Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji Tekst mający znaczenie dla EOG
Tytuł II — ROZLICZANIE, ZGŁASZANIE I OGRANICZANIE RYZYKA INSTRUMENTÓW POCHODNYCH BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM OBROTU POZA RYNKIEM REGULOWANYM
Artykuł 9
W mocyObowiązek zgłaszania
1. Kontrahenci i CCP zapewniają zgłaszanie, w sposób zgodny z ust. 1a – 1f niniejszego artykułu, informacji szczegółowych na temat każdego zawartego przez siebie kontraktu pochodnego oraz na temat zmian lub rozwiązania tego kontraktu do repozytorium transakcji zarejestrowanego zgodnie z art. 55 lub uznanego zgodnie z art. 77. Te informacje szczegółowe są zgłaszane nie później niż w dniu roboczym następującym po zawarciu, zmianie lub rozwiązaniu kontraktu.
Kontrahenci finansowi, kontrahenci niefinansowi i CCP podlegający obowiązkowi zgłaszania wprowadzają odpowiednie procedury i mechanizmy w celu zagwarantowania wysokiej jakości danych, które przekazują zgodnie z niniejszym artykułem.
Gdy kontrahent niefinansowy będący częścią grupy spełnia warunki określone w art. 10 ust. 1 akapit drugi i korzysta z wyłączenia określonego w akapicie piątym niniejszego ustępu, unijna jednostka dominująca tego kontrahenta niefinansowego co tydzień zgłasza swojemu właściwemu organowi zagregowane pozycje netto tego kontrahenta niefinansowego w podziale na klasy instrumentów pochodnych. W przypadku kontrahenta mającego siedzibę w Unii organ właściwy dla jednostki dominującej przekazuje te informacje ESMA i organowi właściwemu dla tego kontrahenta.
Obowiązek zgłaszania ma zastosowanie do kontraktów pochodnych, które:
a) zostały zawarte przed dniem 12 lutego 2014 r. i w dalszym ciągu obowiązują w tym dniu;
b) zostały zawarte w dniu 12 lutego 2014 r. lub po tym dniu.
Niezależnie od art. 3 obowiązek zgłaszania nie ma zastosowania do kontraktów pochodnych w ramach tej samej grupy, jeżeli co najmniej jeden z kontrahentów jest kontrahentem niefinansowym lub zostałby zakwalifikowany jako kontrahent niefinansowy, gdyby miał siedzibę w Unii, pod warunkiem że:
a) obaj kontrahenci objęci są w pełni tą samą konsolidacją;
b) obaj kontrahenci podlegają właściwym procedurom z zakresu scentralizowanej oceny, pomiaru i kontroli ryzyka; oraz
c) jednostka dominująca nie jest kontrahentem finansowym.
Kontrahenci powiadamiają swoje właściwe organy o swoim zamiarze zastosowania zwolnienia, o którym mowa w akapicie trzecim. Zwolnienie jest ważne, chyba że powiadomione właściwe organy uznają, w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia, że nie zostały spełnione warunki, o których mowa w akapicie trzecim.
1a. Kontrahenci finansowi ponoszą wyłączną odpowiedzialność, w tym odpowiedzialność prawną, za zgłaszanie w imieniu obu kontrahentów informacji szczegółowych na temat kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, zawartych z kontrahentem niefinansowym, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 10 ust. 1 akapit drugi, a także za zapewnienie prawidłowości zgłaszanych informacji szczegółowych.
W celu zapewnienia, aby kontrahent finansowy dysponował wszystkimi danymi, których potrzebuje do wypełnienia obowiązku zgłaszania, kontrahent niefinansowy dostarcza kontrahentowi finansowemu szczegółowe informacje dotyczące zawartych między nimi kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, którymi to informacjami dany kontrahent finansowy najprawdopodobniej nie dysponuje. Kontrahent niefinansowy jest odpowiedzialny za zapewnienie prawidłowości tych informacji.
Niezależnie od akapitu pierwszego kontrahenci niefinansowi, którzy już zainwestowali w system zgłaszania, mogą zdecydować się na zgłaszanie szczegółowych informacji na temat swoich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym zawieranych z kontrahentami finansowymi do repozytorium transakcji. W takim przypadku kontrahenci niefinansowi informują o swojej decyzji kontrahentów finansowych, z którymi zawarli kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, przed zgłoszeniem tych szczegółowych informacji. W takiej sytuacji kontrahenci niefinansowi ponoszą odpowiedzialność, w tym odpowiedzialność prawną, za zgłaszanie tych informacji szczegółowych i zapewnienie ich prawidłowości.
Kontrahent niefinansowy, który nie spełnia warunków, o których mowa w art. 10 ust. 1 akapit drugi, a który zawiera kontrakt pochodny będący przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym z podmiotem mającym siedzibę w państwie trzecim,, nie jest zobowiązany do zgłaszania zgodnie z niniejszym artykułem i nie ponosi odpowiedzialności prawnej za zgłaszanie lub zapewnianie prawidłowości szczegółowych informacji na temat takich kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, jeżeli:
a) podmiot mający siedzibę w państwie trzecim zostałby zakwalifikowany jako kontrahent finansowy, gdyby miał siedzibę w Unii; oraz
c) kontrahent finansowy z państwa trzeciego dokonał zgłoszenia takich informacji, zgodnie z regulacjami prawnymi tego państwa trzeciego dotyczącymi zgłaszania, do repozytorium transakcji, które podlega prawnie wiążącemu i możliwemu do wyegzekwowania obowiązkowi udzielenia podmiotom, o których mowa w art. 81 ust. 3, bezpośredniego i natychmiastowego dostępu do danych.
