Artykuł 4

1. Każde państwo członkowskie, którego walutą jest euro, może emitować tylko dwie monety okolicznościowe rocznie, chyba że:

a) monety okolicznościowe emitowane są wspólnie przez wszystkie państwa członkowskie, których walutą jest euro; lub

b) moneta okolicznościowa jest emitowana w związku z czasowym zastępstwem na stanowisku szefa państwa lub gdy stanowisko to pozostaje czasowo nieobsadzone.

2. Łączna liczba monet okolicznościowych wprowadzonych do obiegu w ramach poszczególnych emisji nie może przekraczać wyższego z dwóch następujących pułapów:

a) 0,1 % skumulowanej łącznej liczby netto monet o nominale 2 euro, które zostały wprowadzone do obiegu przez wszystkie państwa członkowskie, których walutą jest euro, do początku roku poprzedzającego rok emisji danej monety okolicznościowej; pułap ten może zostać podwyższony do 2,0 % skumulowanej łącznej liczby netto monet o nominale 2 euro wyemitowanych przez wszystkie państwa członkowskie, których walutą jest euro, i znajdujących się w obiegu, jeżeli moneta okolicznościowa upamiętnia powszechnie znane i głęboko symboliczne wydarzenie; w takim przypadku emitujące państwo członkowskie powstrzymuje się przez kolejne cztery lata od emisji kolejnej monety okolicznościowej z zastosowaniem podwyższonego pułapu i wskazuje powody uzasadniające decyzję o zastosowaniu podwyższonego pułapu; lub

b) 5,0 % skumulowanej łącznej liczby netto monet o nominale 2 euro, które zostały wprowadzone do obiegu przez dane państwo członkowskie do początku roku poprzedzającego rok emisji danej monety okolicznościowej;

3. Decyzję o emisji monet okolicznościowych mających wspólny wzór i emitowanych wspólnie przez wszystkie państwa członkowskie, których walutą jest euro, podejmuje Rada. Przy przyjmowaniu tej decyzji zawiesza się prawo głosu państw członkowskich, których walutą nie jest euro.