Załącznik III

1. Unikatowy numer powinien zostać nadany przez organ zarządzający wydający świadectwo.

2. Termin ważności dokumentu nie może przekraczać trzech lat od daty wydania. W przypadku gdy wystawa objazdowa pochodzi z państwa trzeciego, termin ważności nie przekracza terminu podanego na równoważnym świadectwie wydanym w tym kraju.

3. Należy podać pełną nazwę (imię i nazwisko), stały adres oraz kraj właściciela okazu objętego niniejszym świadectwem. Świadectwo jest nieważne bez podpisu właściciela.

4. Nazwa, adres i kraj organu zarządzającego wydającego świadectwo powinny być uprzednio wydrukowane na formularzu.

5. Ta część została wcześniej wydrukowana w celu wskazania, że świadectwo upoważnia do wielokrotnego przekraczania granicy przez okaz podróżujący z wystawą wyłącznie na potrzeby wystawy, umożliwiając wystawianie okazów na widok publiczny zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 338/97 oraz w celu wyjaśnienia, że świadectwo nie powinno zostać zatrzymane, ale pozostaje przy okazie/w posiadaniu właściciela. Ta część może być również wykorzystana do uzasadnienia pominięcia pewnych informacji.

6. Ta część została wcześniej wydrukowana celem wskazania, że zezwolenie umożliwia przekraczanie granicy jakiegokolwiek kraju akceptującego to świadectwo zgodnie z prawem krajowym.

7. W tym polu wcześniej wydrukowano kod Q dla cyrków i wystaw objazdowych.

8. W stosownych przypadkach należy podać numer znaczka zabezpieczającego umiejscowionego w polu 19.

9. Nazwa naukowa musi być zgodna ze standardowymi źródłami nomenklatury wymienionymi w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi.

10. Należy opisać możliwie jak najdokładniej okaz objęty świadectwem, w tym jego znaki szczególne (przywieszki, obrączki, unikatowe oznakowanie i cechy itp.) umożliwiające władzom kraju, na którego terytorium okaz jest sprowadzany, sprawdzenie, czy świadectwo odpowiada okazowi, którego dotyczy. Należy podać, o ile to możliwe, płeć i wiek okazu w dniu wydania świadectwa.

11. Należy podać całkowitą liczbę okazów. W przypadku żywych zwierząt pole standardowo powinno zawierać liczbę jeden. W przypadku więcej niż jednego okazu wpisać „zob. załączony spis”.

12. Należy podać numer załącznika do Konwencji (I, II lub III), w którym gatunki zostały wymienione według stanu na dzień wydania zezwolenia lub świadectwa.

13. Należy podać literę załącznika do rozporządzenia (WE) nr 338/97 (A, B lub C), w którym gatunki zostały wymienione według stanu na dzień wydania zezwolenia lub świadectwa.

14. Należy wpisać jeden z poniższych kodów, aby określić źródło. Niniejsze świadectwo nie może być wykorzystywane dla okazów z kodem źródła W, R, F lub U, chyba że wejście w ich posiadanie lub ich wprowadzenie na terytorium Unii nastąpiło, zanim przepisy dotyczące gatunków wymienionych w załącznikach I, II lub III do Konwencji lub w załączniku C do rozporządzenia (EWG) nr 3626/82 lub załącznikach A, B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 zaczęły względem nich obowiązywać, a kod O jest również używany.

W

Okaz pobrany ze środowiska naturalnego

R

Okazy zwierząt wyhodowanych w kontrolowanym środowisku, które zostały pobrane ze środowiska naturalnego jako jaja lub młode osobniki, dla których prawdopodobieństwo osiągnięcia wieku dojrzałego byłoby w innym przypadku bardzo niskie

A

Rośliny sztucznie rozmnażane zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i produkty pochodne

C

Zwierzęta wyhodowane w niewoli zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

F

Zwierzęta urodzone w niewoli, lecz dla których kryteria rozdziału XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006 nie są spełnione, jak również ich części i pochodne

U

Źródło nieznane (wymaga uzasadnienia)

O

Przedkonwencyjne (można stosować wraz z każdym innym kodem)

X

Próbki pobrane ze środowiska morskiego niepodlegającego jurysdykcji żadnego państwa

