Artykuł 20

1. Obliczając pozycję osoby fizycznej lub prawnej z tytułu swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego, uwzględnia się jej pozycję netto.

2. Obliczając wartość kwalifikującego się ryzyka zabezpieczonego lub które ma być zabezpieczone swapem ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego, dokonuje się rozróżnienia między statycznymi i dynamicznymi strategiami hedgingowymi. W przypadku zabezpieczenia statycznego, np. w formie bezpośredniej ekspozycji wobec organów państwowych lub sektora publicznego w danym państwie, pomiar opiera się na pomiarze ryzyka straty w przypadku niewypłacalności podmiotu, którego dotyczy ekspozycja posiadacza pozycji. Uzyskana w ten sposób wartość jest następnie porównywana z wartością referencyjna netto pozycji z tytułu swapu ryzyka kredytowego.

3. Obliczenia wartości ryzyka skorygowanego o wartość rynkową, dla którego wymagana jest dynamiczna strategia hedgingowa, należy przeprowadzić raczej na podstawie skorygowanego ryzyka, a nie na podstawie wartości referencyjnej, biorąc pod uwagę stopień, w którym ekspozycja może ulec zwiększeniu lub zmniejszeniu w czasie jej trwania i względne zmienności zabezpieczanych aktywów i zobowiązań oraz odnośny dług państwowy. Dostosowanie o współczynnik beta jest stosowane w przypadku aktywów lub zobowiązań, dla których wykorzystywana jako zabezpieczenie pozycja z tytułu swapu ryzyka kredytowego różni się od odnośnego aktywu swapu ryzyka kredytowego.

4. Pośrednie ekspozycje na ryzyko, na przykład poprzez indeksy, fundusze, spółki celowe, oraz na pozycje z tytułu swapów ryzyka kredytowego, są uwzględniane proporcjonalnie do zakresu, w jakim odnośne aktywa, zobowiązania lub swapy ryzyka kredytowego są reprezentowane w indeksie, funduszu lub innym mechanizmie.

5. Wartość kwalifikującego się portfela aktywów lub zobowiązań, które mają być zabezpieczone, odejmuje się od wartości posiadanych pozycji netto z tytułu swapów ryzyka kredytowego. Jeżeli wynik jest dodatni pozycja uznawana jest za niepokrytą pozycję z tytułu swapu ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 236/2012.