.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 1 godz.)
Substancje rozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 6 %
Substancje rozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,2 %
Żelazo rozpuszczalne w kwasach
Niewykrywalne
Arsen
Nie więcej niż 10 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 554 KRZEMIAN GLINOWO-SODOWY
Nazwy synonimowe
Glinokrzemian sodu; krzemoglinian sodu; krzemian sodowo-glinowy
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Krzemian glinowo-sodowy
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:
— nie mniej niż 66,0 % i nie więcej niż 88,0 % w przeliczeniu na SiO2
— nie mniej niż 5,0 % i nie więcej niż 15,0 % w przeliczeniu na Al2O3
Opis
Drobny, biały amorficzny proszek lub granulki
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność glinu
Wynik dodatni
Próba na obecność krzemianów
Wynik dodatni
pH
Między 6,5 a 11,5 (5 % zawiesina)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 8,0 % (105 °C, 2 godz.)
Strata przy prażeniu
Nie mniej niż 5,0 % i nie więcej niż 11,0 % w przeliczeniu na bezwodną substancję (1 000 °C, do stałej masy)
Sód
Nie mniej niż 5 % i nie więcej niż 8,5 % (w przeliczeniu na Na2O) w przeliczeniu na bezwodną substancję
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 555 KRZEMIAN GLINOWO-POTASOWY
Nazwy synonimowe
Mika
Definicja
Naturalna mika, która składa się głównie z krzemianu glinowo-potasowego (muskowit, mika potasowa)
Numer wg EINECS
310-127-6
Nazwa chemiczna
Krzemian glinowo-potasowy
Wzór chemiczny
KAl2[AlSi3O10](OH)2
Masa cząsteczkowa
398
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 %
Opis
Krystaliczne płatki lub proszek o barwie jasnoszarej do białej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, rozcieńczonych kwasach i zasadach oraz w rozpuszczalnikach organicznych
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 2 godz.)
Antymon
Nie więcej niż 20 mg/kg
Cynk
Nie więcej niż 25 mg/kg
Bar
Nie więcej niż 25 mg/kg
Chrom
Nie więcej niż 100 mg/kg
Miedź
Nie więcej niż 25 mg/kg
Nikiel
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
E 556 KRZEMIAN GLINOWO-WAPNIOWY
(
2
)
Nazwy synonimowe
Glinokrzemian wapnia; krzemoglinian wapnia; krzemian wapniowo-glinowy
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Krzemian glinowo-wapniowy
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawartość w przeliczeniu na bezwodną masę:
— nie mniej niż 44,0 % i nie więcej niż 50,0 % w przeliczeniu na SiO2
— w przeliczeniu na Al2O3 nie mniej niż 3,0 % i nie więcej niż 5,0 %
— w przeliczeniu na CaO nie mniej niż 32,0 % i nie więcej niż 38,0 %
Opis
Drobny, biały, sypki proszek
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność glinu
Wynik dodatni
Próba na obecność krzemianów
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 10,0 % (105 °C, 2 godz.)
Strata przy prażeniu
Nie mniej niż 14,0 % i nie więcej niż 18,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę (1 000 °C, do stałej masy)
Fluorki
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 559 KRZEMIAN GLINU (KAOLIN)
(
3
)
Nazwy synonimowe
Kaolin, lekki lub ciężki
Definicja
Uwodniony krzemian glinu (kaolin) jest oczyszczoną, białą, plastyczną glinką składającą się z kaolinitu, krzemianu glinowo-potasowego, skalenia i kwarcu. W procesie przetwarzania nie powinno się stosować spalania. Surowa glinka kaolinitowa stosowana do produkcji krzemianu glinu powinna wykazywać taki poziom dioksyn, który nie stanowi zagrożenia dla zdrowia ani nie czyni jej niezdatną do spożycia przez ludzi. Produkt nie powinien zawierać azbestu
Numer wg EINECS
215-286-4 (kaolinit)
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Al2Si2O5(OH)4 (kaolinit)
Masa cząsteczkowa
264
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 90 % (suma ditlenku krzemu i tlenku glinu po prażeniu)
Dwutlenek krzemu (SiO2)
Między 45 % a 55 %
Tlenek glinu (Al2O3)
Między 30 % a 39 %
Opis
Drobny, tłusty proszek o barwie białej do szarawobiałej. Kaolin utworzony jest z luźnych skupisk przypadkowo ustawionych stosów płatków kaolinitu lub pojedynczych sześciokątnych płatków
Identyfikacja
Próba na obecność tlenków glinu
Wynik dodatni
Próba na obecność krzemianów
Wynik dodatni
Dyfrakcja promieniowania rentgenowskiego
Charakterystyczne piki przy 7,18/3,58/2,38/1,78 Å
Widmo absorpcji w podczerwieni
Piki przy 3 700 i 3 620 cm– 1
Czystość
Strata przy prażeniu
Między 10 a 14 % (1 000 °C, do stałej masy)
Substancje rozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,3 %
Substancje rozpuszczalne w kwasach
Nie więcej niż 2 %
Żelazo
Nie więcej niż 5 %
Tlenek potasu (K2O)
Nie więcej niż 5 %
Węgiel
Nie więcej niż 0,5 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 570 KWASY TŁUSZCZOWE
Nazwy synonimowe
Definicja
Liniowe kwasy tłuszczowe, kwas kaprylowy (C8), kwas kaprynowy (C10), kwas laurynowy (C12), kwas mirystynowy (C14), kwas palmitynowy (C16), kwas stearynowy (C18), kwas oleinowy (C18:1)
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Kwas oktanowy (C8); kwas dekanowy (C10); kwas dodekanowy (C12); kwas tetradekanowy (C14); kwas heksadekanowy (C16); kwas oktadekanowy (C18); kwas 9-oktadekenowy (C18:1)
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 98 % metodą chromatograficzną
Opis
Bezbarwna ciecz lub substancja stała o barwie białej, otrzymywane z olejów i tłuszczów
Identyfikacja
Sposób identyfikacji
Poszczególne kwasy tłuszczowe mogą być zidentyfikowane za pomocą liczby kwasowej, liczby jodowej, metodą chromatografii gazowej
Czystość
Pozostałości po prażeniu
Nie więcej niż 0,1 %
Substancje niezmydlające się
Nie więcej niż 1,5 %
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 574 KWAS GLUKONOWY
Nazwy synonimowe
Kwas D-glukonowy; kwas dekstronowy
Definicja
Kwas glukonowy jest wodnym roztworem kwasu glukonowego i glukono-delta-laktonu
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Kwas glukonowy
Wzór chemiczny
C6H12O7 (kwas glukonowy)
Masa cząsteczkowa
196,2
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 49,0 % (w przeliczeniu na kwas glukonowy)
Opis
Klarowna ciecz o konsystencji syropu, bezbarwna do jasnożółtej
Identyfikacja
Tworzenie pochodnej fenylohydrazyny
Wynik dodatni. Utworzony związek topi się w temperaturze między 196°C a 202 °C z rozkładem
Czystość
Pozostałości po prażeniu
Nie więcej niż 1,0 % 550 °C +/- 20 °C do zniknięcia pozostałości organicznych (czarne plamki).
Substancje redukujące
Nie więcej niż 2,0 % (w przeliczeniu na D-glukozę)
Chlorki
Nie więcej niż 350 mg/kg
Siarczany
Nie więcej niż 240 mg/kg
Sulphite
Nie więcej niż 20 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 575 LAKTON KWASU GLUKONOWEGO
Nazwy synonimowe
Glukonolakton; GDL; delta-lakton kwasu D-glukonowego; delta-glukonolakton
Definicja
Glukono-delta-lakton jest cyklicznym 1,5-wewnątrzcząsteczkowym estrem kwasu D-glukonowego. W środowisku wodnym ulega hydrolizie do równowagowej mieszaniny kwasu D-glukonowego (55–66 %) oraz delta- i gamma-laktonów
Numer wg EINECS
202-016-5
Nazwa chemiczna
D-glukono-1,5-lakton
Wzór chemiczny
C6H10O6
Masa cząsteczkowa
178,14
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Drobny, biały krystaliczny proszek, prawie bezwonny
Identyfikacja
Tworzenie pochodnej fenylohydrazonowej kwasu glukonowego
Wynik dodatni. Utworzony związek topi się w temperaturze między 196 °C a 202 °C z rozkładem
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie. Trudno rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera)
Substancje redukujące
Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na D-glukozę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 576 GLUKONIAN SODU
Nazwy synonimowe
Sól sodowa kwasu D-glukonowego
Definicja
Wytwarzany w wyniku fermetacji lub chemicznego procesu oksydacji katalitycznej
Numer wg EINECS
208-407-7
Nazwa chemiczna
D-glukonian sodu
Wzór chemiczny
C6H11NaO7 (postać bezwodna)
Masa cząsteczkowa
218,14
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 %
Opis
Krystaliczny proszek o barwie białej do beżowej, granulowany do drobny
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność glukonianów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie. Trudno rozpuszczalny w etanolu
pH
Między 6,5 a 7,5 (10 % roztwór)
Czystość
Substancje redukujące
Nie więcej niż 1,0 % (w przeliczeniu na D-glukozę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 577 GLUKONIAN POTASU
Nazwy synonimowe
Sól potasowa kwasu D-glukonowego
Definicja
Numer wg EINECS
206-074-2
Nazwa chemiczna
D-glukonian potasu
Wzór chemiczny
C6H11KO7 (postać bezwodna)
C6H11KO7 · H2O (jednowodzian)
Masa cząsteczkowa
234,25 (postać bezwodna)
252,26 (jednowodzian)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,0 % i nie więcej niż 103,0 % w przeliczeniu na suchą masę
Opis
Krystaliczny proszek lub granulki, bezwonny, sypki, o barwie białej do żółtawobiałej
Identyfikacja
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność glukonianów
Wynik dodatni
pH
Między 7,0 a 8,3 (10 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Bezwodny: nie więcej niż 3,0 % (105 °C, 4 godz., w próżni)
Jednowodzian: nie mniej niż 6 % i nie więcej niż 7,5 % (105 °C, 4 godz., w próżni)
Substancje redukujące
Nie więcej niż 1,0 % (w przeliczeniu na D-glukozę)
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 578 GLUKONIAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Sól wapniowa kwasu D-glukonowego
Definicja
Numer wg EINECS
206-075-8
Nazwa chemiczna
di-D-glukonian wapnia
Wzór chemiczny
C12H22CaO14 (postać bezwodna)
C12H22CaO14 · H2O (jednowodzian)
Masa cząsteczkowa
430,38 (postać bezwodna)
448,39 (jednowodzian)
Oznaczenie zawartości
bezwodny: zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % w przeliczeniu na suchą masę
jednowodzian: nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % w przeliczeniu na masę „jaka jest”
Opis
Bezwonny, biały krystaliczny proszek lub granulki, stabilny na powietrzu
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność glukonianów
Wynik dodatni
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w etanolu
pH
Między 6,0 a 8,0 (5 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 3,0 % (105 °C, 16 godz.) (postać bezwodna)
Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 16 godz.) (jednowodzian)
Substancje redukujące
Nie więcej niż 1,0 % (w przeliczeniu na D-glukozę)
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 579 GLUKONIAN ŻELAZAWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
206-076-3
Nazwa chemiczna
Żelaza di-D-glukonian, diwodzian; żelaza (II) diglukonian, diwodzian
Wzór chemiczny
C12H22FeO14·2H2O
Masa cząsteczkowa
482,17
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę.
Opis
Proszek lub granulki o barwie jasnozielonkawożółtej do żółtawoszarej, może mieć słaby zapach palonego cukru
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie po lekkim podgrzaniu. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu
Próba na obecność jonów żelazawych
Wynik dodatni
Tworzenie pochodnej fenylohydrazonowej kwasu glukonowego
Wynik dodatni
pH
Między 4 a 5,5 (10 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 10 % (105 °C, 16 godz.)
Kwas szczawiowy
Niewykrywalny
Żelazo (Fe III)
Nie więcej niż 2 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
Substancje redukujące
Nie więcej niż 0,5 % w przeliczeniu na glukozę
E 585 MLECZAN ŻELAZAWY
Nazwy synonimowe
Mleczan żelaza(II); 2-hydroksypropionian żelaza(II);
sól (2:1) żelaza (2+) kwasu 2-hydroksypropionowego
Definicja
Numer wg EINECS
227-608-0
Nazwa chemiczna
2-hydroksypropionian żelaza
Wzór chemiczny
C6H10FeO6 · nH2O (n = 2 lub 3)
Masa cząsteczkowa
270,02 (dwuwodzian)
288,03 (trójwodzian)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 96 % w przeliczeniu na suchą masę.
Opis
Zielonkawobiałe kryształy lub jasnozielony proszek o charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie. Praktycznie nierozpuszczalny w etanolu
Próba na obecność jonów żelazawych
Wynik dodatni
Próba na obecność mleczanów
Wynik dodatni
pH
Między 4 a 6 (2 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 18 % (100 °C, w próżni, około 700 mmHg)
Żelazo (Fe III)
Nie więcej niż 0,6 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 586 4-HEKSYLOREZORCYNOL
Nazwy synonimowe
4-heksyl-1,3-benzenodiol; heksylorezorcynol
Definicja
Numer wg EINECS
205-257-4
Nazwa chemiczna
4-heksylorezorcynol
Wzór chemiczny
C12H18O2
Masa cząsteczkowa
197,24
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 98 % w przeliczeniu na suchą masę (4 godz. w temperaturze pokojowej)
Opis
Biały proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w eterze i acetonie; bardzo trudno rozpuszczalny w wodzie
Próba na obecność kwasu azotowego
Do 1 ml nasyconego roztworu próbki dodać 1 ml kwasu azotowego. Pojawia się czerwone zabarwienie
Próba na obecność bromu
Do 1 ml nasyconego roztworu próbki dodać 1 ml bromu TS. Wytrącają się żółte kłaczki, a roztwór zabarwia się na żółto
Czystość
Zakres temperatur topnienia
62 do 67 °C
Kwasowość
Nie więcej niż 0,05 %
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Rezorcynol i inne fenole
Około 1 g próbki wymieszać, wytrząsając, z 50 ml wody przez kilka minut, przefiltrować, a następnie dodać do filtratu 3 krople chlorku żelaza TS. Nie powstaje czerwone ani niebieskie zabarwienie
Nikiel
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 3 mg/kg
E 620 KWAS GLUTAMINOWY
Nazwy synonimowe
Kwas L-glutaminowy; kwas L-α-aminoglutarowy
Definicja
Numer wg EINECS
200-293-7
Nazwa chemiczna
Kwas L-glutaminowy; Kwas L-2-amino-pentanodiowy
Wzór chemiczny
C5H9NO4
Masa cząsteczkowa
147,13
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Trudno rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze
Opis
Białe kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność kwasu glutaminowego (przy zastosowaniu chromatografii cienkowarstwowej)
Wynik dodatni
Skręcalność właściwa
[α]D
20 między+ 31,5° a + 32,2°
(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm)
pH
Między 3,0 a 3,5 (roztwór nasycony)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,2 % (80 °C, 3 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,2 %
Chlorki
Nie więcej niż 0,2 %
Kwas pirolidonokarboksylowy
Nie więcej niż 0,2 %
Arsen
Nie więcej niż 2,5 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 621 GLUTAMINIAN MONOSODOWY
Nazwy synonimowe
Glutaminian sodu; MSG
Definicja
Numer wg EINECS
205-538-1
Nazwa chemiczna
L-glutaminian monosodowy, monowodzian
Wzór chemiczny
C5H8NaNO4 · H2O
Masa cząsteczkowa
187,13
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze
Opis
Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej)
Wynik dodatni
Skręcalność właściwa
[α]D
20 między + 24,8° a + 25,3°
(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm)
pH
Między 6,7 a 7,2 (5 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (98 °C, 5 godz.)
Chlorki
Nie więcej niż 0,2 %
Kwas pirolidonokarboksylowy
Nie więcej niż 0,2 %
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 622 GLUTAMINIAN MONOPOTASOWY
Nazwy synonimowe
Glutaminian potasu; MPG
Definicja
Numer wg EINECS
243-094-0
Nazwa chemiczna
L-glutaminian monopotasowy, monowodzian
Wzór chemiczny
C5H8KNO4 · H2O
Masa cząsteczkowa
203,24
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze
Opis
Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej)
Wynik dodatni
Skręcalność właściwa
[α]D
20 między + 22,5° a + 24,0°
(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm)
pH
Między 6,7 a 7,3 (2 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,2 % (80 °C, 5 godz.)
Chlorki
Nie więcej niż 0,2 %
Kwas pirolidonokarboksylowy
Nie więcej niż 0,2 %
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 623 DIGLUTAMINIAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Glutaminian wapnia
Definicja
Numer wg EINECS
242-905-5
Nazwa chemiczna
Di-L-glutaminian monowapniowy
Wzór chemiczny
C10H16CaN2O8 · nH2O (n = 0, 1, 2 lub 4)
Masa cząsteczkowa
332,32 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98,0 % i nie więcej niż 102,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze
Opis
Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej)
Wynik dodatni
Skręcalność właściwa
[α]D
20 między +27,4° a +29,2° (dla glutaminianu wapnia przy x=4)(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCL, w probówce 200 mm)
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 19 % (dla diglutaminianu wapnia przy x =4) (metoda Karla Fischera)
Chlorki
Nie więcej niż 0,2 %
Kwas pirolidonokarboksylowy
Nie więcej niż 0,2 %
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 624 GLUTAMINIAN MONOAMONOWY
Nazwy synonimowe
Glutaminian amonu
Definicja
Numer wg EINECS
231-447-1
Nazwa chemiczna
L-glutaminian monoamonowy, monowodzian
Wzór chemiczny
C5H12N2O4 · H2O
Masa cząsteczkowa
182,18
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze
Opis
Białe, praktycznie bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność amonu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej)
Wynik dodatni
Skręcalność właściwa
[α]D
20 między + 25,4° a + 26,4°
(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm)
pH
Między 6,0 a 7,0 (5 % roztwór)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (50 °C, 4 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Kwas pirolidonokarboksylowy
Nie więcej niż 0,2 %
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 625 DIGLUTAMINIAN MAGNEZU
Nazwy synonimowe
Glutaminian magnezu
Definicja
Numer wg EINECS
242-413-0
Nazwa chemiczna
Di-L-glutaminian monomagnezowy, czterowodzian
Wzór chemiczny
C10H16MgN2O8 · 4H2O
Masa cząsteczkowa
388,62
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95,0 % i nie więcej niż 105,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu ani eterze
Opis
Bezbarwne, białe lub prawie białe kryształy lub proszek
Identyfikacja
Próba na obecność magnezu
Wynik dodatni
Próba na obecność kwasu glutaminowego (metodą chromatografii cienkowarstwowej)
Wynik dodatni
Skręcalność właściwa
[α]D
20 między + 23,8° a + 24,4°
(10 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 2N HCl, probówka 200 mm)
pH
Między 6,4 a 7,5 (10 % roztwór)
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 24 % (metoda Karla Fischera)
Chlorki
Nie więcej niż 0,2 %
Kwas pirolidonokarboksylowy
Nie więcej niż 0,2 %
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 626 KWAS GUANYLOWY
Nazwy synonimowe
Kwas 5-guanylowy
Definicja
Numer wg EINECS
201-598-8
Nazwa chemiczna
Kwas guanozyno-5'-monofosforowy
Wzór chemiczny
C10H14N5O8P
Masa cząsteczkowa
363,22
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu
Opis
Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność rybozy
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów organicznych
Wynik dodatni
pH
Między 1,5 a 2,5 (0,25 % roztwór)
Spektrometria
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1,5 % (120 °C, 4 godz.)
