Artykuł 43a

1. Na zasadzie odstępstwa od art. 8, 9, art. 17 ust. 1 w odniesieniu do osób, podmiotów lub organów z Iranu, o których mowa w art. 17 ust. 2 lit. b), art. 23 ust. 2 i 3, o ile dotyczą one osób, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku IX oraz w art. 30 i 35, właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na warunkach, jakie uznają za stosowne, na działania w zakresie poszukiwania lub wydobycia węglowodorów w Unii podejmowane na podstawie koncesji na takie poszukiwania lub wydobycie wydanej przez państwo członkowskie osobie, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku IX, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a) koncesję na poszukiwanie lub wydobycie węglowodorów w Unii wydano przed dniem, w którym osoba, podmiot lub organ wymienione w załączniku IX zostały wskazane; oraz

b) zezwolenie jest niezbędne, aby uniknąć szkód lub zapobiec szkodom w środowisku w Unii lub zapobiec trwałemu zniszczeniu wartości koncesji, w tym poprzez zabezpieczenie rurociągu oraz infrastruktury wykorzystywanej tymczasowo w związku z działalnością objętą koncesją. Takie zezwolenie może obejmować środki podjęte na podstawie ustawodawstwa krajowego.

2. Odstępstwo, o którym mowa w ust. 1, przyznaje się jedynie na niezbędny okres, a jego ważność nie może przekraczać ważności koncesji wydanej osobie, podmiotowi lub organowi wymienionym w załączniku IX. Jeżeli właściwy organ uzna za konieczne subrogację lub nałożenie odszkodowania, okres ważności odstępstwa nie może przekraczać pięciu lat.

3. Zainteresowane państwo członkowskie powiadamia inne państwa członkowskie i Komisję o zamiarze udzielenia zezwolenia na co najmniej dziesięć dni roboczych przed wydaniem zezwolenia. W przypadku zagrożenia dla środowiska w Unii wymagającego pilnych działań mających zapobiec szkodom w środowisku zainteresowane państwo członkowskie może udzielić zezwolenia bez uprzedniego zgłoszenia i powiadamia pozostałe państwa członkowskie i Komisję w ciągu trzech dni roboczych od wydania zezwolenia.