Artykuł 19

1. Jeżeli kolegium, o którym mowa w art. 18, jest zobowiązane do wydania opinii na podstawie niniejszego rozporządzenia, wydaje wspólną opinię na temat tego, czy CCP spełnia wymogi ustanowione w niniejszym rozporządzeniu.

Bez uszczerbku dla art. 17 ust. 4 akapit trzeci lit. b), w przypadku niewydania wspólnej opinii zgodnie z akapitem pierwszym niniejszego ustępu, kolegium, o którym mowa w art. 18, w takim samym terminie przyjmuje opinię większościową.

1a. W przypadku gdy kolegium wydaje opinię na podstawie niniejszego rozporządzenia, na wniosek dowolnego członka kolegium i po przyjęciu większością głosów kolegium zgodnie z ust. 3 niniejszego artykułu, taka opinia może zawierać – oprócz stwierdzenia, czy dany CCP spełnia wymogi określone w niniejszym rozporządzeniu – zalecenia służące wyeliminowaniu niedociągnięć w zarządzaniu ryzykiem przez CCP i zwiększeniu jego odporności.

W przypadku gdy kolegium może wydać opinię, dowolny emisyjny bank centralny, który jest członkiem kolegium na mocy art. 18 ust. 2 lit. h) oraz i), może przyjąć zalecenia dotyczące waluty, którą emituje.

2. ESMA podejmuje działania mające na celu umożliwienie przyjęcia wspólnej opinii zgodnie ze swoją ogólną rolą koordynacyjną ustanowioną w art. 31 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.

3. Większościowa opinia kolegium przyjmowana jest zwykłą większością głosów jego członków.

W przypadku kolegiów mających do 12 członków prawo głosu przysługuje maksymalnie dwóm członkom kolegium z tego samego państwa członkowskiego; każdy członek posiadający prawo głosu dysponuje jednym głosem. W przypadku kolegiów mających więcej niż 12 członków prawo głosu przysługuje maksymalnie trzem członkom z tego samego państwa członkowskiego; każdy członek posiadający prawo głosu dysponuje jednym głosem.

W przypadku gdy EBC jest członkiem kolegium na mocy art. 18 ust. 2 lit. c) oraz h), dysponuje on dwoma głosami.

Członkowie kolegium, o których mowa w art. 18 ust. 2 lit. a), ca) oraz i), nie mają prawa głosu w sprawie opinii kolegium.