Y

Okazy roślin uzyskane z produkcji wspomaganej, które nie są uznawane za „sztucznie rozmnażane” zgodnie z art. 56 rozporządzenia (WE) nr 865/2006 oraz nie są uznawane za „pobrane ze środowiska naturalnego”, ponieważ są rozmnażane lub sadzone w środowisku o pewnym stopniu interwencji człowieka do celów produkcji roślinnej

15/16. Krajem pochodzenia jest kraj, w którym okazy zostały pobrane ze środowiska naturalnego, urodziły się i były wyhodowane w niewoli lub zostały sztucznie rozmnożone. Jeśli jest to państwo trzecie, pole 16 musi zawierać szczegółowe informacje na temat odpowiedniego zezwolenia. Jeśli okazy pochodzące z państwa członkowskiego Unii są wywożone z innego państwa członkowskiego, wyłącznie nazwa państwa członkowskiego pochodzenia musi być podana w polu 15.

17. To pole musi zawierać numer rejestracyjny wystawy.

18. Należy podać datę wejścia w posiadanie wyłącznie w przypadku okazów, których wejście w posiadanie lub wprowadzenie na terytorium Unii nastąpiło, zanim przepisy dotyczące gatunków wymienionych w załącznikach I, II lub III do Konwencji lub załączniku C do rozporządzenia (EWG) nr 3626/82 lub załącznikach A, B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 zaczęły względem nich obowiązywać.

19. Wypełnia urzędnik wydający świadectwo. Świadectwo może zostać wydane wyłącznie przez organ zarządzający kraju siedziby wystawy i wyłącznie, jeśli właściciel wystawy dokonał rejestracji pełnych informacji na temat okazu w organie zarządzającym. W przypadku wystawy pochodzącej z państwa trzeciego świadectwo może wydać jedynie organ zarządzający państwa pierwszego przeznaczenia. Imię i nazwisko urzędnika wydającego muszą być podane w pełnym brzmieniu. Pieczęć, podpis oraz – w razie potrzeby – numer znaczka zabezpieczającego powinny być czytelne.

20. To pole należy wykorzystywać do odniesień do ustawodawstwa krajowego lub dodatkowych szczególnych warunków nałożonych przez organ zarządzający, dotyczących ruchu transgranicznego.

21. Pole to zostało wcześniej wydrukowane celem odwołania do dołączonego arkusza dodatkowego, który powinien zawierać informacje o wszystkich przekroczeniach granicy.

Zgodnie z pkt 5 w momencie wygaśnięcia niniejszy dokument należy zwrócić organowi zarządzającemu.

Posiadacz lub jego upoważniony przedstawiciel składa oryginał niniejszego świadectwa (formularz 1) – i, tam gdzie to stosowne, świadectwo dla wystawy objazdowej wydane przez państwo trzecie – do celów weryfikacji i składa dołączony arkusz dodatkowy lub (w przypadku gdy świadectwo zostało wydane na podstawie równoważnego świadectwa wydanego w państwie trzecim) dwa arkusze dodatkowe oraz ich kopie w urzędzie celnym wyznaczonym zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 338/97. Urząd celny po wypełnieniu arkusza lub arkuszy dodatkowych zwraca oryginał niniejszego świadectwa (formularz 1), oryginał świadectwa wydanego przez państwo trzecie (tam gdzie stosowne) oraz arkusz lub arkusze dodatkowe posiadaczowi lub jego upoważnionemu przedstawicielowi i przekazuje poświadczoną kopię arkusza dodatkowego do świadectwa wydanego przez organ zarządzający państwa członkowskiego odpowiedniemu organowi zarządzającemu zgodnie z art. 45 rozporządzenia (WE) nr 865/2006.

Instrukcje i objaśnienia

3. Należy podać pełną nazwę (imię i nazwisko), stały adres oraz kraj właściciela okazu objętego niniejszym świadectwem (nie jego przedstawiciela). Świadectwo jest nieważne bez podpisu właściciela.

8. W stosownych przypadkach należy podać numer znaczka zabezpieczającego umiejscowionego w polu 19.

9. Nazwa naukowa musi być zgodna ze standardowymi źródłami nomenklatury wymienionymi w załączniku VIII do rozporządzenia (WE) nr 865/2006 ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi.