Pozostałe nukleotydy
Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 627 GUANYLAN DISODOWY
Nazwy synonimowe
Guanylan sodu; 5'-guanylan sodu
Definicja
Numer EINECS
226-914-1
Nazwa chemiczna
Guanozyno-5'-monofosforan disodowy
Wzór chemiczny
C10H12N5Na2O8P · nH2O (n = ok. 7)
Masa cząsteczkowa
407,19 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze
Opis
Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność rybozy
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów organicznych
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
Między 7,0 a 8,5 (5 % roztwór)
Spektrometria
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 25 % (120 °C, 4 godz.)
Pozostałe nukleotydy
Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 628 GUANYLAN DIPOTASOWY
Nazwy synonimowe
Guanylan potasu; 5'-guanylan potasu
Definicja
Numer EINECS
221-849-5
Nazwa chemiczna
Guanozyno-5'-monofosforan dipotasowy
Wzór chemiczny
C10H12K2N5O8P
Masa cząsteczkowa
439,40
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu
Opis
Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność rybozy
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów organicznych
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
pH
Między 7,0 a 8,5 (5 % roztwór)
Spektrometria
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 5 % (120 °C, 4 godz.)
Pozostałe nukleotydy
Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 629 GUANYLAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
5'-guanylan wapnia
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Guanozyno-5'-monofosforan wapnia
Wzór chemiczny
C10H12CaN5O8P · nH2O
Masa cząsteczkowa
401,20 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Trudno rozpuszczalny w wodzie
Opis
Bezbarwne, białe lub prawie białe kryształy lub proszek
Identyfikacja
Próba na obecność rybozy
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów organicznych
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
pH
Między 7,0 a 8,0 (0,05 % roztwór)
Spektrometria
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 256 nm
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 23,0 % (120 °C, 4 godz.)
Pozostałe nukleotydy
Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 630 KWAS INOZYNOWY
Nazwy synonimowe
Kwas 5'-inozynowy
Definicja
Numer wg EINECS
205-045-1
Nazwa chemiczna
Kwas inozyno-5'-monofosforowy
Wzór chemiczny
C10H13N4O8P
Masa cząsteczkowa
348,21
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu
Opis
Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub proszek
Identyfikacja
Próba na obecność rybozy
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów organicznych
Wynik dodatni
pH
Między 1,0 a 2,0 (5 % roztwór)
Spektrometria
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 3,0 % (120 °C, 4 godz.)
Pozostałe nukleotydy
Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 631 INOZYNIAN DISODOWY
Nazwy synonimowe
Inozynian sodu; 5'-inozynian sodu
Definicja
Numer wg EINECS
225-146-4
Nazwa chemiczna
Inozyno-5'-monofosforan disodowy
Wzór chemiczny
C10H11N4Na2O8P · H2O
Masa cząsteczkowa
392,17 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze
Opis
Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub proszek
Identyfikacja
Próba na obecność rybozy
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów organicznych
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
Między 7,0 a 8,5
Spektrometria
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 28,5 % (metoda Karla Fischera)
Pozostałe nukleotydy
Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 632 INOZYNIAN DIPOTASOWY
Nazwy synonimowe
Inozynian potasu; 5'-inozynian potasu
Definicja
Numer wg EINECS
243-652-3
Nazwa chemiczna
Inozyno-5'-monofosforan dipotasowy
Wzór chemiczny
C10H11K2N4O8P
Masa cząsteczkowa
424,39
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu
Opis
Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub proszek
Identyfikacja
Próba na obecność rybozy
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów organicznych
Wynik dodatni
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni
pH
Między 7,0 a 8,5 (5 % roztwór)
Spektrometria
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 10,0 % (metoda Karla Fischera)
Pozostałe nukleotydy
Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 633 INOZYNIAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
5'-inozynian wapnia
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Inozyno-5'-monofosforan wapnia
Wzór chemiczny
C10H11CaN4O8P · nH2O
Masa cząsteczkowa
386,19 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 97,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Trudno rozpuszczalny w wodzie
Opis
Bezwonne, bezbarwne lub białe kryształy lub proszek
Identyfikacja
Próba na obecność rybozy
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów organicznych
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
pH
Między 7,0 a 8,0 (0,05 % roztwór)
Spektrometria
Maksimum absorpcji roztworu 20 mg/l w 0,01N HCl przy 250 nm
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 23,0 % (metoda Karla Fischera)
Pozostałe nukleotydy
Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 634 5'-RYBONUKLEOTYDY WAPNIA
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
5'-rybonukleotyd wapnia jest zasadniczo mieszaniną inozyno-5'-monofosforanu wapnia i guanozyno-5'-monofosforanu wapnia
Wzór chemiczny
C10H11N4CaO8P · nH2O
C10H12N5CaO8P · nH2O
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawartość obu głównych składników nie mniej niż 97,0 %, a zawartość każdego poszczególnego składnika nie mniej niż 47,0 % i nie więcej niż 53 %, w każdym przypadku w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Trudno rozpuszczalny w wodzie
Opis
Bezwonne kryształy lub proszek o barwie białej lub prawie białej
Identyfikacja
Próba na obecność rybozy
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów organicznych
Wynik dodatni
Próba na obecność wapnia
Wynik dodatni
pH
Między 7,0 a 8,0 (0,05 % roztwór)
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 23,0 % (metoda Karla Fischera)
Pozostałe nukleotydy
Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 635 5'-RYBONUKLEOTYDY DISODOWE
Nazwy synonimowe
5'-rybonukleotyd sodu
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
5'-rybonukleotyd disodowy jest zasadniczo mieszaniną inozyno-5'-monofosforanu disodowego i guanozyno-5'-monofosforanu disodowego
Wzór chemiczny
C10H11N4O8P · nH2O
C10H12N5Na2O8P · nH2O
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawartość obu głównych składników nie mniej niż 97,0 %, a zawartość każdego poszczególnego składnika nie mniej niż 47,0 % i nie więcej niż 53 %, w każdym przypadku w przeliczeniu na bezwodną masę
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu, praktycznie nierozpuszczalny w eterze
Opis
Bezwonne kryształy lub proszek o barwie białej lub prawie białej
Identyfikacja
Próba na obecność rybozy
Wynik dodatni
Próba na obecność fosforanów organicznych
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
pH
Między 7,0 a 8,5 (5 % roztwór)
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 26,0 % (metoda Karla Fischera)
Pozostałe nukleotydy
Niewykrywalne metodą chromatografii cienkowarstwowej
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 640 GLICYNA I JEJ SÓL SODOWA
(i) GLYCINE
Nazwy synonimowe
Kwas aminooctowy; glikokol
Definicja
Numer wg EINECS
200-272-2
Nazwa chemiczna
Kwas aminooctowy
Wzór chemiczny
C2H5NO2
Masa cząsteczkowa
75,07
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Białe kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność aminokwasów
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,2 % (105 °C, 3 godz.)
Pozostałości po prażeniu
Nie więcej niż 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
(ii) GLICYNIAN SODU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
227-842-3
Nazwa chemiczna
Glicynian sodu
Wzór chemiczny
C2H5NO2 Na
Masa cząsteczkowa
98
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Białe kryształy lub krystaliczny proszek
Identyfikacja
Próba na obecność aminokwasów
Wynik dodatni
Próba na obecność sodu
Wynik dodatni
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,2 % (105 °C, 3 godz.)
Pozostałości po prażeniu
Nie więcej niż 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 641 L-LEUCYNA
Nazwy synonimowe
kwas 2-aminoizobutylooctowy; kwas L-2-amino-4-metylowalerianowy; kwas alfa-aminoizokapronowy; kwas (S)-2-amino-4-metylopentanowy; L-Leu
Definicja
Numer wg EINECS
200-522-0
Nr CAS
61-90-5
Nazwa chemiczna
L-Leucyna; kwas L-2-amino-4-metylopentanowy
Wzór chemiczny
C6H13NO2
Masa cząsteczkowa
131,17
Oznaczenie zawartości
nie mniej niż 98,5 % i nie więcej niż 101,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
biały lub prawie biały krystaliczny proszek lub błyszczące płatki
Identyfikacja
Rozpuszczalność
rozpuszczalna w wodzie, kwasie octowym, rozcieńczonym HCl i zasadowych wodorotlenkach i węglanach; słabo rozpuszczalna w etanolu
Skręcalność właściwa
[α]D
20 między + 14,5° i + 16,5°
(4 % roztwór (w przeliczeniu na bezwodną masę) w 6N HCl)
Czystość
Strata przy suszeniu
nie więcej niż 0,5 % (100–105 °C)
Popiół siarczanowy
nie więcej niż 0,1 %
Chlorki
nie więcej niż 200 mg/kg
Siarczany
nie więcej niż 300 mg/kg
Amon
nie więcej niż 200 mg/kg
Żelazo
nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
nie więcej niż 1 mg/kg
E 650 OCTAN CYNKU
Nazwy synonimowe
Sól cynkowa kwasu octowego, dwuwodzian
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Octan cynku, dwuwodzian
Wzór chemiczny
C4H6O4 Zn · 2H2O
Masa cząsteczkowa
219,51
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % C4H6O4 Zn 2H2O
Opis
Bezbarwne kryształy lub drobny proszek o barwie prawie białej
Identyfikacja
Próba na obecność octanów
Wynik dodatni
Próba na obecność cynku
Wynik dodatni
pH
Między 6,0 a 8,0 (5 % roztwór)
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,005 %
Chlorki
Nie więcej niż 50 mg/kg
Siarczany
Nie więcej niż 100 mg/kg
Alkalia i ziemie alkaliczne
Nie więcej niż 0,2 %
Lotne zanieczyszczenia organiczne
Wynik dodatni
Żelazo
Nie więcej niż 50 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 20 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 5 mg/kg
E 900 DIMETYLOPOLISILOKSAN
Nazwy synonimowe
Poli(dimetylosiloksan); płyn silikonowy; olej silikonowy; silikon dimetylowy
Definicja
Dimetylopolisiloksan jest mieszaniną całkowicie zmetylowanych liniowych polimerów siloksanowych zawierających powtarzające się człony o wzorze (CH3)2 SiO i stabilizowanych końcowymi grupami trimetylosiloksynowymi o wzorze (CH3)3 SiO
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Siloksany i silikony, dimetyl
Wzór chemiczny
(CH3)3-Si-[O-Si(CH3)2]n-O-Si(CH3)3
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 37,3 % i nie więcej niż 38,5 % silikonu ogółem
Opis
Przejrzysty, bezbarwny, lepki płyn
Identyfikacja
Ciężar właściwy (25° C/25 °C)
Między 0,964 a 0,977
Współczynnik załamania światła
[n]D
25 pomiędzy 1,400 a 1,405
Widmo absorpcji w podczerwieni
Widmo absorpcji w podczerwieni warstwy cieczy próbki między dwiema płytkami chlorku sodu wykazuje maksima względne o tej samej długości fal co maksima podobnego preparatu – wzorca referencyjnego dimetylopolisiloksanu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (150 °C, 4 godz.)
Lepkość
Nie mniej niż 1,00 10– 4 m2s– 1 w temperaturze 25 °C
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 901 WOSK PSZCZELI, BIAŁY I ŻÓŁTY
Nazwy synonimowe
Wosk biały; wosk żółty
Definicja
Wosk pszczeli żółty jest woskiem otrzymanym w wyniku stopienia gorącą wodą ścianek plastra miodu wytworzonego przez pszczoły miodne Apis mellifera L. oraz usunięcia ciał obcych.
Wosk biały jest otrzymywany w wyniku bielenia żółtego wosku pszczelego
Numer wg EINECS
232-383-7
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Kawałki lub płytki o przełomie drobnoziarnistym i niekrystalicznym, o barwie żółtawobiałej (postać biała) lub żółtawej do szarawobrązowej (postać żółta), o przyjemnym, miodowym zapachu
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
Między 62 °C a 65 °C
Ciężar właściwy
Około 0,96
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w alkoholu, bardzo dobrze rozpuszczalny w chloroformie i eterze
Czystość
Liczba kwasowa
Nie mniej niż 17 i nie więcej niż 24
Liczba zmydlenia
87-104
Liczba nadtlenkowa
Nie wyższa niż 5
Glicerol i inne poliole
Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na glicerol)
Cerezyna, parafiny i niektóre inne woski
Przenieść 3,0 g próbki do kolby okrągłodennej o pojemności 100 ml, dodać 30 ml 4 % m/v roztworu wodorotlenku potasu w aldehydzie wolnym od etanolu i utrzymywać w stanie wrzenia przez 2 godz. pod chłodnicą zwrotną. Usunąć chłodnicę i natychmiast włożyć termometr. Umieścić kolbę w wodzie o temperaturze 80°C i schłodzić, stale mieszając roztwór. Nie tworzy się osad, zanim temperatura nie spadnie do 65°C, chociaż roztwór może opalizować.
Tłuszcze, wosk japoński, kalafonia i mydła
1 g mieszaniny doprowadzić do wrzenia z 35 ml roztworu wodorotlenku sodu 1:7 i utrzymywać w stanie wrzenia przez 30 min., w razie potrzeby uzupełniając objętość wodą, a następnie schłodzić. Następuje oddzielenie wosku, a płyn pozostaje klarowny. Przefiltrować chłodną mieszaninę i zakwasić filtrat kwasem chlorowodorowym. Osad nie powstaje.
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 902 WOSK CANDELILLA
Nazwy synonimowe
Definicja
Wosk candelilla jest woskiem oczyszczonym otrzymywanym z liści rośliny Euphorbia antisyphilitica
Numer wg EINECS
232-347-0
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Twardy, nieprzezroczysty lub półprzezroczysty wosk o barwie żółtawobrązowej
Identyfikacja
Ciężar właściwy
Około 0,98
Zakres temperatur topnienia
Między 68,5 °C a 72,5 °C
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w chloroformie i toluenie
Czystość
Liczba kwasowa
Nie mniej niż 12 i nie więcej niż 22
Liczba zmydlenia
Nie niższa niż 43 i nie wyższa niż 65
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 903 WOSK CARNAUBA
Nazwy synonimowe
Definicja
Wosk carnauba jest woskiem oczyszczonym otrzymywanym z pączków liściowych i liści palmy woskowej Brazilian Mart Copernicia cerifera
Numer wg EINECS
232-399-4
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Proszek lub płatki o barwie od jasnobrązowej do jasnożółtej lub twarda i krucha substancja stała o przełomie żywicznym
Identyfikacja
Ciężar właściwy
Około 0,997
Zakres temperatur topnienia
Między 82 °C a 86 °C
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, częściowo rozpuszczalny we wrzącym etanolu, rozpuszczalny w chloroformie i eterze dietylowym
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,25 %
Liczba kwasowa
Nie mniej niż 2 i nie więcej niż 7
Liczba estrowa
Nie mniej niż 71 i nie więcej niż 88
Substancje niezmydlające się
Nie mniej niż 50 % i nie więcej niż 55 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 904 SZELAK
Nazwy synonimowe
Szelak bielony; szelak biały
Definicja
Szelak otrzymywany jest poprzez oczyszczenie i bielenie szelaku nieoczyszczonego, będącego żywiczną wydzieliną owada Laccifer (Tachardia) lacca Kerr (rodzina Coccidae). Wosk jest usuwany przez filtrację.
Numer wg EINECS
232-549-9
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Szelak bielony wolny od wosku – żywica w postaci granulek, amorficzna, o barwie od prawie białej do jasnożółtej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie; dobrze (chociaż bardzo wolno) rozpuszczalny w alkoholu; słabo rozpuszczalny w acetonie
Liczba kwasowa
Między 60 a 89
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 6,0 % (40 °C, nad żelem krzemionkowym, 15 godz.)
Kalafonia
Brak
Wosk
nie więcej niż 0,2 %
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 905 WOSK MIKROKRYSTALICZNY
Nazwy synonimowe
Wosk naftowy; wosk węglowodorowy; wosk Fischera-Tropscha; wosk syntetyczny; parafina syntetyczna
Definicja
Rafinowana mieszanina węglowodorów nasyconych w postaci stałej, uzyskiwana z ropy naftowej lub substratów syntetycznych
Opis
Bezbarwny wosk o barwie białej do bursztynowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu
Współczynnik załamania światła
[n]D
100 1,434-1,448
lub [n]D
1201,426-1,440
Czystość
Masa cząsteczkowa
Średnio nie mniej niż 500
Lepkość
Nie mniej niż 1,1 x 10– 5 m2s– 1 w temp. 100 °C
lub: nie mniej niż 0,8 x 10– 5 m2s– 1 w temp. 120 °C, dla substancji stałej – w temp. 100 °C
Pozostałości po prażeniu
Nie więcej niż 0,1 %
Liczba węgli w punkcie destylacji 5 % badanej substancji
Nie więcej niż 5 % cząsteczek z liczbą węgli poniżej 25
Barwa
Wynik dodatni
Siarka
Nie więcej niż 0,4 % wag.
