Załącznik

Klasyfikacja

(kod CN)

Uzasadnienie

(1) (2)

(3) Płyta (tak zwana „sklejka wodoodporna”) wykonana z trzynastu arkuszy drewna sklejonych razem klejem odpornym na wrzącą wodę. Arkusze ułożone są w taki sposób, że włókna kolejnych warstw są pod kątem.

Arkusze wewnętrzne mają grubość mniejszą niż 2 mm. Dwa arkusze zewnętrzne mają grubość mniejszą niż 1 mm i są wykonane z drewna topoli pokrytego powłoką polimerową do celów izolacji.

Gęstość płyty wynosi 0,5 g/cm3.

Płyta jest wykorzystywana w budownictwie, na przykład na szalunku do betonu.

4412 32 10

Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1. i 6. Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 4412 , 4412 32 i 4412 32 10 .

Wyklucza się klasyfikację do pozycji 4413 jako drewno utwardzone, ponieważ płyta nie została poddana obróbce chemicznej lub fizycznej w celu zwiększenia jej gęstości lub twardości oraz poprawy jej wytrzymałości mechanicznej lub odporności na działanie czynników chemicznych lub elektrycznych (zob. również Noty wyjaśniające do HS do pozycji 4413 ).

Płytę uważa się za sklejkę, ponieważ składa się ona z kilku arkuszy z drewna sklejonych razem i ułożonych jeden na drugim w taki sposób, że włókna kolejnych warstw są pod kątem (zob. również Noty wyjaśniające do HS do pozycji 4412 pkt (1)).

Płytę należy zatem klasyfikować do kodu CN 4412 32 10 jako pozostała sklejka, przynajmniej z jedną warstwą z drewna drzew liściastych.