10. Należy opisać możliwie jak najdokładniej okaz objęty świadectwem, w tym jego znaki szczególne (przywieszki, obrączki, unikatowe oznakowanie i cechy itp.) umożliwiające władzom kraju, na którego terytorium okaz jest sprowadzany, sprawdzenie, czy świadectwo odpowiada okazowi, którego dotyczy. Należy podać, o ile to możliwe, płeć i wiek okazu w dniu wydania świadectwa.

11. Należy podać całkowitą liczbę okazów. W przypadku żywych zwierząt pole powinno zawierać liczbę jeden. W przypadku więcej niż jednego okazu wpisać „zob. załączony spis”.

12. Należy podać numer załącznika do Konwencji (I, II lub III), w którym gatunki zostały wymienione według stanu na dzień złożenia wniosku.

13. Należy podać literę załącznika do rozporządzenia (WE) nr 338/97 (A, B lub C), w którym gatunki zostały wymienione według stanu na dzień złożenia wniosku.

14. Należy wpisać jeden z poniższych kodów, aby określić źródło. Niniejsze świadectwo nie może być wykorzystywane dla okazów z kodem źródła W, R, F lub U, chyba że wejście w ich posiadanie lub ich wprowadzenie na terytorium Unii nastąpiło, zanim przepisy dotyczące gatunków wymienionych w załącznikach I, II lub III do Konwencji lub w załączniku C do rozporządzenia (EWG) nr 3626/82 lub załącznikach A, B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 zaczęły względem nich obowiązywać, a kod O jest również używany.

W

Okaz pobrany ze środowiska naturalnego

R

Okazy zwierząt wyhodowanych w kontrolowanym środowisku, które zostały pobrane ze środowiska naturalnego jako jaja lub młode osobniki, dla których prawdopodobieństwo osiągnięcia wieku dojrzałego byłoby w innym przypadku bardzo niskie

A

Rośliny sztucznie rozmnażane zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i produkty pochodne

C

Zwierzęta wyhodowane w niewoli zgodnie z rozdziałem XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006, jak również ich części i pochodne

F

Zwierzęta urodzone w niewoli, lecz dla których kryteria rozdziału XIII rozporządzenia (WE) nr 865/2006 nie są spełnione, jak również ich części i pochodne

U

Źródło nieznane (wymaga uzasadnienia)

O

Przedkonwencyjne (można stosować wraz z każdym innym kodem)

X

Próbki pobrane ze środowiska morskiego niepodlegającego jurysdykcji żadnego państwa

Y

Okazy roślin uzyskane z produkcji wspomaganej, które nie są uznawane za „sztucznie rozmnażane” zgodnie z art. 56 rozporządzenia (WE) nr 865/2006 oraz nie są uznawane za „pobrane ze środowiska naturalnego”, ponieważ są rozmnażane lub sadzone w środowisku o pewnym stopniu interwencji człowieka do celów produkcji roślinnej

15/16. Krajem pochodzenia jest kraj, w którym okazy zostały pobrane ze środowiska naturalnego, urodziły się i były wyhodowane w niewoli lub były sztucznie rozmnożone. Jeśli jest to państwo trzecie (tj. kraj nienależący do UE), pole 16 musi zawierać szczegółowe informacje na temat odpowiedniego zezwolenia. Jeśli okazy pochodzące z państwa członkowskiego Unii są wywożone z innego państwa członkowskiego, wyłącznie nazwa państwa członkowskiego pochodzenia musi być podana w polu 15.

17. To pole musi zawierać numer rejestracyjny wystawy.

18. Należy podać datę wejścia w posiadanie wyłącznie w przypadku okazów, których wejście w posiadanie lub wprowadzenie na terytorium Unii nastąpiło, zanim przepisy dotyczące gatunków wymienionych w załącznikach I, II lub III do Konwencji lub załączniku C do rozporządzenia (EWG) nr 3626/82 lub załącznikach A, B i C do rozporządzenia (WE) nr 338/97 zaczęły względem nich obowiązywać.

19. Należy podać jak najwięcej szczegółowych danych oraz uzasadnić wszelkie pominięcia powyżej wymaganych informacji.