Artykuł 21

1. Rozwiązania preferencyjne przewidziane w niniejszym rozporządzeniu mogą zostać czasowo wycofane w odniesieniu do wszystkich lub niektórych produktów pochodzących z kraju korzystającego w przypadku nadużyć finansowych, nieprawidłowości lub systematycznego braku zgodności lub niemożności zapewnienia zgodności z regułami pochodzenia produktów i związanymi z tym procedurami lub niemożności zapewnienia współpracy administracyjnej wymaganej do wprowadzenia w życie rozwiązań preferencyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2, i kontroli ich przestrzegania.

2. Współpraca administracyjna, o której mowa w ust. 1, wymaga między innymi, aby kraj korzystający:

a) przekazywał Komisji i aktualizował informacje niezbędne do stosowania reguł pochodzenia i ich kontroli;

b) wspomagał Unię poprzez dokonywanie na wniosek organów celnych państw członkowskich późniejszych weryfikacji pochodzenia towarów i przekazywanie ich wyników Komisji we właściwym czasie;

c) wspomagał Unię przez zezwolenie Komisji na prowadzenie w tym kraju – w koordynacji i ścisłej współpracy z właściwymi organami państw członkowskich – działań Unii w ramach współpracy administracyjnej i dochodzeniowej w celu weryfikacji autentyczności dokumentów lub dokładności informacji istotnych dla przyznania rozwiązania preferencyjnego, o którym mowa w art. 1 ust. 2;

d) prowadził lub organizował odpowiednie dochodzenia w celu wskazania naruszeń reguł pochodzenia i przeciwdziałania tym naruszeniom;

e) przestrzegał reguł pochodzenia lub zapewnił zgodność z nimi w odniesieniu do kumulacji regionalnej w rozumieniu rozporządzenia (EWG) nr 2454/93, jeżeli dany kraj z niej korzysta; oraz

f) wspomagał Unię przy weryfikacji działań, w odniesieniu do których można domniemywać istnienia nadużyć finansowych, przy czym można domniemywać, że występuje nadużycie finansowe, jeżeli przywóz produktów w ramach rozwiązań preferencyjnych przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu znacznie przekracza zwyczajowe poziomy wywozu z kraju korzystającego.

3. Jeżeli Komisja uznaje, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające zastosowanie czasowego wycofania z powodów wskazanych w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, podejmuje w trybie pilnym, o którym mowa w art. 39 ust. 4, decyzję o czasowym wycofaniu preferencji taryfowych w ramach rozwiązań preferencyjnych, o których mowa w art. 1 ust. 2, w odniesieniu do wszystkich lub niektórych produktów pochodzących z kraju korzystającego.

4. Przed podjęciem takiej decyzji Komisja publikuje zawiadomienie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, stwierdzając, że istnieją podstawy do uzasadnionych wątpliwości co do zgodności z ust. 1 i 2, które to wątpliwości mogą stawiać pod znakiem zapytania prawo kraju korzystającego do dalszego czerpania korzyści przyznanych na podstawie niniejszego rozporządzenia.

5. Komisja informuje dany kraj korzystający o każdej decyzji podjętej zgodnie z ust. 3, zanim stanie się skuteczna.

6. Okres czasowego wycofania nie przekracza sześciu miesięcy. Najpóźniej wraz z zakończeniem tego okresu Komisja w trybie pilnym, o którym mowa w art. 39 ust. 4, podejmuje decyzję o zakończeniu czasowego wycofania lub o przedłużeniu okresu czasowego wycofania.

7. Państwa członkowskie przekazują Komisji wszelkie istotne informacje, które mogą uzasadniać czasowe wycofanie preferencji taryfowych lub przedłużenie czasowego wycofania.