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 3 mg/kg
Wielopierścieniowe składniki aromatyczne
Benzo(a)piren – nie więcej niż 50 μg/kg
E 907 UWODORNIONY POLI-1-DEKEN
Nazwy synonimowe
Uwodorniony poli-1-deken; Uwodorniona poli-alfa-olefina
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
C10nH20n+2, gdzie n = 3–6
Masa cząsteczkowa
560 (przeciętnie)
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 98,5 % uwodornionego poli-1-dekenu posiadającego następujący rozkład oligomerów:
C30: 13–37 %
C40: 35–70 %
C50: 9–25 %
C60: 1–7 %
Opis
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu; rozpuszczalny w toluenie
Palność
Pali się jasnym płomieniem, wydzielając charakterystyczny zapach podobny do zapachu parafiny
Lepkość
Między 5,7 x 10– 6 i 6,1 x 10– 6 m2s– 1 w temp. 100 °C
Czystość
Związki z liczbą węgli poniżej 30
Nie więcej niż 1,5 %
Substancje łatwo ulegające zwęgleniu
Po 10 minutach wytrząsania w łaźni z wrzącą wodą zawartość probówki z kwasem siarkowym i 5 g próbki uwodornionego poli-1-dekenu nie jest ciemniejsza niż bardzo jasnosłomkowy kolor
Nikiel
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 914 WOSK POLIETYLENOWY UTLENIONY
Nazwy synonimowe
Definicja
Polarne produkty reakcji z łagodnego utleniania polietylenu
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Utleniony polietylen
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Płatki, proszek, granulki lub kuleczki o barwie prawie białej
Identyfikacja
Gęstość
Między 0,92 a 1,05 (20 °C)
Temperatura kroplenia
Powyżej 95 °C
Czystość
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 70
Lepkość
Nie mniej niż 8,1 10– 5 m2s– 1 w temp. 120 °C
Pozostałe rodzaje wosków
Niewykrywalne (metodą różnicowanej kalorymetrii skaningowej lub spektroskopii w podczerwieni)
Tlen
Nie więcej niż 9,5 %
Chrom
Nie więcej niż 5 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 920 L-CYSTEINA
Nazwy synonimowe
Definicja
Chlorowodorek L-cysteiny lub monowodzian chlorowodorku L-cysteiny. Ludzkie włosy nie mogą być wykorzystywane jako materiał wyjściowy dla tej substancji
Numer wg EINECS
200-157-7 (postać bezwodna)
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
C3H7NO2S · HCl · nH2O (gdzie n = 0 lub 1)
Masa cząsteczkowa
157,62 (postać bezwodna)
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98,0 % i nie więcej niż 101,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały proszek lub bezbarwne kryształy
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalna w wodzie i etanolu
Zakres temperatur topnienia
Postać bezwodna topi się w temp. około 175 °C
Skręcalność właściwa
[α]D
20: między + 5,0° i + 8,0° lub
[α]D
25: między + 4,9° i 7,9°
Czystość
Strata przy suszeniu
Między 8,0 % a 12,0 %
Nie więcej niż 2,0 % (postać bezwodna)
Pozostałości po prażeniu
Nie więcej niż 0,1 %
Jony amonowe
Nie więcej niż 200 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 1,5 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
E 927b KARBAMID
Nazwy synonimowe
Mocznik
Definicja
Numer wg EINECS
200-315-5
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
CH4N2O
Masa cząsteczkowa
60,06
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Pryzmatyczny proszek krystaliczny, bezbarwny lub biały, albo małe, białe granulki
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie
Rozpuszczalny w etanolu
Strącanie kwasem azotowym
Wynik próby jest dodatni, jeżeli utworzy się krystaliczny osad o barwie białej
Reakcja barwna
Wynik próby jest dodatni, jeżeli pojawi się czerwonawofioletowe zabarwienie
Zakres temperatur topnienia
132 °C do 135 °C
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1,0 % (105 °C, 1 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Ethanol-insoluble matter
Nie więcej niż 0,04 %
Zasadowość
Wynik dodatni
Jony amonowe
Nie więcej niż 500 mg/kg
Biuret
Nie więcej niż 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 938 ARGON
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
231-147-0
Nazwa chemiczna
Argon
Wzór chemiczny
Ar
Masa atomowa
40
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 %
Opis
Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz
Identyfikacja
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,05 %
Metan i inne węglowodory
Nie więcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan)
E 939 HEL
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
231-168-5
Nazwa chemiczna
Hel
Wzór chemiczny
He
Masa atomowa
4
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 %
Opis
Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz
Identyfikacja
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,05 %
Metan i inne węglowodory
Nie więcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan)
E 941 AZOT
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
231-783-9
Nazwa chemiczna
Azot
Wzór chemiczny
N2
Masa cząsteczkowa
28
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 %
Opis
Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz
Identyfikacja
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,05 %
Tlenek węgla
Nie więcej niż 10 μl/l
Metan i inne węglowodory
Nie więcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan)
Dwutlenek azotu i tlenek azotu
Nie więcej niż 10 μl/l
Tlen
Nie więcej niż 1 %
E 942 PODTLENEK AZOTU
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
233-032-0
Nazwa chemiczna
Podtlenek azotu
Wzór chemiczny
N2O
Masa cząsteczkowa
44
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 %
Opis
Bezbarwny, niepalny gaz o słodkawym zapachu
Identyfikacja
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,05 %
Tlenek węgla
Nie więcej niż 30 μl/l
Dwutlenek azotu i tlenek azotu
Nie więcej niż 10 μl/l
E 943a BUTAN
Nazwy synonimowe
n-butan
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Butan
Wzór chemiczny
CH3CH2CH2CH3
Masa cząsteczkowa
58,12
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 96 %
Opis
Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Prężność par
108,935 kPa w temp. 20 °C
Czystość
Metan
Nie więcej niż 0,15 % v/v
Etan
Nie więcej niż 0,5 % v/v
Propan
Nie więcej niż 1,5 % v/v
Izobutan
Nie więcej niż 3,0 % v/v
1,3-butadien
Nie więcej niż 0,1 % v/v
Wilgotność
Nie więcej niż 0,005 %
E 943b IZOBUTAN
Nazwy synonimowe
2-metylopropan
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
2-metylopropan
Wzór chemiczny
(CH3)2CH CH3
Masa cząsteczkowa
58,12
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 94 %
Opis
Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Prężność par
205,465 kPa w temp. 20 °C
Czystość
Metan
Nie więcej niż 0,15 % v/v
Etan
Nie więcej niż 0,5 % v/v
Propan
Nie więcej niż 2,0 % v/v
n-butan
Nie więcej niż 4,0 % v/v
1,3-butadien
Nie więcej niż 0,1 % v/v
Wilgotność
Nie więcej niż 0,005 %
E 944 PROPAN
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Propan
Wzór chemiczny
CH3CH2CH3
Masa cząsteczkowa
44,09
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 95 %
Opis
Bezbarwny gaz lub ciecz o łagodnym, charakterystycznym zapachu
Identyfikacja
Prężność par
732,910 kPa w temp. 20 °C
Czystość
Metan
Nie więcej niż 0,15 % v/v
Etan
Nie więcej niż 1,5 % v/v
Izobutan
Nie więcej niż 2,0 % v/v
n-butan
Nie więcej niż 1,0 % v/v
1,3-butadien
Nie więcej niż 0,1 % v/v
Wilgotność
Nie więcej niż 0,005 %
E 948 TLEN
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
231-956-9
Nazwa chemiczna
Tlen
Wzór chemiczny
O2
Masa cząsteczkowa
32
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 %
Opis
Bezbarwny, bezwonny, niepalny gaz
Identyfikacja
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,05 %
Metan i inne węglowodory
Nie więcej niż 100 μl/l (w przeliczeniu na metan)
E 949 WODÓR
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
215-605-7
Nazwa chemiczna
Wodór
Wzór chemiczny
H2
Masa cząsteczkowa
2
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,9 %
Opis
Bezbarwny, bezwonny, łatwo palny gaz
Identyfikacja
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,005 % v/v
Tlen
Nie więcej niż 0,001 % v/v
Azot
Nie więcej niż 0,07 % v/v
E 950 ACESULFAM K
Nazwy synonimowe
Acesulfam potasu; sól potasowa 2,2 ditlenku 3,4-dihydro-6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4-onu
Definicja
Numer wg EINECS
259-715-3
Nazwa chemiczna
Sól potasowa 6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-on-2,2-ditlenku
Wzór chemiczny
C4H4KNO4S
Masa cząsteczkowa
201,24
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % C4H4KNO4S w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezwonny, biały, krystaliczny proszek. Około 200 razy słodszy od sacharozy
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu
Absorpcja w ultrafiolecie
Maksimum 227 ± 2 nm dla roztworu 10 mg w 1 000 ml wody
Próba na obecność potasu
Wynik dodatni (badanie pozostałości otrzymanej przez spalanie 2 g próbki)
Próba strącania
Do roztworu zawierającego 0,2 g próbki w 2 ml kwasu octowego i 2 ml wody dodać kilka kropli 10 % roztworu heksaazotynokobaltanu sodu. Wytrąca się żółty osad
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1 % (105 °C, 2 godz.)
Zanieczyszczenia organiczne
Wynik dodatni dla 20 mg/kg składników aktywnych w UV
Fluorki
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 951 ASPARTAM
Nazwy synonimowe
Ester metylowy aspartylo-fenyloalaniny
Definicja
Numer wg EINECS
245-261-3
Nazwa chemiczna
Ester N-L-α-aspartylo-L-fenyloalanino-1-metylowy); ester N-metylowy kwasu 3-amino-N-(α-karbometoksyfenetylo)-bursztynowego
Wzór chemiczny
C14H18N2O5
Masa cząsteczkowa
294,31
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % C14H18N2O5 w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, bezwonny, krystaliczny proszek o słodkim smaku. Około 200 razy słodszy od sacharozy
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie i etanolu.
pH
Między 4,5 a 6,0 (roztwór 1:125)
Skręcalność właściwa
[α]D
20: + 14,5° do + 16,5°
Oznaczenie w roztworze kwasu mrówkowego 4:100/15 N w ciągu 30 minut od przygotowania roztworu próbki
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 4,5 % (105 °C, 4 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na suchą masę)
Przepuszczalność światła
Przepuszczalność 1 % roztworu w 2N kwasie chlorowodorowym, mierzona w 1 cm kuwetach przy 430 nm z wykorzystaniem odpowiedniego spektrofotometru i zastosowaniem 2N kwasu chlorowodorowego jako próbki referencyjnej, jest nie mniejsza niż 0,95, co jest równoznaczne z absorbancją nie większą niż około 0,022
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy
Nie więcej niż 1,5 % (w przeliczeniu na suchą masę)
E 952 KWAS CYKLAMINOWY I JEGO SOLE: POTASOWA I WAPNIOWA
(i) KWAS CYKLAMINOWY
Nazwy synonimowe
Kwas cykloheksylosulfaminowy; cyklaminian
Definicja
Numer wg EINECS
202-898-1
Nazwa chemiczna
Kwas cykloheksanosulfamowy; kwas cykloheksyloaminosulfonowy
Wzór chemiczny
C6H13NO3S
Masa cząsteczkowa
179,24
Oznaczenie zawartości
Kwas cykloheksylosulfaminowy zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż ekwiwalent 102 % C6H13NO3S, w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Praktycznie bezbarwny, biały krystaliczny proszek. Około 40 razy słodszy od sacharozy
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu
Próba strącania
2 % roztwór zakwasić kwasem chlorowodorowym, dodać 1 ml około 1-molowego wodnego roztworu chlorku baru i przesączyć w przypadku zmętnienia lub wytrącenia się osadu. Do klarownego roztworu dodać 1 ml 10 % roztworu azotynu sodu. Powstaje biały osad.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1 % (105 °C, 1 godz.)
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu suchą masę, jako selen)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Cykloheksyloamina
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Dicykloheksyloamina
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Anilina
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
(ii) CYKLAMINIAN SODU
Nazwy synonimowe
Cyklaminian; sól sodowa kwasu cyklaminowego
Definicja
Numer wg EINECS
205-348-9
Nazwa chemiczna
Cykloheksanosulfaminian sodu, cykloheksylosulfaminian sodu
Wzór chemiczny
C6H12NNaO3S oraz dwuwodzian C6H12NNaO3S·2H2O
Masa cząsteczkowa
201,22 w przeliczeniu na bezwodną substancję
237,22 w przeliczeniu na uwodnioną substancję
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % w przeliczeniu na suchą masę
Dwuwodzian: nie mniej niż 84 % w przeliczeniu na suchą masę
Opis
Białe, bezwonne kryształy lub krystaliczny proszek. Około 30 razy słodszy od sacharozy
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1 % (105 °C, 1 godz.)
Nie więcej niż 15,2 % (105°C, 2 godz.) dla postaci dwuwodnej
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu suchą masę, jako selen)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Cykloheksyloamina
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Dicykloheksyloamina
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Anilina
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
(iii) CYKLAMINIAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Cyklaminian; sól wapniowa kwasu cyklaminowego
Definicja
Numer wg EINECS
205-349-4
Nazwa chemiczna
Cykloheksanosulfaminian wapnia, cykloheksylosulfaminian wapnia
Wzór chemiczny
C12H24CaN2O6S2· 2H2O
Masa cząsteczkowa
432,57
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 101 % w przeliczeniu na suchą masę
Opis
Białe, bezbarwne kryształy lub krystaliczny proszek. Około 30 razy słodszy od sacharozy
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1 % (105 °C, 1 godz.)
Nie więcej niż 8,5 % (140 °C, 4 godz.) dla postaci dwuwodnej
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu suchą masę, jako selen)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Cykloheksyloamina
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Dicykloheksyloamina
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Anilina
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
E 953 IZOMALT
Nazwy synonimowe
Uwodorniona izomaltuloza.
Definicja
Izomalt jest wytwarzany w wyniku enzymatycznego przekształcenia sacharozy nieżywotnymi komórkami Protaminobacter rubrum, a następnie uwodornienia katalitycznego
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Izomalt jest mieszaniną uwodornionych mono- i disacharydów, których głównymi składnikami są disacharydy:
6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol (1,6-GPS) oraz
1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitol, dwuwodzian (1,1-GPM)
Wzór chemiczny
6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol: C12H24O11
1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitol, dwuwodzian: C12H24O11.2H2O
Masa cząsteczkowa
6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitol: 344,3
1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitol, dwuwodzian: 380,3
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % uwodornionych mono- i disacharydów i nie mniej niż 86 % mieszaniny 6-O-α-D-glukopiranozylo-D-sorbitolu i 1-O-α-D-glukopiranozylo-D-mannitolu, diwodzianu, oznaczonych w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezwonna, biała, lekko higroskopijna, krystaliczna substancja lub roztwór wodny o minimalnym stężeniu 60 %
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w etanolu
HPLC
Porównanie z odpowiednim wzorcem referencyjnym izomaltu wykazuje, że 2 główne piki w chromatogramie roztworu badanego są podobne pod względem czasu retencji do 2 głównych pików w chromatogramie roztworu referencyjnego.
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 7 % dla postaci stałej (metoda Karla Fischera)
Przewodnictwo
Nie więcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) w temperaturze 20 °C
D-mannitol
Nie więcej niż 3 %
D-sorbitol
Nie więcej niż 6 %
Cukry redukujące
Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na suchą masę, jako glukoza)
Nikiel
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
E 954 SACHARYNA I JEJ SOLE: SODOWA, POTASOWA I WAPNIOWA
(i) SACHARYNA
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
201-321-0
Nazwa chemiczna
3-oksy-2,3-dihydrobenzo(d)izotiazol-1,1-dwutlenek
Wzór chemiczny
C7H5NO3S
Masa cząsteczkowa
183,18
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 % i nie więcej niż 101 % C7H5NO3S w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym, aromatycznym zapachu. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w roztworach zasadowych, trudno rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 1 % (105 °C, 2 godz.)
Zakres temperatur topnienia
226 do 230 °C
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na suchą masę)
Kwas benzoesowy i salicylowy
Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1-molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.
orto-toluenosulfonamid
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
para-toluenosulfonamid
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
para-sulfonamid kwasu benzoesowego
Nie więcej niż 25 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Substancje łatwo ulegające zwęgleniu
Brak
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
(ii) SACHARYNIAN SODU
Nazwy synonimowe
Sacharyna; sól sodowa sacharyny
Definicja
Numer wg EINECS
204-886-1
Nazwa chemiczna
O-benzosulfimid sodowy; sól sodowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu; oksybenzisosulfonazol; sól sodowa 1-ditlenku 1,2-benzisotiazolino-3-onu-1, diwodzian
Wzór chemiczny
C7H4NNaO3S·2H2O
Masa cząsteczkowa
241,19
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 % i nie więcej niż 101 % C7H4NNaO3S w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek łatwo tracący wodę krystalizacyjną, bezwonny lub o mdłym zapachu. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15 % (120 °C, 4 godz.)
Kwas benzoesowy i salicylowy
Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1-molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.
orto-toluenosulfonamid
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
para-toluenosulfonamid
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
para-sulfonamid kwasu benzoesowego
Nie więcej niż 25 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Substancje łatwo ulegające zwęgleniu
Brak
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
(iii) SACHARYNIAN WAPNIA
Nazwy synonimowe
Sacharyna, sól wapniowa sacharyny
Definicja
Nazwa chemiczna
O-benzosulfimid wapniowy; sól wapniowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu; sól wapniowa 1,2-benzisotiazolino-3-onu 1,1-ditlenku, uwodniona (2:7)
Numer wg EINECS
229-349-9
Wzór chemiczny
C14H8CaN2O6S2·3½H2O
Masa cząsteczkowa
467,48
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 95 % C14H8CaN2O6S2 w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym zapachu Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy w rozcieńczonych roztworach
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 13,5 % (120 °C, 4 godz.)
Kwas benzoesowy i salicylowy
Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1-molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.
orto-toluenosulfonamid
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę
para-toluenosulfonamid
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę
para-sulfonamid kwasu benzoesowego
Nie więcej niż 25 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę
Substancje łatwo ulegające zwęgleniu
Brak
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
(iv) SACHARYNIAN POTASU
Nazwy synonimowe
Sacharyna; sól potasowa sacharyny
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
O-benzosulfimid potasu; sól potasowa 2,3-dihydro-3-oksybenzisosulfonazolu; sól potasowa 1-ditlenku 1,2-benzisotiazolino-3-onu-1, uwodniona
Wzór chemiczny
C7H4KNO3S·H2O
Masa cząsteczkowa
239,77
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 % i nie więcej niż 101 % C7H4KNO3S w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Białe kryształy albo biały, krystaliczny proszek, bezwonny lub o mdłym zapachu i intensywnym słodkim smaku nawet w bardzo rozcieńczonych roztworach. Około 300 do 500 razy słodszy od sacharozy
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 8 % (120 °C, 4 godz.)
