Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1081/2012 z dnia 9 listopada 2012 r. do celów rozporządzenia Rady (WE) nr 116/2009 w sprawie wywozu dóbr kultury (tekst jednolity)
Załącznik I
W mocyWzór formularza pozwolenia na wywóz
OBJAŚNIENIA
1. Przepisy ogólne
1.1. Wymóg posiadania pozwoleń na wywóz dóbr kultury ma na celu ochronę dziedzictwa kulturowego państw członkowskich zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 116/2009.
Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1081/2012 określa formularz standardowego pozwolenia na wywóz. Ma to na celu zapewnienie jednolitej kontroli wywozu dóbr kultury poza granice Unii.
Przewiduje się dwa inne rodzaje pozwolenia na wywóz, mianowicie:
— szczególne pozwolenie otwarte, wydawane dla szczególnych dóbr kultury, które podlegają czasowemu, powtarzającemu się wywozowi z Unii w celu użytkowania lub wystawienia w państwie trzecim,
— ogólne pozwolenie otwarte, wydawane muzeom lub innym instytucjom w celu objęcia nim wywozu czasowego wszelkich dóbr kultury tworzących część ich stałej kolekcji, które podlegają czasowemu, powtarzającemu się wywozowi z Unii w celu wystawienia w państwie trzecim.
1.2. Należy wypełnić czytelnie i trwale, najlepiej za pomocą środków mechanicznych lub elektronicznych, trzy arkusze standardowego pozwolenia na wywóz. Jeżeli są one wypełnianie odręcznie, wpisów dokonuje się piórem lub długopisem i drukowanymi literami. Arkusze nie mogą w żadnym wypadku zawierać miejsc wymazywanych, dopisanych słów czy innych zmian.
1.3. Wszystkie niewykorzystane pola muszą być przekreślone, tak aby nie można było nic dopisać.
Arkusze określa się za pomocą numeracji i ich przeznaczenia, wskazanych w lewym marginesie. W zestawie powinny być uporządkowane w następujący sposób:
— arkusz nr 1 : wniosek zachowywany przez organ wydający (wskazać w każdym państwie członkowskim, jaki to organ); w przypadku dodatkowych wykazów należy użyć tylu arkuszy nr 1, ile jest konieczne; organ wydający decyduje, czy należy wydać jedno czy kilka pozwoleń na wywóz,
— arkusz nr 2 : do przedstawienia jako dokument uzupełniający zgłoszenie wywozowe właściwemu urzędowi celnemu wywozu oraz do zachowania przez posiadacza pozwolenia po ostemplowaniu przez urząd,
— arkusz nr 3 : do przedstawienia właściwemu urzędowi celnemu wywozu, towarzyszy następnie przesyłce aż do jej przybycia do urzędu celnego wyjścia z obszaru celnego Unii; urząd celny wyjścia stempluje ten arkusz i zwraca go organowi wydającemu.
2. Tytuły pól
Pole 1:
Wnioskodawca: imię i nazwisko osoby fizycznej lub nazwa firmy oraz pełen adres osoby fizycznej lub siedziby firmy.
Pole 2:
Pozwolenie na wywóz: do wykorzystania przez właściwy organ.
Pole 3:
Odbiorca: imię i nazwisko/nazwa i pełen adres odbiorcy, wraz z państwem trzecim, do którego dobra są wywożone czasowo lub na stałe.
Pole 4:
Wskazać, czy wywóz jest stały czy czasowy.
Pole 5:
Organ wydający: nazwa właściwego organu i państwa członkowskiego wydającego pozwolenie.
Pole 6:
Przedstawiciel wnioskodawcy: wypełnia się tylko wtedy, gdy wnioskodawcę reprezentuje upoważniony przedstawiciel.
Pole 7:
Właściciel przedmiotu (przedmiotów): imię i nazwisko/nazwa i adres.
Pole 8:
Opis w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 116/2009. Kategoria(-e) dóbr kultury: klasyfikuje się je w kategoriach opatrzonych nr 1–15. Wprowadzić odpowiedni numer.
Pole 9:
Opis dóbr kultury: podać charakter dóbr kultury (np. obraz, rzeźba, płaskorzeźba, matryca negatywna lub kopia pozytywu w przypadku filmu, meble lub przedmioty, instrumenty muzyczne) i podać obiektywny opis wyglądu przedmiotu(-ów).
— Dla przedmiotów z kategorii 13: podać rodzaj zbioru lub pochodzenie geograficzne.
— Dla zbiorów naukowych i próbek: podać nazwę naukową.
— Dla zbiorów archeologicznych składających się z dużej liczby przedmiotów: wystarczy podać opis ogólny, któremu powinna towarzyszyć atestacja lub zaświadczenie wydane przez organizację lub instytut naukowy lub archeologiczny oraz wykaz przedmiotów.
Jeżeli brakuje miejsca na opisanie wszystkich przedmiotów, wnioskodawca dodaje dodatkowe strony.
Pole 10:
Kod CN: podać jako wskazówkę kod Nomenklatury scalonej.
Pole 11:
Liczba/ilość: podać liczbę przedmiotów, w szczególności jeżeli tworzą one zestaw.