1b. Spółka zarządzająca UCITS ponosi odpowiedzialność, w tym odpowiedzialność prawną, za zgłaszanie informacji szczegółowych na temat kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, których kontrahentem jest dane UCITS, a także za zapewnienie prawidłowości zgłaszanych informacji szczegółowych.
1c. ZAFI ponosi odpowiedzialność, w tym odpowiedzialność prawną, za zgłaszanie informacji szczegółowych na temat kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, których kontrahentem jest dany AFI, a także za zapewnienie prawidłowości zgłaszanych informacji szczegółowych.
1d. Podmiot, któremu udzielono zezwolenia, odpowiedzialny za zarządzanie IORP i działanie w imieniu IORP, która zgodnie z prawem krajowym nie posiada osobowości prawnej, ponosi odpowiedzialność, w tym odpowiedzialność prawną, za zgłaszanie informacji szczegółowych na temat kontraktów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, których IORP jest stroną, a także za zapewnienie prawidłowości zgłaszanych informacji szczegółowych.
1e. Kontrahenci i CCP zobowiązani do zgłaszania szczegółowych informacji na temat kontraktów pochodnych zapewniają, by takie szczegółowe informacje były zgłaszane prawidłowo i bez powielania, również wtedy, gdy obowiązek zgłaszania został przekazany zgodnie z ust. 1f.
1f. Kontrahenci i CCP podlegający obowiązkowi zgłaszania, o którym mowa w ust. 1, mogą delegować wykonywanie tego obowiązku.
2. Kontrahenci prowadzą ewidencję wszystkich zawartych przez siebie kontraktów pochodnych oraz wszelkich zmian przez co najmniej pięć lat od daty rozwiązania kontraktu.
3. W przypadku gdy repozytorium transakcji nie jest dostępne, aby zarejestrować szczegółowe informacje dotyczące kontraktu pochodnego, kontrahenci i CCP zapewniają, aby te szczegółowe informacje zostały zgłoszone ESMA.
W takim przypadku ESMA zapewnia, aby wszystkie odnośne podmioty, o których mowa w art. 81 ust. 3 miały dostęp do wszelkich szczegółowych informacji na temat kontraktów pochodnych, które są im niezbędne do wykonywania swych obowiązków i uprawnień.
4. Uznaje się, że kontrahent lub CCP, który zgłasza repozytorium transakcji lub ESMA szczegółowe informacje na temat kontraktu pochodnego lub podmiot, który zgłasza takie informacje w imieniu kontrahenta lub CCP, nie narusza żadnego ograniczenia w zakresie ujawniania informacji nałożonego tym kontraktem lub nałożonego na mocy przepisów ustawowych, wykonawczych lub administracyjnych.
Ujawnienie informacji nie naraża podmiotu dokonującego zgłoszenia, jego dyrektorów lub pracowników na jakikolwiek rodzaj odpowiedzialności wynikający z tego ujawnienia.
4a. Do dnia 25 grudnia 2025 r. ESMA we współpracy z EUNB i EIOPA opracuje projekt wytycznych zgodnie z art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010 w celu doprecyzowania procedur i ustaleń, o których mowa w ust. 1 akapit drugi.
5. W celu zapewnienia spójności harmonizacji niniejszego artykułu ESMA opracowuje projekt regulacyjnych standardów technicznych, aby określić szczegóły i rodzaj zgłoszeń, o których mowa w ust. 1 i 3, dla poszczególnych klas instrumentów pochodnych.
Zgłoszenia, o których mowa w ust. 1 i 3, określają co najmniej:
a) tożsamość stron kontraktu pochodnego oraz, jeśli to inne podmioty, beneficjentów praw i obowiązków wynikających z tego kontraktu;
b) zasadnicze elementy charakterystyczne kontraktów pochodnych, w tym ich rodzaj, zapadalność instrumentu podstawowego, wartość referencyjną, cenę i termin rozliczenia.
ESMA przedkłada Komisji projekt regulacyjnych standardów technicznych do dnia 30 września 2012 r.
Komisji przekazuje się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10–14 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
6. Aby zapewnić jednolite warunki stosowania przepisów ust. 1 i 3, ESMA, w ścisłej współpracy z ESBC, opracowuje projekty wykonawczych standardów technicznych określające:
a) standardy i formaty danych dla zgłaszanych informacji, zawierające co najmniej następujące elementy:
(i) globalne identyfikatory podmiotów prawnych (LEI);
(ii) międzynarodowe kody identyfikujące papier wartościowy (kody ISIN);
(iii) unikatowe identyfikatory transakcji (UTI);
b) metody i uzgodnienia w zakresie zgłaszania informacji;
c) częstotliwość zgłaszania informacji;
d) termin, w którym mają być zgłaszane kontrakty pochodne.
Opracowując te projekty wykonawczych standardów technicznych, ESMA bierze pod uwagę zmiany na szczeblu międzynarodowym oraz standardy uzgodnione na poziomie Unii lub poziomie globalnym, a także ich spójność z wymogami dotyczącymi zgłaszania określonymi w art. 4 rozporządzenia (UE) 2015/2365 (
17
) i art. 26 rozporządzenia (UE) nr 600/2014.
ESMA przedkłada Komisji te projekty wykonawczych standardów technicznych do dnia 18 czerwca 2020 r.
Komisji przyznaje się uprawnienia do przyjmowania wykonawczych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.