Kwas benzoesowy i salicylowy
Do 10 ml roztworu w stosunku 1:20, wcześniej zakwaszonego 5 kroplami kwasu octowego, dodać 3 krople około 1-molowego wodnego roztworu chlorku żelazowego. Nie pojawia się osad ani fioletowe zabarwienie.
orto-toluenosulfonamid
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
para-toluenosulfonamid
Nie więcej niż 10 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
para-sulfonamid kwasu benzoesowego
Nie więcej niż 25 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Substancje łatwo ulegające zwęgleniu
Brak
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Selen
Nie więcej niż 30 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
E 955 SUKRALOZA
Nazwy synonimowe
4,1',6'-trichlorogalaktosacharoza
Definicja
Numer wg EINECS
259-952-2
Nazwa chemiczna
1,6-dichloro-1,6-dideoksy-β-D-fruktofuranozylo-4-chloro-4-deoksy-α-D-galaktopiranozyd
Wzór chemiczny
C12H19Cl3O8
Masa cząsteczkowa
397,64
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % i nie więcej niż 102 % C12H19Cl3O8 w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Praktycznie bezwonny, krystaliczny proszek o barwie białej lub prawie białej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, metanolu i etanolu
Słabo rozpuszczalny w octanie etylu
Widmo absorpcji w podczerwieni
Widmo w podczerwieni próbki zdyspergowanej w bromku potasu wykazuje względne maksima przy podobnych długościach fali jak w widmie referencyjnym, otrzymanym przy użyciu sukralozy jako wzorca referencyjnego
Chromatografia cienkowarstwowa
Główna plama roztworu badanego posiada tę samą wartość Rf co główna plama roztworu standardowego A, o którym mowa w próbie na obecność innych chlorowanych disacharydów. Roztwór standardowy A otrzymuje się przez rozpuszczenie 1,0 g wzorca referencyjnego sukralozy w 10 ml metanolu.
Skręcalność właściwa
[α]D
20 + 84,0° do + 87,5° w przeliczeniu na bezwodną masę (10 % m/v roztwór)
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 2,0 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,7 %
Inne chlorowane disacharydy
Nie więcej niż 0,5 %
Chlorowane monosacharydy
Nie więcej niż 0,1 %
Tlenek trifenylosfanu
Nie więcej niż 150 mg/kg
Metanol
Nie więcej niż 0,1 %
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 957 TAUMATYNA
Nazwy synonimowe
Definicja
Numer wg EINECS
258-822-2
Nazwa chemiczna
Taumatyna jest otrzymywana w wyniku wodnej ekstrakcji (pH 2,5-4) osłonek owocu odmian Thaumatococcus daniellii (Benth) i składa się głównie z białek taumatyny I i taumatyny II razem z niewielką ilością składników roślinnych, pochodzących z surowca
Wzór chemiczny
Polipeptyd składający się z 207 aminokwasów
Masa cząsteczkowa
Taumatyna I 22209
Taumatyna II 22293
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 15,1 % azotu w przeliczeniu na suchą masę, co odpowiada nie mniej niż 93 % białek (N x 6,2)
Opis
Bezwonny proszek o barwie kremowej. Około 2 000 do 3 000 razy słodszy od sacharozy.
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, nierozpuszczalny w acetonie
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 9 % (105 °C do stałej masy)
Węglowodany
Nie więcej niż 3 % (w przeliczeniu na suchą masę)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 2 % (w przeliczeniu na suchą masę)
Glin
Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Kryteria mikrobiologiczne
Całkowita liczba drobnoustrojów tlenowych
Nie więcej niż 1 000 kolonii na gram
Escherichia coli
Nieobecne w 1 g
E 959 NEOHESPERYDYNA DIWODOROCHALKONU
Nazwy synonimowe
Neohesperydyny dihydrochalkon; NHDC; hesperetyny dihydrochalkon-4'-β-neohesperydozyd; neohesperydyna DC
Definicja
Produkt otrzymany w wyniku katalitycznego uwodornienia neohesperydyny
Numer wg EINECS
243-978-6
Nazwa chemiczna
2-O-α-L-ramnopiranozylo-4'-β-D-glukopiranozylo-hesperytyny dihydrochalkon
Wzór chemiczny
C28H36O15
Masa cząsteczkowa
612,6
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 96 % w przeliczeniu na suchą masę.
Opis
Prawie biały, bezwonny, krystaliczny proszek. Około 1 000 do 1 800 razy słodszy od sacharozy
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Łatwo rozpuszczalny w gorącej wodzie, bardzo słabo rozpuszczalny w zimnej wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w eterze i benzenie
Maksimum absorpcji w ultrafiolecie
282 do 283 nm dla roztworu 2 mg w 100 ml metanolu
Test Neu
Rozpuścić około 10 mg neohesperydyny DC w 1 ml metanolu, dodać 1 ml 1 % metanolowego roztworu boranu 2-aminoetylodifenylu. Powstaje jasnożółte zabarwienie
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 11 % (105°C, 3 godz.)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na suchą masę)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg w przeliczeniu na suchą masę.
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
E 960a GLIKOZYDY STEWIOLOWE ZE STEWII
Nazwy synonimowe
Definicja
Proces wytwarzania składa się z dwóch głównych etapów: pierwszy etap polega na ekstrakcji wodnej liści rośliny Stevia rebaudiana Bertoni i wstępnym oczyszczeniu ekstraktu przy zastosowaniu chromatografii jonowymiennej w celu uzyskania pierwotnego ekstraktu glikozydów stewiolowych; drugi etap polega na rekrystalizacji glikozydów stewiolowych z metanolu lub wodnego roztworu etanolu, co prowadzi do uzyskania produktu końcowego składającego się w co najmniej 95 % z poniżej zdefiniowanych 11 powiązanych glikozydów stewiolowych, w dowolnej kombinacji i stosunku.
Dodatek ten może zawierać pozostałości żywic jonowymiennych stosowanych w procesie wytwarzania. Zidentyfikowano niewielkie ilości innych powiązanych glikozydów stewiolowych, które mogą powstać w wyniku procesu produkcji, jednak nie występują naturalnie w roślinie Stevia rebaudiana (0,10 – 0,37 % m/m).
Nazwa chemiczna
Stewiolbiozyd: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy
Rubusozyd: kwas 13-β-D-glukopiranozylooksykaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Dulkozyd A: kwas 13-[(2-O-α–L-ramnopiranozylo-β–D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Stewiozyd: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd A: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd B: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β–D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy
Rebaudiozyd C: kwas 13-[(2-O-α–L-ramnopiranozylo-3-O-β–D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd D: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester 2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd E: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester 2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd F: kwas 13-[(2-O-β-D-ksylofurananozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd M: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester 2-O-β-D-glukopiranozylo--3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozylowy
Wzór cząsteczkowy
Nazwa potoczna
Wzór
Współczynnik konwersji
Stewiol
C20 H30 O3
1,00
Stewiolbiozyd
C32 H50 O13
0,50
Rubusozyd
C32 H50 O13
0,50
Dulkozyd A
C38 H60 O17
0,40
Stewiozyd
C38 H60 O18
0,40
Rebaudiozyd A
C44 H70 O23
0,33
Rebaudiozyd B
C38 H60 O18
0,40
Rebaudiozyd C
C44 H70 O22
0,34
Rebaudiozyd D
C50 H80 O28
0,29
Rebaudiozyd E
C44 H70 O23
0,33
Rebaudiozyd F
C43 H68 O22
0,34
Rebaudiozyd M
C56 H90 O33
0,25
Masa cząsteczkowa i nr CAS
Nazwa potoczna
Numer CAS
Masa cząsteczkowa (g/mol)
Stewiol
318,46
Stewiolbiozyd
41093-60-1
642,73
Rubusozyd
64849-39-4
642,73
Dulkozyd A
64432-06-0
788,87
Stewiozyd
57817-89-7
804,88
Rebaudiozyd A
58543-16-1
967,01
Rebaudiozyd B
58543-17-2
804,88
Rebaudiozyd C
63550-99-2
951,02
Rebaudiozyd D
63279-13-0
1 129,15
Rebaudiozyd E
63279-14-1
967,01
Rebaudiozyd F
438045-89-7
936,99
Rebaudiozyd M
1220616-44-3
1 291,30
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 95 % stewiolbiozydu, rubusozydu, dulkozydu A, stewiozydu, rebaudiozydów A, B, C, D, E, F i M w suchej masie, w dowolnej kombinacji i stosunku.
Opis
Proszek o barwie białej do jasnożółtej, około 200 do 350 razy słodszy od sacharozy (przy 5 % ekwiwalencji sacharozy).
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze do słabo rozpuszczalny w wodzie
pH
Między 4,5 a 7,0 (roztwór 1:100)
Czystość
Popiół łącznie
Nie więcej niż 1 %
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 6 % (105 °C, 2 godz.)
Pozostałości rozpuszczalników
Metanol – nie więcej niż 200 mg/kg
Etanol – nie więcej niż 5 000 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 960b(i) REBAUDIOZYD M Z FERMENTACJI WYTWARZANY PRZEZ YARROWIA LIPOLYTICA
Nazwy synonimowe
Definicja
Rebaudiozyd M z fermentacji wytwarzany przez Yarrowia lipolytica składa się z mieszaniny glikozydów stewiolowych, złożonej głównie z rebaudiozydu M, pewnej ilości rebaudiozydu D oraz mniejszych ilości rebaudiozydu A i rebaudiozydu B. Proces wytwarzania obejmuje dwa zasadnicze etapy. Pierwszy etap obejmuje fermentację prostego źródła cukru przy użyciu nietoksycznego niepatogenicznego szczepu Yarrowia lipolytica, który został genetycznie zmodyfikowany za pomocą genów heterologicznych, by spowodować nadekspresję genów, które są zaangażowane w syntezę glikozydów stewiolowych w celu uzyskania szczepu VRM (CBS 147477). Po usunięciu biomasy poprzez separację ciało stałe – ciecz i obróbkę cieplną następuje stężenie glikozydów stewiolowych. Drugi etap polega na oczyszczaniu przez zastosowanie chromatografii jonowymiennej, po której następuje krystalizacja glikozydów stewiolowych z etanolu, w wyniku czego powstaje produkt końcowy zawierający co najmniej 95 % rebaudiozydów M, D, A i B. Żywotne komórki i DNA szczepu VRM Yarrowia lipolytica nie mogą być wykrywalne w dodatku do żywności.
Nazwa chemiczna
Rebaudiozyd A: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd B: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β–D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy
Rebaudiozyd D: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester 2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd M: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester 2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozylowy
Wzór cząsteczkowy
Nazwa potoczna
Wzór
Współczynnik przeliczeniowy
Rebaudiozyd A
C44H70 O23
0,33
Rebaudiozyd B
C38H60 O18
0,40
Rebaudiozyd D
C50H80O28
0,29
Rebaudiozyd M
C56H90O33
0,25
Masa cząsteczkowa i nr CAS
Nazwa potoczna
Numer CAS
Masa cząsteczkowa (g/mol)
Rebaudiozyd A
58543-16-1
967,01
Rebaudiozyd B
58543-17-2
804,88
Rebaudiozyd D
63279-13-0
1 129,15
Rebaudiozyd M
1220616-44-3
1 291,30
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 95 % rebaudiozydu M, rebaudiozydu D, rebaudiozydu A i rebaudiozydu B, w przeliczeniu na suchą masę.
Wielkość cząstek
Nie więcej niż 0,5 % cząstek o długości poniżej 300 nm (metodą STEM).
Opis
Proszek o barwie białej do jasnożółtej, około 200 do 350 razy słodszy od sacharozy (przy 5 % ekwiwalencji sacharozy).
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Słabo rozpuszczalny w wodzie
pH
Między 4,5 a 7,0 (roztwór 1:100)
Czystość
Popiół całkowity
Nie więcej niż 1 %
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 6 % (105 °C, 2 godz.)
Pozostałości rozpuszczalników
Etanol – nie więcej niż 5 000 mg/kg
Kwas kaurenowy
Nie więcej niż 0,3 mg/kg (pomiar metodą chromatografii cieczowej sprzężonej ze spektrometrią mas)
Arsen
Nie więcej niż 0,01 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,01 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,01 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,05 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Całkowita liczba drobnoustrojów (tlenowych)
Nie więcej niż 1 000 jtk/g
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 100 jtk/g
Escherichia coli
Wynik ujemny w 1 g
Salmonella spp.
Wynik ujemny w 25 g
Pozostałości białek
Nie więcej niż 20 mg/kg
E 960c(i) REBAUDIOZYD M OTRZYMYWANY W DRODZE ENZYMATYCZNEJ MODYFIKACJI GLIKOZYDÓW STEWIOLOWYCH ZE STEWII
Synonimy
Definicja:
Rebaudiozyd M jest glikozydem stewiolowym składającym się głównie z rebaudiozydu M oraz niewielkich ilości innych glikozydów stewiolowych, takich jak rebaudiozyd A, rebaudiozyd B, rebaudiozyd D, rebaudiozyd I oraz stewiozyd.
Rebaudiozyd M otrzymuje się w drodze enzymatycznej biokonwersji oczyszczonego ekstraktu glikozydów stewiolowych (95 % glikozydów stewiolowych) uzyskiwanych z liści rośliny Stevia rebaudiana Bertoni z wykorzystaniem enzymów UDP-glukozylotransferaza i syntaza sacharozy wytwarzanych przez genetycznie zmodyfikowane drożdże K. phaffi (zwane dawniej Pichia pastoris) UGT-a oraz K. phaffi UGT-b, które ułatwiają przeniesienie glukozy z sacharozy oraz UDP-glukozy do glikozydów stewiolowych poprzez wiązania glikozydowe.
Po usunięciu enzymów poprzez separację ciało stałe – ciecz i obróbkę termiczną oczyszczanie polega na zagęszczeniu rebaudiozydu M poprzez adsorpcję żywicy, a następnie rekrystalizację rebaudiozydu M, w wyniku czego powstaje produkt końcowy zawierający nie mniej niż 95 % rebaudiozydu M.
Żywotne komórki drożdży K. phaffii UGT-a i K. phaffii UGT-b oraz ich DNA nie mogą być wykrywalne w dodatku do żywności.
Nazwa chemiczna
Rebaudiozyd M: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester 2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozylowy
Wzór cząsteczkowy
Nazwa potoczna
Wzór
Współczynnik przeliczeniowy
Rebaudiozyd M
C56 H90 O33
0,25
Masa cząsteczkowa i nr CAS
Nazwa potoczna
Numer CAS
Masa cząsteczkowa (g/mol)
Rebaudiozyd M
1220616-44-3
1 291,29
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 95 % rebaudiozydu M w przeliczeniu na suchą masę.
Opis
Proszek o barwie białej do jasnożółtej, około 200 do 350 razy słodszy od sacharozy (przy 5 % ekwiwalencji sacharozy).
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze do słabo rozpuszczalny w wodzie
pH
Między 4,5 a 7,0 (roztwór 1:100)
Czystość
Popiół całkowity
Nie więcej niż 1 %
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 6 % (105 °C, 2 godz.)
Pozostałości rozpuszczalników
Etanol – nie więcej niż 5 000 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 0,015 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,2 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,015 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,07 mg/kg
Pozostałości białek
Nie więcej niż 5 mg/kg
Wielkość cząstek
Nie mniej niż 74 μm [przy użyciu sita #200 o dopuszczalnej wielkości cząsteczek 74 μm]
E 960c(ii) REBAUDIOZYD M OTRZYMYWANY W DRODZE ENZYMATYCZNEJ KONWERSJI WYSOCE OCZYSZCZONYCH EKSTRAKTÓW Z LIŚCI STEWII ZAWIERAJĄCYCH REBAUDIOZYD A
Synonimy
Definicja
Rebaudiozyd M otrzymywany w drodze enzymatycznej konwersji wysoko oczyszczonych ekstraktów z liści stewii zawierających rebaudiozyd A jest glikozydem stewiolowym składającym się głównie z rebaudiozydu M z niewielkimi ilościami innych glikozydów stewiolowych, takich jak rebaudiozyd A i rebaudiozyd D.
Rebaudiozyd M jest wytwarzany w drodze enzymatycznej konwersji wysoko oczyszczonych ekstraktów glikozydów stewiolowych zawierających rebaudiozyd A (95 % glikozydów stewiolowych) otrzymanych z rośliny Stevia rebaudiana Bertoni przy użyciu enzymów UDP-glukozylotransferaza i syntaza sacharozy wytwarzanych przez genetycznie zmodyfikowane szczepy E. coli (pPM294, pFAF170 i pSK401), które ułatwiają transfer glukozy z sacharozy i UDP-glukozy do glikozydów stewiolowych poprzez wiązania glikozydowe. Po usunięciu enzymów poprzez separację ciało stałe – ciecz i obróbkę termiczną oczyszczanie polega na zagęszczeniu rebaudiozydu M poprzez adsorpcję żywicy, a następnie rekrystalizację glikozydów stewiolowych, w wyniku czego powstaje produkt końcowy zawierający nie mniej niż 95 % rebaudiozydu M. Żywotne komórki E. coli (pPM294, pFAF170 i pSK401) oraz ich DNA nie mogą być wykrywalne w dodatku do żywności.
Nazwa chemiczna
Rebaudiozyd M: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester 2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozylowy
Wzór cząsteczkowy
Nazwa potoczna
Wzór
Współczynnik przeliczeniowy
Rebaudiozyd M
C56H90O33
0,25
Masa cząsteczkowa i nr CAS
Nazwa potoczna
Numer CAS
Masa cząsteczkowa (g/mol)
Rebaudiozyd M
1220616-44-3
1 291,29
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 95 % rebaudiozydu M w przeliczeniu na suchą masę.
Opis
Proszek o barwie białej do jasnożółtej, około 150 do 350 razy słodszy od sacharozy (przy 5 % ekwiwalencji sacharozy).
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze do słabo rozpuszczalny w wodzie
pH
Między 4,5 a 7,0 (roztwór 1:100)
Czystość
Popiół całkowity
Nie więcej niż 1 %
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 6 % (105 °C, 2 godz.)
Pozostałości rozpuszczalników
Etanol – nie więcej niż 5 000 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 0,015 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,2 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,015 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,07 mg/kg
Pozostałości białek
Nie więcej niż 5 mg/kg
Wielkość cząstek
Nie mniej niż 74 μm [przy użyciu sita #200 o dopuszczalnej wielkości cząsteczek 74 μm]
E 960c(iii) REBAUDIOZYD D OTRZYMYWANY W DRODZE ENZYMATYCZNEJ KONWERSJI WYSOCE OCZYSZCZONYCH EKSTRAKTÓW Z LIŚCI STEWII ZAWIERAJĄCYCH REBAUDIOZYD A
Synonimy
Definicja
Rebaudiozyd D otrzymywany w drodze enzymatycznej konwersji wysoko oczyszczonych ekstraktów z liści stewii zawierających rebaudiozyd A jest glikozydem stewiolowym składającym się głównie z rebaudiozydu D z niewielkimi ilościami innych glikozydów stewiolowych, takich jak rebaudiozyd A i rebaudiozyd M.