W przypadku filmów podać liczbę rolek, format i długość.
Pole 12:
Wartość w walucie krajowej: podać wartość dóbr w walucie krajowej.
Pole 13:
Cel wywozu dóbr kultury/przyczyna składania wniosku o pozwolenie na wywóz: podać, czy wywożone dobra zostały sprzedane lub czy mają być sprzedane, wystawiane, wyceniane, naprawiane lub używane w inny sposób oraz czy ich zwrot jest obowiązkowy.
Pole 14:
Tytuł lub temat: jeżeli dzieło nie ma dokładnej nazwy, wskazać jego temat ze skrótem wyglądu przedmiotu lub, w przypadku filmów, poruszanymi zagadnieniami.
Dla instrumentów naukowych lub innych przedmiotów, w przypadku których nie można podać tytułu ani tematu, wystarczy wypełnić pole 9.
Pole 15:
Wymiary: wymiary (w centymetrach) dóbr kultury i ewentualnego podparcia.
W przypadku wymiarów skomplikowanych lub niecodziennych podać wymiary w następującej kolejności: wysokość × szerokość × głębokość.
Pole 16:
Datowanie: jeżeli nie jest znana precyzyjna data, wskazać wiek lub część wieku (pierwszy kwartał, pierwsza połowa) lub tysiąclecie (kategorie 1 do 7).
Dla tych dóbr, do których stosuje się przybliżone określenie ich wieku (wiek ponad 50 lub 100 lat lub między 50 a 100), i dla tych dóbr, dla których nie wystarczy wskazać wieku, podać rok, nawet w przybliżeniu (np. około 1890 r., w przybliżeniu 1950 r.).
Dla filmów, jeżeli data nie jest znana, podać dekadę.
W przypadku zestawów (archiwa i biblioteki) wskazać datę najpóźniejszą i najwcześniejszą.
Pole 17:
Inne cechy: podać inne informacje dotyczące formalnych aspektów mogących mieć znaczenie dla identyfikacji, np. historyczni poprzednicy, warunki wykonania, poprzedni właściciele, stan konserwacyjny i restauracyjny, bibliografia, znak lub kod elektroniczny.
Pole 18:
Przedłożone dokumenty/szczególne wskazówki dotyczące identyfikacji: wskazać poprzez zaznaczenie krzyżykiem odpowiednich kwadratów.
Pole 19:
Artysta, okres, pracownia lub styl: podać imię i nazwisko artysty, jeżeli jest znane i udokumentowane. Jeżeli dzieła są utworami zbiorowymi lub kopiami, podać artystów lub artystę, z którego została wykonana kopia, jeżeli są oni znani. Jeżeli dzieło jest przypisywane jednemu artyście, podać „Przypisywane […]”.
Jeżeli artysta nie jest znany, podać pracownię, szkołę lub styl (np. pracownia Velazqueza, szkoła wenecka, okres Ming, styl Ludwika XV lub styl wiktoriański).
W przypadku dzieł drukowanych podać nazwę wydawcy, miejsce i rok wydania.
Pole 20:
Nośnik lub technika: informacje podane w tym polu muszą być jak najdokładniejsze. Wskazać użyte nośniki i określić stosowaną technikę (np. obraz olejny, drzeworyt, rysunek węglem drzewnym lub ołówkiem, odlew z wosku, film na podłożu nitrocelulozowym itd.).
Pole 21
(arkusz 1): Wniosek: wypełnione przez wnioskodawcę lub jego przedstawiciela, który poręcza zgodność z prawdą informacji podanych we wniosku i w dokumentach uzupełniających.
Pole 22:
Podpis i pieczęć organu wydającego: do wypełnienia przez właściwy organ, z podaniem miejscowości i daty, na trzech arkuszach pozwolenia.
Pole 23
(arkusze 2 i 3): Do wypełnienia przez urząd celny wywozu: do wypełnienia przez urząd celny, w którym są prowadzone transakcje eksportowe i w którym przedstawia się pozwolenie na wywóz.
„Urząd celny wywozu” oznacza urząd, w którym przedkłada się zgłoszenie wywozowe i przeprowadza formalności wywozowe.
Pole 24:
Zdjęcie(-a) dóbr kultury: należy przykleić kolorowe zdjęcie (co najmniej 9 × 12 cm). W celu ułatwienia identyfikacji przedmiotów trójwymiarowych mogą być wymagane zdjęcia w różnych ujęciach.
Właściwy organ musi poświadczyć zdjęcie podpisem i pieczęcią organu wydającego.
Właściwy organ może żądać innych zdjęć.
Pole 25:
Dodatkowe strony: podać liczbę ewentualnych dodatkowych stron.
Pole 26:
(arkusze 2 i 3): Urząd celny wyjścia: do wypełnienia przez urząd celny wyjścia.
„Urząd celny wyjścia” oznacza ostatni urząd celny przed opuszczeniem przez dobra kultury obszaru celnego Unii.
Tekst urzędowy w EUR-Lex. Lexeva pokazuje treść przepisu, nie udziela porad prawnych. Moc prawną ma wyłącznie tekst opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.