Załącznik

W załączniku XVII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 dodaje się pozycję 63 w brzmieniu:

„63.

Ołów

Nr CAS 7439-92-1

Nr WE 231-100-4

i jego związki

1. Nie wprowadza się do obrotu ani nie stosuje się w żadnej części biżuterii, jeśli zawartość ołowiu (wyrażona jako metal) w takiej części jest równa lub większa niż 0,05 % wagowo.

2. Do celów pkt 1:

(i) »biżuteria« obejmuje biżuterię, biżuterię sztuczną i akcesoria do włosów, w tym:

a) bransolety, naszyjniki i pierścionki;

b) biżuterię do piercingu;

c) zegarki na rękę i inne artykuły noszone na nadgarstku;

d) broszki i spinki do mankietów;

(ii) »część« obejmuje materiały, z których wykonano biżuterię, jak również poszczególne elementy składowe biżuterii.

3. Punkt 1 stosuje się również do poszczególnych części wprowadzanych do obrotu lub stosowanych w celu wyrobu biżuterii.

4. W drodze odstępstwa pkt 1 nie ma zastosowania do:

a) szkła kryształowego w rozumieniu załącznika I (kategorie 1, 2, 3 i 4) do dyrektywy Rady 69/493/EWG (*1);

b) wewnętrznych, niedostępnych dla konsumentów części mechanizmów zegarkowych;

c) niesyntetycznych lub odtworzonych kamieni szlachetnych i półszlachetnych (kod CN 7103 zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87), o ile nie zostały poddane obróbce ołowiem lub jego związkami bądź mieszaninami zawierającymi takie substancje;

d) emalii, rozumianych jako mieszaniny szkliste powstałe w wyniku stopienia, zeszklenia lub spieczenia minerałów topionych w temperaturze co najmniej 500 °C.

5. W drodze odstępstwa pkt 1 nie ma zastosowania do biżuterii wprowadzonej do obrotu po raz pierwszy przed dniem 9 października 2013 r. oraz biżuterii wyprodukowanej przed dniem 10 grudnia 1961 r.

6. Do dnia 9 października 2017 r. Komisja dokonuje ponownej oceny niniejszej pozycji w świetle nowych informacji naukowych, w tym dotyczących dostępności rozwiązań alternatywnych oraz migracji ołowiu z artykułów, o których mowa w pkt 1; w razie potrzeby Komisja odpowiednio zmienia niniejszą pozycję.

(*1)

Dz.U. L 326 z 29.12.1969, s. 36.”