Rebaudiozyd D jest wytwarzany w drodze enzymatycznej konwersji wysoko oczyszczonych ekstraktów glikozydów stewiolowych zawierających rebaudiozyd A (95 % glikozydów stewiolowych) otrzymanych z rośliny Stevia rebaudiana Bertoni przy użyciu enzymów UDP-glukozylotransferaza i syntaza sacharozy wytwarzanych przez genetycznie zmodyfikowane szczepy E. coli (pPM294, pFAF170 i pSK401), które ułatwiają transfer glukozy z sacharozy i UDP-glukozy do glikozydów stewiolowych poprzez wiązania glikozydowe. Po usunięciu enzymów poprzez separację ciało stałe – ciecz i obróbkę termiczną oczyszczanie polega na zagęszczeniu rebaudiozydu D poprzez adsorpcję żywicy, a następnie rekrystalizację glikozydów stewiolowych, w wyniku czego powstaje produkt końcowy zawierający nie mniej niż 95 % rebaudiozydu D i rebaudiozydu A. Żywotne komórki E. coli (pPM294, pFAF170 i pSK401) oraz ich DNA nie mogą być wykrywalne w dodatku do żywności.
Nazwa chemiczna
Rebaudiozyd D: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester 2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd A: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Wzór cząsteczkowy
Nazwa potoczna
Wzór
Współczynnik przeliczeniowy
Rebaudiozyd D
C50H80O28
0,29
Rebaudiozyd A
C44H70O23
0,33
Masa cząsteczkowa i nr CAS
Nazwa potoczna
Numer CAS
Masa cząsteczkowa (g/mol)
Rebaudiozyd D
63279-13-0
1 291,15
Rebaudiozyd A
58543-16-1
967,01
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 95 % rebaudiozydów D i A w przeliczeniu na suchą masę.
Opis
Proszek o barwie białej do jasnożółtej, około 150 do 350 razy słodszy od sacharozy (przy 5 % ekwiwalencji sacharozy).
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze do słabo rozpuszczalny w wodzie
pH
Między 4,5 a 7,0 (roztwór 1:100)
Czystość
Popiół całkowity
Nie więcej niż 1 %
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 6 % (105 °C, 2 godz.)
Pozostałości rozpuszczalników
Etanol – nie więcej niż 5 000 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 0,015 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,2 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,015 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,07 mg/kg
Pozostałości białek
Nie więcej niż 5 mg/kg
Wielkość cząstek
Nie mniej niż 74 μm [przy użyciu sita #200 o dopuszczalnej wielkości cząsteczek 74 μm]
E 960c(iv) REBAUDIOZYD AM OTRZYMYWANY W DRODZE ENZYMATYCZNEJ KONWERSJI WYSOCE OCZYSZCZONYCH EKSTRAKTÓW Z LIŚCI STEWII ZAWIERAJĄCYCH STEWIOZYD
Synonimy
Definicja
Rebaudiozyd AM otrzymywany w drodze enzymatycznej konwersji wysoko oczyszczonych ekstraktów z liści stewii zawierających stewiozyd jest glikozydem stewiolowym składającym się głównie z rebaudiozydu AM z niewielkimi ilościami innych glikozydów stewiolowych, takich jak stewiozyd i rebaudiozyd E.
Rebaudiozyd AM jest wytwarzany w drodze enzymatycznej konwersji wysoko oczyszczonych ekstraktów glikozydów stewiolowych zawierających stewiozyd (95 % glikozydów stewiolowych) otrzymanych z rośliny Stevia rebaudiana Bertoni przy użyciu enzymów UDP-glukozylotransferaza i syntaza sacharozy wytwarzanych przez genetycznie zmodyfikowane szczepy E. coli (pPM294, pFAF170 i pSK401), które ułatwiają transfer glukozy z sacharozy i UDP-glukozy do glikozydów stewiolowych poprzez wiązania glikozydowe. Po usunięciu enzymów poprzez separację ciało stałe – ciecz i obróbkę termiczną oczyszczanie polega na zagęszczeniu rebaudiozydu AM poprzez adsorpcję żywicy, a następnie rekrystalizację glikozydów stewiolowych, w wyniku czego powstaje produkt końcowy zawierający nie mniej niż 95 % rebaudiozydu AM. Żywotne komórki E. coli (pPM294, pFAF170 i pSK401) oraz ich DNA nie mogą być wykrywalne w dodatku do żywności.
Nazwa chemiczna
Rebaudiozyd AM: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester 2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozylowy
Wzór cząsteczkowy
Nazwa potoczna
Wzór
Współczynnik przeliczeniowy
Rebaudiozyd AM
C50 H80 O28
0,29
Masa cząsteczkowa i nr CAS
Nazwa potoczna
Numer CAS
Masa cząsteczkowa (g/mol)
Rebaudiozyd AM
2222580-26-7
1 291,15
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 95 % rebaudiozydu AM w przeliczeniu na suchą masę.
Opis
Proszek o barwie białej do jasnożółtej, około 150 do 350 razy słodszy od sacharozy (przy 5 % ekwiwalencji sacharozy).
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze do słabo rozpuszczalny w wodzie
pH
Między 4,5 a 7,0 (roztwór 1:100)
Czystość
Popiół całkowity
Nie więcej niż 1 %
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 6 % (105 °C, 2 godz.)
Pozostałości rozpuszczalników
Etanol – nie więcej niż 5 000 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 0,015 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,2 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,015 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,07 mg/kg
Pozostałości białek
Nie więcej niż 5 mg/kg
Wielkość cząstek
Nie mniej niż 74 μm [przy użyciu sita #200 o dopuszczalnej wielkości cząsteczek 74 μm]
E 960d
GLUKOZYLOWANE GLIKOZYDY STEWIOLOWE
Nazwy synonimowe
Definicja:
Mieszanina większych glikozydów stewiolowych otrzymanych w wyniku glukozylacji glikozydów stewiolowych ekstrahowanych z liści rośliny Stevia rebaudiana Bertoni. Mieszanina składa się z glukozylowanych glikozydów stewiolowych i pozostałości macierzystych glikozydów stewiolowych z liści stewii. Glukozylowane glikozydy stewiolowe są wytwarzane przez obróbkę glikozydów stewiolowych, ekstrahowanych z liści stewii, oraz skrobi nadającej się do spożycia przez ludzi za pomocą glukanotransferazy cyklomaltodekstryny (EC 2.4.1.19) pochodzącej ze szczepu niemodyfikowanego genetycznie Anoxybacillus caldiproteolyticus St-88. Enzym przenosi jednostki glukozy ze skrobi do glikozydów stewiolowych. Powstały materiał jest podgrzewany i poddawany działaniu węgla aktywnego w celu usunięcia enzymu, a następnie przepuszczany przez żywicę adsorpcyjną/desorpcyjną w celu usunięcia pozostałości hydrolizatu skrobiowgo (dekstryny), a następnie oczyszczany i przygotowany jest produkt końcowy przy zastosowaniu procesów, które mogą obejmować odbarwianie, stężanie i suszenie rozpyłowe.
Nazwa chemiczna
Stewiolobiozyd: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy
Rubusozyd: kwas 13-β-D-glukopiranozylooksykaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Dulkozyd A: kwas 13-[(2-O-α–L-ramnopiranozylo-β–D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Stewiozyd: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd A: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd B: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β–D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy
Rebaudiozyd C: kwas 13-[(2-O-α–L-ramnopiranozylo-3-O-β–D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd D: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester 2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd E: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester 2-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd F: kwas 13-[(2-O-β-D-ksylofurananozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester β-D-glukopiranozylowy
Rebaudiozyd M: kwas 13-[(2-O-β-D-glukopiranozylo-3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozyl)oksy]kaur-16-en-18-oidowy, ester 2-O-β-D-glukopiranozylo--3-O-β-D-glukopiranozylo-β-D-glukopiranozylowy
oraz ich glukozylowane pochodne (1–20 dodanych jednostek glukozy)
Wzór cząsteczkowy
Nazwa potoczna
Wzór
Współczynnik przeliczeniowy
N-glukozylowany stewiolobiozyd
C(32+n*6)H(50+n*10)O(13+n*5)
N-glukozylowany rubusozyd
C(32+n*6)H(50+n*10)O(13+n*5)
N-glukozylowany dulkozyd A
C(38+n*6)H(60+n*10)O(17+n*5)
N-glukozylowany stewiozyd
C(38+n*6)H(60+n*10)O(18+n*5)
N-glukozylowany rebaudiozyd A
C(44+n*6)H(70+n*10)O(23+n*5)
N-glukozylowany rebaudiozyd B
C(38+n*6)H(60+n*10)O(18+n*5)
N-glukozylowany rebaudiozyd C
C(44+n*6)H(70+n*10)O(22+n*5)
N-glukozylowany rebaudiozyd D
C(50+n*6)H(80+n*10)O(28+n*5)
N-glukozylowany rebaudiozyd E
C(44+n*6)H(70+n*10)O(23+n*5)
N-glukozylowany rebaudiozyd F
C(43+n*6)H(68+n*10)O(22+n*5)
N-glukozylowany rebaudiozyd M
C(56+n*6)H(90+n*10)O(33+n*5)
n: liczba jednostek glukozy dodanych enzymatycznie do macierzystego glikozydu stewiolowego (n = 1-20)
Typowy współczynnik przeliczeniowy dla mieszanin glukozylowanych glikozydów stewiolowych = 0,20 (na bazie suchej, wolnej od dekstryny)
Stewiol
C20H30O3
1,00
Stewiolobiozyd
C32H50O13
0,50
Rubusozyd
C32H50O13
0,50
Dulkozyd A
C38H60O17
0,40
Stewiozyd
C38H60O18
0,40
Rebaudiozyd A
C44 H70 O23
0,33
Rebaudiozyd B
C38 H60 O18
0,40
Rebaudiozyd C
C44H70O22
0,34
Rebaudiozyd D
C50H80O28
0,29
Rebaudiozyd E
C44H70O23
0,33
Rebaudiozyd F
C43H68O22
0,34
Rebaudiozyd M
C56H90O33
0,25
Masa cząsteczkowa i nr CAS
Nazwa potoczna
Numer CAS
Masa cząsteczkowa (g/mol)
N-glukozylowany stewiolobiozyd
Brak danych
642,73+n*162,15
N-glukozylowany rubusozyd
Brak danych
642,73+n*162,15
N-glukozylowany dulkozyd A
Brak danych
788,87+n*162,15
N-glukozylowany stewiozyd
Brak danych
804,88+n*162,15
N-glukozylowany rebaudiozyd A
Brak danych
967,01+n*162,15
N-glukozylowany rebaudiozyd B
Brak danych
804,88+n*162,15
N-glukozylowany rebaudiozyd C
Brak danych
951,02+n*162,15
N-glukozylowany rebaudiozyd D
Brak danych
1129,15+n*162,15
N-glukozylowany rebaudiozyd E
Brak danych
967,01+n*162,15
N-glukozylowany rebaudiozyd F
Brak danych
936,99+n*162,15
N-glukozylowany rebaudiozyd M
Brak danych
1291,30+n*162,15
Stewiol
318,46
Stewiolobiozyd
41093-60-1
642,73
Rubusozyd
64849-39-4
642,73
Dulkozyd A
64432-06-0
788,87
Stewiozyd
57817-89-7
804,88
Rebaudiozyd A
58543-16-1
967,01
Rebaudiozyd B
58543-17-2
804,88
Rebaudiozyd C
63550-99-2
951,02
Rebaudiozyd D
63279-13-0
1 129,15
Rebaudiozyd E
63279-14-1
967,01
Rebaudiozyd F
438045-89-7
936,99
Rebaudiozyd M
1220616-44-3
1 291,30
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 95 % wszystkich glikozydów stewiolowych, składających się z wyżej wymienionych glikozydów stewiolowych wraz z ich glukozylowanymi pochodnymi (1–20 dodanych jednostek glukozy), na bazie suchej, wolnej od dekstryny.
Opis
Proszek o barwie białej do jasnożółtej, około 100 do 200 razy słodszy od sacharozy (przy 5 % ekwiwalencji sacharozy).
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie
pH
Między 4,5 a 7,0 (roztwór 1:100)
Czystość
Popiół całkowity
Nie więcej niż 1 %
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 6 % (105 °C, 2 godz.)
Pozostałości rozpuszczalników
Metanol – nie więcej niż 200 mg/kg
Etanol – nie więcej niż 3 000 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 0,015 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Całkowita liczba drobnoustrojów tlenowych
Nie więcej niż 1 000 jtk/g
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 200 jtk/g
E. coli
Wynik ujemny w 1 g
Salmonella
Wynik ujemny w 25 g
E 961 NEOTAM
Nazwy synonimowe
Ester 1-metylowy N-[N-(3,3-dimetylobutylo)-L-α-aspartylo]-L-fenyloalaniny;
ester 1-metylowy N(3,3-dimetylobutylo)-L-aspartylo]-L-fenyloalaniny.
Definicja
Neotam jest wytwarzany pod ciśnieniem wodoru w drodze reakcji aspartamu z 3,3-dimetylobutyraldehydem w metanolu w obecności katalizatora palladowego/węglowego. Jest izolowany i oczyszczany przez filtrację, przy której może być zastosowana ziemia okrzemkowa. Po usunięciu rozpuszczalnika poprzez destylację neotam jest myty wodą, izolowany przez odwirowanie oraz suszony próżniowo.
Nr CAS:
165450-17-9
Nazwa chemiczna
Ester 1-metylowy N-[N-(3,3-dimetylobutylo)-L-α-aspartylo]-L-fenyloalaniny
Wzór chemiczny
C20H30N2O5
Masa cząsteczkowa
378,47
Opis
Proszek o barwie białej lub prawie białej
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 97,0% w przeliczeniu na suchą masę
Identyfikacja
Rozpuszczalność
4,75 % (m/m) w wodzie o temperaturze 60 °C, rozpuszczalny w etanolu i octanie etylu
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera, wielkość próbki 25 ± 5mg)
pH
5,0–7,0 (0,5 % roztwór wodny)
Zakres temperatur topnienia
81°C do 84°C
N-[(3,3-dimetylobutylo)-L-α-aspartylo]-L-fenyloalanina
Nie więcej niż 1,5 %
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E962 SÓL ASPARTAMU-ACESULFAMU
Nazwy synonimowe
Aspartam-acesulfam; sól aspartamu-acesulfamu
Definicja
Sól otrzymuje się w wyniku podgrzania w proporcji ok. 2:1 (m/m) aspartamu i acesulfamu K w roztworze o pH kwaśnym, a następnie pozostawieniu roztworu do krystalizacji. Potas i wilgotność są eliminowane. Produkt jest bardziej stabilny niż sam aspartam.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
6-metylo-1,2,3-oksatiazyno-4(3H)-one-2,2-dwutlenek, sól kwasu L-fenyloalanino-2-metylo-L-α-aspartylowego
Wzór chemiczny
C18H23O9N3S
Masa cząsteczkowa
457,46
Oznaczenie zawartości
63,0 % do 66,0 % aspartamu (w przeliczeniu na suchą masę) oraz 34,0 % do 37,0 % acesulfamu (postać kwasowa, w przeliczeniu na suchą masę)
Opis
Biały, bezwonny, krystaliczny proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Trudno rozpuszczalny w wodzie; słabo rozpuszczalny w etanolu
Przepuszczalność światła
Przepuszczalność 1 % roztworu w wodzie, mierzona w 1 cm kuwetach przy 430 nm z wykorzystaniem odpowiedniego spektrofotometru, z zastosowaniem wody jako próbki referencyjnej, jest nie mniejsza niż 0,95, co jest równoznaczne z absorbancją nie większą niż około 0,022
Skręcalność właściwa
[α]D
20 + 14,5° do + 16,5°
Oznaczenie przy stężeniu 6,2 g w 100 ml kwasu mrówkowego (15N) w ciągu 30 min. po przygotowaniu roztworu. Podzielić obliczoną skręcalność właściwą przez 0,646 w celu skorygowania zawartości aspartamu w soli aspartamu-acesulfamu
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,5 % (105 °C, 4 godz.)
Kwas 5-benzylo-3,6-diokso-2-piperazynooctowy
Nie więcej niż 0,5 %
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 964 SYROP POLIGLUCITOLOWY
Nazwy synonimowe
Uwodorniony hydrolizat skrobiowy, uwodorniony syrop glukozowy i poliglucitol.
Definicja
Mieszanina składająca się głównie z maltitolu i sorbitolu oraz mniejszych ilości uwodornionych oligo- i polisacharydów i maltrotriitolu. Jest produkowany przez katalityczne uwodornienie mieszaniny hydrolizatów skrobiowych składającej się z glukozy, maltozy i wyższych polimerów glukozy, podobne do procesu katalitycznego uwodornienia stosowanego w celu produkcji syropu maltitolowego. Powstały syrop jest odsalany przez wymianę jonową i stężany do pożądanego poziomu.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Sorbitol: D-glucitol
Maltitol: (α)-D-glukopiranozylo-1,4-D-glucitol
Wzór chemiczny
Sorbitol: C6H14O6
Maltitol: C12H24O11
Masa cząsteczkowa
Sorbitol: 182,2
Maltitol: 344,3
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % uwodornionych sacharydów ogółem w przeliczeniu na bezwodną masę, nie mniej niż 50 % polioli o wyższej masie cząsteczkowej, nie więcej niż 50 % maltitolu i nie więcej niż 20 % sorbitolu w przeliczeniu na bezwodną masę.
Opis
Bezbarwny i bezwonny, klarowny, lepki roztwór
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu
Próba na obecność maltitolu
Wynik dodatni
Próba na obecność sorbitolu
Do 5 g próbki dodać 7 ml metanolu, 1 ml benzaldehydu i 1 ml kwasu chlorowodorowego. Mieszać i wytrząsać w wytrząsarce mechanicznej do pojawienia się kryształów. Odfiltrować kryształy i rozpuścić w 20 ml wrzącej wody zawierającej 1 g wodorowęglanu sodu. Odfiltrować kryształy, przemyć przy użyciu 5 ml roztworu metanolu w wodzie (1:2) i wysuszyć na powietrzu. Otrzymane w ten sposób kryształy monobenzylidynowej pochodnej sorbitolu topią się w temperaturze między 173 a 179 °C.
