Załącznik II

1. Państwa członkowskie przyznają statkom rybackim pływającym pod swoją banderą i prowadzącym połowy z użyciem włoków, niewodów duńskich lub podobnych narzędzi połowowych o rozmiarze oczek równym co najmniej 90 mm, lub z użyciem sieci skrzelowych, sieci oplątujących lub drygawic o rozmiarze oczek równym co najmniej 90 mm, za pomocą sznurów stawnych dennych, takli (z wyjątkiem takli dryfujących), węd ręcznych oraz węd ciągnionych prawo do maksymalnie:

a) 163 dni przebywania poza portem w podrejonach ICES 22–24, z wyjątkiem okresu od dnia 1 do dnia 30 kwietnia, kiedy to ma zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1098/2007; oraz

b) 160 dni przebywania poza portem w podrejonach ICES 25–28, z wyjątkiem okresu od dnia 1 lipca do dnia 31 sierpnia, kiedy to ma zastosowanie art. 8 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1098/2007.

2. Roczna maksymalna liczba dni przebywania poza portem, podczas których statek może być obecny na dwóch obszarach, o których mowa w pkt 1 lit. a) i b), poławiając narzędziami połowowymi określonymi w pkt 1, nie może przekraczać maksymalnej liczby dni przebywania poza portem przyznanej dla jednego z tych dwóch obszarów.

3. W drodze odstępstwa od pkt 1 i 2, gdy wymaga tego skuteczne zarządzanie uprawnieniami do połowów, państwo członkowskie może przyznać statkom rybackim pływającym pod jego banderą dodatkowe dni przebywania poza portem, w przypadku gdy taka sama liczba dni przebywania poza portem została odebrana innym statkom pływającym pod jego banderą, podlegającym ograniczeniom nakładu w tym samym obszarze, i gdy wyrażona w kW zdolność połowowa każdego ze statków, z których dokonuje się przeniesienia, jest taka sama lub większa niż zdolność połowowa statków, na które dokonuje się przeniesienia. Liczba statków, na które dokonuje się przeniesienia, nie może przekroczyć 15 % liczby wszystkich statków danego państwa członkowskiego wskazanych w pkt 1.