Załącznik II

W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:

Nr

Nazwa zwyczajowa, Numery identyfikacyjne

Nazwa IUPAC

Czystość (*1)

Data zatwierdzenia

Data wygaśnięcia zatwierdzenia

Przepisy szczegółowe

„23

Bifentryna

Nr CAS

82657-04-3

Nr CIPAC 415

(1RS,3RS)-3[(Z)-2-chloro-3,3,3-trifluoroprop-1-enylo]-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan 2-metylobifenyl-3-ylometylu

lub

(1RS)cis-3[(Z)-2-chloro-3,3,3-trifluoroprop-1-enylo]-2,2-dimetylocyklopropanokarboksylan 2-metylobifenyl-3-ylometylu

≥ 930 g/kg

Zanieczyszczenia:

toluen: nie więcej niż 5 g/kg

1 sierpnia 2012 r.

31 lipca 2019 r.

CZĘŚĆ A

Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka owadobójczego.

CZĘŚĆ B

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego bifentryny, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 1 czerwca 2012 r.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

a) trwałość w środowisku;

b) ryzyko bioakumulacji i biomagnifikacji;

c) ochronę operatorów i pracowników, dopilnowując, aby warunki stosowania zawierały w stosownych przypadkach zalecenia dotyczące stosowania odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej;

d) ryzyko dla organizmów wodnych, w szczególności ryb i bezkręgowców, niebędących przedmiotem zwalczania stawonogów (w tym pszczół), dopilnowując, aby warunki stosowania zawierały w stosownych przypadkach środki zmniejszające ryzyko.

Wnioskodawca przedkłada informacje potwierdzające dotyczące:

1) toksyczności pozostałości dla niebędących przedmiotem zwalczania stawonogów i możliwość ponownego zasiedlenia;

2) losów i zachowania w glebie metabolitu bifentryny 4'-OH;

3) degradacji w glebie izomerów tworzących bifentrynę, bifentrynę 4'-OH oraz kwas TFP.

Do dnia 31 lipca 2014 r. wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi informacje wyszczególnione w pkt 1, 2 i 3.

Do dnia 31 lipca 2013 r. wnioskodawca przedkłada Komisji, państwom członkowskim oraz Urzędowi program monitoringu mający na celu ocenę potencjału bioakumulacji i biomagnifikacji w środowisku wodnym i lądowym. Wyniki programu monitoringu przedkłada się do dnia 31 lipca 2015 r. w formie sprawozdania z monitoringu państwu członkowskiemu pełniącemu rolę sprawozdawcy, Komisji oraz Urzędowi.”

(*1) Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.