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 31 % (metoda Karla Fischera)
Chlorki
Nie więcej niż 50 mg/kg
Siarczany
Nie więcej niż 100 mg/kg
Cukry redukujące
Nie więcej niż 0,3 %
Nikiel
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 965 (i) MALTITOL
Nazwy synonimowe
D-maltitol; uwodorniona maltoza
Definicja
Maltitol otrzymuje się w drodze uwodorniania D-maltozy. Zawiera głównie D-maltitol. Może zawierać niewielkie ilości sorbitolu i powiązanych alkoholi wielowodorotlenowych.
Numer wg EINECS
209-567-0
Nazwa chemiczna
(α)-D-glukopiranozylo-1,4-D-glucitol
Wzór chemiczny
C12H24O11
Masa cząsteczkowa
344,3
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98 % D-maltitolu C12H24O11 w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały krystaliczny proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu
Zakres temperatur topnienia
148 do 151°C
Skręcalność właściwa
[α]D
20 + 105,5° do + 108,5° (5 % m/v roztwór)
Czystość
Barwa roztworu wodnego
Roztwór jest przejrzysty i bezbarwny
Zawartość wody
Nie więcej niż 1 % (metoda Karla Fischera)
Przewodnictwo
Nie więcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) w temperaturze 20 °C
Cukry redukujące
Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na bezwodną masę, jako glukoza)
Nikiel
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
E 965 (ii) SYROP MALTITOLOWY
Nazwy synonimowe
Uwodorniony syrop wysoko-maltozowo-glukozowy; uwodorniony syrop glukozowy
Definicja
Mieszanina składająca się głównie z maltitolu, sorbitolu i uwodornionych oligo- i polisacharydów. Jest produkowany przez katalityczne uwodornienie syropu glukozowego o wysokiej zawartości maltozy, a następnie uwodornienie jego poszczególnych składników i ich zmieszanie. Produkt handlowy jest dostarczany zarówno w postaci syropu, jak i w postaci stałej.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99 % uwodornionych sacharydów ogółem w przeliczeniu na bezwodną masę i nie mniej niż 50 % maltitolu w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Bezbarwne i bezwonne, klarowne, lepkie roztwory lub białe, krystaliczne masy
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu
HPLC
Porównanie z odpowiednim wzorcem referencyjnym maltitolu wykazuje, że główny pik w chromatogramie roztworu badanego jest podobny pod względem czasu retencji do głównego piku w chromatogramie roztworu referencyjnego (ISO 10504:1998).
Czystość
Barwa roztworu wodnego
Roztwór jest przejrzysty i bezbarwny
Zawartość wody
Nie więcej niż 31 % (metoda Karla Fischera)
Przewodnictwo
Nie więcej niż 10 μS/cm (w produkcie jako takim) w temperaturze 20 °C
Cukry redukujące
Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę, jako glukoza)
Nikiel
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 966 LAKTITOL
Nazwy synonimowe
Laktyt; laktozytol; laktobiozyt
Definicja
Laktitol jest wytwarzany w wyniku katalitycznego uwodornienia laktozy
Numer wg EINECS
209-566-5
Nazwa chemiczna
4-O-β-D-galaktopiranozylo-D-glucitol
Wzór chemiczny
C12H24O11
Masa cząsteczkowa
344,3
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 95 % w przeliczeniu na suchą masę
Opis
Krystaliczny proszek lub bezbarwny roztwór. Produkty krystaliczne występują w postaci bezwodnej, jednowodzianów i dwuwodzianów. Jako katalizator stosowany jest nikiel.
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie
Skręcalność właściwa
[α]D
20 = + 13° do + 16° w przeliczeniu na bezwodną masę (10 % m/v roztwór wodny)
Czystość
Zawartość wody
Produkty krystaliczne; nie więcej niż 10,5 % (metoda Karla Fischera)
Pozostałe poliole
Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Cukry redukujące
Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu suchą masę, jako glukoza)
Chlorki
Nie więcej niż 100 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Siarczany
Nie więcej niż 200 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 % (w przeliczeniu na suchą masę)
Nikiel
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
E 967 KSYLITOL
Nazwy synonimowe
Ksylitol
Definicja
Ksylitol zawiera głównie D-ksylitol. Część produktu, która nie jest D-ksylitolem, zawiera powiązane substancje, takie jak L-arabinitol, galaktitol, mannitol, sorbitol.
Numer wg EINECS
201-788-0
Nazwa chemiczna
D-ksylitol
Wzór chemiczny
C5H12O5
Masa cząsteczkowa
152,2
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 98,5 % ksylitolu w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, krystaliczny proszek, praktycznie bezwonny
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Bardzo dobrze rozpuszczalny w wodzie, trudno rozpuszczalny w etanolu
Zakres temperatur topnienia
92 do 96 °C
pH
5 do 7 (10 % m/v roztwór wodny)
Spektroskopia w podczerwieni
Porównanie z normą referencyjną, np. Ph. Eur lub USP
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 1 % (metoda Karla Fischera)
Przewodnictwo
Nie więcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) w temperaturze 20 °C
Cukry redukujące
Nie więcej niż 0,2 % (w przeliczeniu na suchą masę, jako glukoza)
Pozostałe alkohole wielowodorotlenowe
Nie więcej niż 1 % (w przeliczeniu na suchą masę)
Nikiel
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na suchą masę)
E 968 ERTYTRYTOL
Nazwy synonimowe
Mezo-erytrytol; tetrahydroksybutan; erytryt
Definicja
Uzyskiwany w wyniku fermentacji źródła węglowodanowego przez bezpieczne drożdże osmolityczne o jakości spożywczej, takie jak Moniliella pollinis lub Moniliella megachilensis, a następnie oczyszczania i suszenia.
Numer wg EINECS
205-737-3
Nazwa chemiczna
1,2,3,4-butanotetrol
Wzór chemiczny
C4H10O4
Masa cząsteczkowa
122,12
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 99 % po suszeniu
Opis
Białe, bezwonne, niehigroskopijne kryształy stabilne pod wpływem temperatury, charakteryzujące się słodkością około 60-80 % słodkości sacharozy
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, słabo rozpuszczalny w etanolu, nierozpuszczalny w eterze dietylowym.
Zakres temperatur topnienia
119-123 °C
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 0,2 % (70 °C, 6 godz. w eksykatorze próżniowym)
Przewodnictwo
Nie więcej niż 20 μS/cm (w 20 % roztworze suchej substancji) w temperaturze 20 °C
Substancje redukujące
Nie więcej niż 0,3 % w przeliczeniu na D-glukozę
Ribitol i glicerol
Nie więcej niż 0,1 %
Ołów
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
E 969 ADWANTAM
Nazwy synonimowe
Definicja
Adwantam (ANS9801) wytwarza się w drodze syntezy chemicznej w trzystopniowym procesie, który obejmuje wytworzenie głównego produktu pośredniego, aldehydu 3-hydroksy-4-metoksycynamonowego (HMCA), a następnie jego uwodornienie do postaci aldehydu 3-(3-hydroksy-4-metoksyfenylo)propionowego (HMPA). W końcowym etapie roztwór HMPA w metanolu (filtrat) łączy się z aspartamem, aby otrzymać iminę, która w drodze selektywnego uwodornienia tworzy adwantam. Roztwór pozostawia się do krystalizacji, a surowe kryształki się przemywa. Produkt podlega ponownej krystalizacji, a kryształki się oddziela, przemywa i suszy.
Nr CAS
714229-20-6
Nazwa chemiczna
Ester 1-metylowy N-[N-[3-(3-hydroksy-4-metoksyfenylo)propylo]-α-aspartylo]-L-fenyloalaniny, jednowodzian (IUPAC);
ester 2-metylowy N-[3-(3-hydroksy-4-metoksyfenylo)propylo]-L-alfa-aspartylo-L-fenyloalaniny, jednowodzian (CA)
Wzór cząsteczkowy
C24H30N2O7·H2O
Masa cząsteczkowa
476,52 g/mol (jednowodzian)
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 97,0 % i nie więcej niż 102,0 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Proszek o barwie od białej do żółtej
Identyfikacja
Temperatura topnienia
101,5 °C
Czystość
N-[N-[3-(3-hydroksy-4-metoksyfenylo)propylo-α-aspartylo]-L-fenyloalanina (kwas ANS9801)
Nie więcej niż 1,0 %
Inne powiązane substancje ogółem
Nie więcej niż 1,5 %
Pozostałości rozpuszczalników
Octan izopropylu: Nie więcej niż 2 000 mg/kg
Octan metylu: Nie więcej niż 500 mg/kg
Metanol: Nie więcej niż 500 mg/kg
2-propanol: Nie więcej niż 500 mg/kg
Zawartość wody
Nie więcej niż 5,0 % (metoda Karla Fischera)
Pozostałości po prażeniu
Nie więcej niż 0,2 %
Arsen
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Pallad
Nie więcej niż 5,3 mg/kg
Platyna
Nie więcej niż 1,7 mg/kg
E 999 EKSTRAKT QUILLAIA
Nazwy synonimowe
Wyciąg z kory mydłoki; wyciąg z kory quillay; wyciąg z kory Panama; wyciąg Quillai; wyciąg z kory Murillo; wyciąg z kory China
Definicja
Ekstrakt Quillaia jest otrzymywany w wyniku wodnej ekstrakcji Quillaia saponaria Molina lub innych gatunków Quillaia, drzew z rodziny Rosaceae. Po procesie ekstrakcji następuje klarowanie, filtracja, ultrafiltracja, zatężanie i pasteryzacja. Zawiera dużo saponin trójterpenowanych składających się z glikozydów kwasu kwilakowego, polifenoli, węglowodanów, w szczególności polisacharydów i cukrów redukujących oraz, w niewielkim stopniu, białek.
Numer CAS
68990-67-0
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawartość saponin nie mniej niż 20 % w przeliczeniu na suchą masę
Opis
Ekstrakt Quillaia w postaci proszku jest barwy jasnobrązowej o różowym odcieniu. Jest również dostępny jako roztwór wodny.
Identyfikacja
pH
Między 3,7 a 5,5 (4 % roztwór)
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 6,0 % (metoda Karla Fischera) (tylko proszek)
Arsen
Nie więcej niż 5 mg/kg saponin
Ołów
Nie więcej niż 3 mg/kg saponin
Rtęć
Nie więcej niż 0,5 mg/kg saponin
Kadm
Nie więcej niż 0,5 mg/kg saponin
Szczawian wapnia
Nie więcej niż 6 g/kg saponin
Kryteria mikrobiologiczne
Łączna liczba bakterii tlenowych:
Nie więcej niż 100 kolonii na gram
Bakterie Salmonella spp.
brak w 25 g
Staphylococcus aureus
brak w 1 g
Escherichia coli
brak w 1 g
Drożdże
Nie więcej niż 10 kolonii na gram
Pleśnie
Nie więcej niż 10 kolonii na gram
E 1103 INWERTAZA
Nazwy synonimowe
Definicja
Inwertaza jest wytwarzana z Saccharomyces cerevisiae
Numer wg EINECS
232-615-7
Numer wg Komisji ds. Enzymów
EC 3.2.1.26
Systematic name
β-D-fruktofuranozydów fruktohydrolaza
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Identyfikacja
Czystość
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba bakterii
Nie więcej niż 50 000 kolonii na gram
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g
Bakterie z grupy coli
Nie więcej niż 30 kolonii na gram
Escherichia coli
Nieobecne w 25 g
Ε 1105 LIZOZYM
Nazwy synonimowe
Chlorowodorek lizozymu; muramidaza
Definicja
Lizozym jest liniowym polipeptydem otrzymanym z białka jaja kurzego, składającym się ze 129 aminokwasów. Posiada aktywność enzymatyczną ujawniającą się poprzez hydrolizę wiązań β(1-4) pomiędzy kwasem N-acetylomuraminowym i N-acetyloglukozaminowym błony komórkowej bakterii, szczególnie organizmów gram-dodatnich. Jest zwykle otrzymywany jako chlorowodorek
Numer wg EINECS
232-620-4
Numer wg Komisji ds. Enzymów
EC 3.2.1.17
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Około 14 000
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 950 mg/g w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, bezwonny proszek o lekko słodkim smaku
Identyfikacja
Isoelectric point
10,7
pH
Między 3,0 a 3,6 (2 % roztwór wodny)
Spektrofotometria
Maksimum absorpcji roztworu wodnego (25 mg/100 ml) przy 281 nm, minimum – przy 252 nm
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 6,0 % (metoda Karla Fischera) (tylko proszek)
Pozostałości po prażeniu
Nie więcej niż 1,5 %
Azot
Nie mniej niż 16,8 % i nie więcej niż 17,8 %
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 5 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Ogólna liczba bakterii
Nie więcej niż 5 × 104 kolonii na gram
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g
Staphylococcus aureus
Nieobecne w 1 g
Escherichia coli
Nieobecne w 1 g
E 1200 POLIDEKSTROZA
Nazwy synonimowe
Modyfikowana polidekstroza
Definicja
Losowo związane polimery glukozy z pewną ilością sorbitolowych grup końcowych oraz z resztami kwasu cytrynowego lub fosforowego połączonymi z polimerami wiązaniami mono- lub diestrowymi. Uzyskuje się je poprzez stopienie i kondensację składników, a ich skład wynosi w przybliżeniu 90 części D-glukozy, 10 części sorbitolu, 1 część kwasu cytrynowego lub 0,1 części kwasu fosforowego. W polimerach dominują wiązania 1,6-glukozydowe, ale występują też i inne wiązania. Produkty zawierają niewielkie ilości wolnej glukozy, sorbitolu, lewoglukozanu (1,6-anhydro-D-glukozy) i kwasu cytrynowego i mogą być zobojętnione dowolną zasadą przeznaczoną do żywności lub odbarwione i zdejonizowane w celu dalszego oczyszczenia. Produkty mogą zostać również częściowo uwodornione za pomocą katalizatora niklowego Raneya w celu obniżenia resztkowej zawartości glukozy. Polidekstroza N jest zobojętnioną polidekstrozą.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 90 % polimeru w przeliczeniu na bezwodną i wolną od popiołu masę
Opis
Substancja stała o barwie od białej do jasnobrązowej. Polidekstroza rozpuszcza się w wodzie, dając klarowny roztwór, bezbarwny lub o barwie słomkowej
Identyfikacja
Próba na obecność cukrów
Wynik dodatni
Próba na obecność cukru redukującego
Wynik dodatni
pH
Między 2,5 a 7,0 dla polidekstrozy (10 % roztwór)
Między 5,0 a 6,0 dla polidekstrozy-N (10 % roztwór)
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 4,0 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,3 % (polidekstroza)
Nie więcej niż 2,0 % (polidekstroza N)
Nikiel
Nie więcej niż 2 mg/kg w przypadku uwodornionych polidekstroz
1,6-anhydro-D-glukoza
Nie więcej niż 4,0 % w przeliczeniu na suchą i wolną od popiołu masę
Glukoza i sorbitol
Nie więcej niż 6,0 % łącznie w przeliczeniu na suchą i wolną od popiołu masę; glukoza i sorbitol są oznaczane oddzielnie
Limit dla masy cząsteczkowej
Wynik ujemny w próbie na obecność polimerów o masie cząsteczkowej większej niż 22 000
5-hydroksymetylofurfural
Nie więcej niż 0,1 % (polidekstroza)
Nie więcej niż 0,05 % (polidekstroza N)
Ołów
Nie więcej niż 0,5 mg/kg
E 1201 POLIWINYLOPIROLIDON
Nazwy synonimowe
Powidon; PVP; rozpuszczalny poliwinylopirolidon
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Poliwinylopirolidon, poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen]
Wzór chemiczny
(C6H9NO)n
Średnia wagowo masa cząsteczkowa
Nie mniej niż 25 000
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 11,5 % i nie więcej niż 12,8 % azotu (N) w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały lub prawie biały proszek
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie i w etanolu. Nierozpuszczalny w eterze
pH
Między 3,0 a 7,0 (5 % roztwór)
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 5 % (metoda Karla Fischera)
Popiół całkowity
Nie więcej niż 0,1 %
Aldehyde
Nie więcej niż 500 mg/kg (w przeliczeniu na aldehyd octowy)
Wolny N-winylopirolidon
Nie więcej niż 10 mg/kg
Hydrazyna
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 1202 POLIWINYLOPOLIPIROLIDON
Nazwy synonimowe
Krospowidon; poliwidon usieciowany; nierozpuszczalny poliwinylopirolidon
Definicja
Poliwinylopirolidon to poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen], usieciowany w sposób przypadkowy. Jest on wytwarzany w wyniku polimeryzacji N-winylo-2-pirolidonu w obecności sody żrącej jako katalizatora lub N,N'-diwinyloimidazolidonu. Ze względu na to, że jest nierozpuszczalny we wszystkich powszechnie stosowanych rozpuszczalnikach, masa cząsteczkowa nie podlega analitycznemu oznaczeniu
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Poliwinylopirolidon; poli-[1-(2-okso-1-pirolidynylo)-etylen]
Wzór chemiczny
(C6H9NO)n
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 11 % i nie więcej niż 12,8 % azotu (N) w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Biały, higroskopijny proszek o słabym, nie przykrym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie, etanolu i eterze
pH
Między 5,0 a 8,0 (1 % zawiesina w wodzie)
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 6 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,4 %
Substancje rozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 1 %
Wolny N-winylopirolidon
Nie więcej niż 10 mg/kg
Wolny N,N'-diwinylo-imidazolidon
Nie więcej niż 2 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 1203 ALKOHOL POLIWINYLOWY
Nazwy synonimowe
Polimer alkoholu winylowego, PVOH
Definicja
Alkohol poliwinylowy jest żywicą syntetyczną powstałą na skutek polimeryzacji octanu winylu, a następnie częściowej hydrolizy estru w obecności katalizatora alkalicznego. Właściwości fizyczne produktu zależą od stopnia polimeryzacji i stopnia hydrolizowania.
Nazwa chemiczna
Etenol, homopolimer
Wzór chemiczny
(C2H3OR)n gdzie R = H lub COCH3
Opis
Bezwonny, pozbawiony smaku, półprzezroczysty, granulowany proszek o barwie białej lub kremowej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie; praktycznie nierozpuszczalny lub nierozpuszczalny w etanolu (≥ 99,8 %)
Reakcja wytrącania
Podgrzewając, rozpuścić 0,25 g próbki w 5 ml wody i ostudzić roztwór do temperatury pokojowej. Dodanie do tego roztworu 10 ml etanolu powoduje wytrącenie się białego, mętnego lub kłaczkowatego osadu.
