Artykuł 19

1. Rozwiązania preferencyjne, o których mowa w art. 1 ust. 2, mogą zostać tymczasowo wycofane w stosunku do wszystkich lub niektórych produktów pochodzących z kraju korzystającego z następujących powodów:

a) poważne i systematyczne naruszanie zasad ustanowionych w konwencjach wymienionych w załączniku VIII część A;

b) wywóz towarów wykonanych przez więźniów;

c) poważne braki w systemie kontroli celnej wywozu lub tranzytu narkotyków (nielegalnych substancji lub ich prekursorów) lub nieprzestrzeganie międzynarodowych konwencji dotyczących zwalczania terroryzmu i prania pieniędzy;

d) poważne i stosowane systematycznie nieuczciwe praktyki handlowe, w tym takie, które wpływają na dostawy surowców, mające niekorzystny wpływ na przemysł Unii i w stosunku do których kraj korzystający nie podjął działań. W stosunku do nieuczciwych praktyk handlowych, które są zabronione lub podlegają zaskarżeniu na mocy porozumień WTO, stosowanie niniejszego artykułu opiera się na wcześniejszym orzeczeniu wydanym przez właściwy organ WTO;

e) poważne i systematyczne naruszanie celów przyjętych przez regionalne organizacje ds. rybołówstwa lub jakichkolwiek porozumień międzynarodowych, w których Unia Europejska jest stroną, dotyczących ochrony zasobów rybnych i gospodarowania tymi zasobami.

2. Rozwiązania preferencyjne przewidziane w niniejszym rozporządzeniu nie zostają wycofane na mocy ust. 1 lit. d) w odniesieniu do produktów, które podlegają środkom antydumpingowym lub wyrównawczym na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 597/2009 z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (

3

) lub rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (

4

), z powodów uzasadniających te środki.

3. Jeżeli Komisja uznaje, że istnieją wystarczające podstawy uzasadniające zastosowanie czasowego wycofania preferencji taryfowych przewidzianych w ramach jakiegokolwiek rozwiązania preferencyjnego, o którym mowa w art. 1 ust. 2, w oparciu o powody wymienione w ust. 1 niniejszego artykułu, przyjmuje akt wykonawczy o wszczęciu procedury czasowego wycofania zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 39 ust. 2. Komisja informuje Parlament Europejski i Radę o tym akcie wykonawczym.

4. Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, w którym ogłasza wszczęcie procedury czasowego wycofania, oraz powiadamia o tym fakcie zainteresowany kraj korzystający. W zawiadomieniu tym:

a) przedstawia się wystarczające podstawy do przyjęcia aktu wykonawczego o wszczęciu procedury czasowego wycofania, o której mowa w ust. 3; oraz

b) stwierdza się, że Komisja będzie monitorować i oceniać sytuację w danym kraju korzystającym przez okres sześciu miesięcy od dnia publikacji zawiadomienia.

5. Komisja zapewnia zainteresowanemu krajowi korzystającemu wszelkie możliwości współpracy w okresie monitorowania i przeprowadzania oceny.

6. Komisja stara się uzyskać wszelkie informacje, jakie uzna za niezbędne, w tym w stosownych przypadkach między innymi dostępne oceny, uwagi, decyzje, zalecenia i wnioski właściwych organów monitorujących. Przy formułowaniu swoich wniosków Komisja ocenia wszystkie istotne informacje.

7. W terminie trzech miesięcy od zakończenia okresu wskazanego w ust. 4 lit. b) Komisja przedstawia zainteresowanemu krajowi korzystającemu sprawozdanie zawierające ustalenia i wnioski. Kraj korzystający ma prawo do przedstawienia swoich uwag do sprawozdania. Termin na złożenie uwag nie przekracza jednego miesiąca.

8. W terminie sześciu miesięcy od zakończenia okresu, o którym mowa w ust. 4 lit. b), Komisja podejmuje decyzję o:

a) zakończeniu procedury czasowego wycofania; lub

b) czasowym wycofaniu preferencji taryfowych przewidzianych w ramach rozwiązań preferencyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2.

9. Jeżeli Komisja uznaje, że ustalenia nie uzasadniają zastosowania czasowego wycofania, przyjmuje akt wykonawczy o zakończeniu procedury tymczasowego wycofania zgodnie z procedurą doradczą określoną w art. 39 ust. 2.

10. Jeżeli Komisja uznaje, że ustalenia uzasadniają zastosowanie czasowego wycofania z powodów wskazanych w ust. 1 niniejszego artykułu, jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 36, aby dokonywać zmian załączników II, III lub IV, w zależności od tego, który z nich ma zastosowanie, w celu czasowego wycofania preferencji taryfowych w ramach rozwiązań preferencyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2.

11. W obu przypadkach, o których mowa w ust. 9 i 10, przyjęty akt opiera się między innymi na otrzymanych dowodach.

12. Jeżeli Komisja decyduje o czasowym wycofaniu, taki akt delegowany staje się skuteczny sześć miesięcy po jego przyjęciu.

13. Jeżeli powody uzasadniające zastosowanie czasowego wycofania przestają mieć zastosowanie, zanim akt delegowany, o którym mowa w ust. 10 niniejszego artykułu, stanie się skuteczny, Komisja jest uprawniona do uchylenia przyjętego aktu o czasowym wycofaniu preferencji taryfowych w trybie pilnym, o którym mowa w art. 37.

14. Komisja jest uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 36 w celu ustanawiania zasad dotyczących procedury czasowego wycofania wszystkich rozwiązań, w szczególności w odniesieniu do terminów, praw przysługujących stronom, poufności oraz przeglądu.