Reakcja barwna
Podgrzewając, rozpuścić 0,01g próbki w 100 ml wody i ostudzić roztwór do temperatury pokojowej. Niebieski kolor powstanie poprzez dodanie (do 5 ml roztworu) jednej kropli roztworu testowego jodu (TS) i kilku kropli kwasu borowego.
Podgrzewając, rozpuścić 0,5g próbki w 10 ml wody i ostudzić roztwór do temperatury pokojowej. Po dodaniu jednej kropli roztworu jodu (TS) do 5 ml roztworu otrzymuje się kolor od ciemnoczerwonego do niebieskiego.
Lepkość
Między 4,8 a 5,8 mPa.s (4% roztwór, w temperaturze 20 °C), odpowiadająca średniej masie cząsteczkowej wynoszącej 26 000 -30 000 Da
Czystość
Substancje nierozpuszczalne w wodzie
Nie więcej niż 0,1 %
Liczba estrowa
Między 125 a 153 mg KOH/g
Stopień hydrolizowania
86,5 do 89,0%
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 3,0
Pozostałości rozpuszczalników
Nie więcej niż 1,0 % metanolu i 1,0 % octanu metylu
pH
Między 5,0 a 6,5 (4 % roztwór)
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 5,0 % (105 °C, 3 godz.)
Pozostałość po prażeniu
Nie więcej niż 1,0 %
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 1204 PULLULAN
Nazwy synonimowe
Definicja
Liniowy, obojętny glukan zawierający głównie jednostki maltotriozy połączone wiązaniami β-1,6 glikozydowymi. Jest wytwarzany w wyniku fermentacji skrobi hydrolizowanej o jakości spożywczej, przy użyciu nietoksycznych szczepów Aureobasidium pullulans. Po zakończeniu fermentacji komórki grzyba są usuwane w drodze mikrofiltracji, filtrat jest sterylizowany w wysokiej temperaturze, a pigmenty i inne zanieczyszczenia usuwane w drodze adsorpcji i chromatografii jonowymiennej.
Numer wg EINECS
232-945-1
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
(C6H10O5)n
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 90 % glukanu w przeliczeniu na suchą masę
Opis
Bezwonny proszek o barwie białej do prawie białej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, praktycznie nierozpuszczalny w etanolu
pH
Między 5,0 a 7,0 (10 % roztwór)
Strącanie glikolem polietylenowym 600
Do 10 ml 2 % roztworu wodnego pullulanu dodać 2 ml glikolu polietylenowego 600. Powstaje biały osad.
Depolimeryzacja pullulanazą
Przygotować dwie probówki, każda zawierająca 10 ml 10 % roztworu pullulanu. Do jednej probówki dodać 0,1 ml roztworu pullulanazy o aktywności 10 jednostek/g, a do drugiej – 0,1 ml wody. Po inkubacji w temp. ok. 25 °C przez 20 minut lepkość roztworu potraktowanego pullulanazą jest widocznie niższa niż lepkość drugiego roztworu
Lepkość
100 do 180 mm2/s (10 % m/m roztwór wodny w temp. 30 °C)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 6 % (90 °C, ciśnienie nie wyższe niż 50 mmHg, 6 godz.)
Mono-, di- i oligosacharydy
Nie więcej niż 10 % w przeliczeniu na glukozę
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kryteria mikrobiologiczne
Drożdże i pleśń
Nie więcej niż 100 kolonii na gram
Bakterie z grupy coli
Nieobecne w 25 g
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g
E 1205 ZASADOWY KOPOLIMER METAKRYLANU
Nazwy synonimowe
Zasadowy butylowany kopolimer metakrylanu; kopolimer metakrylanu aminowego; aminoalkilowy kopolimer metakrylanu E; metakrylan butylu, metakrylan dimetyloaminoetylu, polimer metakrylanu metylu; metakrylan butylu, metakrylan metylu, polimer metakrylanu dimetyloaminoetylu
Definicja
Zasadowy kopolimer metakrylanu jest wytwarzany w wyniku termicznie kontrolowanej polimeryzacji monomerów metakrylanu metylu, metakrylanu butylu i metakrylanu dimetyloaminoetylu (rozpuszczonych w 2-propanolu) przy zastosowaniu systemu inicjowania dawcy wolnych rodników. Jako czynnik modyfikacji łańcucha wykorzystywany jest merkaptan alkilowy. Roztwór polimerowy jest ekstrudowany oraz granulowany w warunkach próżniowych w celu usunięcia pozostałości składników lotnych. Powstałe granulki są sprzedawane w takiej postaci lub poddawane mieleniu (mikronizacji).
Nazwa chemiczna
Poli(metakrylan-co-(2-dimetyloaminoetylo)metakrylan-co-metakrylan metylu) butylu 1:2:1
Wzór chemiczny
Poli[(CH2:C(CH3)CO2(CH2)2N(CH3)2)-co-(CH2:C(CH3)CO2CH3)-co-(CH2:C(CH3)CO2(CH2)3CH3)]
Średnia wagowo masa cząsteczkowa oszacowana metodą chromatografii żelowo-permeacyjnej
Około 47 000 g/mol
Wielkość cząstek proszku (tworzy warstwę podczas stosowania)
< 50 μm przynajmniej 95 %
< 20 μm przynajmniej 50 %
< 3 μm nie więcej niż 10 %
Oznaczenie zawartości:
(według Ph.Eur. 2.2.20 „Miareczkowanie potencjometryczne”)
20,8–25,5 % grup dimetyloaminoetylowych (DMAE) w przeliczeniu na suchą substancję
Opis
Granulki są bezbarwne lub zabarwione na żółto, proszek jest biały
Identyfikacja
Spektroskopia w podczerwieni
Do oznaczenia
Lepkość 12,5 % roztworu w 60:40 (m/m) 2-propanolu do acetonu
3–6 mPa.s
Współczynnik załamania światła
[n]D
20 1,380–1,385
Rozpuszczalność
1 g rozpuszcza się w 7 g metanolu, etanolu, 2-propanolu, dichlorometanu, wodnym roztworze kwasu chlorowodorowego 1N
Nierozpuszczalny w eterze naftowym.
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 2,0 % (105 °C, 3 godz.)
Liczba alkaliczna
162–198 mg KOH/g w przeliczeniu na suchą masę
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,1 %
Pozostałe monomery
Metakrylan butylu < 1 000 mg/kg
Metakrylan metylu < 1 000 mg/kg
Metakrylan dimetyloaminoetylu < 1 000 mg/kg
Pozostałości rozpuszczalników
2-propanol < 0,5 %
Butanol < 0,5 %
Metanol < 0,1 %
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 3 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 1206 NEUTRALNY KOPOLIMER METAKRYLANU
Nazwy synonimowe
Polimer metakrylanu metylu akrylanu etylu; akrylan etylu, polimer metakrylanu metylu; akrylan etylu, polimer z metakrylanem metylu; metakrylan metylu, polimer akrylanu etylu; metakrylan metylu, polimer z akrylanem etylu
Definicja
Neutralny kopolimer metakrylanu jest całkowicie spolimeryzowanym kopolimerem metakrylanu metylu i akrylanu etylu. Jego produkcja odbywa się przy wykorzystaniu polimeryzacji emulsyjnej. Jest on wytwarzany poprzez inicjowaną za pomocą układu redoks polimeryzację monomerów akrylan etylu, metakrylan metylu przy wykorzystaniu układu inicjatora redoks-donor wolnych rodników, stabilizowanego eterem monostearylowym glikolu polietylenowego oraz kwasem winylowym/wodorotlenkiem sodu. Pozostałe monomery usuwane są za pomocą destylacji parą wodną.
Nr CAS
9010-88-2
Nazwa chemiczna
Poli(etyloakrylan-ko-metakrylan metylu) 2:1
Wzór chemiczny
Poli[(CH2:CHCO2CH2CH3)-ko-(CH2:C(CH3)CO2CH3)]
Średnia wagowo masa cząsteczkowa
Około 600 000 g/mol
Oznaczenie zawartości/pozostałość po odparowaniu
28,5–31,5 %
1 g dyspersji poddawany jest suszeniu w piecu przez 3 godz. w temperaturze 110 °C.
Opis
Mleczno-biała dyspersja (postać handlowa to 30-procentowa dyspersja substancji suchej w wodzie) o niskiej lepkości i o słabym, charakterystycznym zapachu.
Identyfikacja
Spektroskopia w podczerwieni
Charakterystyczne dla związku
Lepkość
Nie więcej niż 50 mPa.s, 30 rpm/20 °C (lepkościomierz Brookfielda)
Wartość pH
5,5–8,6
Masa właściwa (w temperaturze 20 °C)
1,037–1,047
Rozpuszczalność
Dyspersja jest mieszalna z wodą w każdej proporcji. Polimer i dyspersja są dobrze rozpuszczalne w acetonie, etanolu i alkoholu izopropylowym. Nierozpuszczalne po zmieszaniu z 1 N wodorotlenku sodu w stosunku 1:2.
Czystość
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,4 % w dyspersji
Pozostałe monomery
Monomery łącznie (suma metakrylanu metylu i akrylanu etylu): nie więcej niż 100 mg/kg w dyspersji
Pozostałości emulgatora
Eter monostearylowy glikolu polietylenowego (eter stearylowy makrogolu 20) nie więcej niż 0,7 % w dyspersji
Pozostałości rozpuszczalników
Etanol nie więcej niż 0,5 % w dyspersji
Metanol nie więcej niż 0,1 % w dyspersji
Arsen
Nie więcej niż 0,3 mg/kg w dyspersji
Ołów
Nie więcej niż 0,9 mg/kg w dyspersji
Rtęć
Nie więcej niż 0,03 mg/kg w dyspersji
Kadm
Nie więcej niż 0,3 mg/kg w dyspersji
E 1207 ANIONOWY KOPOLIMER METAKRYLANU
Nazwy synonimowe
Akrylan metylu, metakrylan metylu, polimer kwasu metakrylowego; kwas metakrylowy, polimer z akrylanem metylu i metakrylanem metylu
Definicja
Anionowy kopolimer metakrylanu jest całkowicie spolimeryzowanym kopolimerem kwasu metakrylowego, metakrylanu metylu i akrylanu metylu. Jest on wytwarzany w środowisku wodnym poprzez polimeryzację emulsyjną metakrylanu metylu, akrylanu metylu i kwasu metakrylowego przy wykorzystaniu inicjatora wolnych rodników stabilizowanego dodecylo siarczanem sodu i monooleinianem polioksyetylenosorbitolu (polisorbatem 80). Pozostałe monomery usuwane są za pomocą destylacji parą wodną.
Nr CAS
26936-24-3
Nazwa chemiczna
Poli(kwas akrylano-ko-metylometakrylano-ko-metakrylowy metylu) 7:3:1
Wzór chemiczny
Poli[(CH2:CHCO2CH3)-ko-(CH2:C(CH3)CO2CH3)-ko-(CH2:C(CH3)COOH)]
Średnia wagowo masa cząsteczkowa
Około 280 000 g/mol
Oznaczenie zawartości/pozostałość po odparowaniu
28,5–31,5 %
1 g dyspersji poddawany jest suszeniu w piecu przez 5 godz. w temperaturze 110 °C.
9,2–12,3 % jednostek kwasu metakrylowego w przeliczeniu na suchą substancję
Opis
Mleczno-biała dyspersja (postać handlowa to 30-procentowa dyspersja substancji suchej w wodzie) o niskiej lepkości i o słabym, charakterystycznym zapachu.
Identyfikacja
Spektroskopia w podczerwieni
Charakterystyczne dla związku
Lepkość
Nie więcej niż 20 mPa.s, 30 rpm/20 °C (lepkościomierz Brookfielda)
Wartość pH
2,0–3,5
Masa właściwa (w temperaturze 20 °C)
1,058–1,068
Rozpuszczalność
Dyspersja jest mieszalna z wodą w każdej proporcji. Polimer i dyspersja są dobrze rozpuszczalne w acetonie, etanolu i alkoholu izopropylowym. Rozpuszczalne po zmieszaniu z 1 N wodorotlenku sodu w stosunku 1:2. Rozpuszczalne powyżej pH 7,0.
Czystość
Liczba kwasowa
60–80 mg KOH/g w przeliczeniu na suchą masę
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,2 % w dyspersji
Pozostałe monomery
Monomery łącznie (suma kwasu metakrylowego, metakrylanu metylu i akrylanu metylu): nie więcej niż 100 mg/kg w dyspersji
Pozostałości emulgatorów
Dodecylo siarczan sodu nie więcej niż 0,3 % w przeliczeniu na suchą masę
Polisorbat 80 nie więcej niż 1,2 % w przeliczeniu na suchą masę
Pozostałości rozpuszczalników
Metanol nie więcej niż 0,1 % w dyspersji
Arsen
Nie więcej niż 0,3 mg/kg w dyspersji
Ołów
Nie więcej niż 0,9 mg/kg w dyspersji
Rtęć
Nie więcej niż 0,03 mg/kg w dyspersji
Kadm
Nie więcej niż 0,3 mg/kg w dyspersji
E 1208 KOPOLIMER POLIWINYLOPIROLIDONU-OCTANU WINYLU
Nazwy synonimowe
Kopoliwidon; kopowidon; kopolimer octanu winylu i 1-winylo-2-pirolidonu; polimer 2-pirolidynono, 1-etenylu i octanu etenylu
Definicja
Jest on wytwarzany w drodze swobodnej radykalnej kopolimeryzacji N-winylo-2-pirolidonu i octanu winylu w roztworze izopropanolu, przy wykorzystaniu inicjatora.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Kwas octowy, ester etenylowy, polimer z 1-etenylo-2-pirolidynonem
Wzór chemiczny
(C6H9NO)n.(C4H6O2)m
Lepkościwo średnia masa cząsteczkowa
Od 26 000 do 46 000 g/mol
Oznaczenie zawartości
Zawartość azotu 7,0–8,0 %
Opis
Stan fizyczny opisuje się jako proszek o barwie białej do żółtawobiałej lub płatki o przeciętnej wielkości cząstek 50–130 μm.
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Łatwo rozpuszczalny w wodzie, etanolu, chlorku etylenu i eterze.
Spektroskopia absorpcji w podczerwieni
Do oznaczenia
European Colour Test – BY Colour (europejski test barwny)
Co najmniej BY5
Wartość K (1) (1 % substancji stałych w roztworze wodnym)
25,2–30,8
Wartość pH
3,0–7,0 (10 % roztwór wodny)
Czystość
Komponent octanu winylu w kopolimerze
Nie więcej niż 42,0 %
Wolny octan winylu
Nie więcej niż 5 mg/kg
Popiół łącznie
Nie więcej niż 0,1 %
Aldehyd
Nie więcej niż 2 000 mg/kg (w przeliczeniu na aldehyd octowy)
Wolny N-winylopirolidon
Nie więcej niż 5 mg/kg
Hydrazyna
Nie więcej niż 0,8 mg/kg
Zawartość nadtlenku
Nie więcej niż 400 mg/kg
Izopropanol
Nie więcej niż 150 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
(1) Wartość K: bezwymiarowy wskaźnik obliczany na podstawie pomiarów lepkości kinematycznej rozcieńczonych roztworów, stosowany do wskazywania prawdopodobnego stopnia polimeryzacji lub wielkości molekularnej polimeru.
E 1209 KOPOLIMER SZCZEPIONY ALKOHOLU POLIWINYLOWEGO I GLIKOLU POLIETYLENOWEGO
Nazwy synonimowe
Kopolimer szczepiony makrogolu i alkoholu poliwinylowego; etenol, polimer z tlenkiem etylenu, szczepiony; tlenek etylenu, polimer z etanolem, szczepiony; kopolimer szczepiony tlenku etylenu-alkoholu winylowego; kopolimer szczepiony PVA i PEG
Definicja
Kopolimer szczepiony alkoholu poliwinylowego i glikolu polietylenowego jest syntetycznym kopolimerem składającym się w około 75 % z jednostek PVA i 25 % z jednostek PEG.
Nr CAS
96734-39-3
Nazwa chemiczna
Kopolimer szczepiony alkoholu poliwinylowego i glikolu polietylenowego
Wzór chemiczny
Średnia wagowo masa cząsteczkowa
40 000 do 50 000 g/mol
Opis
Proszek o barwie od białej do lekkożółtej
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Dobrze rozpuszczalny w wodzie, rozcieńczonych kwasach i rozcieńczonych roztworach wodorotlenków zasadowych; praktycznie nierozpuszczalny w etanolu, kwasie octowym, acetonie i choroformie
Widmo podczerwieni:
Zgodność wymagana
Wartość pH
5,0–8,0
Czystość
Liczba estrowa
10 do 75 mg/g KOH
Lepkość dynamiczna
50 do 250 mPa·s
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 5 %
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 2 %
Octan winylu
Nie więcej niż 20 mg/kg
Kwas octowy/octan łącznie
Nie więcej niż 1,5 %
Glikole etylenowe (monoetylenowe i dietylenowe)
Nie więcej niż 400 mg/kg, pojedynczo lub łącznie
1,4-dioksan
Nie więcej niż 10 mg/kg
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
Rtęć
Nie więcej niż 1 mg/kg
Kadm
Nie więcej niż 1 mg/kg
E 1210 KARBOMER
Nazwy synonimowe
Karbomer, karboksypolimetylen; homopolimer karbomeru
Definicja
Polimery o wysokiej masie cząsteczkowej otrzymane w drodze polimeryzacji kwasu akrylowego i usieciowania pentaerytrytolem allilowym. Polimery są syntetyzowane w octanie etylu z wykorzystaniem nadtlenku do zainicjowania polimeryzacji wolnorodnikowej.
Numer CAS
9007-20-9 (podstawowy nr CAS), 9003-01-4 (dodatkowy nr CAS)
Nazwa chemiczna
Homopolimer karbomeru, usieciowany pentaerytrytolem allilowym
Wzór chemiczny
-(CH2-CH)
m
-(XM)
p
COOH
m: liczba jednostek monomeru; XM: związek sieciujący, p: liczba jednostek związku sieciującego, gdzie m>>p
Średnia wagowo masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Zawartość kwasu karboksylowego nie mniej niż 56 % i nie więcej niż 68 % (w przeliczeniu na suchą masę)
Opis
Biały lub prawie biały, puszysty, higroskopijny proszek lub granulki
Identyfikacja
Spektroskopia osłabionego całkowitego odbicia w podczerwieni
Spektroskopia magnetycznego rezonansu jądrowego protonów
Charakterystyczne dla związku
Lepkość (lepkościomierz Brookfielda, 20 rpm) 25 °C
Typ B
Typ A
Typ A
29 400 –39 400 mPa.s
4 000 –11 000 mPa.s
Postać fizyczna
proszek
proszek
granulki
Przesiew przez sito nr 40 w skali „mesh”, % 425 μm
- -
min. 95
Przesiew przez sito nr 100 w skali „mesh”, % 150 μm
- -
maks. 10
Rozpuszczalność
Nierozpuszczalny w wodzie. Pęczniejący w wodzie i tworzący hydrożele w dyspersjach wodnych.
Czystość
Pozostałości monomerów
Kwas akrylowy nie więcej niż 100 mg/kg
Pozostałości związku sieciującego
Pentaerytrytol tri- i tetraallilowy nie więcej niż 1 000 mg/kg
Pozostałości rozpuszczalnika
Octan etylu nie więcej niż 0,5 % w/w
2-etyloheksanol
Nie więcej niż 100 mg/kg
Octan 2-etyloheksylu
Nie więcej niż 100 mg/kg
Frakcja o niższej masie cząsteczkowej < 1 000 Da
Nie więcej niż 0,75 % w/w
Strata po suszeniu
Nie więcej niż 2 %
Popioły siarczanowe
Nie więcej niż 2,5 %
E 1404 SKROBIA UTLENIONA
Nazwy synonimowe
Definicja
Skrobia utleniona to skrobia otrzymana w wyniku działania na skrobię podchlorynem sodu
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste
Identyfikacja
Obserwacja pod mikroskopem
Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)
Zmiana zabarwienia jodyny
Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi
Grupy karboksylowe
Nie więcej niż 1,1 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 1410 FOSFORAN MONOSKROBIOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Fosforan monoskrobiowy to skrobia estryfikowana kwasem ortofosforowym lub ortofosforanem sodu lub potasu, lub tripolifosforanem sodu
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste
Identyfikacja
Obserwacja pod mikroskopem
Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)
Zmiana zabarwienia jodyny
Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi
Pozostałości fosforanów
Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 1412 FOSFORAN DISKROBIOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Fosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem sodu lub tlenochlorkiem fosforu
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste
Identyfikacja
Obserwacja pod mikroskopem
Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)
Zmiana zabarwienia jodyny
Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi
Pozostałości fosforanów
Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 1413 FOSFORANOWANY FOSFORAN DISKROBIOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Fosforowany fosforan diskrobiowy to skrobia poddana wielu procesom przetwarzania, które opisano dla fosforanu monoskrobiowego i dla fosforanu diskrobiowego
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste
Identyfikacja
Obserwacja pod mikroskopem
Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)
Zmiana zabarwienia jodyny
Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi
Pozostałości fosforanów
Nie więcej niż 0,5 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 1414 ACETYLOWANY FOSFORAN DISKROBIOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Acetylowany fosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem sodowym lub tlenochlorkiem fosforu i estryfikowana bezwodnikiem octowym lub octanem winylu
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste
Identyfikacja
Obserwacja pod mikroskopem
Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)
Zmiana zabarwienia jodyny
Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi
Grupy acetylowe
Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Pozostałości fosforanów
Nie więcej niż 0,14 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 0,04 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Octan winylu
Nie więcej niż 0,1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 1420 SKROBIA ACETYLOWANA
Nazwy synonimowe
Octan skrobi
Definicja
Skrobia acetylowana to skrobia estryfikowana bezwodnikiem octowym lub octanem winylu
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste
Identyfikacja
Obserwacja pod mikroskopem
Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)
Zmiana zabarwienia jodyny
Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi
Grupy acetylowe
Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Octan winylu
Nie więcej niż 0,1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 1422 ACETYLOWANY ADYPINIAN DISKROBIOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Acetylowany adypinian diskrobiowy to skrobia usieciowana bezwodnikiem adypinowym i estryfikowana bezwodnikiem octowym
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste
Identyfikacja
Obserwacja pod mikroskopem
Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)
Zmiana zabarwienia jodyny
Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi
Grupy acetylowe
Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Adipate groups
Nie więcej niż 0,135 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 1440 HYDROKSYPROPYLOSKROBIA
Nazwy synonimowe
Definicja
Hydroksypropyloskrobia to skrobia eteryfikowana tlenkiem propylenu
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste
Identyfikacja
Obserwacja pod mikroskopem
Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)
Zmiana zabarwienia jodyny
Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi
Grupy hydroksypropylowe
Nie więcej niż 7,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Chlorohydryna propylenu
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 1442 HYDROKSYPROPYLOFOSFORAN DISKROBIOWY
Nazwy synonimowe
Definicja
Hydroksypropylofosforan diskrobiowy to skrobia usieciowana trimetafosforanem sodowym lub tlenochlorkiem fosforu i eteryfikowana tlenkiem propylenu
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste
Identyfikacja
Obserwacja pod mikroskopem
Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)
Zmiana zabarwienia jodyny
Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi
Grupy hydroksypropylowe
Nie więcej niż 7,0 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Pozostałości fosforanów
Nie więcej niż 0,14 % (w przeliczeniu na P) w przypadku skrobi pszennych lub ziemniaczanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 0,04 % (w przeliczeniu na P) w przypadku innych skrobi (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Chlorohydryna propylenu
Nie więcej niż 1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 1450
SÓL SODOWA OKTENYLOBURSZTYNIANU SKROBIOWEGO
Nazwy synonimowe
SSOS
Definicja
Sól sodowa oktenylobursztynianu skrobiowego jest skrobią modyfikowaną. Jest wytwarzana przez obróbkę zawiesiny skrobi spożywczej bezwodnikiem oktenylobursztynowym. Po osiągnięciu odpowiedniego stopnia estryfikacji skrobia modyfikowana jest odzyskiwana przez neutralizację kwasem, przemywanie wodą, odwadnianie i suszenie.
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste
Identyfikacja
Obserwacja pod mikroskopem
Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)
Zmiana zabarwienia jodyny
Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi
Grupy oktenylobursztynowe
Nie więcej niż 3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Pozostałość kwasu oktenylobursztynowego
Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 10 mg/kg w przeliczeniu na bezwodną masę
Arsen
Nie więcej niż 0,05 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) (jedynie w przypadku dodawania do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 0,1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) (do wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci)
Ołów
Nie więcej niż 0,03 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) (jedynie w przypadku dodawania do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 0,2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) (do wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci)
Rtęć
Nie więcej niż 0,05 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Kadm
Nie więcej niż 0,01 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) (jedynie w przypadku dodawania do żywności dla niemowląt i małych dzieci)
Nie więcej niż 0,1 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę) (do wszystkich zastosowań z wyjątkiem żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci)
Gluten
Bezglutenowa, wyłącznie w preparatach do początkowego żywienia niemowląt i preparatach do dalszego żywienia niemowląt, zgodnie z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/127 (1)
Kryteria mikrobiologiczne
Enterobakterie
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt, żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy oraz preparatów w proszku do dalszego żywienia niemowląt)
Escherichia coli
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do żywności dla niemowląt)
Salmonella spp.
Nieobecne w 25 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt, żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy oraz preparatów w proszku do dalszego żywienia niemowląt)
Cronobacter spp. (Enterobacter sakazakii)
Nieobecne w 10 g (jedynie w przypadku dodawania do preparatów w proszku do początkowego żywienia niemowląt i żywności w proszku specjalnego przeznaczenia medycznego przeznaczonej dla niemowląt w wieku poniżej 6 miesięcy)
(1) Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/127 z dnia 25 września 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 w odniesieniu do szczegółowych wymogów dotyczących składu preparatów do początkowego żywienia niemowląt i preparatów do dalszego żywienia niemowląt oraz informacji na ich temat, a także w odniesieniu do informacji dotyczących żywienia niemowląt i małych dzieci (Dz.U. L 25 z 2.2.2016, s. 1, ELI: http://data.europa.eu/eli/reg_del/2016/127/oj ).
E 1451 ACETYLOWANA SKROBIA UTLENIONA
Nazwy synonimowe
Definicja
Acetylowana skrobia utleniona to skrobia poddana działaniu podchlorynu sodu, a następnie estryfikowana bezwodnikiem octowym
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste
Identyfikacja
Obserwacja pod mikroskopem
Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)
Zmiana zabarwienia jodyny
Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 15,0 % w przypadku skrobi zbożowych
Nie więcej niż 21,0 % w przypadku skrobi ziemniaczanych
Nie więcej niż 18,0 % w przypadku innych skrobi
Grupy karboksylowe
Nie więcej niż 1,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Grupy acetylowe
Nie więcej niż 2,5 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
E 1452 SÓL GLINOWA OKTENYLOBURSZTYNIANU SKROBIOWEGO
Nazwy synonimowe
Definicja
Sól glinowa oktenylobursztynianu skrobiowego to skrobia estryfikowana bezwodnikiem oktenylobursztynowym i potraktowana siarczanem glinu
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Wzór chemiczny
Masa cząsteczkowa
Oznaczenie zawartości
Opis
Biały lub prawie biały proszek lub granulki albo płatki (jeśli poddano wstępnemu żelowaniu), amorficzny proszek lub cząstki gruboziarniste
Identyfikacja
Obserwacja pod mikroskopem
Wynik dodatni (jeśli nie poddano wstępnemu żelowaniu)
Zmiana zabarwienia jodyny
Wynik dodatni (barwa ciemnoniebieska do jasnoczerwonej)
Czystość
Strata przy suszeniu
Nie więcej niż 21,0 %
Grupy oktenylobursztynowe
Nie więcej niż 3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Pozostałość kwasu oktenylobursztynowego
Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Dwutlenek siarki
Nie więcej niż 50 mg/kg w przypadku skrobi zbożowych zmodyfikowanych (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Nie więcej niż 10 mg/kg w przypadku innych skrobi zmodyfikowanych, chyba że określono inaczej (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Arsen
Nie więcej niż 1 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg (w przeliczeniu na bezwodną masę)
Rtęć
Nie więcej niż 0,1 mg/kg
Glin
Nie więcej niż 0,3 % (w przeliczeniu na bezwodną masę)
E 1505 CYTRYNIAN TRIETYLOWY
Nazwy synonimowe
Cytrynian etylu
Definicja
Numer wg EINECS
201-070-7
Nazwa chemiczna
Trietylo-2-hydroksypropan-1,2,3-trikarboksylan
Wzór chemiczny
C12H20O7
Masa cząsteczkowa
276,29
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,0 %
Opis
Bezwonna, praktycznie bezbarwna, oleista ciecz
Identyfikacja
Ciężar właściwy (25° C/25 °C)
1,135–1,139
Współczynnik załamania światła
[n]D
20: 1,439-1,441
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,25 % (metoda Karla Fischera)
Kwasowość
Nie więcej niż 0,02 % (w przeliczeniu na kwas cytrynowy)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 1517 DIOCTAN GLICEROLU
Nazwy synonimowe
Diacetyna
Definicja
Dioctan glicerolu składa się głównie z mieszaniny 1,2- i 1,3-dioctanów glicerolu z mniejszą ilością mono- i triestrów
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Dioctan glicerolu; Dioctan 1,2,3-propanotriolu
Wzór chemiczny
C7H12O5
Masa cząsteczkowa
176,17
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 94,0 %
Opis
Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, nieco oleista ciecz o słabym, tłuszczowym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie. Miesza się z etanolem
Próba na obecność glicerolu
Wynik dodatni
Próba na obecność octanów
Wynik dodatni
Ciężar właściwy (20° C/20 °C)
d20
20: 1,175–1,195
Zakres temperatur wrzenia
Między 259 a 261 °C
Czystość
Popiół całkowity
Nie więcej niż 0,02 %
Kwasowość
Nie więcej niż 0,4 % (w przeliczeniu na kwas octowy)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 1518 TRIOCTAN GLICEROLU
Nazwy synonimowe
Triacetyna
Definicja
Numer wg EINECS
203-051-9
Nazwa chemiczna
Trioctan glicerolu
Wzór chemiczny
C9H14O6
Masa cząsteczkowa
218,21
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 98,0 %
Opis
Bezbarwna, nieco oleista ciecz o słabym, tłuszczowym zapachu
Identyfikacja
Próba na obecność octanów
Wynik dodatni
Próba na obecność glicerolu
Wynik dodatni
Współczynnik załamania światła
[n]D
25 między 1,429 a 1,431
Ciężar właściwy (25 °C/25 °C)
Między 1,154 a 1,158
Zakres temperatur wrzenia
Między 258° a 270 °C
Czystość
Zawartość wody
Nie więcej niż 0,2 % (metoda Karla Fischera)
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,02 % (w przeliczeniu na kwas cytrynowy)
Arsen
Nie więcej niż 3 mg/kg
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 1519 ALKOHOL BENZYLOWY
Nazwy synonimowe
Fenylokarbinol; alkohol fenylometylowy; benzenometanol; alfa-hydroksytoluen
Definicja
Numer wg EINECS
Nazwa chemiczna
Alkohol benzylowy; fenylometanol
Wzór chemiczny
C7H8O
Masa cząsteczkowa
108,14
Oznaczenie zawartości
Nie mniej niż 98,0 %
Opis
Bezbarwna, klarowna ciecz o słabym, aromatycznym zapachu
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, etanolu i eterze
Współczynnik załamania światła
[n]D
20: 1,538–1,541
Ciężar właściwy (25° C/25 °C)
1,042–1,047
Próba na obecność nadtlenków
Wynik dodatni
Zakres temperatur destylacji
Nie mniej niż 95 % v/v destyluje pomiędzy 202 a 208 °C
Czystość
Liczba kwasowa
Nie wyższa niż 0,5
Aldehydy
Nie więcej niż 0,2 % v/v (w przeliczeniu na benzaldehyd)
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 1520 PROPANO-1,2-DIOL
Nazwy synonimowe
Glikol propylenowy
Definicja
Numer wg EINECS
200-338-0
Nazwa chemiczna
1,2-dihydroksypropan
Wzór chemiczny
C3H8O2
Masa cząsteczkowa
76,10
Oznaczenie zawartości
Zawiera nie mniej niż 99,5 % w przeliczeniu na bezwodną masę
Opis
Klarowna, bezbarwna, higroskopijna, lepka ciecz
Identyfikacja
Rozpuszczalność
Rozpuszczalny w wodzie, etanolu i acetonie
Ciężar właściwy (20° C/20 °C)
1,035–1,040
Współczynnik załamania światła
[n]D
20: 1,431–1,433
Czystość
Zakres temperatur destylacji
99 % v/v destyluje w zakresie 185–189 °C. Pozostałe 0,5 % zawiera głównie dimery i ślady trimerów z glikolu propylenowego.
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,07 %
Zawartość wody
Nie więcej niż 1,0 % (metoda Karla Fischera)
Ołów
Nie więcej niż 2 mg/kg
E 1521 GLIKOL POLIETYLENOWY
Nazwy synonimowe
PEG; makrogol; tlenek polietylenu
Definicja
Polimery addycyjne tlenku etylenu i wody, zazwyczaj oznaczone numerem odpowiadającym w przybliżeniu masie cząsteczkowej
Nazwa chemiczna
α-hydro-ω-hydroksypoli(oksy-1,2-etanodiol)
Wzór chemiczny
(C2H4O)n H2O (n = liczba jednostek tlenku etylenu odpowiadająca masie cząsteczkowej 6 000 , ok. 140)
Średnia masa cząsteczkowa
380 do 9 000 Da
Oznaczenie zawartości
PEG 400: Nie mniej niż 95 % i nie więcej niż 105 %
PEG 3000: Nie mniej niż 90 % i nie więcej niż 110 %
PEG 3350: Nie mniej niż 90 % i nie więcej niż 110 %
PEG 4000: Nie mniej niż 90 % i nie więcej niż 110 %
PEG 6000: Nie mniej niż 90 % i nie więcej niż 110 %
PEG 8000: Nie mniej niż 87,5 % i nie więcej niż 112,5 %
Opis
PEG 400 jest klarowną, lepką, bezbarwną lub prawie bezbarwną, higroskopijną cieczą
PEG 3000, PEG 3350, PEG 4000, PEG 6000 i PEG 8000 są białymi lub prawie białymi substancjami stałymi, przypominającymi z wyglądu wosk lub parafinę
Identyfikacja
Zakres temperatur topnienia
PEG 400: 4–8 °C
PEG 3000: 50–56 °C
PEG 3350: 53–57 °C
PEG 4000: 53–59 °C
PEG 6000:55–61 °C
PEG 8000: 55–62 °C
Lepkość
PEG 400: 105 do 130 mPa.s w temperaturze 20 °C
PEG 3000: 75 do 100 mPa.s w temperaturze 20 °C
PEG 3350: 83 do 120 mPa.s w temperaturze 20 °C
PEG 4000: 110 do 170 mPa.s w temperaturze 20 °C
PEG 6000: 200 do 270 mPa.s w temperaturze 20 °C
PEG 8000: 260 do 510 mPa.s w temperaturze 20 °C
Dla glikoli polietylenowych o średniej masie cząsteczkowej większej niż 400 lepkość oznaczana jest przy pomocy 50 % roztworu m/m danej substancji w wodzie.
Rozpuszczalność
PEG 400 miesza się z wodą, jest bardzo dobrze rozpuszczalny w acetonie, alkoholu i chlorku metylenu, praktycznie nierozpuszczalny w olejach i olejach mineralnych
PEG 3000 i PEG 3350: bardzo dobrze rozpuszczalne w wodzie i chlorku metylenu, bardzo słabo rozpuszczalne w alkoholu, praktycznie nierozpuszczalne w olejach i olejach mineralnych
PEG 4000, PEG 6000 i PEG 8000: bardzo dobrze rozpuszczalne w wodzie i chlorku metylenu, praktycznie nierozpuszczalne w alkoholu, olejach i olejach mineralnych.
Czystość
Liczba hydroksylowa
PEG 400: 264–300
PEG 3000: 34–42
PEG 3350: 30–38
PEG 4000: 25–32
PEG 6000: 16–22
PEG 8000: 12–16
Popiół siarczanowy
Nie więcej niż 0,2 %
1,4-dioksan
Nie więcej niż 10 mg/kg
Glikol etylenowy i glikol dietylenowy
Razem nie więcej niż 0,25 % m/m, pojedynczo lub łącznie
Ołów
Nie więcej niż 1 mg/kg
(
1
) tj. tlenek etylenu + 0,55* 2-chloroetanol.
(
2
) Okres stosowania: do dnia 31 stycznia 2014 r.
(
3
) Okres stosowania: do dnia 31 stycznia 2014 r.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.